PG 100, col. 208
ρον τῆς ἀσεϐείας ἀποδυσάμενοι μέτιμεν στάδιον.
Ἐπείπερ, καθὰ δὴ καὶ πρότερον ἡμῖν ὲρῤἠθη, διτ-
τὸς παρά τῶν τῆς ἀληθείας ἐχθρῶν ό κατὰ τῆς εὐσε-
ϐείας συνέστηκεν ἀγὼν, κατά τὸν ζηλωτὴν Φινεὲς
τῷ σειρομάστῃ καθοπλισθέντες τοῦ πνεύματος, καὶ
αὑτῇ τῇ ἀληθείᾳ συνεργῷ χρώμενοι, ὑπὲρ ἧς μαχὸο
μενοι συμμαχούμεθα, καὶ ὁ παρὼν ἡμῖν ἐπισυν-
έστηκε πόλεμος, τὴν Μαδιανῖτιν ἀθεῖαν τῇ Ἰουδαϊκῇ
ἀπιστίᾳ, τὴν Μανιχαῖκήν φημι λύτταν τῇ ’Ᾱρεια-
νικῇ μανία συνεκκεντήσοντες. ⁷
α’. Ἐπεὶ οῦν εῐ τις αὑτῶν διαπύθοιτο, ποῦ ποτε
ἄρα Χριστιανοὺς είδωλικοῖς προσοχθίσμασιν ὡς
θεοῖς ἐφώρασαν ὑποκύψαντας, ούκ ἔχουσι ὃ τι καὶ
ἀντιφθέγξαιντο, ίλιγγιῶσι δὲ μάλιστα ὑπ’ αὑτῆς τῆς
ἀληθείας στρεϐλούμενοι, καὶ τὴν γλῶσσαν δεσμού-
μενοι, καὶ τὴν ψυχὴν σκότους πληρούμενοι. Καὶ
ἄλλως συναισθόμενοι ὡς λίαν ἀσεϐοῦσι τά πρὸς
Θεὸν τοῖς ίεροίς ἀθέσμως προσπταίοντες, ἐγνωσμέ-
νον αύτοῐς ὅποι τὰ τῆς ὕϐρεως ἀναφέρεται, τηνιο
καῦτα χωροῦσιν ἐπὶ τὸ ἀπερίγραπτον. Οἰόμενει
γάρ διαδρᾶναι τδ τῆς ὕϐρεως ὑπέρογκον, κομψὸν
ἐπενόησαν ὅπερ ὑπέδυσαν προσωπεῖον, τοῦ ἀπερι-
γράπτου τὸ πρόσρημα, δ δὴ τῷ Χριστῷ ἐπιγρά-
φουσι· ταύτῃ δῆθεν κατασκευάζοντες τὸ ἀπρόσκο-
c πον, ὡς ἂν τῷ μὴ δεῖν είκονίζεσθαι,τά τῇ παρέ
οινίᾳ τῶν ἁγίων ἄτοπα διαπεφευγέναι δόξαιεν. ’Ὀ
μεῖζον αὑτοῖς είς ἀτοπίαν ἐξεύρηται. Σοφίζονται
γὰρ λανθάνειν Θεὸν, ἔφ’ οἷς είς αὑτὸν ἀσεϐοῦσιν οἱ
ἀσύνετοι· λελήθασι δὲ τῷ δντι σφᾶς αὑτοὺς οἱ
πλανώμενοι, ὡς τό γε ἑαυτοὺς παραλογίζεσθαι,
τῶν ἀνοήτων πάνυ καὶ σφαλερῶν ὑπάρχει τεκμήο
ριον.
β’. Πάλιν οὗν κάν τούτῳ τῷ μέρει τῆς ἀσεϐείας
ἑαυτοῖς ἀκολουθοῦντες · οὐ γὰρ δὴ τὴν τῆς ἀληθείας
διασκοποῦσιν εὕρεσιν, τὴν ,τοῦ Μαμωνᾶ πλάνην,
κανόνα καὶ δογμάτων ἀκρίϐειαν οί δείλαιοι ἑξεδέ-
ξαντο. Οὕτω γὰρ τοῦ δέοντος παρεκομίσθησαν λογ t-
σμοῦ, καὶ τοῖς αἰσχίοσι τὴν.ψῆφον ἡνεγκαν, ὅθεν
αὑτοῖς τὸ πᾶν τῆς εἰκαίας ταύτης διδασκαλίας ἀνοή -
τως συνέστηκεν. Ὄντως ἀληθὲς ,περὶ τῶν ὧδε φρο-
νούντων, ⁴φάναι καὶ νῦν, ὡς εἴη ἐξ ἀμπέλου Σοδόμωνῖ
ἡ ἄμπελος αὑτῶν, ὴ κληματὶς αὐτῶν ὲκ Γομόρῤαςδχ
ἡ σταφυλὴ αὑτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας ο
αὐτῶν. Τὸν γὰρ τῆς ἀσεϐείας ἐκεῖθεν πικρὸν ὥσπερ
ὲκχεάμενοι ἄκρατον, καὶ τοῖς ἐκπεπονημένοις αὐτῷ
ψευδομυθήμασιν ὲκμεμεθυσμένοι τὸν νοῦν, πρὸς
ἀλλοκότους καὶ ἀλογίστους φλυαρίας τὴν γλῶσσαν
ἀτοπώτατα παραφέρονται. Πολλά δὴ οὖν καμόντεςς
καὶ πολλάς βίϐλους διαφθείραντες καὶ νοθεύσαντες,
πλείστας τε δόξας τῶν τε ἀοιδίμων Πατέρων ἡμῶν,
πρὸς δὲ καὶ τῶν ἐκτὸς καὶ τοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἁπ-
