Denz.-U. 52

De Verbi autem Incarna- TTepi 6e Th<; 0"apKUjaeuj(is tione et fide credimus in Tou XoYOu Kai Tfi<5 7Tio"Teuj(S, Dominum nostrum Iesum TTiO"Teuo)uev €\c, ibv Kupiov Christum ex Virgine IVIaria f]juujv Mricouv XpiCTOv, tov natum, quod ipse est semeK Ts[<; TTap6evou Mapia<; piternus Dei Filius et Ver- Yevvri9evTa, oti auTO; ecTTiv 1 Cst297 B;Jf 140c. Add.;ML5, 155 A; MG 76, 343 A; Msil 1114 A. — Quamvis genuinitas huius epistolae (fortasse ab Apollinaristis confectae) non sit extra dubium [cf. CspANQ 117 sqq], textum hunc tamen expungendum non censuimus, cum a S. Cyrillo et ipso Conc. EPHESINO tamquam orthodoxae fidei formula receptus sit [cf. Cst 294 sqq]. 6 ToO 0eou dt5io<; uio; Kai bum, non autem homo a XoTOg, Kai ouK dv6pujTT0<; Deo assumptus, ut alius UTTO 0eoO dvaX)iqp0ei(S, W sit ab 11 lo; neque enim ' Tep 0 qi TTap eKeivov. Ouhominem assumpsit Dei Fihe Ydp dvGpuuTTOV dveXaev Hus, ut alius ab eo existat, 6 ToO 0eoO uioq, \'va rj eTesed cum perfectus Deus esset, factus est simul et pog TTap auTOv dXXd Qebc; ujv TeXeioc;, TTOvev djua homo perfectus ex Vir- Kai TeXeio dvGpiuTTO, gine incarnatus. (TapKUj6ei<; eK TrapOevou.