PG 1, col. 1208
nnon solum sententiis, sed ne sermonibus quidema satis elocutionibusque discedere. Quæ ses qquanrsis
minus ornatum, magis tamen fidele narrationis reddit eloquium. Epistolam sane, in qua idem Clemaes ad
Jacobum fratrem Domini scribens de obitu nuntiat Petri (4), et quod se reliquerit successorem cathedræ
et doctrinæ suæ, in qua etiam de omni ordine ecclesiastico continetur, ideo nunc huic operi non præmssi,
quia et tempore posterior est, et olim me interpretata et edita. Sed quod in ea nonnullis fortasse vide--
hitur inconsequens, si hic explanetur, non puto absurdum videri. Quidam enim requirunt, quomodo eamm
inus et Cletus (5) in urbe Roma ante Clementem hunc fuerint episcopi, ipse lemens ad Jacobnm scαi-
bens, sibi dicst Petro docendi cathedram traditam. Cujus rei hanc accepimusesse rationem, quod inaus
et Cletus fuerunt quidem ante Clementem episcopi in urbe Roma, sed superstite Petro, videlicet at ii
episcopatus curam gererent, ipse veroapostolatus impleret oicium, sicut invenitur etiam apud æsaseaæα
fecisse, ubi cum ipse esset præsens, ἔacchæum tamen se ordinatum habebat episcopum. Et hoc msodo
utrumque verum videbitur, ut et illi ante Clementem numerentur episcopi,et lemens tamen post ohitsm
atri docendi susceperit sedem. Sed jam videamus, scribens Jacobo fratri Domini, opexis sui lemens
EECOCNITION tE euIM6S.
Εx quo factum est, ut lngesem postmodum eos,
quos prius ignorans beatos credebam.
III. Igitur cum prima ætate in hujusceasodi
amnimorum intentione versarer, cupiens aliquid 6-
scere, philosophorum frequentabam scholas, sbi
aihil aliud, quam dogmatum assertiones et im-
gnationes videbam agi sine fine, certamina, artes
syllogismorum conclusionumque agitari versutias.
Et si quando quidem obtinebat hic sermo, quod
immortalis essct anima, gratulabar; si quando τeτro
arguebatur quasi mortalis, cum tristitia discede-
bams. Neutrum tamen in corde mo firmitudinæs
veritatis tenebat,sed hoc tantum intelligebam,qod
sententiæ ac deinitiones rerum, non pro natura sui
sc veritate causarum, sed pro ingeniis defenden-
tium, falsæ imaginarentur, aut veræ, eoque maagis
in profundo pectoris cruciahar, quod neque aliqud
ex his, quæ dicebantur, tanquam irmuum tenere po-
teram, neque ahjicere desiderium requirendi; sed
quanto magis negligere conabar ac spernere, tant
ardentius, ut supra dixi, velut cum quadam volσ-
ptate latenter irrepens hujuscemodi cogitatio,me-
tem atque animum possidebat.
IV. Coangustatus igitur inventione rerum, aiie-
bam apud memetipsum : Quid inaniter laboramus,
cum manifestus sit terminus rerum? Si enim post
mortem non ero, nunc superluo crucior; si veso
erit mihi vita post obitum, servemus illi vitæ ssi
temporis motus, ne forte his, quæ nunc patior,ai-
tionem veritatis, et agnitionem veræ lucis adduxit. qua me ibi tristiora excipiant, nisi pie ac sobrris
coTELENu Noxæ.
(4) De obitu nuntiat Petri. Ita omnes codices. vitis Romanorum pontificum scripsermt, aucinr
Epstolam Clementis ad Jacobum præponi solitam Chronici episcoporum Metensium, aliique. Les.
