PG 100, col. 196
αὐτῇ μυστήρια , ἄνωθεν παραδεδομένα ἀπαράτρωτα
φυλάττοντας, καί εἴσω τῶν ὅρων τῆς ίηλησιαστικῆς
αὐλῆς ἱστάμενα, τῇ θείᾳ σύριγγι. τῇ τῆς ἀποστολι-
κῖῆς καί πνευματικῆς διδασκαλίας εὐσήμῳ περιϐομϐἠ-
σει, καί θεοπνεύστοις ἠχὴμασι πάντα τά λογικά τῆς
ῖιρᾶς ποίμνης θρέμματα περιαοροίζοντες. καί τηροῦντας
παρὰ τῶν ἰπιιῗουλευόνσων θηρίων ἀλῶϐητα ἕνπσημασ-
μένα τῷ τοῦ ἀρχιποίμινος Χριστοῦ χρίσματι καί ὀνό-
ματι.
Καί τά παρ’ ἡμῶν ’ἀπολειπόμενα δι’ ἑαυτῶν ἀποπλη-
ροῦτε . ὥς φιλάδελφοι καί φιλόστοργοι. ἵνα τό {quin
περίσσωμα, εἰς τό ἡμέτερον χρησιμεύση ὑπερημα, και
τό ἄν λόγοις καί πράγμασιν ἡμῖν ἐνδέον , τῷ κατὰ
τόν βίον ὑμῶν ίιροπριπεῖ καί σεμνῷ παραστήματι
ίποικοδομήσητε καί ίπαυξήσητε [ίποικοδομιὶσηται καὶ
ἓπαυξγίσηταιι. μηδεν μικρολογούμενοι περίτόδοθίν ὑμῖν
[ἡμῖν] χάρισμα, εὖ γάρ ἐλάττωσιν φᾶριι τοῖς ἀφθόνως
παρίχουσιν. ἀλλ’ εἰς τό πολλαπλάσιον εὐκαίρως εὐκλεεῖς
τοὺς καρποὺς τοῖς προαιρουμένοις ἀποδίδωσιν. Ὑπερεί-
δουσιν ἡμᾶς ὡς ἀσθενεστέρους τῇ παρ’ ἑαυτῶν θεοσδότου
δυνάμει, καί καταρτίζουσι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς τήν
τοῦ Εὗαγγελίου τρίϐον καί συμϐουλεύειν τά ὀνησιφόρα
καί σωτηρίας ἐχόμενα μὴ διαλίποιτε. ἵνα ὥσπερ ἐν
τῇ ὁμολογίᾳ τό ἓνιαῖον καί ἀδιάφορον ἔχομεν, οὕτω
καί ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης συναρμοζόμενοι καὶ
συνδεόμενοι ἀναπόσπαστον τῆς εἰρήνης τό δῶρον ἐν τῇ
πεπιστευμένη ἡμῖν διακονίᾳ ίφ⁹ἠμῖν αὐτοῖς κατάσχω-
μιν. ἦ τό άδιάτμητον καί σύμφωνον τῇ Ἐκκλησία πι-
ριποιεῖται, ὅπως ἐντεῦθεν ri νοητή πόλις τοῦ βασι-
λέως τοῦ μεγάλου τειχιζομὲνη καί περιφρουριυμένη
ἀκατάϐλητος καὶ ἀπόρθητος διαμένῃ ἐκ πάσ ης προσϐσν
λῆς τι καί τέχνης τῶν ἀοράτων ἕχθρῶν, καί τῶν κύκλῳ
περιθιόντων, καί ζητούντων καταπιεῖν τινα τῶν ἕν αὐτῇ
ἀπογηραμμὲνων. καί σημειωθέντων ίν Πνεύματι· καθ’
ὧν προξαὶλόμεθα οὗ σαρκικά ὅπλα, ἀλλά πνευματικὰ.
τήν τι ἀσπίδα τῆς πίστεως καί τὴν τοῦ λόγου μά-
χαιραν, ὅ ἔστι ῥῆμα Θεοῦ τοῦ καθελεῖν τῆς ἀμαρτίας
τάς ελεπόλιις καὶ μηχανάς τῇ σφενδόνῃ τοῦ πνεύματος
πόρῥω που τό ἄγριον θράσος αὐτῶν ἀποσοϐοῦντες καί
ἕκδιὼκοντες, ὦς τῆς θείας φυλακῆς τε καί ῥοπῆς ἀξιού-
μινοι, ri καί ἠρεμαῖον καί είρηναῖον ἡμῶν καθίστησι τὸ
πολίτευμα, ἶνα καί ἕν τῇ παλιγγενεσία ἐν τῇ ἐσχάτῃ
σάλπιγγι ἀξιωϐῶμεν τῷ ἀρχηγῷ τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀκατα -
κρίτως ὑπαντῆσαι ἐρχομένῳ μιτά δόξης τῆς πατρικῆς
σὺν τοῖς ἀγίοις ἀγγέλοις αὐτοῦ, καί ἓν τῷ πρηῶνα ταῖς
φρονίμοις συνιισίλθωμιν παρθᾶνοις. καί τῆς ἆγγσλαῆς
ἀπολαύσωμιν πανδαισίας ’ κληρονόμοι γενόμενοι τῶν
ἀποκειμένων τοῖς ἀξίοις ἀγκθῶνγίν Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ
Θεῷ πρεσϐείαις ἀχράντου καί ἀμωμήτου αὖτῶ μητρὸς
καί πάντων τῶν άγίων. Ἀμήν.
