PG 10, col. 69
Περὶ Ἀϐραάμ.
Ἔνθεν ἄρχεται τῶν Ἐϐραίων ὴ προσωνυμία.
Ἑϐραῖοι γὰρ οἱ Περάται ἐρμηνεύονται, οἳ διεπερά-
ο-αντο Εὐφράτην μετὰ Ἀϐραάμ’ καὶ οὐχ, ὡς οἷον-
ui τινες, ἀπὸ Ἐϐὲρ τοῦ προειρημένου. Συνάγεται
τοίνυν εἰς τὴν ἐπίϐασιν τῆς κατηγγελμένης γῆς
Ἀϐραὰμ , ἀπὸ μὲν τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ Νῶε ,
γενεῶν δέκα ἐτη ,ats" ἀπὺδὲ Ἀδὰμ γενεῶν εἴκοσι
sm ,γσς (ιι).
ix. Μία.. ρας. ιοο,αι. 80.
Λιμοῦ κατασχόντος τὴν γῆν τὴν Χανανετιδα κατρ
ἦλθεν εἰς Αἴγυπτον Ἀϐραὰμο καὶ δεδιὼς μὴ διὰ τὺ
κάλλος τῆς γυναικὸς ἀναιρεθῇ, ἁδελφὸς εἶναι σκέπτε-
ται (H'). Ἐπαινεθεῖσαν δὲ ἠγάγετο Φαραώ · οὕτω γὰρ
Αἰγύπτιοι τοὺς βασιλεῖς ἑρμηνεύουσι. Καὶ ὁ μὲν
δίκας ἔτισε τῷ Θεῷ · ὁ δ’ ἅμα τοῖς ῑδὶοις Ἀϐραὰμ
ἠδη πλουτῶν ἀπηλλάσσετο. Ἐν Χαναὰν διεπληκτί-
eam ποιμένες τοῦ Ἀϐραὰμ, καὶ τοῦ Λὼτ, καὶ,
δόξαντος αὐτοῖς, ἐχωρίσθησαν, ἑλομένου Λὼτ ὲν Σο-
δόμοις οἰκεῖν δι’ ἀρετὴν καὶ κάλλος τῆς γῆς ἐχούσης
πέντε πόλεις, Σόδομα, Γόμορρα, Ἀδαμὰ , Σεϐοεὶμ,
Σηγὼρ, καὶ τοσούτους βασιλεῖς. Τούτοις οἱ πλησιόχω-
ροι τέσσαρες βασιλεῖς Σύρων ἐπολέμησαν, ὧν ἡγεῖτο
Χοδολλογόμορ βασιλεὺς Αἰλάμ· συνέϐαλον δὲ παρὰ
τὴν θάλασσαν τὴν ἁλικὴν, ἡ καλεῖται νῦν θάλαττα
Νεκρὰ. Ἑν ταύτῃ πλεῖστα τῶν θαυμασίων τεθέαμαι ·
ζώων τε γὰρ οὐδὲν ἐκεῖνο τὸ ὓδωρ φέρει ο καὶ νεκροὶ
μὶν ὑποϐρύχιοι φέρονται, ζῶντες δὲ οὐδ’ ἂν ῥᾳδίως
βαπτίσαιντο. Λύχνοι μὲν καιόμενοι ἐπιφέρονται,
σϐεννύμενοι δὲ καταδύουσιν. Ἐνταῦθα δὲ εἰσὶν αἱ τῆς
ἀσφάλτου πηγαί· φέρει δὲ στυπτηρεαν καὶ ἇλα ὀλί-
γον τιτῶν ἄλλων διαφέροντα· πικρά τε γάρ ἐστι
καὶ διαυγῆ · ἔνθα δ’ ἂν καρπὸς εὑρεθῇ, κάπνου πλέον
εὑρίσκεται θολερωτάτου. ’Τὸ δὲ ὕδωρ ἰᾶται τοὺς χρωο
μένους αὐτῷ, λήγει τε παντὶ ὕδατι πάσχων τὰ
ἐναντία. Et δὲ μὴ Ἰορδάνην εἶχε τὸν ποταμὸν τρο-
φὴν, ὡς πορφύραν διατρέφοντα, καὶ ἐπὶ πολὺ ἀντέ-
χοντα, ἔληξεν ἂν θᾶττον ἢ φαίνεται. Ἔστι δὲ παρ’
αὐτῇ πάμπολυ τοῦ βαλσάμου φυτόν· ὑπονοεῖται δὲ
ἀνατετράφθαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν τῶν περιοικούν-
των ἀσέϐειαν,
defecisset. Circumquaque non minima balsami plantae copia est; quam quidem ob vicinorum iu-
colarutn improbitatem a Deo dicunt profligatam penitus et exstirpatam.
Χ. Ibid., pag. 107, al. 86.
De patriarcha Jacob.
Ἥ ποιμενικὴ (42) σκηνὴ τοῦ Ἰακὼϐ ὲν Ἐδέσσῃ
(Η) Ἔτη ιτσε- Μθηὰρευηι numerum ,γεξι in
fiant'commutandum cogit hinc ratio. Amundi ortu
ad diluvium numerat Africanus annos 2262, quibus
ad Abrahze natalem diem addit alios 1015. Ex
utraque igitur summa collegit ,γσοζι 5271mm.
1⁵³ ue Igitur summa υυιιεξειι ,μων⁵ ιη
(41’) Forte σκήπτεται. Em-r. ΡΛτιιοι..
