PG 10, col. 224
Plianic‘noth, seu lllartii xxn, substituas. ut decet,
xxix Phaniciiotli, Martii xxv, plane verum erit,
solem in primo zodiaci segmento, quod Ai-ieteni
appellamus, quartam jam diem omnino percurrisse,
aiitqnintam percurrere. Et Anatolii sensus erit,
ipsam circulomni interscctioncin Martii xxi potius
quam xxii committi, quod ab Alexandrinis, ιιι
reor, hauserat, qni paucis post annis id publice
tenuerunt.
Secundo, addit hoc eodem opusculo. § 8: Sed quid
mirum, si in xxi luna erraverint, qui (res addide-
runt dies ante tequinoctium, in quibus Pascha im—
ntolari posse deliniant? Quod certum est omnimodis
etiam putari absurdum. Per eos. qui tres ante tequi-
noctium dies addiderunt, Caesariensis in Palaestina
concilii Patres Anatolius hic intelligit. Qui licet
diem aequinoctii civilis in Martii \icesinio quinto
et ipsi agnoscerent; trcs tamen priiwios dies qui-
lius’Christus post institutum venerabile sacramen-
tum εοιιιιιιιλιιμιιςιιε, passus ct sepultus fuit, extra
limitem paschalein excludi noluerant. Nec ieniin
alii de quibus id dici possit, occurrunt. Nam Jiidzi
ct Clii'iStiiiiiOi‘iiiii primi, Latini saltem, qui ad Mar-
tii xviii, ut dixi, primum solis in Arieti'm incessum
atlixei-ant, non tantum tres, sed septem dies addi-
derant. Anatolium igitur, si absurde, ita enini in-
nuit, pratrios trcs ad hactenus usmpatuin civile
icqiiiiiocliuni dies additos existimat, in prisco Cse-
saiis aequinoctio, quod cuni xxv Martii coiiiponc-
batur, haerere uer-essum est, non illud Maitn xxii
deligere. Quod argniiicnlnin sane validum, lic-tia
quoque suo illo de [Eqniiioctii die opusculo profui t,
et quidem ex eorum qui jam tum nobiscum sentie-
liant, objectione ac sensu.
Tertius isque palmaris, Anatolii locus est §8,
ibi enim per omnes cycli sui deceinnournnalis
annos, aequinoctii quoque sui diem fui-iamque de-
tcrmiiians, semper ad Martii xxv, nunquam ad xxii
lixiis ac tirmns haeret, ut in ejus tabula ridere potos.
(lumiiue saeuius repetat. ’ascha nnnunaiii nisi
(Eumque sacpius repetat, Pascha nunquam nisi
transmisso jam aequinoctio rite celebrari posse, id
ipse tanta religione peni-que superstitione obser—
vat, iit citiinum l'ascha Dominicum non \‘ll seu
ostridic mqninoctii Caesariani, sed vi primum
Kalendas Apriles indicat. Credo, quo certius equi-
noetii diem in Paschalis sui sanctione transmine-
ret, tantoque lux tenebris dominari-tur. Ita nihil
certius, quam aequinoctium cum Martii xxv abs
Anatolio compositum.
Adversariornin ratio, ex Anatolii verbis hausta,
satis jam olim ab aliis, teste Beda, rejecta est, cum
dixerunt, Eusebium (seu quem alium) cum lianc
Anatolii lucubrationum in llisloria ccc csiastica ri:-
fert, diem pro die mutasse ;ν et quod uetera bene po-
sita rideret, uno verba Corrigere voluisse, quod iii ea
minus perfecte dictum conspexerat. Ne illum videlicet
quem laudare propasucrat, palam notabilem mon-
straret, si ejus pura verba, et, ut ipse scripserat,
suis inderet Historiis. Scio Bedam'istud Sibi de
Eusebio persuadere non posse. Sed nos similia
multa Graeculorum fuisse scimus ingenia, hatresi
praesertim infectorum, cujusinodi fuisse Eusebium
clare, docet paruulus. Neque__inagis urget, quod
subdit idem Beda : mirumfsi Victorem Capuanum,
qui ut ipse XI, non vni Kalendas Aprili-sin Ana-
tolio legit, talis impostura latuerit. Nam non νιςιιιο
rem modo, in ea adhuc anatis ill:us caligine, scil
et plerosque acutissimus hujus invi doctissimi scri-
ptores eadem impostura fefellit. Anatolium laudare
i-olebat Eusebius. Non poterat, nisi ant atquino‘
ctium male ab Nic-.ena synodo tixuni dicerci; aut
xxix Phaniciiotli, Martii xxv, plane verum erit,
solem in primo zodiaci segmento, quod Ai-ieteni
appellamus, quartam jam diem omnino percurrisse,
aiitqnintam percurrere. Et Anatolii sensus erit,
ipsam circulomni interscctioncin Martii xxi potius
quam xxii committi, quod ab Alexandrinis, ιιι
reor, hauserat, qni paucis post annis id publice
tenuerunt.
