AAS 17 (1925), p. 29
Leo XIII petitam audientiam benigne concessit tribus Sororibus, comitante
praefato praesule. Omnibus ante pedes Eius genuflexis, Sanctitas
Sua postulavit de Instituto eiusque fine, habuitque responsum: Sorores
Mariae fámulas nuncupari, infirmis domi degentibus adsistere, eorumque
bonum corporis et animi totis viribus curare, Deo iuvante, cum felici
successu. Regulas Instituti a Matre Soledad et P. Gabino Sánchez fuisse
concinnatas, mandante et probante Emo Cardinali Archiepiscopo Toletano;
regimen vero teneri ab ipsa Matre Soledad, Antistita generali et
fundatrice. Tunc haec Ancilla Dei, nomine proprio et omnium Sororum Instituti,
elevatis oculis ad Beatissimum Patrem, toto cordis affectu, devotissimum
professa est testimonium fidei, amoris et obedientiae. Quam professionem
Pontifex peramanter excipiens, apostolica et paterna potestate
benedixit Antistitam omnesque Sorores et infirmos earum caritati et zelo
commissos, omnibus adprecans a divina clementia incrementum, prosperitatem
'et pacem. Quales fuerint grati animi sensus et affectus excitati in
Maria a Solitudine et Sororibus adstantibus, facile excogitan possunt.
Dei Famula inclinato capite et vehementer commota usque ad lacrimas,
omnia in corde suo recepit et custodivit in memoriam faustissimae peregrinationis
et iucundissimae audientiae Romani Pontificis. Tandem Dei
Famula, vario certamine multoque labore iam fracta, aegrotare coepit,
in qua infirmitate eius virtus splendidior eluxit. Morbo autem ingravescente,
Sororibus congregatis christianam caritatem, concordiam et unionem
summopere commendavit; atque Ecclesiae Sacramentis devotissime
susceptis, die undecima octobris anno 1887 Matriti piam exhalavit animam,
quae, gratia et virtutibus dives, regnum possidere meruerat promissum
visitantibus infirmos in persona Iesu Christi. Exsequiis, magno populi
concursu, solemniter persolutis, corpus exanime in publicum coemeterium
elatum est, et, quinquennio elapso, in cryptam principis domus Instituti
translatum, dein in templo depositum exstat penes altare S. Leonis I
Papae Conf. et Doct. Interim fama sanctitatis quam in vita sibi adepta
fuerat Dei Famula, post obitum magis in dies clara et diffusa, causam
dedit Processui Ordinario Informativo super ea conficiendo in ecclesiastica
curia Matritensi. Quo absoluto et ad sacram rituum Congregationem transmisso,
quum, servato iuris ordine et scriptorum revisione eiusdem Servae
Dei rite peracta, nihil obstet quominus ad ulteriora procedi possit, instante
Rmo P. Augustino a Virgine, Ordinis Ssmae Trinitatis procuratore generali
et huius Causae postulatore, attentis litteris postulatoriis quorumdam
Emorum S. R. E. Cardinalium, plurium Rmorum Archiepiscoporum et
Episcoporum, atque Capitulorum cathedralium, praesertim dioecesium
Hispaniae, necnon praesidis Consilii municipalis Matritensis, aliorumque
praefato praesule. Omnibus ante pedes Eius genuflexis, Sanctitas
Sua postulavit de Instituto eiusque fine, habuitque responsum: Sorores
Mariae fámulas nuncupari, infirmis domi degentibus adsistere, eorumque
bonum corporis et animi totis viribus curare, Deo iuvante, cum felici
successu. Regulas Instituti a Matre Soledad et P. Gabino Sánchez fuisse
concinnatas, mandante et probante Emo Cardinali Archiepiscopo Toletano;
regimen vero teneri ab ipsa Matre Soledad, Antistita generali et
fundatrice. Tunc haec Ancilla Dei, nomine proprio et omnium Sororum Instituti,
elevatis oculis ad Beatissimum Patrem, toto cordis affectu, devotissimum
professa est testimonium fidei, amoris et obedientiae. Quam professionem
Pontifex peramanter excipiens, apostolica et paterna potestate
benedixit Antistitam omnesque Sorores et infirmos earum caritati et zelo
commissos, omnibus adprecans a divina clementia incrementum, prosperitatem
'et pacem. Quales fuerint grati animi sensus et affectus excitati in
Maria a Solitudine et Sororibus adstantibus, facile excogitan possunt.
Dei Famula inclinato capite et vehementer commota usque ad lacrimas,
omnia in corde suo recepit et custodivit in memoriam faustissimae peregrinationis
et iucundissimae audientiae Romani Pontificis. Tandem Dei
Famula, vario certamine multoque labore iam fracta, aegrotare coepit,
in qua infirmitate eius virtus splendidior eluxit. Morbo autem ingravescente,
Sororibus congregatis christianam caritatem, concordiam et unionem
summopere commendavit; atque Ecclesiae Sacramentis devotissime
susceptis, die undecima octobris anno 1887 Matriti piam exhalavit animam,
quae, gratia et virtutibus dives, regnum possidere meruerat promissum
visitantibus infirmos in persona Iesu Christi. Exsequiis, magno populi
concursu, solemniter persolutis, corpus exanime in publicum coemeterium
elatum est, et, quinquennio elapso, in cryptam principis domus Instituti
translatum, dein in templo depositum exstat penes altare S. Leonis I
Papae Conf. et Doct. Interim fama sanctitatis quam in vita sibi adepta
fuerat Dei Famula, post obitum magis in dies clara et diffusa, causam
dedit Processui Ordinario Informativo super ea conficiendo in ecclesiastica
curia Matritensi. Quo absoluto et ad sacram rituum Congregationem transmisso,
quum, servato iuris ordine et scriptorum revisione eiusdem Servae
Dei rite peracta, nihil obstet quominus ad ulteriora procedi possit, instante
Rmo P. Augustino a Virgine, Ordinis Ssmae Trinitatis procuratore generali
et huius Causae postulatore, attentis litteris postulatoriis quorumdam
Emorum S. R. E. Cardinalium, plurium Rmorum Archiepiscoporum et
Episcoporum, atque Capitulorum cathedralium, praesertim dioecesium
Hispaniae, necnon praesidis Consilii municipalis Matritensis, aliorumque