ιιι δῦ τοσοῦτον ὀψὲ τοῦ καιροῦ ἂν τούτοις δί σιξ
φυλάττοντας, καί εἴσω τῶν ὅρων τῆς ίηλησιαστικῆς
αὐλῆς ἱστάμενα, τῇ θείᾳ σύριγγι. τῇ τῆς ἀποστολι-
κῖῆς καί πνευματικῆς διδασκαλίας εὐσήμῳ περιϐομϐἠ-
σει, καί θεοπνεύστοις ἠχὴμασι πάντα τά λογικά τῆς
ῖιρᾶς ποίμνης θρέμματα περιαοροίζοντες. καί τηροῦντας
παρὰ τῶν ἰπιιῗουλευόνσων θηρίων ἀλῶϐητα ἕνπσημασ-
μένα τῷ τοῦ ἀρχιποίμινος Χριστοῦ χρίσματι καί ὀνό-
ματι.
Καί τά παρ’ ἡμῶν ’ἀπολειπόμενα δι’ ἑαυτῶν ἀποπλη-
ροῦτε . ὥς φιλάδελφοι καί φιλόστοργοι. ἵνα τό {quin
περίσσωμα, εἰς τό ἡμέτερον χρησιμεύση ὑπερημα, και
τό ἄν λόγοις καί πράγμασιν ἡμῖν ἐνδέον , τῷ κατὰ
τόν βίον ὑμῶν ίιροπριπεῖ καί σεμνῷ παραστήματι
ίποικοδομήσητε καί ίπαυξήσητε [ίποικοδομιὶσηται καὶ
ἓπαυξγίσηταιι. μηδεν μικρολογούμενοι περίτόδοθίν ὑμῖν
[ἡμῖν] χάρισμα, εὖ γάρ ἐλάττωσιν φᾶριι τοῖς ἀφθόνως
παρίχουσιν. ἀλλ’ εἰς τό πολλαπλάσιον εὐκαίρως εὐκλεεῖς
τοὺς καρποὺς τοῖς προαιρουμένοις ἀποδίδωσιν. Ὑπερεί-
δουσιν ἡμᾶς ὡς ἀσθενεστέρους τῇ παρ’ ἑαυτῶν θεοσδότου
δυνάμει, καί καταρτίζουσι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς τήν
τοῦ Εὗαγγελίου τρίϐον καί συμϐουλεύειν τά ὀνησιφόρα
καί σωτηρίας ἐχόμενα μὴ διαλίποιτε. ἵνα ὥσπερ ἐν
τῇ ὁμολογίᾳ τό ἓνιαῖον καί ἀδιάφορον ἔχομεν, οὕτω
καί ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης συναρμοζόμενοι καὶ
συνδεόμενοι ἀναπόσπαστον τῆς εἰρήνης τό δῶρον ἐν τῇ
πεπιστευμένη ἡμῖν διακονίᾳ ίφ⁹ἠμῖν αὐτοῖς κατάσχω-
μιν. ἦ τό άδιάτμητον καί σύμφωνον τῇ Ἐκκλησία πι-
ριποιεῖται, ὅπως ἐντεῦθεν ri νοητή πόλις τοῦ βασι-
λέως τοῦ μεγάλου τειχιζομὲνη καί περιφρουριυμένη
ἀκατάϐλητος καὶ ἀπόρθητος διαμένῃ ἐκ πάσ ης προσϐσν
λῆς τι καί τέχνης τῶν ἀοράτων ἕχθρῶν, καί τῶν κύκλῳ
περιθιόντων, καί ζητούντων καταπιεῖν τινα τῶν ἕν αὐτῇ
ἀπογηραμμὲνων. καί σημειωθέντων ίν Πνεύματι· καθ’
ὧν προξαὶλόμεθα οὗ σαρκικά ὅπλα, ἀλλά πνευματικὰ.
τήν τι ἀσπίδα τῆς πίστεως καί τὴν τοῦ λόγου μά-
χαιραν, ὅ ἔστι ῥῆμα Θεοῦ τοῦ καθελεῖν τῆς ἀμαρτίας
τάς ελεπόλιις καὶ μηχανάς τῇ σφενδόνῃ τοῦ πνεύματος
πόρῥω που τό ἄγριον θράσος αὐτῶν ἀποσοϐοῦντες καί
ἕκδιὼκοντες, ὦς τῆς θείας φυλακῆς τε καί ῥοπῆς ἀξιού-
μινοι, ri καί ἠρεμαῖον καί είρηναῖον ἡμῶν καθίστησι τὸ
πολίτευμα, ἶνα καί ἕν τῇ παλιγγενεσία ἐν τῇ ἐσχάτῃ
σάλπιγγι ἀξιωϐῶμεν τῷ ἀρχηγῷ τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀκατα -
κρίτως ὑπαντῆσαι ἐρχομένῳ μιτά δόξης τῆς πατρικῆς
σὺν τοῖς ἀγίοις ἀγγέλοις αὐτοῦ, καί ἓν τῷ πρηῶνα ταῖς
φρονίμοις συνιισίλθωμιν παρθᾶνοις. καί τῆς ἆγγσλαῆς
ἀπολαύσωμιν πανδαισίας ’ κληρονόμοι γενόμενοι τῶν
ἀποκειμένων τοῖς ἀξίοις ἀγκθῶνγίν Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ
Θεῷ πρεσϐείαις ἀχράντου καί ἀμωμήτου αὖτῶ μητρὸς
καί πάντων τῶν άγίων. Ἀμήν.
ιιι δῦ τοσοῦτον ὀψὲ τοῦ καιροῦ ἂν τούτοις δί σιξ