PG 10, col. 213
μηνεύσασι Γραφὰς Πτολεμαίῳ τῷ Φιλαδέλφῳ καὶ τῷ
τοῦτου πατρὶ, καὶ βίϐλους ἐξηγητικὰς τοῦ Μωῡσέως
νόμον τοῖς αὐτοῖς προσεφώνησε βασιλεῦσιν οὗτοι τὰ
ζητούμενα κατὰ τὴν Ἐξοδον ὲπιλύοντες, φασὶ δεῖν
1‘1 διαϐατήρια θύειν ἐπίσης ἅπαντας μετὰ ἰσημερίαν
ἐαρινὴν, μεσοῦντος τοῦ πρώτου μηνός· τοῦτο δὲ εὑρίσκεται , τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ἡλιακοῦ , ἢ ὣς τινες
αὐτῶν ὠνόμασαν, ζωαφὸρου κύκλου διεξιόντος ἡλίου.
IV. Quid prmterca Aristobulus.
'0 δὲ Ἀριπόεουλος προστίθησιν, ὡς εἴη ἐξ ἀνάγ-
κης τῇ τῶν διαϐατηρίων ἑορτῇ μὴ μόνον τὸν ἥλιον τὸ
ἰσημερινὸν διαπορεύεσθαι τμῆμα, καὶ τὴν σελήνην
δέ. Τῶν γὰρ ἱσημερινῶν τμημάτων ὄντων δύο, τοῦ
μὲνὲαρινοῠ, τοῦ δὲ μετοπωρινοῖη καὶ διαμετρούντων
ἄλληλα· δοθείσης τε τῆς τῶν διαῦατηρίων ἡμέρας τῇ
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς μεθ’ ἑσπέραν, ἑστήξε-
ται μὲν ὴ σελήνη τὴν ἐναντίαν καὶ διάμετρον τῷ ἡλίῳ
στάσιν· ἐκπερῶν ἔξεστιν ὲν ταῖς πανσελήνοις ὸρᾷν ·
ιτονται δὲ ό μὲν κατὰ τὸ ὲαρινὸν ἰσημερινὸν ὁ ἥλιος
τμῆμα· ἡ δὲ ἐξ ἀνάγκης κατὰ τὸ φθινοταυρινὸν ἰσημερινὸν ὴ σελήνη.
ν. Certior Christianorum sententia.
Οἶδα πλεῖστα και ἄλλα πρὸς αὐτῶν λεγόμενα’
τοῦτο μὲν πιθανά- τοῦτο δὲ κατά τὰς κυριακὰς
ἀποδείξεις (24) προϊόντα· δι’ ὦν παριστάνειν πει-
ρῶνται τὴν τοῦ Πάσχα καὶ τῶν ’Δζύμων ἑορτὴν, δεῖν
πάντως μετ’ ἰσημερίαν ἄγεσθαι. Παρίημι δὲ τὰς
Η. Valesii interpretatio.
MBSiSIfj cognominati sunt; et Aristobulo viro praestantissimo , qui llllllS fuit ex illis septuaginta viris, qui
sacra llebra-inrunrvolumina _in Ptolemrei Philadelphi et_ parentis ipsius gratiam (ἓξ-ξρεαρ εει-ἱῐιοιιοὶιιιίιτρὶρ-
tati sunt {et qui libros explanationum legis Mosaicae iisdem regibus nuncupavitfli. dum solutiones affe-
m"§_‘l"$§tiontnu i_n E_x_odnm, aiunt cunctos pariter Pascha itnmolaredehere post aequinoctium vernum in
tgtecrl‘tjsli'smld autem contingit, cuin sol primam partem solaris, aut, ut quidam nominant, zo-
t_:_t ctrcutt percurrit.
Π. Addit praeterea Aristobulus. in celebranda paschali festivitate necessario id requiri, utnon modo sol,
sed et luna segmentum aequinoctiale percurrat. Nam cum duo sint segmenta azquinoctia'lia, alterumgvcrj
uum,aiterutn autumnale ;eaque ex diametro sibi vicissim opposita ; ctfinque quarta decima dies Iliensis ad
:stperuniflpasc‘hali‘festo assignata sit : luna quidem ex advers? .soili_con_sistet, quemadmodum videre est
in P'f’niluuiis- Ac soliquidem vernum aequinoctialc segmentum obtinebit : luna vero segmentum autumnalis
aequinoctii necessario occupabit.
Ἁμφοτέρων Ἀγαθοϐοὐλων. Duos fuisse Aga-
[bubulos cognomento Doctores, scribit Anatolius.
Sed quod eos Philone et Josepho vetustiores facit.
Vereor ne opinione sua falsus sit. Natu Agathobulus
philosophus floruit temporibus Adrianifut scribit
armis in Chronico, et'ex illo Georgius Syncelius.
ES.
ALES.
