ASS 3 (1867), p. 167
» subsistere (1), et nihil tam mortiferum, tam praeceps ad casum,
» tam expositum ad omnia pericula, si hoc solum nobis putan-
» tes posse sufficere, quod liberum arbitrium, cum nasceremur,
» accepimus, ultra iam a Domino nihil quaeramus, idest, aucto-
» ris nostri obliti, eius potentiam, ut nos ostendamus liberos,
» abiuremus (2). Atque etiatti ne omittatis docere regiam po-
» testatem non ad solum mundi regimen, sed maxime ad Eccle-
» siae praesidium esse collatam (3), et nihil esse quod civitatum
» Principibus, et Regibus maiori fructui, gloriaeque esse possit,
» quam si, ut sapientissimus fortissimusque alter Praedecessor No-
» ster S. Felix Zenoni Imperatori perscribebat, Ecclesiam Catho-
» licam . . : sinant uti legibus suis, nec libertati eius quem-
)> quam permittant obsistere . . . Certum est enim, hoc rebus
» suis esse salutare, ut, cum de causis Dei agatur, iuxta ipsius
» constitutum regiam voluntatem Sacerdotibus Christi studeant
» subdere, non praeferre (4).»
» Sed si semper, Venerabiles Fratres, nunc potissimum in
tantis Ecclesiae civilisque societatis calamitatibus, in tanta adversariorum
contra rem catholicam et hanc Apostolicam Sedem
conspiratione tantaque errorum congerie, necesse omnino est,
ut adeamus cum fiducia ad thronum gratiae, etc...» Sequitur Iubilaei
concessio.
EPISTOLA EMINENTISSIMI CARD. I. ANTONELLl
AB EXTERIS PONTIFICIAE DITIONIS NEGOTIIS, QUA SYLLABUS EX IUSSU
SANCTISSIMI CONFECTUS AD SACRORUM ANTISTITES MITTITUR.
Mme ac Rme Domine, locutionibus in Consistorio habitis,
et Apostolicis aliis Litteris in vul-
« Sanctissimus Dominus noster gus editis praecipuos huius praePius
IX. Pontifex Maximus de aui- sertim infelicissimae aetatis errores,
marum salute, ac de sana doctrina ac falsas doctrinas proscribere et
maxime sollicitus vel ab ipso sui damnare. Cum autem forte evenire
Pontificatus exordio nunquam de- potuerit, ut omnia haec Pontificia
stitit suis Epistolis encyclicis, et Al- ^.cta ad singulos Ordinarios minime
(i) S. Caelest. Epist. 22 ad Synod. Ephes, apud Coust. p. 1200: — (2) S. Innoc. I.
Epist. 29 ad Epis. Conc. Carthag. apud Coust. p. 891. — (3) S. Leo Epist. 156 al. Î25.
— (4) Pius VII. Epist. Encycl. Diu satis, lo Maii 180O.
» tam expositum ad omnia pericula, si hoc solum nobis putan-
» tes posse sufficere, quod liberum arbitrium, cum nasceremur,
» accepimus, ultra iam a Domino nihil quaeramus, idest, aucto-
» ris nostri obliti, eius potentiam, ut nos ostendamus liberos,
» abiuremus (2). Atque etiatti ne omittatis docere regiam po-
» testatem non ad solum mundi regimen, sed maxime ad Eccle-
» siae praesidium esse collatam (3), et nihil esse quod civitatum
» Principibus, et Regibus maiori fructui, gloriaeque esse possit,
» quam si, ut sapientissimus fortissimusque alter Praedecessor No-
» ster S. Felix Zenoni Imperatori perscribebat, Ecclesiam Catho-
» licam . . : sinant uti legibus suis, nec libertati eius quem-
)> quam permittant obsistere . . . Certum est enim, hoc rebus
» suis esse salutare, ut, cum de causis Dei agatur, iuxta ipsius
» constitutum regiam voluntatem Sacerdotibus Christi studeant
» subdere, non praeferre (4).»
» Sed si semper, Venerabiles Fratres, nunc potissimum in
tantis Ecclesiae civilisque societatis calamitatibus, in tanta adversariorum
contra rem catholicam et hanc Apostolicam Sedem
conspiratione tantaque errorum congerie, necesse omnino est,
ut adeamus cum fiducia ad thronum gratiae, etc...» Sequitur Iubilaei
concessio.
EPISTOLA EMINENTISSIMI CARD. I. ANTONELLl
AB EXTERIS PONTIFICIAE DITIONIS NEGOTIIS, QUA SYLLABUS EX IUSSU
SANCTISSIMI CONFECTUS AD SACRORUM ANTISTITES MITTITUR.
Mme ac Rme Domine, locutionibus in Consistorio habitis,
et Apostolicis aliis Litteris in vul-
« Sanctissimus Dominus noster gus editis praecipuos huius praePius
IX. Pontifex Maximus de aui- sertim infelicissimae aetatis errores,
marum salute, ac de sana doctrina ac falsas doctrinas proscribere et
maxime sollicitus vel ab ipso sui damnare. Cum autem forte evenire
Pontificatus exordio nunquam de- potuerit, ut omnia haec Pontificia
stitit suis Epistolis encyclicis, et Al- ^.cta ad singulos Ordinarios minime
(i) S. Caelest. Epist. 22 ad Synod. Ephes, apud Coust. p. 1200: — (2) S. Innoc. I.
Epist. 29 ad Epis. Conc. Carthag. apud Coust. p. 891. — (3) S. Leo Epist. 156 al. Î25.
— (4) Pius VII. Epist. Encycl. Diu satis, lo Maii 180O.