PG 103, col. 1104
τῆς ἀντιθέσεως ἐπικουρῶν, ὀλίγα δὲ καὶ μονομερέσι
μαρτυρίαις ἐπιϐεϐαιῶν. Ἐντεῦθεν δὲ περί τινων
ἷδικῶν κεφαλαίων τὸν ἀριθμὸν ὀκτωκαίδεκα διαλαμ-
ϐάνει, οἷον τίνας εἶχεν ὑπολήψεις Σεόῆρος περί τῶν
τῆς Ἐκκλησίας ὁσίων μυσταγωγῶνς καί ὅπως δι-
ετέθη πρὸς τὰ εἶρημένα παρὰ Κυρίλλου καὶ Ἰωάννου
ἐν τῇ πρὸς Θωμᾶν τὸν ἐπίσκοπον Γερμανικείας; καὶ
ὅτι τῷ ἐν ἁγίοις Γρηγορίῳ, τῷ ἐπισκὸπῳ Νύσης,
τά εἰρημένα περὶ ἀποκαταστάσεως οὐκ ἀποδέχεται,
οὐ μὴν ἀλλ’ οὐδὲ Παπίαν τὸν ’[εραπόλεως ἐπίσκοπον
καὶ μάρτυρα, οὐδέ Εἷ’ρηναῖον τὸν ὅσιον ὲπίσκοπου
αἶ’σθῆτῶν τινων βρωμάτων ἀπόλαυσιν εἶναι τήν τῶν οὐρανῶν βασι-
’Ὀτι Βασίλειος 6 ἐν ἁγίοις τὸν ἐν ἁγίοις Διονύσιον
Ἀλεξανδρείας οὐκ ἐν πολλοῖς ἀποδέχεται, μάλιστα
δὲ ἐν οἷς τὸ Ἀρειανῶν ἔθνος ἐπερείδεται. Ἀπολοο
γεῖτάι δῖε ὑπὲρ αὐτοῦ ὡς οὐκ ἀσεϐεῖ γνώμῃ, μάχῃ δὲ
τῇ πρὸς Σαϐέλλιον εἷς τὴν ἀντίθετον κατά τούς λου
γους περιτραπῆναι δυσφημίαν. Οὐ μὴν ἀλλα καὶ
περὶ τοῦ Πνεύματος οὐκ εὐαγεῖς αὐτὸν ἀφεῖναι rgo)-
νάς. — Ἀλλά καὶ 6 μέγας Ἀθανάσιος τοῦ αὐτοῦ ἀνδρὸς
Διονυσίου ὑπεραπολογεῖται· Τὰ γάρ Ἀρείου, τησῖ,
Διονύσιος οὔτε ἐφρόνησε ποτε, οὗτε ἡγοὸησε
ποτε,
[477 Η] τήν ἀλήθειαν· οὔτε γὰρ ὑφ’ ἑτέρων ἐπι-
σκόπων ἐπ’ ἀσεϐείᾳ κατεγνώσθη, οὔτε τὰς Ἀρειας
νικὰς φωνὰς ἐφθέγγετο ὡς δογματίζων. Ἀλλᾶ καὶ
Θεοδώρητος τοὺς αὐτοὺς ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου Διονυ-
σίου λογισμοὺς ἀποδίδωσιν. -- Ἐτι μὴν παρατίθησι
μαρτυρίας, καὶ ὅπως μέν διετέθη Θεόφιλος καὶ ἡ συν
αὐτῷ σύνοδος πρὸς τὸν ἐν ἁγίοις Ἰωάννην τὸν X99-
σόστομον · καὶ ποίας ἔσχε δόξας Ἀττικὸς καὶ Κῦο
ριλλος περὶ τοῦ αὐτοῦ ἁγιωτάτου Ἰωάννου Κων-
σταντινουπόλεως’ καὶ οἵας ἔσχεν ὑπολήψεις 6 εὐλα-
ϐέστατος Ἰσίδωρος 6 τοῦ Πηλουσίου περί Θεοοίλου
καὶ Κυρίλλου τῶν Ἀλεξανδρείας ἱεραργῶν καὶπερὶ
τοῦ ἐν ἁγίοις Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὡς τοὺς
μὲν ἕνεκα τῆς πρὸς τὸν Χρυσόστομον ἀπεχθείας
ἐκάκιζε, τὸν δὲ ἐπῄνει τε καὶ ἐθαύμαζεν. -”οτι
Σεϐἧρος τὸν ἐν ἁγίοις Ἰσίδωρον μέμψασθαι μὲν
ὁρμηθεὶς, οὐκ ἔχων δὲ ὃθεν, φήμην αὐτῷ περιπλάτ-
τει Ὠριγενιασμοῦ, εἰ καὶ ταύτην αὐτὸς πάλιν ἀπο-
σκευάζεται δι’ ἑαυτοῦ, ὑπὸ τῆς ἀληθείας νικώμενος.
