Concilio di Arles I
Concilium Arelatense I · 314 d.C. · Arles
Can. 1 — Ut uno die et tempore pascha celebretur.
De observatione paschae dominicae, ut uno die et uno tempore per omnem orbem observetur et juxta consuetudinem litteras ad omnes tu dirigas.
Can. 2 — Ut ubi quisque ordinatur permaneat.
De his qui in quibuscunque locis ordinati fuerint ministri in ipsis locis perseverent.
Can. 3 — Ut qui in pace arma projiciunt excommunicentur.
De his qui arma projiciunt in pace, placuit abstineri eos a communione.
Can. 4 — Ut aurigae dum agitant excommunicentur.
De agitatoribus qui fideles sunt, placuit eos quandiu agitant, a communione separari.
Can. 5 — Ut qui in theatris conveniunt excommunicentur.
De theatricis, et ipsos placuit quandiu agunt, a communione separari.
Can. 6 — In infirmitate conversi manus impositionem accipiant.
De his qui in infirmitate credere volunt, placuit debere his manum imponi.
Can. 7 — De praesidibus ut cum conscientia episcopi sui communicent.
De praesidibus qui fideles ad praesidatum prosiliunt ita placuit, ut cum promoti fuerint litteras accipiant ecclesiasticas communicatorias, ita tamen ut in quibuscunque locis gesserint, ab episcopo ejusdem loci cura illis agatur, ut cum coeperint contra disciplinam publicam agere, tum demum a communione excludantur: similiter et de his qui rempublicam agere volunt.
Can. 8 — Ut ex haerese conversi si in Trinitate baptizati sunt, manus impositionem accipiant.
De Arianis qui propria lege sua utuntur ut rebaptizentur, placuit si ad ecclesiam aliqui de hac haerese venerint, interrogent eos symbolum, et si perviderint eos in Patre et Filio et in Spiritu sancto esse baptizatos, manus eis tantum imponatur ut accipiant Spiritum sanctum; quod si interrogati non responderint hanc Trinitatem, baptizentur.
Can. 9 — Ut qui confessorum litteras portant alias recipiant.
De his quis confessorum litteras afferunt, placuit ut, sublatis eis litteris, alias accipiant communicatorias.
Can. 10 — Ut si cujus uxor adulteraverit aliam non accipiat.
De his qui conjuges suas in adulterio deprehendunt, et idem sunt adolescentes fideles et prohibentur nubere, placuit quantum possit consilium eis detur, ne viventibus etiam uxoribus suis, licet adulterae sint, ut non alias accipiant.
Can. 11 — Ut feminae fideles quae Gentilibus se junxerint excommunicentur.
De puellis fidelibus quae Gentilibus junguntur, placuit ut aliquanto tempore a communione separentur.
Can. 12 — Ut clerici feneratores excommunicentur.
De ministris qui fenerant, placuit eos juxta formam divinitus datam a communione abstineri.
Can. 13 — Ut proditores fratrum, vel vasorum sacrorum, seu Scripturarum, cum verberibus deponantur.
De his qui Scripturas tradidisse dicuntur, vel vasa dominica, vel nomina fratrum suorum, placuit nobis ut quicunque eorum in actis publicis fuerit detectus, non verbis nudis, ab ordine cleri amoveatur: nam si idem aliquos ordinasse fuerint deprehensi et de his quos ordinaverunt ratio subsistit, non illis obsistat ordinatio. Quoniam multi sunt qui contra Ecclesiam repugnare videntur et per testes redemptos putant se excusatione admitti debere, omnino non permittantur nisi, ut supra diximus, actis publicis docuerint.
Can. 14 — Ut falsi accusatores fratrum usque ad exitum excommunicentur.
De his qui falso accusant fratres suos, placuit eos usque ad exitum non communicare, sed falsum testem juxta Scripturam impunitum non licere esse.
Can. 15 — Ut levitae non offerant.
De diaconibus, quos cognovimus multis locis offerre, placuit minime fieri debere.
Can. 16 — Ut poenitentes ubi acceperint orationem ibi communicent.
De his qui pro delicto suo a communione separantur ita placuit, ut in quibuscunque locis fuerant exclusi, eodem loco communionem consequantur.
Can. 17 — Ut nullus episcopus alium conculcet episcopum.
Ut nullus episcopus alium episcopum conculcet.
Can. 18 — Ut diaconus nihil sine presbytero offerat.
De diaconibus urbicis ut non tantum sibi praesumant, sed honorem presbyteris reservent, ut sine conscientia ipsorum nihil tale faciant.
Can. 19 — Ut peregrino episcopo locus sacrificandi detur.
De peregrinis episcopis qui in urbem solent venire, placuit illis locum dari ut offerant.
Can. 20 — Ut sine tribus episcopis nullus episcopus ordinetur.
De his qui usurpant sibi soli debere episcopum ordinare, placuit ut nullus hoc sibi praesumat, nisi assumptis sibi aliis septem episcopis; si tamen non poterit septem, infra tres non audeat ordinare.
Can. 21 — Ut clericus alibi transiens excommunicetur.
De presbyteris aut diaconibus qui solent dimittere loca sua in quibus ordinati sunt et ad alia loca transtulerunt se, placuit ut his locis ministrent ut si, relictis locis suis, ad alium locum se transferre voluerint deponantur.
Can. 22 — Ut apostatae qui tardius revertuntur nisi per dignam poenitentiam non recipiantur.
De his qui apostatant et nunquam se ad ecclesiam repraesentant, nec quidem poenitentiam agere quaerunt, et postea infirmitate arrepti petunt communionem, placuit eis non dandam communionem nisi revaluerint et egerint dignos fructus poenitentiae.