Ἔνθεν ἄρχεται τῶν Ἐϐραίων ὴ προσωνυμία.
Ἑϐραῖοι γὰρ οἱ Περάται ἐρμηνεύονται, οἳ διεπερά-
ο-αντο Εὐφράτην μετὰ Ἀϐραάμ’ καὶ οὐχ, ὡς οἷον-
ui τινες, ἀπὸ Ἐϐὲρ τοῦ προειρημένου. Συνάγεται
τοίνυν εἰς τὴν ἐπίϐασιν τῆς κατηγγελμένης γῆς
Ἀϐραὰμ , ἀπὸ μὲν τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ Νῶε ,
γενεῶν δέκα ἐτη ,ats" ἀπὺδὲ Ἀδὰμ γενεῶν εἴκοσι
sm ,γσς (ιι).
ix. Μία.. ρας. ιοο,αι. 80.
Λιμοῦ κατασχόντος τὴν γῆν τὴν Χανανετιδα κατρ
ἦλθεν εἰς Αἴγυπτον Ἀϐραὰμο καὶ δεδιὼς μὴ διὰ τὺ
κάλλος τῆς γυναικὸς ἀναιρεθῇ, ἁδελφὸς εἶναι σκέπτε-
ται (H'). Ἐπαινεθεῖσαν δὲ ἠγάγετο Φαραώ · οὕτω γὰρ
Αἰγύπτιοι τοὺς βασιλεῖς ἑρμηνεύουσι. Καὶ ὁ μὲν
δίκας ἔτισε τῷ Θεῷ · ὁ δ’ ἅμα τοῖς ῑδὶοις Ἀϐραὰμ
ἠδη πλουτῶν ἀπηλλάσσετο. Ἐν Χαναὰν διεπληκτί-
eam ποιμένες τοῦ Ἀϐραὰμ, καὶ τοῦ Λὼτ, καὶ,
δόξαντος αὐτοῖς, ἐχωρίσθησαν, ἑλομένου Λὼτ ὲν Σο-
δόμοις οἰκεῖν δι’ ἀρετὴν καὶ κάλλος τῆς γῆς ἐχούσης
πέντε πόλεις, Σόδομα, Γόμορρα, Ἀδαμὰ , Σεϐοεὶμ,
Σηγὼρ, καὶ τοσούτους βασιλεῖς. Τούτοις οἱ πλησιόχω-
ροι τέσσαρες βασιλεῖς Σύρων ἐπολέμησαν, ὧν ἡγεῖτο
Χοδολλογόμορ βασιλεὺς Αἰλάμ· συνέϐαλον δὲ παρὰ
τὴν θάλασσαν τὴν ἁλικὴν, ἡ καλεῖται νῦν θάλαττα
Νεκρὰ. Ἑν ταύτῃ πλεῖστα τῶν θαυμασίων τεθέαμαι ·
ζώων τε γὰρ οὐδὲν ἐκεῖνο τὸ ὓδωρ φέρει ο καὶ νεκροὶ
μὶν ὑποϐρύχιοι φέρονται, ζῶντες δὲ οὐδ’ ἂν ῥᾳδίως
βαπτίσαιντο. Λύχνοι μὲν καιόμενοι ἐπιφέρονται,
σϐεννύμενοι δὲ καταδύουσιν. Ἐνταῦθα δὲ εἰσὶν αἱ τῆς
ἀσφάλτου πηγαί· φέρει δὲ στυπτηρεαν καὶ ἇλα ὀλί-
γον τιτῶν ἄλλων διαφέροντα· πικρά τε γάρ ἐστι
καὶ διαυγῆ · ἔνθα δ’ ἂν καρπὸς εὑρεθῇ, κάπνου πλέον
εὑρίσκεται θολερωτάτου. ’Τὸ δὲ ὕδωρ ἰᾶται τοὺς χρωο
μένους αὐτῷ, λήγει τε παντὶ ὕδατι πάσχων τὰ
ἐναντία. Et δὲ μὴ Ἰορδάνην εἶχε τὸν ποταμὸν τρο-
φὴν, ὡς πορφύραν διατρέφοντα, καὶ ἐπὶ πολὺ ἀντέ-
χοντα, ἔληξεν ἂν θᾶττον ἢ φαίνεται. Ἔστι δὲ παρ’
αὐτῇ πάμπολυ τοῦ βαλσάμου φυτόν· ὑπονοεῖται δὲ
ἀνατετράφθαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν τῶν περιοικούν-
των ἀσέϐειαν,
defecisset. Circumquaque non minima balsami plantae copia est; quam quidem ob vicinorum iu-
colarutn improbitatem a Deo dicunt profligatam penitus et exstirpatam.
Χ. Ibid., pag. 107, al. 86.
De patriarcha Jacob.
Ἥ ποιμενικὴ (42) σκηνὴ τοῦ Ἰακὼϐ ὲν Ἐδέσσῃ
(Η) Ἔτη ιτσε- Μθηὰρευηι numerum ,γεξι in
fiant'commutandum cogit hinc ratio. Amundi ortu
ad diluvium numerat Africanus annos 2262, quibus
ad Abrahze natalem diem addit alios 1015. Ex
utraque igitur summa collegit ,γσοζι 5271mm.
1⁵³ ue Igitur summa υυιιεξειι ,μων⁵ ιη
(41’) Forte σκήπτεται. Em-r. ΡΛτιιοι..