PG 103, col. 844
Θεσις ζωδίων, μόνη δὲ τοῦ ἡλίου 9¹ ἡ φύσις πρὸς τὰ
διαστήματα καὶ τῶν τόπων τὰς θέσεις τὰς προειρη-
μένας ἐργάζεται διαφοράς. Διὰ τί δὲ πάλιν, τῆς
γῆς ὑετοῖς ἀρδομένης ἁπανταχοῦ, μόνην τήν Αἵ-
γυπτον πλημμυρῶν ὁ Νεῖλος κατά τινα χρόνον τοῦ
ἐνιαυτοῦ καὶ ἀναχεόμενος εἷς αὐτὴν καρποφόρον έρ-
γάζεται; διὰ τί δὲ τὴν ἐνδοτέρω Θηϐαίδος χώραν,
ἦν ὀνομάζουσιν. Ὄασιν, οὕτε ποταμὸς οὔτε ὑετὸς
ἄρδει, ἀλλά πηγῶν εὐφραίνει ῥεύματα πολυχειρίᾳ
~ ι.. ό, νλλν ν 9 ι ρ κ ν
των οικητ Ιαων, α ουκ αυτοματω, ἀναδιοομενων,
οὐδὲ ὑετῶν φορᾶς ἐπὶ γῆς ἐρχομένης [673 R.] καὶ
διὰ ’τῶν ἐν αὐτῇ φλεϐῶν ἀναδιδομένη, ὅπερν γίνεται
παρ’ ἡμῖν. Καὶ τούτου σημεῖον τὸ τὰς μὲν ὑπ-
ωρείας προίεσθαι πηγὰς ποταμοὺς ἐργαζομὲνας διειο
δεῖς τε καὶ γλυκεῖς, τὰ δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἡπλωμένα
πεδία καὶ τῆς τῶν ὀρῶν έγγύτητος οὐ μετέχοντα
καὶ μάλιστα ἰσόπεδα μή ἔχειν ῦδωρ,ἢ σφόδρα βρα-
χὺ, καὶ τοῦτο βαρὺ καὶ ἁλμυρῶδες, ού πηγάζον ἀλλ’
ἐν ὀρύγμασιν εὑρισκόμενον, οὐδὲ δι’ ὅλου τοῦ θέρους
ἀρκεῖν δυνάμενον. Εἰ πάντα διοικεῖται νῇ γενέσει,
πῶς πλάνητος εἰσιόντος εἰς ὑγρὸν ζώδιον, [349 Η.]
ᾦ χαίρει, οὐ πᾶσαν ὁμοῦ τὴν γῆν πληροῖ ὑετὸς,ἀλλ¹
ἡ μὲν ὑδάτων πλήθει καὶ διεφθάρη πολλάκις ἡ δὲ
ἀνομϐρίαις κατᾶ τὸν αὐτον καιρὸν, καίτοι γε αύδὲ
πολὺ πόῤῥιυ διισταμένων ἀλλήλων ; τάναντία δ’ οῦν
πάλιν εἰς καιρὸν ἕτερον ταύταις ὁρᾶται συμϐαίνοντα.