Iibris) Recognitionum, aperte dicit Photius. Atque Epiphanium hæresi 27, 6, et quæ notavimus ad
eadem in codice Carmelitiææ Bibliothecæ inseritur, caput 46 libri vu Constit. apost., item Mariansms
(6) Pudicitiæ studium gessi. EtIgmnatii iaterpadatrr
hent quoque Cand.,Carm. et Pet. Buisse hos duos, Epist. ad Philadelphinos, n d, Clementem cum vr-
urbis Romæ episcopos, sub Petro apostolo, existi- ginibus collocat. Quod tum prosa, tum csrmst
minus ornatum, magis tamen fidele narrationis reddit eloquium. Epistolam sane, in qua idem Clemaes ad
Jacobum fratrem Domini scribens de obitu nuntiat Petri (4), et quod se reliquerit successorem cathedræ
et doctrinæ suæ, in qua etiam de omni ordine ecclesiastico continetur, ideo nunc huic operi non præmssi,
quia et tempore posterior est, et olim me interpretata et edita. Sed quod in ea nonnullis fortasse vide--
hitur inconsequens, si hic explanetur, non puto absurdum videri. Quidam enim requirunt, quomodo eamm
inus et Cletus (5) in urbe Roma ante Clementem hunc fuerint episcopi, ipse lemens ad Jacobnm scαi-
bens, sibi dicst Petro docendi cathedram traditam. Cujus rei hanc accepimusesse rationem, quod inaus
et Cletus fuerunt quidem ante Clementem episcopi in urbe Roma, sed superstite Petro, videlicet at ii
episcopatus curam gererent, ipse veroapostolatus impleret oicium, sicut invenitur etiam apud æsaseaæα
fecisse, ubi cum ipse esset præsens, ἔacchæum tamen se ordinatum habebat episcopum. Et hoc msodo
utrumque verum videbitur, ut et illi ante Clementem numerentur episcopi,et lemens tamen post ohitsm
atri docendi susceperit sedem. Sed jam videamus, scribens Jacobo fratri Domini, opexis sui lemens
EECOCNITION tE euIM6S.
Εx quo factum est, ut lngesem postmodum eos,
quos prius ignorans beatos credebam.
III. Igitur cum prima ætate in hujusceasodi
amnimorum intentione versarer, cupiens aliquid 6-
scere, philosophorum frequentabam scholas, sbi
aihil aliud, quam dogmatum assertiones et im-
gnationes videbam agi sine fine, certamina, artes
syllogismorum conclusionumque agitari versutias.
Et si quando quidem obtinebat hic sermo, quod
immortalis essct anima, gratulabar; si quando τeτro
arguebatur quasi mortalis, cum tristitia discede-
bams. Neutrum tamen in corde mo firmitudinæs
veritatis tenebat,sed hoc tantum intelligebam,qod
sententiæ ac deinitiones rerum, non pro natura sui
sc veritate causarum, sed pro ingeniis defenden-
tium, falsæ imaginarentur, aut veræ, eoque maagis
in profundo pectoris cruciahar, quod neque aliqud
ex his, quæ dicebantur, tanquam irmuum tenere po-
teram, neque ahjicere desiderium requirendi; sed
quanto magis negligere conabar ac spernere, tant
ardentius, ut supra dixi, velut cum quadam volσ-
ptate latenter irrepens hujuscemodi cogitatio,me-
tem atque animum possidebat.
IV. Coangustatus igitur inventione rerum, aiie-
bam apud memetipsum : Quid inaniter laboramus,
cum manifestus sit terminus rerum? Si enim post
mortem non ero, nunc superluo crucior; si veso
erit mihi vita post obitum, servemus illi vitæ ssi
temporis motus, ne forte his, quæ nunc patior,ai-
tionem veritatis, et agnitionem veræ lucis adduxit. qua me ibi tristiora excipiant, nisi pie ac sobrris
coTELENu Noxæ.
(4) De obitu nuntiat Petri. Ita omnes codices. vitis Romanorum pontificum scripsermt, aucinr
Epstolam Clementis ad Jacobum præponi solitam Chronici episcoporum Metensium, aliique. Les.
Iibris) Recognitionum, aperte dicit Photius. Atque Epiphanium hæresi 27, 6, et quæ notavimus ad
eadem in codice Carmelitiææ Bibliothecæ inseritur, caput 46 libri vu Constit. apost., item Mariansms
(6) Pudicitiæ studium gessi. EtIgmnatii iaterpadatrr
hent quoque Cand.,Carm. et Pet. Buisse hos duos, Epist. ad Philadelphinos, n d, Clementem cum vr-
urbis Romæ episcopos, sub Petro apostolo, existi- ginibus collocat. Quod tum prosa, tum csrmst