AAS 17 (1925), p. 406
gines, limo pollutae, per vias derelictae. Iulia, oculis in. caelum intentis,
imminens pertimescens periculum pro oratorio suae domus, vicarium a
Nostra Domina Barflorensi ad se arcessitum enixe- rogavit, ut parvam
aedem benedieeret, ibique, Missam celebrando, Eucharisticum Sacramentum
deponeret, hisce verbis allocuta: « Relinque, pater amantissime, Do-
«minum in fragili nostra navícula; Ipse, contra tempestatis furentes fluit
ctus nobis suppeditans auxilium, a naufragio servabit. Egomet fida socia
« manebo.. Per dies ac noctes preces Iesu Christo Redemptori effundam,
«ut sacrilegae arceantur manus et mala dirimantur, quotidie gliscentia:
« meique capitis nullum • periculum prorsus timens, Mos ministros inve-
« niam, qui victimam expiatoriam quotidie offerant Deo sacrasque reno-
« velit Species ».
Huiusmodi vota, tantam caritatem redolentia, parochus secundat, et
per diuturnos aerumnarum túrbidos annos, luliae domus tutum refugium
fuit pro asservando Eucharistico Sacramento, reliquiis et sacerdotalibus
indumentos custodiendis. Hac in re, adolescentiae virtus tam constans;
mira et heroica fuit, ut merito Virgo-Sacerdos Iulia appellaretur. *
Nemo fervidissimas eius preces retexere potest, quas quotidie pro vexata
Ecclesia fudit, vel benignitatis aut caritatis signa, quibus usa est
in Dei ministris, capite damnatis, domi recipiendis. Impavida perseverans
ante homines, qui diversum suadere tentabant, consuetudinem vitae
usque retinens, qua fuerat usa in colligendo et educando pauperes,
invicto animo fatebatur se nullo angi timore : iamdiu enim ad mortem esse
paratam pro Dei gloria ac veritatis testimonio afñrmandis.
Itaque dominicis diebus christifideles in propriam congregabat domum,
qui pietatis et religionis officia persolverent; sacerdotum latibula
pluries invisebat, ab illis consilia expostulans, de iis quae pro animarum
salute essent sibi peragenda; tantaque usa est prudentia et consilio, ut ne
unus quidem abditus et in mortem quaesitus, ipsa satagente, carnificum
manibus fuerit traditus. Obsequium et reverentiam concivium igitur haec
omnia summopere augebant, et cuncti ad invicem omni sollicitudine
utebantur ut Iulia a persequutorum odio atque indagine incolumis evaderet.
Et apostolum suum Deus sustentabat adiutor ac solator assiduus,
in aerumnis, in miseria, in tribulationibùs, quae anno millesimo septingentésimo
nonagésimo quarto asperiores in dies sucerevere; vehemens
enim dolor luliae animo haesit ob patris amantissimi obitum, quamvis
certior esset, illum, miserescente Domino, aeternae salutis praemium
fuisse assequutum.
De die in diem rebus Gallicis in deteriora mentibus, sacerdotibus caesis
vel in exsilium missis aut sublatis, omni penitus ministerii adiumento
imminens pertimescens periculum pro oratorio suae domus, vicarium a
Nostra Domina Barflorensi ad se arcessitum enixe- rogavit, ut parvam
aedem benedieeret, ibique, Missam celebrando, Eucharisticum Sacramentum
deponeret, hisce verbis allocuta: « Relinque, pater amantissime, Do-
«minum in fragili nostra navícula; Ipse, contra tempestatis furentes fluit
ctus nobis suppeditans auxilium, a naufragio servabit. Egomet fida socia
« manebo.. Per dies ac noctes preces Iesu Christo Redemptori effundam,
«ut sacrilegae arceantur manus et mala dirimantur, quotidie gliscentia:
« meique capitis nullum • periculum prorsus timens, Mos ministros inve-
« niam, qui victimam expiatoriam quotidie offerant Deo sacrasque reno-
« velit Species ».
Huiusmodi vota, tantam caritatem redolentia, parochus secundat, et
per diuturnos aerumnarum túrbidos annos, luliae domus tutum refugium
fuit pro asservando Eucharistico Sacramento, reliquiis et sacerdotalibus
indumentos custodiendis. Hac in re, adolescentiae virtus tam constans;
mira et heroica fuit, ut merito Virgo-Sacerdos Iulia appellaretur. *
Nemo fervidissimas eius preces retexere potest, quas quotidie pro vexata
Ecclesia fudit, vel benignitatis aut caritatis signa, quibus usa est
in Dei ministris, capite damnatis, domi recipiendis. Impavida perseverans
ante homines, qui diversum suadere tentabant, consuetudinem vitae
usque retinens, qua fuerat usa in colligendo et educando pauperes,
invicto animo fatebatur se nullo angi timore : iamdiu enim ad mortem esse
paratam pro Dei gloria ac veritatis testimonio afñrmandis.
Itaque dominicis diebus christifideles in propriam congregabat domum,
qui pietatis et religionis officia persolverent; sacerdotum latibula
pluries invisebat, ab illis consilia expostulans, de iis quae pro animarum
salute essent sibi peragenda; tantaque usa est prudentia et consilio, ut ne
unus quidem abditus et in mortem quaesitus, ipsa satagente, carnificum
manibus fuerit traditus. Obsequium et reverentiam concivium igitur haec
omnia summopere augebant, et cuncti ad invicem omni sollicitudine
utebantur ut Iulia a persequutorum odio atque indagine incolumis evaderet.
Et apostolum suum Deus sustentabat adiutor ac solator assiduus,
in aerumnis, in miseria, in tribulationibùs, quae anno millesimo septingentésimo
nonagésimo quarto asperiores in dies sucerevere; vehemens
enim dolor luliae animo haesit ob patris amantissimi obitum, quamvis
certior esset, illum, miserescente Domino, aeternae salutis praemium
fuisse assequutum.
De die in diem rebus Gallicis in deteriora mentibus, sacerdotibus caesis
vel in exsilium missis aut sublatis, omni penitus ministerii adiumento