AAS 40 (1948), p. 296
c) an et qua ratione seu quo titulo sedes communes, quae in Constitutione
Apostolica (Art. III, § 4) praecipiuntur, actu habeat seu habere
nitatur, ut fines ad quos ipsae ordinantur obtineat.
d) an illa vitentur, quae Institutorum Saecularium naturae ac
rationi non essent consentanea, ut ex. gr. : habitus qui non respondeat
saeculari conditioni, vita communis ad modum vitae communis religiosae
vel huic aequiparatae (Tit. XVII, L. II, C. I. C.) externe ordinata
(Art. II, § 1 ; Art. III, § 4).
8. Instituta Saecularia, ad normam Art. II, § 1, 2°, Constitutionis
Apostolicae Provida Mater Ecclesia, salvisque eiusdem Constitutionis
Art. X, et Art. II, § 1, I , Religionum aut Societatum vitae communiso
proprio peculiarique iure non obligantur neque ipso uti possunt. Sacra
tamen Congregatio, aliqua particularia praescripta iuris religiosi Institutis
Saecularibus etiam convenientia, per exceptionem, ad Constitutionis
tenorem (ibidem, Art. II, § 1, 2°), accommodare et applicare, immo et
criteria quaedam plus minusve generalia, experientia comprobata et rerum
intimae naturae respondentia, prudenter ex illo iure requirere
poterit.
9. In particulari : a) Etsi praescripta can. 500, § 3, stricte Instituta
saecularia non respiciant, nec prout iacent eisdem applicare necesse sit,
tamen ex eis solidum criterium et clara directio pro approbandis et ordinandis
Institutis Saecularibus deduci consulto potest.
o) Etsi nihil impediat quominus, ad normam iuris (can. 492,§1), Instituta
Saecularia Ordinibus aliisque etiam Religionibus, ex speciali concessione,
aggregari, et ab ipsis diversimode adiuvari et etiam aliquo
modo moraliter dirigi valeant, tamen aliae strictioris dependentiae formae,
quae Institutorum Saecularium regiminis autonomiae detrahere
viderentur ipsamve tutelae plus minus strictae subiicere, etiamsi ab
ipsis Institutis, mulierum speciatim, desiderentur et invocentur, non
nisi diificulter, bono Institutorum attente considerato, atque spiritu et
apostolatus cui incumbere debent natura ac ratione ponderatis, opportunisque
adhibitis cautelis, concedi poterunt.
10. Instituta Saecularia, a) ex statu plenae perfectionis, quam profitentur,
et ex totali apostolatui consecratione, quam imponunt, in hoc
eodem genere perfectionis et apostolatus, ad maiora evidenter vocantur,
quam ea quae fidelibus, optimis etiam, in Associationibus mere laicalibus
aut in Actione Catholica aliisque piis operibus laborantibus sufficere
viderentur; b) ita tamen propria apostolatus exercitia et ministeria, quae
peculiares fines ipsorum Institutorum constituant, suscipere debent, ut
eorum Sodales — vitatis accurate confusionibus — praeclarum abnega-
Apostolica (Art. III, § 4) praecipiuntur, actu habeat seu habere
nitatur, ut fines ad quos ipsae ordinantur obtineat.
d) an illa vitentur, quae Institutorum Saecularium naturae ac
rationi non essent consentanea, ut ex. gr. : habitus qui non respondeat
saeculari conditioni, vita communis ad modum vitae communis religiosae
vel huic aequiparatae (Tit. XVII, L. II, C. I. C.) externe ordinata
(Art. II, § 1 ; Art. III, § 4).
8. Instituta Saecularia, ad normam Art. II, § 1, 2°, Constitutionis
Apostolicae Provida Mater Ecclesia, salvisque eiusdem Constitutionis
Art. X, et Art. II, § 1, I , Religionum aut Societatum vitae communiso
proprio peculiarique iure non obligantur neque ipso uti possunt. Sacra
tamen Congregatio, aliqua particularia praescripta iuris religiosi Institutis
Saecularibus etiam convenientia, per exceptionem, ad Constitutionis
tenorem (ibidem, Art. II, § 1, 2°), accommodare et applicare, immo et
criteria quaedam plus minusve generalia, experientia comprobata et rerum
intimae naturae respondentia, prudenter ex illo iure requirere
poterit.
9. In particulari : a) Etsi praescripta can. 500, § 3, stricte Instituta
saecularia non respiciant, nec prout iacent eisdem applicare necesse sit,
tamen ex eis solidum criterium et clara directio pro approbandis et ordinandis
Institutis Saecularibus deduci consulto potest.
o) Etsi nihil impediat quominus, ad normam iuris (can. 492,§1), Instituta
Saecularia Ordinibus aliisque etiam Religionibus, ex speciali concessione,
aggregari, et ab ipsis diversimode adiuvari et etiam aliquo
modo moraliter dirigi valeant, tamen aliae strictioris dependentiae formae,
quae Institutorum Saecularium regiminis autonomiae detrahere
viderentur ipsamve tutelae plus minus strictae subiicere, etiamsi ab
ipsis Institutis, mulierum speciatim, desiderentur et invocentur, non
nisi diificulter, bono Institutorum attente considerato, atque spiritu et
apostolatus cui incumbere debent natura ac ratione ponderatis, opportunisque
adhibitis cautelis, concedi poterunt.
10. Instituta Saecularia, a) ex statu plenae perfectionis, quam profitentur,
et ex totali apostolatui consecratione, quam imponunt, in hoc
eodem genere perfectionis et apostolatus, ad maiora evidenter vocantur,
quam ea quae fidelibus, optimis etiam, in Associationibus mere laicalibus
aut in Actione Catholica aliisque piis operibus laborantibus sufficere
viderentur; b) ita tamen propria apostolatus exercitia et ministeria, quae
peculiares fines ipsorum Institutorum constituant, suscipere debent, ut
eorum Sodales — vitatis accurate confusionibus — praeclarum abnega-