AAS 33 (1941), p. 167
quoque a Leone XIII benedictum, anno 1896 a Sacra Congregatione Epi
scoporum et Regularium decretum Laudis emeruit, per Sacrae vero Con
gregationis negotiis religiosorum sodalium praepositae decretum, die
2 Augusti anno 1909 latum, approbatum fuit; approbatae quoque eodem
die per quinquennium eius Constitutiones fuere. Servae Dei quaenam
fuerit mens in hac familia condenda, sic a Sacra Congregatione in de
creto Laudis effertur : « Praeter propriam sanctificationem per assiduum
vitae activae et contemplativae studium assequendam, nec non per con
sueta obedientiae, paupertatis et castitatis simplicia vota, quae prius
ad tempus, et dein in perpetuum emittunt; specialem finem habent : nempe
utriusque sexus pueros, praecipue pauperes, christianis moribus imbuunt,
eisque sacram catechesim explanant; orphanos in propriis asylis
instituunt ; pueros ac feminas infirmas in suis hospitalibus nulla soluta
mercede solantur; mulieres ut spiritualibus exercitiis vacent, in pro
prias domos recipiunt ; nec non ad exteras Missiones... Iubenti hilarique
animo pergunt... ».
Hoc autem institutum late per orbem, in Polonia praesertim et in bo
reali America, Servae Dei opera propagatum, laetos uberrimosque salutis
animarum fructus Ecclesiae affert. Maria a Iesu Bono Pastore, quod no
men Francisca in religione assumpserat, sollicita mater, non solum sa
pientibus epistolis suas filias ad viam religiosae perfectionis impellebat,
sed etiam saepissime, huc illuc per diversas regiones discurrens, insti
tuti domos invisens, ut sorores in humilitatis, simplicitatis atque cari
tatis sanctae Familiae spiritu formarentur, neque abusus irreperent,
verbo quidem, maxime vero exemplo, vigilantissima fortiter suaviterque
curabat.
Laboribus morboque fracta, sacramentis omnibus ex Ecclesiae insti
tuto procurata, circumsepta flentium filiarum suarum corona, eas ad
caritatem cohortata, in domum Domini ibimus atque dulcissima Iesu,
Mariae, Ioseph nomina levissime murmurans, die 21 Novembris a. 1902,
in alma hac Urbe excessit e vita.
Sanctitatis fama, qua vivens honestabatur, post eius obitum magis
magisque erupit. Quare Romae Ordinaria auctoritate iuridicae inqui
sitiones annis 1922-1927 peractae sunt; rogatoriales vero in Curiis Craco
viensi, anno 1923, Parisiensi anno 1925, Westmonasteriensi anno 1926
et Chicagiensi annis 1925-27. Revisione scriptorum peracta, die 27 No
vembris anno 1937 nihil obstare decretum est quominus ad ulteriora
procedi posset.
Quare, instante R. P. D. Ioanne Bressan, Protonotario Apostolico,
Canonico Vaticano, Causae Postulatore, attentis quoque Postulatoriis
scoporum et Regularium decretum Laudis emeruit, per Sacrae vero Con
gregationis negotiis religiosorum sodalium praepositae decretum, die
2 Augusti anno 1909 latum, approbatum fuit; approbatae quoque eodem
die per quinquennium eius Constitutiones fuere. Servae Dei quaenam
fuerit mens in hac familia condenda, sic a Sacra Congregatione in de
creto Laudis effertur : « Praeter propriam sanctificationem per assiduum
vitae activae et contemplativae studium assequendam, nec non per con
sueta obedientiae, paupertatis et castitatis simplicia vota, quae prius
ad tempus, et dein in perpetuum emittunt; specialem finem habent : nempe
utriusque sexus pueros, praecipue pauperes, christianis moribus imbuunt,
eisque sacram catechesim explanant; orphanos in propriis asylis
instituunt ; pueros ac feminas infirmas in suis hospitalibus nulla soluta
mercede solantur; mulieres ut spiritualibus exercitiis vacent, in pro
prias domos recipiunt ; nec non ad exteras Missiones... Iubenti hilarique
animo pergunt... ».
Hoc autem institutum late per orbem, in Polonia praesertim et in bo
reali America, Servae Dei opera propagatum, laetos uberrimosque salutis
animarum fructus Ecclesiae affert. Maria a Iesu Bono Pastore, quod no
men Francisca in religione assumpserat, sollicita mater, non solum sa
pientibus epistolis suas filias ad viam religiosae perfectionis impellebat,
sed etiam saepissime, huc illuc per diversas regiones discurrens, insti
tuti domos invisens, ut sorores in humilitatis, simplicitatis atque cari
tatis sanctae Familiae spiritu formarentur, neque abusus irreperent,
verbo quidem, maxime vero exemplo, vigilantissima fortiter suaviterque
curabat.
Laboribus morboque fracta, sacramentis omnibus ex Ecclesiae insti
tuto procurata, circumsepta flentium filiarum suarum corona, eas ad
caritatem cohortata, in domum Domini ibimus atque dulcissima Iesu,
Mariae, Ioseph nomina levissime murmurans, die 21 Novembris a. 1902,
in alma hac Urbe excessit e vita.
Sanctitatis fama, qua vivens honestabatur, post eius obitum magis
magisque erupit. Quare Romae Ordinaria auctoritate iuridicae inqui
sitiones annis 1922-1927 peractae sunt; rogatoriales vero in Curiis Craco
viensi, anno 1923, Parisiensi anno 1925, Westmonasteriensi anno 1926
et Chicagiensi annis 1925-27. Revisione scriptorum peracta, die 27 No
vembris anno 1937 nihil obstare decretum est quominus ad ulteriora
procedi posset.
Quare, instante R. P. D. Ioanne Bressan, Protonotario Apostolico,
Canonico Vaticano, Causae Postulatore, attentis quoque Postulatoriis