Secundo, addit hoc eodem opusculo. § 8: Sed quid
mirum, si in xxi luna erraverint, qui (res addide-
runt dies ante tequinoctium, in quibus Pascha im—
ntolari posse deliniant? Quod certum est omnimodis
etiam putari absurdum. Per eos. qui tres ante tequi-
noctium dies addiderunt, Caesariensis in Palaestina
concilii Patres Anatolius hic intelligit. Qui licet
diem aequinoctii civilis in Martii \icesinio quinto
et ipsi agnoscerent; trcs tamen priiwios dies qui-
lius’Christus post institutum venerabile sacramen-
tum εοιιιιιιιλιιμιιςιιε, passus ct sepultus fuit, extra
limitem paschalein excludi noluerant. Nec ieniin
alii de quibus id dici possit, occurrunt. Nam Jiidzi
ct Clii'iStiiiiiOi‘iiiii primi, Latini saltem, qui ad Mar-
tii xviii, ut dixi, primum solis in Arieti'm incessum
atlixei-ant, non tantum tres, sed septem dies addi-
derant. Anatolium igitur, si absurde, ita enini in-
nuit, pratrios trcs ad hactenus usmpatuin civile
icqiiiiiocliuni dies additos existimat, in prisco Cse-
saiis aequinoctio, quod cuni xxv Martii coiiiponc-
batur, haerere uer-essum est, non illud Maitn xxii
deligere. Quod argniiicnlnin sane validum, lic-tia
quoque suo illo de [Eqniiioctii die opusculo profui t,
et quidem ex eorum qui jam tum nobiscum sentie-
liant, objectione ac sensu.
Tertius isque palmaris, Anatolii locus est §8,
ibi enim per omnes cycli sui deceinnournnalis
annos, aequinoctii quoque sui diem fui-iamque de-
tcrmiiians, semper ad Martii xxv, nunquam ad xxii
lixiis ac tirmns haeret, ut in ejus tabula ridere potos.
(lumiiue saeuius repetat. ’ascha nnnunaiii nisi
(Eumque sacpius repetat, Pascha nunquam nisi
transmisso jam aequinoctio rite celebrari posse, id
ipse tanta religione peni-que superstitione obser—
vat, iit citiinum l'ascha Dominicum non \‘ll seu
ostridic mqninoctii Caesariani, sed vi primum
Kalendas Apriles indicat. Credo, quo certius equi-
noetii diem in Paschalis sui sanctione transmine-
ret, tantoque lux tenebris dominari-tur. Ita nihil
certius, quam aequinoctium cum Martii xxv abs
Anatolio compositum.
Adversariornin ratio, ex Anatolii verbis hausta,
satis jam olim ab aliis, teste Beda, rejecta est, cum
dixerunt, Eusebium (seu quem alium) cum lianc
Anatolii lucubrationum in llisloria ccc csiastica ri:-
fert, diem pro die mutasse ;ν et quod uetera bene po-
sita rideret, uno verba Corrigere voluisse, quod iii ea
minus perfecte dictum conspexerat. Ne illum videlicet
quem laudare propasucrat, palam notabilem mon-
straret, si ejus pura verba, et, ut ipse scripserat,
suis inderet Historiis. Scio Bedam'istud Sibi de
Eusebio persuadere non posse. Sed nos similia
multa Graeculorum fuisse scimus ingenia, hatresi
praesertim infectorum, cujusinodi fuisse Eusebium
clare, docet paruulus. Neque__inagis urget, quod
subdit idem Beda : mirumfsi Victorem Capuanum,
qui ut ipse XI, non vni Kalendas Aprili-sin Ana-
tolio legit, talis impostura latuerit. Nam non νιςιιιο
rem modo, in ea adhuc anatis ill:us caligine, scil
et plerosque acutissimus hujus invi doctissimi scri-
ptores eadem impostura fefellit. Anatolium laudare
i-olebat Eusebius. Non poterat, nisi ant atquino‘
ctium male ab Nic-.ena synodo tixuni dicerci; aut