Τάχα τοῦ ἔθνους ⁹² ἶδιάζουσά τις γένεσις, ὡς ἂν αύ-
τοὶ πλάσαιντο, τι παρανατέλλον ἰδίως ζὼδιον τα
κοινὰ τῆς γενέσεως ἀποτελέσματα διέλυσε, καὶ μά-
ταιόν ἐστι τὸ τῆς γενέσεως καθολικὸν, ἃν μὴ συν-
τρέχῖι καὶ ἡ μερική. Οὐκοῦν αἱ τῶν τῆς γῆς μερῶν
γενέσεις τὸν ἁέρα κινοῦσι, καὶ οὐδὲν ἀνύσει τὸ
ὑγρὸν ζώδιον μετὰ 9³ τοῦ οἰκείου πλάνητος τῆς με-
ρικῆς εἱμαρμένης ἀντιπιπτούσης. Καὶ διὰ τί ἔν τισι
μὲν τόποις σπανίζει τὸ πότιμον ὕδωρ, ἔν τισι δὲ καὶ
τοῦτο πληθύει, καὶ θερμῶν ὑδάτων ἀπολαύουσιν
αὐτομάτως ἂναδιδομένων; Σικελίας δὲ καὶ Γαλ-
λίας ⁹⁴ καὶ Λυκίας καὶ ἑτέρων ἐθνῶν οὐκ ὀλίγων
ὅρη μέγιστα πῦρ ἀέναον ⁸⁵ ἐκδιδόασι τοσοῦτον, ὡς
καὶ τοῖς ἐν νυκτὶ φαίνεσθαι πόρρωθεν, μήτε ὑπὸ
κρύους ἐλαττούμενον, μήτε ὑπὸ ὄμϐρου ³⁸ σϐεννύ-
μενον, μήτε τοῖς τῆς γῆς βλαστῆμασι λυμαινόμε-
vov, τῶν παρακειμένων αὐτοῖς μήτε τι τοιοῦτο πα-
σχόντων μήτε ἐπιδεικνύντων; τί τοσαύτην τόπων,
ἀέρων, ὑδάτων, πεδίων, ὁρῶν δέδωκε διαφοράν; οὗ
ιβ’ τὰ ζώδια καὶ οἳ πλάνητες ζ’; διὰ τί οῦν οὑ παν-
ταχοῦ τὰ αὐτὰ ἐνεργοῦσι; καί μὴν πένητας καὶ πλουο
σέους, ἄρχοντας xvi ἀρχομένους, νοσοῦντας καὶ
ὑγιαίνοντας καὶ τὰ ἑξῆς εὕροις ἂν ἁπανταχοῦ. Πῶς
οῦν οὐ πανταχοῦ καί ὑετοὶ καὶ αὐχμοὶ 9⁷ καίδσα
προειρήκαμενς χρυσοῦ δὲ μέταλλον ἢ ἀργύρου ἢ
χαλκοῦ ἢ κασσιτέρου id} μολίϐδου ἢ τῶν ἄλλων με·
διαστήματα καὶ τῶν τόπων τὰς θέσεις τὰς προειρη-
μένας ἐργάζεται διαφοράς. Διὰ τί δὲ πάλιν, τῆς
γῆς ὑετοῖς ἀρδομένης ἁπανταχοῦ, μόνην τήν Αἵ-
γυπτον πλημμυρῶν ὁ Νεῖλος κατά τινα χρόνον τοῦ
ἐνιαυτοῦ καὶ ἀναχεόμενος εἷς αὐτὴν καρποφόρον έρ-
γάζεται; διὰ τί δὲ τὴν ἐνδοτέρω Θηϐαίδος χώραν,
ἦν ὀνομάζουσιν. Ὄασιν, οὕτε ποταμὸς οὔτε ὑετὸς
ἄρδει, ἀλλά πηγῶν εὐφραίνει ῥεύματα πολυχειρίᾳ
~ ι.. ό, νλλν ν 9 ι ρ κ ν
των οικητ Ιαων, α ουκ αυτοματω, ἀναδιοομενων,
οὐδὲ ὑετῶν φορᾶς ἐπὶ γῆς ἐρχομένης [673 R.] καὶ
διὰ ’τῶν ἐν αὐτῇ φλεϐῶν ἀναδιδομένη, ὅπερν γίνεται
παρ’ ἡμῖν. Καὶ τούτου σημεῖον τὸ τὰς μὲν ὑπ-
ωρείας προίεσθαι πηγὰς ποταμοὺς ἐργαζομὲνας διειο
δεῖς τε καὶ γλυκεῖς, τὰ δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἡπλωμένα
πεδία καὶ τῆς τῶν ὀρῶν έγγύτητος οὐ μετέχοντα
καὶ μάλιστα ἰσόπεδα μή ἔχειν ῦδωρ,ἢ σφόδρα βρα-
χὺ, καὶ τοῦτο βαρὺ καὶ ἁλμυρῶδες, ού πηγάζον ἀλλ’
ἐν ὀρύγμασιν εὑρισκόμενον, οὐδὲ δι’ ὅλου τοῦ θέρους
ἀρκεῖν δυνάμενον. Εἰ πάντα διοικεῖται νῇ γενέσει,
πῶς πλάνητος εἰσιόντος εἰς ὑγρὸν ζώδιον, [349 Η.]
