Concilio di Gangra

Can. 1 — De his qui nuptias exsecrantur.

Si quis vituperat nuptias, et dormientem cum viro suo fidelem ac religiosam detestatur, aut culpabiles aestimat, velut qui in regnum Dei introire non possint: anathema sit.

Can. 2 — De his qui abominantur eos qui carnibus vescuntur.

Si quis carnes edentem, praeter sanguinem, et idolis immolatum, et suffocatum, cum religione, et fide, condemnat, velut spem, propter hujusmodi perceptionem, non habentem: anathema sit.

Can. 3 — De servis qui jugum famulatus abjiciunt Christianitatis obtentu.

Si quis servum, praetextu divini cultus, doceat dominum contemnere proprium: ut discedat ab ejus obsequio, nec ei cum benevolentia et omni honore deserviat: anathema sit.

Can. 4 — De presbyteris qui habuere conjugia.

Quicunque discernit a presbytero, qui uxorem habuit, quod non oporteat, eo ministrante, de oblatione percipere: anathema sit.

Can. 5 — De his qui Ecclesiae conventus spernendos existimant.

Si quis docet domum Dei contemptibilem esse, et conventus qui in ea celebrantur, anathema sit.

Can. 6 — De his qui ecclesiastica ministeria praeter Ecclesiam faciunt.

Si quis extra Ecclesiam seorsum conventus celebrat, et despiciens Ecclesiam, ea quae sunt Ecclesiae voluerit usurpare, non conveniente presbytero, juxta decretum episcopi, anathema sit.

Can. 7 — De fructuum oblationibus, quae ministris Ecclesiae conferuntur.

Si quis oblationes Ecclesiae extra Ecclesiam accipere vel dare voluerit, praeter conscientiam episcopi, vel ejus cui hujuscemodi officia commissa sunt, nec cum ejus voluerit agere consilio: anathema sit.

Can. 8 — De his quae in usus pauperum conferuntur.

Si quis dederit, vel acceperit oblata praeter episcopum, vel eum qui constitutus est ab eo, ad dispensandam misericordiam pauperibus: et qui dat, et qui accipit, anathema sit.

Can. 9 — De his qui in virginitate continentiaque persistunt.

Quicunque virginitatem custodiens, aut continentiae studens, velut horrescens nuptias temerat, nec propter hoc, quod bonum et sanctum est, nomen virginitatis assumit: anathema sit.

Can. 10 — De his qui pro virginitate superbiunt.

Si quis ex his qui virginitatem propter Dominum servant, extollitur adversum conjugatos, anathema sit.

Can. 11 — De his qui agapas, id est pastiones pauperum, risui deputant.

Si quis despicit eos qui fideliter agapas, id est convivia, pauperibus exhibent, et propter honorem Domini convocant fratres, et noluerit communicare hujuscemodi vocationibus, parvipendens quod geritur, anathema sit.

Can. 12 — De his qui palliis utuntur, et idcirco superbiunt.

Si quis virorum propter continentiam, quae putatur, amictu pallii utitur, quasi per hoc habere se justitiam credens, et despicit eos qui cum reverentia birris et aliis communibus et solitis utuntur, anathema sit.

Can. 13 — De mulieribus quae utuntur virilibus indumentis.

Si qua mulier propter continentiam, quae putatur, habitum mutat, et, pro solito muliebri, amictum virilem sumit, anathema sit.

Can. 14 — De his qui, velut peccatum, copulam deserunt nuptiarum.

Si qua mulier virum proprium relinquens, discedere voluerit, nuptias exsecrans, anathema sit.

Can. 15 — De his qui, Christianitatis obtentu, despiciunt filios.

Si quis filios suos relinquens, non eos enutrit, et quod ad se pertinet, ad pietatem divini cultus informat, sed per occasionem continentiae negligit, anathema sit.

Can. 16 — De his qui parentes, Christianitatis occasione, contemnunt.

Quicunque filii a parentibus, sub praetextu divini cultus, abscedunt, nec debitam reverentiam dependunt illis, qui divinum cultum sibi proculdubio praeferunt, anathema sit.

Can. 17 — De mulieribus quae se attondent, Christianitatis obtentu.

Si qua mulier, propter divinum cultum, ut aestimat, crines attondet, quos ei Deus ad subjectionis memoriam tribuit, tanquam praeceptum dissolvens obedientiae, anathema sit.

Can. 18 — De his qui dominico die jejunant, tunquam nihil prae caeteris differente.

Si quis propter continentiam, quae putatur, aut contumaciam, in die dominico jejunat, anathema sit.

Can. 19 — De his qui ecclesiastica jejunia absque necessitate dissolvunt.

Si quis eorum qui continentiae student, absque necessitate corporea, tradita in commune jejunia, et ab Ecclesia custodita, superbiendo dissolvit, stimulo suae cogitationis impulsus, anathema sit.

Can. 20 — De his qui collectas quae fiunt in martyrum commemorationibus, exsecrantur.

Si quis superbiae usus affectu conventus abominatur, qui ad confessiones martyrum celebrantur, et ministeria quae in eis fiunt, simul cum eorum memoriis, exsecratur, anathema sit.