Denz.-U. 1329

3. Id, quod est essentiale in directione animae, est non aliud facere, quam sequi pedetentim gratiam cum infinita patientia, praecautione et subtilitate. Oportet se intra hos limites continere, ut sinatur Deus agere, et nunquam ad purum amorem ducere, nisi quando Deus per unctionem interiorem incipit aperire cor huic verbo, quod adeo durum est animabus adhuc sibimet affixis, et adeo potest illas scandalizare aut in perturbationem conicere. 1 DuPl III, II 402 sqq; Viva I 562 b sqq; BR(T) 20, 870 b sqq; MBR 10, 21 9 a sqq. — Continentur in libello «Explications des maximes des Saints sur la vie interieure», par Messire FranQois de Salignac Fenelon, Archeveque Duc de Cambray etc. (Paris 1697). Lectiones variantes correctae sunt secundum textum originalem Gallicum, quem exhibet DuPl 1. c.