PG 10, col. 1108
ὅλων · καὶ τοῦτο ἐκπέμπων ὁ Θεὸς δι’ Υἱοῦ, τὴν κτί-
σιν ὁμοιοῖ πρὸς ἑαυτόν.
Εἷς οὖν ὁ Πατὴρ ὁ Θεὸς, εἷς ὁ Λόγος, ἒν Πνεῦμι
ζωὴ, ἡ ἀγιωσὺνη ἡ τῶν ὅλων’ καὶ οὔτε θεὸς iam;
ὡς Πατὴρ, οὔτε Υἱὸς ἕτερος ὡς Λόγος Θεοῦ, 0’5:
Πνεῦμα ἕτερον ὡς ζωοποιὺν καὶ ἁγιαστικόν “ ἀλλ’ εἰ
καὶ θεοὶ καὶ υἱοὶ καὶ πνεύματα καλοῦνται οἱ ἇγιῡι,
οὔτε Πνεύματος πληροῦνται, οὔτε ὁμοιοῦνται πρὸς
τὸν Υἰὸν καὶ Θεὸν · ἐὰν δέ τις οὕτως λέγει τὸν Tib:
εἶναι Θεὸν ὡς πληρωθέντα θεότητος καὶ αὑτὸν, xz".
ι( ὡς γεννηθέντα ἐκ θεότητος , ἠρνήσατο τὸν Λό-
γον ,’ ἠρνήσατο τὴν σοφίαν, ἀπώλεσε τὴν γνῶσιν
περὶ Θεοῦ, κατέπεσεν εἰς τὺ σέϐειν τὴν κτίσιν, κατ-
έλαϐεν Ἑλλήνων ἀσέϐειαν, ἐπὶ ταύτην ὑπέστρεᾳν,
τὴν Ἰουδαίων ἀπιστίαν ἐμιμήσατο, οἳ τὸν ὲκ Daci
Λδγον υἱὸν ἀνθρώπινον ὑπολαμϐάνοντες , Θεὸν εἶναι
τοῦτον οὐκ ἐπίστευσαν, οὐδὲ Θεοῦ Υἱὺν ὡμολόγησαν·
ἀσεϐὲς δὲ τὸν τοῦ Θεοῦ Λάγον ὡς ἀνθρώπινον νοεῖν,
καὶ τὰ ἔργα τὰ δι’ αὐτοῦ μένοντα μὴ μένοντος αὑ-
τοῦ’ ἐὰν δέ τις εἴπῃ κελευόμενον διὰ τοῦ Λόγου τὸν
Χριστὸν ἐργάζεσθαι τὰ πάντα. καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ Λό-
γον ἀργὺν ποιήσει, καὶ τὴν τοῦ Δεσπότου τάξιν εἰς
δουλείαν μεταθήσει· δοῦλον γὰρ ἅπαν τὸ κελευόμε-
νον, xui. τὸ κτιστὺν οὐχ ἰκανὸν εἰς τὸ κτίζειν- οὗ
γὰρ ὲξισωσθήσεται τῷ κτίσματι αὐτὸ κατ’ οὐδένα
τρόπον , ἶν’ ὡς ὑπ’ ἐκείνου ἔκτισται, οὕτω καὶ. aias
κτίσῃ τὰ ἄλλα.
Πάλιν δὲ ὅταν καὶ τὸ Πνεῦμα τδ ἆγιον εἴπῃ τίς
ἡγιασμένον εἶναι ποίημα, οὐκέτι τὰ πάντα δυνήσεται
νοεῖν ὲν Πνεύματι ἁγιαζόμενα· ὁ γὰρ ἒν ἁγιάσας.