- ’Ἐτι δέ πσιίας ὑπολήψεις ἔσχεν Ἱππόλυτος καῖ
Επιφάνιος ⁴³ περὶ Νικολάου τοῦ ἑνὸς τῶν ζ’ 311x6-
ν.
νων, καὶ ὅτι ἰσχυρῶς αὐτοῦ καταγινώσκουσιν, Ἰγνά-
τιος μέντοιὸ θεοφόρος, καὶ Κλήμης 6 στρωματεῦς,
καὶ Εὐσέϐιος 6 Μαμςρίλου, καὶ Θεοδώρητος [904 8.]
6 Κύρου τὴν μὲν Νικολαϊτῶν καταγινώσκουσιν αἶρε-
σιν, τὸν δέ Νικόλαον μή τοιοῦτον ⁴³ εἶναι ἀποφαίνον-
ται. — ’Ότι Ἱππόλυτος καὶ Εἰρηναῖος τὴν πρὸς
Ἑϐραίους ἐπιστολὴν Παύλου οὐκ ἐκείνου εἶναι φασιν
Κλήμης μέντοι καὶ Εὐσέϐιος καὶ πολὺς ἄλλος τῶν
μαρτυρίαις ἐπιϐεϐαιῶν. Ἐντεῦθεν δὲ περί τινων
ἷδικῶν κεφαλαίων τὸν ἀριθμὸν ὀκτωκαίδεκα διαλαμ-
ϐάνει, οἷον τίνας εἶχεν ὑπολήψεις Σεόῆρος περί τῶν
τῆς Ἐκκλησίας ὁσίων μυσταγωγῶνς καί ὅπως δι-
ετέθη πρὸς τὰ εἶρημένα παρὰ Κυρίλλου καὶ Ἰωάννου
ἐν τῇ πρὸς Θωμᾶν τὸν ἐπίσκοπον Γερμανικείας; καὶ
ὅτι τῷ ἐν ἁγίοις Γρηγορίῳ, τῷ ἐπισκὸπῳ Νύσης,
τά εἰρημένα περὶ ἀποκαταστάσεως οὐκ ἀποδέχεται,
οὐ μὴν ἀλλ’ οὐδὲ Παπίαν τὸν ’[εραπόλεως ἐπίσκοπον
καὶ μάρτυρα, οὐδέ Εἷ’ρηναῖον τὸν ὅσιον ὲπίσκοπου
αἶ’σθῆτῶν τινων βρωμάτων ἀπόλαυσιν εἶναι τήν τῶν οὐρανῶν βασι-
’Ὀτι Βασίλειος 6 ἐν ἁγίοις τὸν ἐν ἁγίοις Διονύσιον
Ἀλεξανδρείας οὐκ ἐν πολλοῖς ἀποδέχεται, μάλιστα
δὲ ἐν οἷς τὸ Ἀρειανῶν ἔθνος ἐπερείδεται. Ἀπολοο
γεῖτάι δῖε ὑπὲρ αὐτοῦ ὡς οὐκ ἀσεϐεῖ γνώμῃ, μάχῃ δὲ
τῇ πρὸς Σαϐέλλιον εἷς τὴν ἀντίθετον κατά τούς λου
γους περιτραπῆναι δυσφημίαν. Οὐ μὴν ἀλλα καὶ
περὶ τοῦ Πνεύματος οὐκ εὐαγεῖς αὐτὸν ἀφεῖναι rgo)-
νάς. — Ἀλλά καὶ 6 μέγας Ἀθανάσιος τοῦ αὐτοῦ ἀνδρὸς
Διονυσίου ὑπεραπολογεῖται· Τὰ γάρ Ἀρείου, τησῖ,
