PG 1, col. 1221
ibus henedictione suscepta, clarissima luce ful-
gentes, introducti ad æternam sedem, et in incor-
ruptione durantes, ineffahilium bonorum munera
aterna percipiant.
XXV. Hæc me prosequente, gaudio perfusus Pe-
trus et tanquam super filio tripudians, ne forte in
reiquorum memoria titubans, erubescerem propter
sos qui aderant: Sulcit, inquit, Clemens; evi-
dentius enim hæc quam me ipso exposita fuerant,
didisti. Et ego aio: Narrandi ordinem, et lucidius
a quæ res expetit proferendi, eruditio nobis con-
ulit liberalis, qua si utamur in antiquitatis errori-
bus, in perniciem vitæ verborum decore ac suavi-
iate decidimus; si vero ad asserendam veritatem
rruditionem sermonis et gratiam conferamus, puto
et hoc non parum utilitatis acquiri. Verumtamen,
mi domine Petre, quanta me arbitraris gratula-
lione sublatum, cum in cæteris omnibus, tum præ-
tipue in illius doctrinæ sententia, qua ais : Unus
sst Dens, cujus opus mundus est, quique. quia
nstus est omnimodis, unicuique pro actibus suis
reddet. Et post hæc addidisti, dicens: Pro cujus
dogmatis assertione innumera verborum millia mo-
rehuntur; sed in his, quibus veti prophetæ con-
tessa est scientia, omnis ista verborum silva succisa
est. Et propter hoc cum mihi tradideris de vero
ropheta sermonsm, omni me assertionum firmitate
roborasti. lnde denique ego cum advertissem in hoc
mmama totius religionis pietatisque consistere,
lico respondi : Optime prosecutus es, Petre, pro-
ter quod de reliquo jam tanquam scienti, quæ sint
mdamenta fidei et pietatis, vei prophetætraditio-
aes incunctanter exxpone, cui soli credendum esse
evidenter probatum est. IHlam vero expositionem,
næ assertionibus et argumentis indigeat, infideli-
us serva, quibus nondum committere propheticæ
(rrtiæ indubitabilem judicaveris fidem. EEt cum hæc
iissem, tu utrumque, inquam, pollicitus es, et
snc te mihi simplicem expositionem ac totius erro-
is expertem, et illam quæ per singulas quasques
tæstiones evplicatur, quæ movebuntur, in tempore
raoituruma. Et post hæc exposuisti per ordinem
incipio mandi usque ad præsens tempus conse-
entiam rerum; et si placet, possum memoriter
tiversa retexere,
XXVI. Ad hæc Petrus : Magnilce, inquit, dele-
Ior, o Clemens, quod tam tuto cordi verba com-
Mittam; memorem namque esse eorum quæ di-
ntur, indicium est in promptu habere operum
idcm: cui vero malus dæmon salutis verba furatur
Gea. I.
1) gsiræ illæ, quæ er umbra corporum factæ
brrssς Cæosulendi veteres Hexaemeri lnterpretes,
pma CCæsario quæst. 1 et t14, Cedreno aliisque.
ehesi verba corrupta videntur : Τὸ γὰρ σκότος ἐκ
ῆς τῶ σὐρανοῦ ἐφαπλώσεως, καὶ τὰ ὑπὸ τούτου
gentes, introducti ad æternam sedem, et in incor-
ruptione durantes, ineffahilium bonorum munera
aterna percipiant.
XXV. Hæc me prosequente, gaudio perfusus Pe-
trus et tanquam super filio tripudians, ne forte in
reiquorum memoria titubans, erubescerem propter
sos qui aderant: Sulcit, inquit, Clemens; evi-
dentius enim hæc quam me ipso exposita fuerant,
didisti. Et ego aio: Narrandi ordinem, et lucidius
a quæ res expetit proferendi, eruditio nobis con-
ulit liberalis, qua si utamur in antiquitatis errori-
bus, in perniciem vitæ verborum decore ac suavi-
iate decidimus; si vero ad asserendam veritatem
rruditionem sermonis et gratiam conferamus, puto
et hoc non parum utilitatis acquiri. Verumtamen,
mi domine Petre, quanta me arbitraris gratula-
lione sublatum, cum in cæteris omnibus, tum præ-
tipue in illius doctrinæ sententia, qua ais : Unus
sst Dens, cujus opus mundus est, quique. quia
nstus est omnimodis, unicuique pro actibus suis
reddet. Et post hæc addidisti, dicens: Pro cujus
dogmatis assertione innumera verborum millia mo-
rehuntur; sed in his, quibus veti prophetæ con-
tessa est scientia, omnis ista verborum silva succisa
est. Et propter hoc cum mihi tradideris de vero
ropheta sermonsm, omni me assertionum firmitate
roborasti. lnde denique ego cum advertissem in hoc
mmama totius religionis pietatisque consistere,
lico respondi : Optime prosecutus es, Petre, pro-
ter quod de reliquo jam tanquam scienti, quæ sint
mdamenta fidei et pietatis, vei prophetætraditio-
aes incunctanter exxpone, cui soli credendum esse
evidenter probatum est. IHlam vero expositionem,
næ assertionibus et argumentis indigeat, infideli-
us serva, quibus nondum committere propheticæ
(rrtiæ indubitabilem judicaveris fidem. EEt cum hæc
iissem, tu utrumque, inquam, pollicitus es, et
snc te mihi simplicem expositionem ac totius erro-
is expertem, et illam quæ per singulas quasques
tæstiones evplicatur, quæ movebuntur, in tempore
raoituruma. Et post hæc exposuisti per ordinem
incipio mandi usque ad præsens tempus conse-
entiam rerum; et si placet, possum memoriter
tiversa retexere,
XXVI. Ad hæc Petrus : Magnilce, inquit, dele-
Ior, o Clemens, quod tam tuto cordi verba com-
Mittam; memorem namque esse eorum quæ di-
ntur, indicium est in promptu habere operum
idcm: cui vero malus dæmon salutis verba furatur
Gea. I.
1) gsiræ illæ, quæ er umbra corporum factæ
brrssς Cæosulendi veteres Hexaemeri lnterpretes,
pma CCæsario quæst. 1 et t14, Cedreno aliisque.
ehesi verba corrupta videntur : Τὸ γὰρ σκότος ἐκ
ῆς τῶ σὐρανοῦ ἐφαπλώσεως, καὶ τὰ ὑπὸ τούτου