PG 10, col. 58

enim ait: Ioseph, qui fuit Heli, qui fuit Melehi ⁵.
Cutn igitur velut scopus nobis propositus sit Jose—
phus, explicandum nobis est, quomodo uterque pa-
ter illius esse dicatur, tam Jacob qui ex Salomone,
quam Heli qui ex Nathan originem ducit; ac pra:-
terea, quomodo isti duo, Jacob et llcli, fratres fue-
rint ; deinde vero, qua ratione horum patres Mat-
than et Mclchi, diverso genere prognati, avi lose—
phi fuisse probentur. Matthan et lllelchi cum eam-
dem uxorem alter post alterum habuissent, liberos
es ea, qui υιει·ἰιιί fratres erant, susceperunt: quippe
lex minime vetabat, ne mulier vidua, seu repu
diata, seu viro ipsius mortuo, alteri nuberet. lgi-
tur ex Estha (hoc enim mulieris nomen fuisse acce-
pimus) primus Matthan qui a Salomone genus du-
cebat, Jacobum lilium sustulit. Post Matthanis au-
tem interitum, Melchi qui ad Nathanem originem
referebat, cum ex eadem tribu sed diversa familia
editus esset, ut antea diximus, uxorem eam sorti-
tus, lleli lilium suscepit. Hoc modo Jacob et Heli,
licet diverso genere prognatos, uterinos lratres re-
periemus. Quorum alter, Jacob scilicet, eum frater
ipsius Heli sine liberis decessisset, viduam ejus
conjugem sibi accipiens, tertium ex ea Josephnm
genuit, naturali quidem ratione filium suum. Unde
etiam scriptum est : Iacob autem genuit Joseph '.
Sed secundum legem filius erat Heli, quippe cum
ejus semen Jacobus frater suscitavisset. Proinde nec
generis per eum deducta series, vana ac futilis de-
prehendetur : quam Matthzeus quidem recensens,
Jacob, inquit, genuit Ioseph. Lucas vero econtrario
a tiliis ad parentes ascendens: Iesus, inquit, qui
erat, ut putabatur (hoc enim diserte addit), filius
tilia! essent : saltem Levi et ΜαιΙιαι cum Cainan,
quem viri docti insertum volunt caninum inter
Arpbaxad et Sale. ι Et paulo post pag. 3|”: ‹ Non
mirandum est, inquit, si Africanus inter Melchi et
Heli duas reticeat generationes. nempe Levi et
Mat/tat: ctenim nondum ittscrtanucrant in codicem
sacrum, ca qua scriptor ille antiquissimus vivebat
tctate. ι Hactenus vir doctus. Qua de re sub finem
hujus capitis adnotat nonnulla in eamdem senten-
liam el. Valesius.
(li) Χηρεύονστιν γυναῖκα. Hoc locouAfricanus
χηρεύειν promiscue dixit tatu de mulieribus repu-
diatis, quam dc iis quarum viri fato functi sunt.
(3‘2) Ᾰιᾳφόρῳν δρο γενῷν. Hoc loco γένος sumi-
tur'p'ro familia. Gens enimidividitur in familias.
Sic gens Cornelia, yerhi gratia, in pluresierat dl-
visa’familias, puta Scipionum, Sullarum, Lentulo-
rum; qui omnes ex diversa quidem familia. sed ex
una eademque erant gente; ac proinde gentiles die
cebantur. Eodem modo Matthan et Melchi ex di-
versa erant familia; ambo tamen ex eadem gente
Davidica, quae in duas familias erat divisa, Salo~
tnoniorum scilicet et Nathanaaorum.
(13) Τὴν γὰρ κατὰ νόμον γένεσιν. Hic vero ni-
mium argutari videtur Africanus. Cun. enim Lucas

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.