ἁγιάζει καὶ τὰ πάντα · ἀρνεῖται οὖν τὴν fit; ἀπεθ-
σύνης πηγὴν, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὁ ἀιρειιρῶν αὐτοῦ
τὸ ἁγιάζειν, καὶ συναριθμεῖν αὐτὸ Πατρὶ καὶ re;
κωλυθήσεται · καὶ τὸ ἆγιον δὲ βάπτισμα ἀθετεῖ, καὶ
οὐκέτι Τριάδα ὁμολογήσει τὴν ἁγίαν καὶ σεϐάσμιον·
ἢ γὰρ ἐν φυσικῇ δόξῃ καὶ ἀληθινῇ τὴν ὃλην Τριὰέιι
νοητέον, ἣ μονάδα καὶ οὐκέτι Τριάδα λέγειν ἁναγιι-
σθησόμεθα, ἢ μὴ συναριθμεῖν τῷ κτίστῃ τὰ amati
ποιήματα, μηδὲ τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων τὰ κτίσματι,
μηδὲ τῷ ἁγιάζοντι τὰ ἁγιαζόμενοι· ὥσπερ οὖδὲτῇ
Τριάδι συναριθμεῖταί τι τῶν ποιημάτων, ἐτ’
ὀνόματι τῆς ἁγίας Τριάδος τὸ βάπτισμα καὶ ή
κλησις καὶ ἡ λατρεία· εί γὰρ τρεῖς αἰ δόξαι, τρεξ
at λατρείαι γινέσθωσαν παρὰ τοῖς ἀσεϐῶς τὰ tti-
σματα σέϐουσι· εἰ διῃρημένα τὰ τῆς προσκυνουμέ-
νης φύσεως, διῃρημένα καὶ τὰ τῆς προσκυνήσεως ἒπω
παρ’ αὐτοῖς· ἀλλ’ οὐδὲ μετὰ τοῡοαὶωνίου τὰ πρόσ-
φατα προσκυνηθήσεται· πρόσφατον γὰρ ἅπαν τὸ ἁρ-
χὴν εἰληφὸς, ἐπειδὴ πολὺς καὶ ἄμετρος ὀ πρὸτῷ
αἰώνωνί ’0 τοίνυν ἀρχήν τινα χρόνων τῆς τοῦ Tw)
ζωῆς καὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὑπστιθέμενκι
σιν ὁμοιοῖ πρὸς ἑαυτόν.
Εἷς οὖν ὁ Πατὴρ ὁ Θεὸς, εἷς ὁ Λόγος, ἒν Πνεῦμι
ζωὴ, ἡ ἀγιωσὺνη ἡ τῶν ὅλων’ καὶ οὔτε θεὸς iam;
ὡς Πατὴρ, οὔτε Υἱὸς ἕτερος ὡς Λόγος Θεοῦ, 0’5:
Πνεῦμα ἕτερον ὡς ζωοποιὺν καὶ ἁγιαστικόν “ ἀλλ’ εἰ
καὶ θεοὶ καὶ υἱοὶ καὶ πνεύματα καλοῦνται οἱ ἇγιῡι,
οὔτε Πνεύματος πληροῦνται, οὔτε ὁμοιοῦνται πρὸς
τὸν Υἰὸν καὶ Θεὸν · ἐὰν δέ τις οὕτως λέγει τὸν Tib:
εἶναι Θεὸν ὡς πληρωθέντα θεότητος καὶ αὑτὸν, xz".