εληλαμένων χοροῦ ἔξερευνήσαντες, καὶ ’ταύτας πα.-
Ἐπείπερ, καθὰ δὴ καὶ πρότερον ἡμῖν ὲρῤἠθη, διτ-
τὸς παρά τῶν τῆς ἀληθείας ἐχθρῶν ό κατὰ τῆς εὐσε-
ϐείας συνέστηκεν ἀγὼν, κατά τὸν ζηλωτὴν Φινεὲς
τῷ σειρομάστῃ καθοπλισθέντες τοῦ πνεύματος, καὶ
αὑτῇ τῇ ἀληθείᾳ συνεργῷ χρώμενοι, ὑπὲρ ἧς μαχὸο
μενοι συμμαχούμεθα, καὶ ὁ παρὼν ἡμῖν ἐπισυν-
έστηκε πόλεμος, τὴν Μαδιανῖτιν ἀθεῖαν τῇ Ἰουδαϊκῇ
ἀπιστίᾳ, τὴν Μανιχαῖκήν φημι λύτταν τῇ ’Ᾱρεια-
νικῇ μανία συνεκκεντήσοντες. ⁷
α’. Ἐπεὶ οῦν εῐ τις αὑτῶν διαπύθοιτο, ποῦ ποτε
ἄρα Χριστιανοὺς είδωλικοῖς προσοχθίσμασιν ὡς
θεοῖς ἐφώρασαν ὑποκύψαντας, ούκ ἔχουσι ὃ τι καὶ
ἀντιφθέγξαιντο, ίλιγγιῶσι δὲ μάλιστα ὑπ’ αὑτῆς τῆς
ἀληθείας στρεϐλούμενοι, καὶ τὴν γλῶσσαν δεσμού-
μενοι, καὶ τὴν ψυχὴν σκότους πληρούμενοι. Καὶ
ἄλλως συναισθόμενοι ὡς λίαν ἀσεϐοῦσι τά πρὸς
Θεὸν τοῖς ίεροίς ἀθέσμως προσπταίοντες, ἐγνωσμέ-
νον αύτοῐς ὅποι τὰ τῆς ὕϐρεως ἀναφέρεται, τηνιο
καῦτα χωροῦσιν ἐπὶ τὸ ἀπερίγραπτον. Οἰόμενει
γάρ διαδρᾶναι τδ τῆς ὕϐρεως ὑπέρογκον, κομψὸν
ἐπενόησαν ὅπερ ὑπέδυσαν προσωπεῖον, τοῦ ἀπερι-
γράπτου τὸ πρόσρημα, δ δὴ τῷ Χριστῷ ἐπιγρά-
φουσι· ταύτῃ δῆθεν κατασκευάζοντες τὸ ἀπρόσκο-
c πον, ὡς ἂν τῷ μὴ δεῖν είκονίζεσθαι,τά τῇ παρέ
οινίᾳ τῶν ἁγίων ἄτοπα διαπεφευγέναι δόξαιεν. ’Ὀ
μεῖζον αὑτοῖς είς ἀτοπίαν ἐξεύρηται. Σοφίζονται
γὰρ λανθάνειν Θεὸν, ἔφ’ οἷς είς αὑτὸν ἀσεϐοῦσιν οἱ
ἀσύνετοι· λελήθασι δὲ τῷ δντι σφᾶς αὑτοὺς οἱ
πλανώμενοι, ὡς τό γε ἑαυτοὺς παραλογίζεσθαι,
τῶν ἀνοήτων πάνυ καὶ σφαλερῶν ὑπάρχει τεκμήο
ριον.
β’. Πάλιν οὗν κάν τούτῳ τῷ μέρει τῆς ἀσεϐείας
ἑαυτοῖς ἀκολουθοῦντες · οὐ γὰρ δὴ τὴν τῆς ἀληθείας
διασκοποῦσιν εὕρεσιν, τὴν ,τοῦ Μαμωνᾶ πλάνην,
κανόνα καὶ δογμάτων ἀκρίϐειαν οί δείλαιοι ἑξεδέ-
ξαντο. Οὕτω γὰρ τοῦ δέοντος παρεκομίσθησαν λογ t-
σμοῦ, καὶ τοῖς αἰσχίοσι τὴν.ψῆφον ἡνεγκαν, ὅθεν
αὑτοῖς τὸ πᾶν τῆς εἰκαίας ταύτης διδασκαλίας ἀνοή -
τως συνέστηκεν. Ὄντως ἀληθὲς ,περὶ τῶν ὧδε φρο-
νούντων, ⁴φάναι καὶ νῦν, ὡς εἴη ἐξ ἀμπέλου Σοδόμωνῖ
ἡ ἄμπελος αὑτῶν, ὴ κληματὶς αὐτῶν ὲκ Γομόρῤαςδχ
ἡ σταφυλὴ αὑτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας ο
αὐτῶν. Τὸν γὰρ τῆς ἀσεϐείας ἐκεῖθεν πικρὸν ὥσπερ
ὲκχεάμενοι ἄκρατον, καὶ τοῖς ἐκπεπονημένοις αὐτῷ
ψευδομυθήμασιν ὲκμεμεθυσμένοι τὸν νοῦν, πρὸς
ἀλλοκότους καὶ ἀλογίστους φλυαρίας τὴν γλῶσσαν
ἀτοπώτατα παραφέρονται. Πολλά δὴ οὖν καμόντεςς
καὶ πολλάς βίϐλους διαφθείραντες καὶ νοθεύσαντες,
πλείστας τε δόξας τῶν τε ἀοιδίμων Πατέρων ἡμῶν,
πρὸς δὲ καὶ τῶν ἐκτὸς καὶ τοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἁπ-
εληλαμένων χοροῦ ἔξερευνήσαντες, καὶ ’ταύτας πα.-