AAS 29 (1937), p. 74
et Nosmet ipsi non semel praenuntiavimus. Quapropter, cur
miremur, si gentes tam plurimas, ab christianis praeceptis abalienatas,
communismi Auctus forrnidolose iam alluant ac paene
submergant?
At id etiam in causa est, cur communismi fallaciae tam celeriter
pervulgentur, ut in regiones omnes, sive angustiores sive
ampliores, sive excultas sive minus ad humanitatem provectas,
ac vel in remotiores terrarum partes, furtim irrepant : nefandum
illud nimirum propagationis studium, quod fortasse numquam,
post hominum memoriam, tam acerrimum exstitit. Quae quidem
propagatio, ab uno fonte profluens, ad peculiares populorum
condiciones callide accommodatur; profusis sumptibus,
innumeris consociationibus, frequentissimis ex omni natione
conventibus ac confertis aptisque copiis utitur; itemque, per
ephemerides, per volitantes paginas, per cinematographica spectacula,
per theatrorum scaenas, per radiophonicum inventum,
ac denique per litterarios ludos studiorumque Universitates
quoslibet pedetemptim pervadit, vel praestabiliores civium ordines,
qui forte virus non animadverterat, quod miserius usque
mentes animosque inficit.
Aliud validumque adiumentum, quo communismi doctrina
provehitur, ex eo procul dubio oritur, quod magna diariorum
pars, quae ubique terrarum typis eduntur, quaeque ad catholica
praecepta non conformantur, rem ex condicto silentio premunt.
Ex condicto dicimus ; secus enim haud facile intellegitur, cur id
genus scriptores, qui minoris etiam momenti casus tam avide
captant ac proferunt, immania tamen facinora, quae in Russiarum
regionibus, quae in Foederatis Mexici Civitatibus, quae in
magna denique Hispaniae parte perpetrantur, tam diu reticuerint;
ac de communistarum secta, quae Mosquae dominatur,
quaeque latissime per terrarum orbem in consociationes coalescit,
tam pauca, pro rei gravitate, verba faciant. At omnes norunt
idcirco magnam partem hoc evenire, quod politicae rationes,
quae civilem prudentiam non omnino redoleant, id postulare
dicantur; ac non minus variis occultisque viribus id foveri ac
miremur, si gentes tam plurimas, ab christianis praeceptis abalienatas,
communismi Auctus forrnidolose iam alluant ac paene
submergant?
At id etiam in causa est, cur communismi fallaciae tam celeriter
pervulgentur, ut in regiones omnes, sive angustiores sive
ampliores, sive excultas sive minus ad humanitatem provectas,
ac vel in remotiores terrarum partes, furtim irrepant : nefandum
illud nimirum propagationis studium, quod fortasse numquam,
post hominum memoriam, tam acerrimum exstitit. Quae quidem
propagatio, ab uno fonte profluens, ad peculiares populorum
condiciones callide accommodatur; profusis sumptibus,
innumeris consociationibus, frequentissimis ex omni natione
conventibus ac confertis aptisque copiis utitur; itemque, per
ephemerides, per volitantes paginas, per cinematographica spectacula,
per theatrorum scaenas, per radiophonicum inventum,
ac denique per litterarios ludos studiorumque Universitates
quoslibet pedetemptim pervadit, vel praestabiliores civium ordines,
qui forte virus non animadverterat, quod miserius usque
mentes animosque inficit.
Aliud validumque adiumentum, quo communismi doctrina
provehitur, ex eo procul dubio oritur, quod magna diariorum
pars, quae ubique terrarum typis eduntur, quaeque ad catholica
praecepta non conformantur, rem ex condicto silentio premunt.
Ex condicto dicimus ; secus enim haud facile intellegitur, cur id
genus scriptores, qui minoris etiam momenti casus tam avide
captant ac proferunt, immania tamen facinora, quae in Russiarum
regionibus, quae in Foederatis Mexici Civitatibus, quae in
magna denique Hispaniae parte perpetrantur, tam diu reticuerint;
ac de communistarum secta, quae Mosquae dominatur,
quaeque latissime per terrarum orbem in consociationes coalescit,
tam pauca, pro rei gravitate, verba faciant. At omnes norunt
idcirco magnam partem hoc evenire, quod politicae rationes,
quae civilem prudentiam non omnino redoleant, id postulare
dicantur; ac non minus variis occultisque viribus id foveri ac