ι( ὡς γεννηθέντα ἐκ θεότητος , ἠρνήσατο τὸν Λό-
γον ,’ ἠρνήσατο τὴν σοφίαν, ἀπώλεσε τὴν γνῶσιν
περὶ Θεοῦ, κατέπεσεν εἰς τὺ σέϐειν τὴν κτίσιν, κατ-
έλαϐεν Ἑλλήνων ἀσέϐειαν, ἐπὶ ταύτην ὑπέστρεᾳν,
τὴν Ἰουδαίων ἀπιστίαν ἐμιμήσατο, οἳ τὸν ὲκ Daci
Λδγον υἱὸν ἀνθρώπινον ὑπολαμϐάνοντες , Θεὸν εἶναι
τοῦτον οὐκ ἐπίστευσαν, οὐδὲ Θεοῦ Υἱὺν ὡμολόγησαν·
ἀσεϐὲς δὲ τὸν τοῦ Θεοῦ Λάγον ὡς ἀνθρώπινον νοεῖν,
καὶ τὰ ἔργα τὰ δι’ αὐτοῦ μένοντα μὴ μένοντος αὑ-
τοῦ’ ἐὰν δέ τις εἴπῃ κελευόμενον διὰ τοῦ Λόγου τὸν
Χριστὸν ἐργάζεσθαι τὰ πάντα. καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ Λό-
γον ἀργὺν ποιήσει, καὶ τὴν τοῦ Δεσπότου τάξιν εἰς
δουλείαν μεταθήσει· δοῦλον γὰρ ἅπαν τὸ κελευόμε-
νον, xui. τὸ κτιστὺν οὐχ ἰκανὸν εἰς τὸ κτίζειν- οὗ
γὰρ ὲξισωσθήσεται τῷ κτίσματι αὐτὸ κατ’ οὐδένα
τρόπον , ἶν’ ὡς ὑπ’ ἐκείνου ἔκτισται, οὕτω καὶ. aias
κτίσῃ τὰ ἄλλα.
Πάλιν δὲ ὅταν καὶ τὸ Πνεῦμα τδ ἆγιον εἴπῃ τίς
ἡγιασμένον εἶναι ποίημα, οὐκέτι τὰ πάντα δυνήσεται
νοεῖν ὲν Πνεύματι ἁγιαζόμενα· ὁ γὰρ ἒν ἁγιάσας.
ἁγιάζει καὶ τὰ πάντα · ἀρνεῖται οὖν τὴν fit; ἀπεθ-
σύνης πηγὴν, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὁ ἀιρειιρῶν αὐτοῦ
τὸ ἁγιάζειν, καὶ συναριθμεῖν αὐτὸ Πατρὶ καὶ re;
κωλυθήσεται · καὶ τὸ ἆγιον δὲ βάπτισμα ἀθετεῖ, καὶ
οὐκέτι Τριάδα ὁμολογήσει τὴν ἁγίαν καὶ σεϐάσμιον·
ἢ γὰρ ἐν φυσικῇ δόξῃ καὶ ἀληθινῇ τὴν ὃλην Τριὰέιι
νοητέον, ἣ μονάδα καὶ οὐκέτι Τριάδα λέγειν ἁναγιι-
σθησόμεθα, ἢ μὴ συναριθμεῖν τῷ κτίστῃ τὰ amati
ποιήματα, μηδὲ τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων τὰ κτίσματι,
μηδὲ τῷ ἁγιάζοντι τὰ ἁγιαζόμενοι· ὥσπερ οὖδὲτῇ
Τριάδι συναριθμεῖταί τι τῶν ποιημάτων, ἐτ’
ὀνόματι τῆς ἁγίας Τριάδος τὸ βάπτισμα καὶ ή
κλησις καὶ ἡ λατρεία· εί γὰρ τρεῖς αἰ δόξαι, τρεξ
at λατρείαι γινέσθωσαν παρὰ τοῖς ἀσεϐῶς τὰ tti-
σματα σέϐουσι· εἰ διῃρημένα τὰ τῆς προσκυνουμέ-
νης φύσεως, διῃρημένα καὶ τὰ τῆς προσκυνήσεως ἒπω
παρ’ αὐτοῖς· ἀλλ’ οὐδὲ μετὰ τοῡοαὶωνίου τὰ πρόσ-
φατα προσκυνηθήσεται· πρόσφατον γὰρ ἅπαν τὸ ἁρ-
χὴν εἰληφὸς, ἐπειδὴ πολὺς καὶ ἄμετρος ὀ πρὸτῷ
αἰώνωνί ’0 τοίνυν ἀρχήν τινα χρόνων τῆς τοῦ Tw)
ζωῆς καὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὑπστιθέμενκι