PG 10, col. 211

braeos circa aequinoctium incipere manifeste eon-
vincitur. vel ex iis praeceptis quae in libro Enoch
leguntur.
\‘l. Pascha non nisi post transactam mquinociium
celebrandum.
Et ideo in hac concordatioae solis et luna:
Pascha nonest immolandum, quia quandiu in hoc
cursu deprehenduntur, tenebrarum potestas non
est victa; et quandiu mqualitas inter lucem et te-
nebras perdurat, nec a luce diminuta, Pascha non
esse immolandum ostenditur. Idcirco ergo post
aequinoctium Pascha immolari praccipitur, quia
xw luna ante :BQUIIIOCIIUID, et in aequinoctio totam
noctem non implet. Post aequinoctium vero luna
xw una die adjecta, quod est :rquinoctii transgres-
sus, licet ad verum lumen, id est ortum solis et
diei principium non pertenderit; tamen post se te-
nebras non derelinquet. Ideo ergo septem dies
azymorum ad immolandum Paselia Moysi a Do-
mitio custodiri jubentur, ut in ipsis nulla tenebra-
rum potestas lucem supergredi inveniatur. Et licet
quatuor noctium initium tenebrcscal, id estxvnetc ptem diebus fermentum non invenietur in domibus
xViii et xix, et xx. tamen vigesima luna tenebras
extendi usque ad noctis medium ante exorta non
permittit.
VII. Pascha immolari [una xiiii non vult Anato-
lius.
Nobis autem, quibus impossibile est ut lizrc
omnia uno eodemque tempore apte veniant, id est
luna xw et dies Dominica, requinoctio transacto;
et quos necessitas Dominica: resurrectionis con-
stringit, ut in die Duminica Pascha immolemus;
conceditur ut usque ad vicesimam lunam princi-
pium nostraa solemnitatis extendamus. Quia vice-
sima luna licet totam noctem non impleat, tamen
in secunda vigilia exorta majorem noctis partem
illuminat. Certe si usque ad duarum vigiliarum Ι) aiant, qui in hoc errore decipiuntur, quia nesciunt,
terminum, quod est noctis medium, ortus lunae
tardaverit, non lux tenebras, sed tenebrae lucem
superant. Quod certum est iii Pascha non esse pos-
sibile, ut aliqua pars'tenebi'aruiii luci dominetur:
quia solemnitas Dominicze resurrectionis lux est;
' Ibid. i5; Levii. xxiii, 6.
’Exod. xii, l8, 19.
(25) ’Ὕλας ἀπ’ αὐτῶν, Nostri quinque codi-
ces uno consensu scriptum habent ὕλας ἀπαι-
τῶνο sed in codice Regio eadem manu adnota-
tur. scribendum esse ἀπ’ αὐτῶν. Certe ἀπ’ αὑ-
τῶν legendum esse, ex sequentibus apparet. Nisi
enim ita legeris, quo referes ea, qua: sequuntur
verba, ὧν ᾖεριῄρτίται, etc.? Sedinwii‘n‘c re attentius
examinata. scribendum censeo ὔλας ἁπαιτῶνο ᾧ
περιῄρητιιιγ. etc. ldoue et sensus, et syntaxeos ratio
postulat. VALIS.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.