(25) Ἀριστοϐούλου τοῦ πάνυ. Rutilius Aristobu-
l'turt ex Paneade interpretatur, gravi errore. Sed
Iiulinum nihil moror, rc'ujus vcr'sio innumeris Incu-
d-is refertgest. Miror Scaligerunt , qui animadver-
sionibus Eusebianis, pag.'150, Anatolii verba ex
pravamfiufini interpretatione corrigenda esse cen-
suit. [feda quoque in lib. De ratione computi , pra-
v‘am Rutini'interpretationem secutus ita scribit:
Sicut eorum antiquiores Agat/tabidus , et ab eo eru-
ditus ᾼνίδιοὺιιιιιέ et Petriana, qui unus ei: illis sr-
tlt‘tqginla senioribus fuit, qui missi fuerant rt potiti-
ficibiu, etc. Videtur aut Existimass'c l’aniadain no-
τοῦτου πατρὶ, καὶ βίϐλους ἐξηγητικὰς τοῦ Μωῡσέως
νόμον τοῖς αὐτοῖς προσεφώνησε βασιλεῦσιν οὗτοι τὰ
ζητούμενα κατὰ τὴν Ἐξοδον ὲπιλύοντες, φασὶ δεῖν
1‘1 διαϐατήρια θύειν ἐπίσης ἅπαντας μετὰ ἰσημερίαν
ἐαρινὴν, μεσοῦντος τοῦ πρώτου μηνός· τοῦτο δὲ εὑρίσκεται , τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ἡλιακοῦ , ἢ ὣς τινες
αὐτῶν ὠνόμασαν, ζωαφὸρου κύκλου διεξιόντος ἡλίου.
IV. Quid prmterca Aristobulus.
'0 δὲ Ἀριπόεουλος προστίθησιν, ὡς εἴη ἐξ ἀνάγ-
κης τῇ τῶν διαϐατηρίων ἑορτῇ μὴ μόνον τὸν ἥλιον τὸ
ἰσημερινὸν διαπορεύεσθαι τμῆμα, καὶ τὴν σελήνην
δέ. Τῶν γὰρ ἱσημερινῶν τμημάτων ὄντων δύο, τοῦ
μὲνὲαρινοῠ, τοῦ δὲ μετοπωρινοῖη καὶ διαμετρούντων
ἄλληλα· δοθείσης τε τῆς τῶν διαῦατηρίων ἡμέρας τῇ
τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς μεθ’ ἑσπέραν, ἑστήξε-
ται μὲν ὴ σελήνη τὴν ἐναντίαν καὶ διάμετρον τῷ ἡλίῳ
στάσιν· ἐκπερῶν ἔξεστιν ὲν ταῖς πανσελήνοις ὸρᾷν ·
ιτονται δὲ ό μὲν κατὰ τὸ ὲαρινὸν ἰσημερινὸν ὁ ἥλιος
τμῆμα· ἡ δὲ ἐξ ἀνάγκης κατὰ τὸ φθινοταυρινὸν ἰσημερινὸν ὴ σελήνη.
ν. Certior Christianorum sententia.
Οἶδα πλεῖστα και ἄλλα πρὸς αὐτῶν λεγόμενα’
τοῦτο μὲν πιθανά- τοῦτο δὲ κατά τὰς κυριακὰς
ἀποδείξεις (24) προϊόντα· δι’ ὦν παριστάνειν πει-
ρῶνται τὴν τοῦ Πάσχα καὶ τῶν ’Δζύμων ἑορτὴν, δεῖν
πάντως μετ’ ἰσημερίαν ἄγεσθαι. Παρίημι δὲ τὰς
Η. Valesii interpretatio.
MBSiSIfj cognominati sunt; et Aristobulo viro praestantissimo , qui llllllS fuit ex illis septuaginta viris, qui
sacra llebra-inrunrvolumina _in Ptolemrei Philadelphi et_ parentis ipsius gratiam (ἓξ-ξρεαρ εει-ἱῐιοιιοὶιιιίιτρὶρ-
tati sunt {et qui libros explanationum legis Mosaicae iisdem regibus nuncupavitfli. dum solutiones affe-
m"§_‘l"$§tiontnu i_n E_x_odnm, aiunt cunctos pariter Pascha itnmolaredehere post aequinoctium vernum in
tgtecrl‘tjsli'smld autem contingit, cuin sol primam partem solaris, aut, ut quidam nominant, zo-
t_:_t ctrcutt percurrit.
Π. Addit praeterea Aristobulus. in celebranda paschali festivitate necessario id requiri, utnon modo sol,
sed et luna segmentum aequinoctiale percurrat. Nam cum duo sint segmenta azquinoctia'lia, alterumgvcrj
uum,aiterutn autumnale ;eaque ex diametro sibi vicissim opposita ; ctfinque quarta decima dies Iliensis ad
:stperuniflpasc‘hali‘festo assignata sit : luna quidem ex advers? .soili_con_sistet, quemadmodum videre est
in P'f’niluuiis- Ac soliquidem vernum aequinoctialc segmentum obtinebit : luna vero segmentum autumnalis
aequinoctii necessario occupabit.
Ἁμφοτέρων Ἀγαθοϐοὐλων. Duos fuisse Aga-
[bubulos cognomento Doctores, scribit Anatolius.
Sed quod eos Philone et Josepho vetustiores facit.
Vereor ne opinione sua falsus sit. Natu Agathobulus
philosophus floruit temporibus Adrianifut scribit
armis in Chronico, et'ex illo Georgius Syncelius.
ES.
ALES.
(25) Ἀριστοϐούλου τοῦ πάνυ. Rutilius Aristobu-
l'turt ex Paneade interpretatur, gravi errore. Sed
Iiulinum nihil moror, rc'ujus vcr'sio innumeris Incu-
d-is refertgest. Miror Scaligerunt , qui animadver-
sionibus Eusebianis, pag.'150, Anatolii verba ex
pravamfiufini interpretatione corrigenda esse cen-
suit. [feda quoque in lib. De ratione computi , pra-
v‘am Rutini'interpretationem secutus ita scribit:
Sicut eorum antiquiores Agat/tabidus , et ab eo eru-
ditus ᾼνίδιοὺιιιιιέ et Petriana, qui unus ei: illis sr-
tlt‘tqginla senioribus fuit, qui missi fuerant rt potiti-
ficibiu, etc. Videtur aut Existimass'c l’aniadain no-