Denz.-U. 658

6. Item, utrum credat, quod illud, quod sacrum Concilium CONSTANTIENSE, universalem Ecclesiam repraesentans, approbavit et approbat in favorem fidei, et ad sakitem ani- Msi XXVII 1211 B sqq; Hrd VIII 914 A sqq; BR(T) 4, 673a sqq; MBR 1, 292 b sqq. 2 Quae hic de auctoritate Concilii CONSTANTIENSIS dicta sunt, intelligenda esse patet secundum mentem ipsius Sedis Apostolicae, quae nunquam confirmavit omnia illius decreta. Immo sententiam illam: (oynodus Constantiensis) «potestatem a Christo immediate habet, cui quilibet cuiuscunque status vel dignitatis, etiamsi papalis exsistat, oboedire tenetur in his quae pertinent ad tidem»... in sessione IV et V [Msi XXVII 585 B 590 D] statutam, EUGENIUS IV 4. Sept. 1439 expresse reicit tanquam impiam et scandalosam et 22. luHi 144G legatis suis in Germania viventibus haec scripsit: «Sicut illi [praedecessores nostri] generalia Concilia suis temporibus rite instituta atque canonice celebrata recipere, amplectiet venerari consueverunt, sic generalia Concilia CONSTANTIENSE ac BASILEENSE ab eius initio usque ad translationem per nos factam, absque tamen praeiudicio iuris, dignitatis et praeeminentiae sanctae Sedis Apostolicae, ac potestatis sibi et in eadem canonice sedenti in persojia beati PETRI a Christo concessae, cum omni reverentia et devotione suscipimus, amplectimur et veneramur [Bar(Th) ad n. 3 (28, 461 a); cf. Brlick (Schmidt), Lehrbuch der Kirchengeschichte. MUnster 1906, 438 sq]. marum, quod hoc est ab universis Christi fidelibus approbandum et tenendum: et quod condemnavit et condemnat esse fidei vel bonis moribus contrarium, hoc ab iisdem esse tenendum pro condemnato, credendum et asserendum.