Διονύσιος οὔτε ἐφρόνησε ποτε, οὗτε ἡγοὸησε
ποτε,
[477 Η] τήν ἀλήθειαν· οὔτε γὰρ ὑφ’ ἑτέρων ἐπι-
σκόπων ἐπ’ ἀσεϐείᾳ κατεγνώσθη, οὔτε τὰς Ἀρειας
νικὰς φωνὰς ἐφθέγγετο ὡς δογματίζων. Ἀλλᾶ καὶ
Θεοδώρητος τοὺς αὐτοὺς ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου Διονυ-
σίου λογισμοὺς ἀποδίδωσιν. -- Ἐτι μὴν παρατίθησι
μαρτυρίας, καὶ ὅπως μέν διετέθη Θεόφιλος καὶ ἡ συν
αὐτῷ σύνοδος πρὸς τὸν ἐν ἁγίοις Ἰωάννην τὸν X99-
σόστομον · καὶ ποίας ἔσχε δόξας Ἀττικὸς καὶ Κῦο
ριλλος περὶ τοῦ αὐτοῦ ἁγιωτάτου Ἰωάννου Κων-
σταντινουπόλεως’ καὶ οἵας ἔσχεν ὑπολήψεις 6 εὐλα-
ϐέστατος Ἰσίδωρος 6 τοῦ Πηλουσίου περί Θεοοίλου
καὶ Κυρίλλου τῶν Ἀλεξανδρείας ἱεραργῶν καὶπερὶ
τοῦ ἐν ἁγίοις Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὡς τοὺς
μὲν ἕνεκα τῆς πρὸς τὸν Χρυσόστομον ἀπεχθείας
ἐκάκιζε, τὸν δὲ ἐπῄνει τε καὶ ἐθαύμαζεν. -”οτι
Σεϐἧρος τὸν ἐν ἁγίοις Ἰσίδωρον μέμψασθαι μὲν
ὁρμηθεὶς, οὐκ ἔχων δὲ ὃθεν, φήμην αὐτῷ περιπλάτ-
τει Ὠριγενιασμοῦ, εἰ καὶ ταύτην αὐτὸς πάλιν ἀπο-
σκευάζεται δι’ ἑαυτοῦ, ὑπὸ τῆς ἀληθείας νικώμενος.
- ’Ἐτι δέ πσιίας ὑπολήψεις ἔσχεν Ἱππόλυτος καῖ
Επιφάνιος ⁴³ περὶ Νικολάου τοῦ ἑνὸς τῶν ζ’ 311x6-
ν.
νων, καὶ ὅτι ἰσχυρῶς αὐτοῦ καταγινώσκουσιν, Ἰγνά-
τιος μέντοιὸ θεοφόρος, καὶ Κλήμης 6 στρωματεῦς,
καὶ Εὐσέϐιος 6 Μαμςρίλου, καὶ Θεοδώρητος [904 8.]
6 Κύρου τὴν μὲν Νικολαϊτῶν καταγινώσκουσιν αἶρε-
σιν, τὸν δέ Νικόλαον μή τοιοῦτον ⁴³ εἶναι ἀποφαίνον-
ται. — ’Ότι Ἱππόλυτος καὶ Εἰρηναῖος τὴν πρὸς
Ἑϐραίους ἐπιστολὴν Παύλου οὐκ ἐκείνου εἶναι φασιν
Κλήμης μέντοι καὶ Εὐσέϐιος καὶ πολὺς ἄλλος τῶν