PG 10, col. 221
exprobrat, quod ex hujusce Canonis Anatoliani ra- Α seu ipsam circulorum zodiaci _et aequl‘iioctialisiu.
facile pervideat, istliiec eum non aliunde quam ex
hoc etiam mendoso corruptoqne Catiane Latino
haurire potuisse. De quo nos uberius capite se-
quenti. Rursum idem Beda De ratione temporum,
capite 40, disertissime saltum [unm abs Anatolio,
non inillne vel capite cycli doconinuxennalis. sed
anno ejus decimo quarto qui estrultimiis ogdoadis,
collocari scribit: Facieiis, inquit, illam ascendere
(_scu saltare) in atqiiinociio, de octaua in vigesimum.
Quod idem plane Cononis hujus exhibet. dia-
gramina.
Denique clarissime idem Beda. eodem libro De
ratione temporum, cap. 55, Cononem hunc Aiialolia-
num verbis hisce conlirinal ε Sed et homo Ecclesiae Β
sanctus Anatolius, in opere suo paschali, cum de
wquinoctiis et solstitiis, deque horarum ac momen-
torum incrementis subtilissime disputasset, ita dispu-
tationem suam, simul et ipsum libellum terminavit:
¢_ Hoc autent non ignores, quod ipsa quatuor quw pric-
diximus, temporum confinia, licet inensiuni sequen-
tium Kalendis approsintentur, unumquodque tamen
mediunt temporum, id est reris et tes—tatis, autumni
et hiemis teneat : et non exinde temporum confinia
inchoantur, unde mensium Kalendae initianturfsw
ita unumquodque tempus inchoandum est, uta prima
die peris tempus azquinoctiuni dividat; et testatis, vtit
Kalendas Julii; et autumni, \lll Kalendas Octobris;
ει hiemis, νιιι Kalendas Januarii similiter dividat.)
Htcc ille. Quae plane eadem et extrema sunt hujusce
Cononis nostri verba, cui proinde non parram fidem
astruuiit.
Qua: autent hic in contrarium all'ernntur argn-
mcnta, infra capite tertio commodius excutientur. Ο
CAPUT ll.
Quo Martii Iuliani die trquinoctiuin figat Anatolius.
Putant plerique fixisse VXI Kal. Aprilis. Verius ta-
nien fixisse demonstratur cum Caesare vtii Kal.
Aprilis. lic/cllitur ratio contraria. An Anatolius
t‘ePAtolvrnwi opinione loquatur. Videntur Alexan-
drini wquinoctium civile VVIII Kal. Aprilis cum ϐωο
sare retinuisse, usque ad Nicwnam synodum cir-
ιιιεν.
Qiia‘stionein nanc non hodie ptimum, scd ab
antiquis jam inde temporibus motam, satis intelli-
gimus ex Bedie De aequinoctio vernali libello. Sunt,
ait, qui contendunt Anatolium in hac sententia
(nempe de aequinoctii dic) nequaquam undecimum,
sed actorum Kalendarum Aprilium diem posuisse;
ῌι tamen ex hodiernis scriptoribus vix uiiuin vi-
deas. qui non pro indubitaio_ supponat, :equino-
ctiuni ex Anatolii metite, XI Kalendas Apriles, seu
x_xii MartiiJuliani committi; tarditatis} θ
Est ergo in primo anno initium primi mensis (pa-
sti-Italis scilicet) quod estxix annorum circuli prin-
cipium, secundum Egyptios quidem, mensis P/iame-
noth, xxxi die; juxta Macedones vero, Dystri mensis
xxii; ut autem Romani loquuntur, undecimo Kalen-
das Apriles, etc. Sed verba hinc esse corrupta jam
ostendam.