ᾦ χαίρει, οὐ πᾶσαν ὁμοῦ τὴν γῆν πληροῖ ὑετὸς,ἀλλ¹
ἡ μὲν ὑδάτων πλήθει καὶ διεφθάρη πολλάκις ἡ δὲ
ἀνομϐρίαις κατᾶ τὸν αὐτον καιρὸν, καίτοι γε αύδὲ
πολὺ πόῤῥιυ διισταμένων ἀλλήλων ; τάναντία δ’ οῦν
πάλιν εἰς καιρὸν ἕτερον ταύταις ὁρᾶται συμϐαίνοντα.
Τάχα τοῦ ἔθνους ⁹² ἶδιάζουσά τις γένεσις, ὡς ἂν αύ-
τοὶ πλάσαιντο, τι παρανατέλλον ἰδίως ζὼδιον τα
κοινὰ τῆς γενέσεως ἀποτελέσματα διέλυσε, καὶ μά-
ταιόν ἐστι τὸ τῆς γενέσεως καθολικὸν, ἃν μὴ συν-
τρέχῖι καὶ ἡ μερική. Οὐκοῦν αἱ τῶν τῆς γῆς μερῶν
γενέσεις τὸν ἁέρα κινοῦσι, καὶ οὐδὲν ἀνύσει τὸ
ὑγρὸν ζώδιον μετὰ 9³ τοῦ οἰκείου πλάνητος τῆς με-
ρικῆς εἱμαρμένης ἀντιπιπτούσης. Καὶ διὰ τί ἔν τισι
μὲν τόποις σπανίζει τὸ πότιμον ὕδωρ, ἔν τισι δὲ καὶ
τοῦτο πληθύει, καὶ θερμῶν ὑδάτων ἀπολαύουσιν
αὐτομάτως ἂναδιδομένων; Σικελίας δὲ καὶ Γαλ-
λίας ⁹⁴ καὶ Λυκίας καὶ ἑτέρων ἐθνῶν οὐκ ὀλίγων
ὅρη μέγιστα πῦρ ἀέναον ⁸⁵ ἐκδιδόασι τοσοῦτον, ὡς
καὶ τοῖς ἐν νυκτὶ φαίνεσθαι πόρρωθεν, μήτε ὑπὸ
κρύους ἐλαττούμενον, μήτε ὑπὸ ὄμϐρου ³⁸ σϐεννύ-
μενον, μήτε τοῖς τῆς γῆς βλαστῆμασι λυμαινόμε-
vov, τῶν παρακειμένων αὐτοῖς μήτε τι τοιοῦτο πα-
σχόντων μήτε ἐπιδεικνύντων; τί τοσαύτην τόπων,
ἀέρων, ὑδάτων, πεδίων, ὁρῶν δέδωκε διαφοράν; οὗ
ιβ’ τὰ ζώδια καὶ οἳ πλάνητες ζ’; διὰ τί οῦν οὑ παν-
ταχοῦ τὰ αὐτὰ ἐνεργοῦσι; καί μὴν πένητας καὶ πλουο
σέους, ἄρχοντας xvi ἀρχομένους, νοσοῦντας καὶ
ὑγιαίνοντας καὶ τὰ ἑξῆς εὕροις ἂν ἁπανταχοῦ. Πῶς
οῦν οὐ πανταχοῦ καί ὑετοὶ καὶ αὐχμοὶ 9⁷ καίδσα
προειρήκαμενς χρυσοῦ δὲ μέταλλον ἢ ἀργύρου ἢ
χαλκοῦ ἢ κασσιτέρου id} μολίϐδου ἢ τῶν ἄλλων με·