AAS 18 (1926), p. 416
carcerem, detrusus, ab impiis sicariis gladio transfossus est. Alter Franciscus
Iosephus de la Rochefoucauld, natus anno MDCCXXXVI in dioecesi
Engolismensi, qui, Bellovacensis Episcopus renuntiatus, doctrina non minus
quam caritate insignis, omnia bona sua pauperibus diribuit, et cum Yerbo
et scriptis catholicam fidem professus, iuramentum refutasset, in coenobium
Carmelitarum et ipse detrusus, lethali vulnere accepto, supra corpus germani
fratris, iam occisi, exanimis occubuit. Tertius Petrus Aloisius de la
Rochefoucauld, praedicti Episcopi frater, anno MDCCXxxxrv natus, qui
Santonensem episcopalem sedem obtinebat, et fidei vindex acerrimus
Jansenistarum errores reprobaverat. Cum fratre Bellovacensi Episcopo
comprehensus, iuramento negato, a satellitibus iugulatur. Una cum tribus
hisce Praesulibus, quamplures interfecti sunt sacerdotes tam saeculares
quam regulares, vicarii, parochi, canonici, et nonnulli quidem fideles publicorum
munerum dignitate clari. Hos omnes in odium fidei necatos fuisse
constat. Nam carnifices, pro tribunali sedentes, vel singulos appellabant et
iussum negantes iuramentum, illico adstantibus sicariis, proximo in atrio,
vel etiam eos, spreta quacumque processus iuridici specie, mactandos
clavis ferroque iugulandos tradebant. Continuo igitur appellari Martyres
coepti sunt a coaevis et posteris praeclarissimi hi fidei adsertores; et percrebrescenteindies
sanctitatis et martyrii fama de Beatorum Martyrum honoribus*
ipsis Servis Dei tribuendis Causa inchoata est. Die vero xvi m. ianuarii
an. MDCCCCXVI rec. me. Decessor Noster Benedictus PP. XV introductionis
Causae Commissionem obsignavit. Proposita autem de martyrio quaestione
cum omnibus nominibus constitisset tam trium nominatorum Antistitum
quam centum octoginta et octo sociorum, quorum nomina inferius recensentur,
internecionem in odium christiani nominis evenisse et solam fidem fuisse
illius causam, Nos, sollemni decreto calendis octobribus anni vertentis dato,
de martyrio martyriique causa eorundem centum nonaginta et unius venerabilium
Servorum Dei constare ediximus. Cum igitur esset de martyrio prolatum
iudicium, illud supererai discutiendum, nimirum ut Sacrorum Rituum
Cardinales, et Consultores rogarentur an, stante approbatione martyrii martyriique
causa, nec non dispensatione a signis, tuto procedi posse censerent
ad sollemnem eorundem Venerabilium Servorum Dei Beatificationem. Hoc
praestitit venerabilis frater Noster Vincentius Sanctae Romanae Ecclesiae
Cardinalis Vannutelli, Episcopus Ostiensis et Praenestinus, Sacri Conlegii
Decanus, Causae Relator, in generalibus comitiis coram Nobis in Vaticanis
aedibus habitis, die v m. octobris huius anni, omnesque tam Cardinales quam
qui aderant Patres Consultores unanimi consensu affirmative responderunt.
Nos tamen in tanti momenti re Nostram aperire mentem distulimus, donec a
Patre luminum caelestis sapientiae auxilium impetraremus. Quod cum im-
Iosephus de la Rochefoucauld, natus anno MDCCXXXVI in dioecesi
Engolismensi, qui, Bellovacensis Episcopus renuntiatus, doctrina non minus
quam caritate insignis, omnia bona sua pauperibus diribuit, et cum Yerbo
et scriptis catholicam fidem professus, iuramentum refutasset, in coenobium
Carmelitarum et ipse detrusus, lethali vulnere accepto, supra corpus germani
fratris, iam occisi, exanimis occubuit. Tertius Petrus Aloisius de la
Rochefoucauld, praedicti Episcopi frater, anno MDCCXxxxrv natus, qui
Santonensem episcopalem sedem obtinebat, et fidei vindex acerrimus
Jansenistarum errores reprobaverat. Cum fratre Bellovacensi Episcopo
comprehensus, iuramento negato, a satellitibus iugulatur. Una cum tribus
hisce Praesulibus, quamplures interfecti sunt sacerdotes tam saeculares
quam regulares, vicarii, parochi, canonici, et nonnulli quidem fideles publicorum
munerum dignitate clari. Hos omnes in odium fidei necatos fuisse
constat. Nam carnifices, pro tribunali sedentes, vel singulos appellabant et
iussum negantes iuramentum, illico adstantibus sicariis, proximo in atrio,
vel etiam eos, spreta quacumque processus iuridici specie, mactandos
clavis ferroque iugulandos tradebant. Continuo igitur appellari Martyres
coepti sunt a coaevis et posteris praeclarissimi hi fidei adsertores; et percrebrescenteindies
sanctitatis et martyrii fama de Beatorum Martyrum honoribus*
ipsis Servis Dei tribuendis Causa inchoata est. Die vero xvi m. ianuarii
an. MDCCCCXVI rec. me. Decessor Noster Benedictus PP. XV introductionis
Causae Commissionem obsignavit. Proposita autem de martyrio quaestione
cum omnibus nominibus constitisset tam trium nominatorum Antistitum
quam centum octoginta et octo sociorum, quorum nomina inferius recensentur,
internecionem in odium christiani nominis evenisse et solam fidem fuisse
illius causam, Nos, sollemni decreto calendis octobribus anni vertentis dato,
de martyrio martyriique causa eorundem centum nonaginta et unius venerabilium
Servorum Dei constare ediximus. Cum igitur esset de martyrio prolatum
iudicium, illud supererai discutiendum, nimirum ut Sacrorum Rituum
Cardinales, et Consultores rogarentur an, stante approbatione martyrii martyriique
causa, nec non dispensatione a signis, tuto procedi posse censerent
ad sollemnem eorundem Venerabilium Servorum Dei Beatificationem. Hoc
praestitit venerabilis frater Noster Vincentius Sanctae Romanae Ecclesiae
Cardinalis Vannutelli, Episcopus Ostiensis et Praenestinus, Sacri Conlegii
Decanus, Causae Relator, in generalibus comitiis coram Nobis in Vaticanis
aedibus habitis, die v m. octobris huius anni, omnesque tam Cardinales quam
qui aderant Patres Consultores unanimi consensu affirmative responderunt.
Nos tamen in tanti momenti re Nostram aperire mentem distulimus, donec a
Patre luminum caelestis sapientiae auxilium impetraremus. Quod cum im-