Dico igitur, Anatolii sententiam hic, Caesaris sive
soaigenis esse planissime; diem nimirum aequino-
ctii committi, l’liamenotlihxxmtDystri xxv, vin
Kalendas Apriles, seu Martii xxv. Id iribus maxime
claris et. incorruptis textus ipsius Anatolii locis
etlicitur. Primo dicit: Isto die-xxxi Phamenoth sol
non modo primum Signiferi segmentum ingressus
reperitur, sed etiam quartam join in illo diem per-
currisse. Sane Anatolii a:vo,'circa annum Christi
fulgorem ct hodiernum Ξῖϐίιιιιιι haec ab eo cluen-
brata existimo, astronomicum' reris atquinoetinm,
facile pervideat, istliiec eum non aliunde quam ex
hoc etiam mendoso corruptoqne Catiane Latino
haurire potuisse. De quo nos uberius capite se-
quenti. Rursum idem Beda De ratione temporum,
capite 40, disertissime saltum [unm abs Anatolio,
non inillne vel capite cycli doconinuxennalis. sed
anno ejus decimo quarto qui estrultimiis ogdoadis,
collocari scribit: Facieiis, inquit, illam ascendere
(_scu saltare) in atqiiinociio, de octaua in vigesimum.
Quod idem plane Cononis hujus exhibet. dia-
gramina.
Denique clarissime idem Beda. eodem libro De
ratione temporum, cap. 55, Cononem hunc Aiialolia-
num verbis hisce conlirinal ε Sed et homo Ecclesiae Β
sanctus Anatolius, in opere suo paschali, cum de
wquinoctiis et solstitiis, deque horarum ac momen-
torum incrementis subtilissime disputasset, ita dispu-
tationem suam, simul et ipsum libellum terminavit:
¢_ Hoc autent non ignores, quod ipsa quatuor quw pric-
diximus, temporum confinia, licet inensiuni sequen-
tium Kalendis approsintentur, unumquodque tamen
mediunt temporum, id est reris et tes—tatis, autumni
et hiemis teneat : et non exinde temporum confinia
inchoantur, unde mensium Kalendae initianturfsw
ita unumquodque tempus inchoandum est, uta prima
die peris tempus azquinoctiuni dividat; et testatis, vtit
Kalendas Julii; et autumni, \lll Kalendas Octobris;
ει hiemis, νιιι Kalendas Januarii similiter dividat.)
Htcc ille. Quae plane eadem et extrema sunt hujusce
Cononis nostri verba, cui proinde non parram fidem
astruuiit.
Qua: autent hic in contrarium all'ernntur argn-
mcnta, infra capite tertio commodius excutientur. Ο
CAPUT ll.
Quo Martii Iuliani die trquinoctiuin figat Anatolius.
Putant plerique fixisse VXI Kal. Aprilis. Verius ta-
nien fixisse demonstratur cum Caesare vtii Kal.
Aprilis. lic/cllitur ratio contraria. An Anatolius
t‘ePAtolvrnwi opinione loquatur. Videntur Alexan-
drini wquinoctium civile VVIII Kal. Aprilis cum ϐωο
sare retinuisse, usque ad Nicwnam synodum cir-
ιιιεν.
Qiia‘stionein nanc non hodie ptimum, scd ab
antiquis jam inde temporibus motam, satis intelli-
gimus ex Bedie De aequinoctio vernali libello. Sunt,
ait, qui contendunt Anatolium in hac sententia
(nempe de aequinoctii dic) nequaquam undecimum,
sed actorum Kalendarum Aprilium diem posuisse;
ῌι tamen ex hodiernis scriptoribus vix uiiuin vi-
deas. qui non pro indubitaio_ supponat, :equino-
ctiuni ex Anatolii metite, XI Kalendas Apriles, seu
x_xii MartiiJuliani committi; tarditatis} θ
Est ergo in primo anno initium primi mensis (pa-
sti-Italis scilicet) quod estxix annorum circuli prin-
cipium, secundum Egyptios quidem, mensis P/iame-
noth, xxxi die; juxta Macedones vero, Dystri mensis
xxii; ut autem Romani loquuntur, undecimo Kalen-
das Apriles, etc. Sed verba hinc esse corrupta jam
ostendam.
Dico igitur, Anatolii sententiam hic, Caesaris sive
soaigenis esse planissime; diem nimirum aequino-
ctii committi, l’liamenotlihxxmtDystri xxv, vin
Kalendas Apriles, seu Martii xxv. Id iribus maxime
claris et. incorruptis textus ipsius Anatolii locis
etlicitur. Primo dicit: Isto die-xxxi Phamenoth sol
non modo primum Signiferi segmentum ingressus
reperitur, sed etiam quartam join in illo diem per-
currisse. Sane Anatolii a:vo,'circa annum Christi
fulgorem ct hodiernum Ξῖϐίιιιιιι haec ab eo cluen-
brata existimo, astronomicum' reris atquinoetinm,