PG 104, col. 1241
γὰρ καὶ τῶν αἰσχρουργιῶν ί αὐτῶν εἰσιν, ὡς αὐτοί
φασιν, ἀμέτοχοι, ἀλλὰ τῶν αἱρέσεων αὐτῶν ἀκριϐεῖς
εἰσι φύλακες.
Β¹. Ἀναγκαίως δὲ τοῦτο πεποίηκα 8, ἐπειδὴ δου-
λείας τινὸς βασιλικῆς ἕνεκεν ἐκεῖσε παραγενόμενος
ἔν ἀρχῇ τῆς αὐτοκρατορίας Βασιλείου τοῦ ἐκ Θεοῦ
προκεχειρισμένου μεγάλου βασιλέως ἡμῶν, τοῦ πᾶσι
τοῖς θείοις χαρίσμασιν ὑπερφυῶς κεκοσμημένου Ιι,
τοῦ εὐσεῧῶς καὶ θεοφιλῶς τὰ τῆς Ῥωμαῖκῆς, ταύτὸν
δ’ εἰπεῖν καὶ Χριστιανικωτάτης, ἀρχῆς τὰ σκῆπτρα
διέποντος · ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς ἑτῶν περιόδους δι-
έψοντοςί ἆμαί τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ υἱέσιν καὶ θεοστέ-
πτοις βασιλεῦσιν ἡμῶν (4), ὧν ἀνεπίληστος καὶ ἄλ· Β
ληκτος κ καὶ αἰωνία ἠ μνήμη καί ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ
ὲν τῷ μέλλοντι διαφυλαχθείη, εὐχαῖς καὶ πρεσϐείαις
τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκουῖκαὶ ἀειπαρ-
θένου Μαρίας, καί πάντων τῶν ἁγίων. Ἦ δὲ δουλεία
ἡμῶν, αἰχμαλώτων ἦν ὺπαλλαγὴ (5), ἥτις καὶ κα-
λῶς γεγένηται ὲν τῇ ζωῇ καὶ χαρᾷ τῆς ἁγίας βασι-
λείας αὐτῶν. Χρονοτριϐἠσας τοίνυν έν τῇ αὐτῇ δου-
λείᾳ πρὸς τοὺς Παυλικιάνους ἐν Τιϐρικῇ (6), καὶ
πολλάκις αὐτοῖς διαλεχθεὶς, οὐ μὴν ἀλλά καὶ παρὰ
πολλῶν ὁρθοδόξων ἐκεῖσε ι κατοικούντων ἀκριὸέστε-
ρον τὰ περί αὐτῶν μαθών· [ροιί. i'. 8L b.] πάλιν δὲ
καὶ τῶν ἀσεϐῶν ἐκείνων ἀκούσας φληναφούντων ὡς
μέλλουσιν ἐξ αὐτῶν ἐκείνων ἀποστέλλειν ὲν τοῖς τό·
ποις Βουλγαρίας τοῦ ἀποστῆσαι τινας τῆς ὀρθοδόξου
πίστεως καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν καὶ μεμιαμμένην
αἵρεσιν ἐπισπάσασθαι, τῇ ἀρχῇ τοῦ θείου κηρύ-
γματος θαρροῦντες, καὶ οἰόμενοι ὡς εὐκόλως δυνή-
σονται τῷ ἀδόλῳ ιιι καὶ ἀληθινῷ σίτῳ τὰ οἰκεῖα σπεῖ-
ραι ζιζάνια η· εἰώθασι γὰρ τοῦτο πολλάκις ποιεῖν οἱ
ἀνόσιοι, καὶ πολλοὺς κόπους καὶ κινδύνους προθύμως
ἀναδέχεσθαι πρὸς τὸ μεταδιδόναι τῆς οἰκείας λοί-
μης ’³ τοῖς παρατυγχάνουσι διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐπὶ
ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ο κάγὼ μὲν ὁ εὐτελὴς καὶ πάσης
ἀρετῆς ἀμέτοχος, τὰ γνωρισθέντα μοι πεπονημένως
τῆς τῶν πολλῶν ἀσφαλείας ἕνεκεν P, ὑμῖν τοίςει δο-
, ⁸ Matth. xxv, 27.
ί R. alofipospyn‘bv. ⁸ R. παρεποίηκα.
rrec. 1 . κεῖσε. ω R. ἀδήλω. υ C0
ε Β. atldlt ἀπορύξαντες. τ R. al:
_ i Cod. αἴτια. ι( R. ἅντικτος. 1
. κεῖσε. ω R. ἀδήλῳ.
τος. i Cod. αἷμα. ι( R. ἄνηκτος.
Ρ Β. ἕνεκα. (ι Deest τοῖς apud Β.
κεῖσε.
(4) De his Basilii filiis auguslis dicetur in-
ferius.
(fi) Basilii nuper imperantis bella adversus Ma-
nicbreos et eorum protectores Saracenos, narrant
passim historici Byzantiniiniit-quidem ingens vita}
aut libertatis discrimen adiit ipse imperator apud
Tibricam cmn illis pugnans; cujus rei meminit
Leogrammatieus ed. Paris. p. A471, ubi_scribit γὲν
τοῖςή Ἰ”ι6ρικοῖς, quam urbem ignorans Latinus in-
terpres, ridicule transtulit Africam. Sed rem belle
corrigit etiam Georgius [laruartolus, vel eius con-
tinuator, in codice Vatic. ί. 20L ἰ), ubi eam
φασιν, ἀμέτοχοι, ἀλλὰ τῶν αἱρέσεων αὐτῶν ἀκριϐεῖς
εἰσι φύλακες.
Β¹. Ἀναγκαίως δὲ τοῦτο πεποίηκα 8, ἐπειδὴ δου-
λείας τινὸς βασιλικῆς ἕνεκεν ἐκεῖσε παραγενόμενος
ἔν ἀρχῇ τῆς αὐτοκρατορίας Βασιλείου τοῦ ἐκ Θεοῦ
προκεχειρισμένου μεγάλου βασιλέως ἡμῶν, τοῦ πᾶσι
τοῖς θείοις χαρίσμασιν ὑπερφυῶς κεκοσμημένου Ιι,
τοῦ εὐσεῧῶς καὶ θεοφιλῶς τὰ τῆς Ῥωμαῖκῆς, ταύτὸν
δ’ εἰπεῖν καὶ Χριστιανικωτάτης, ἀρχῆς τὰ σκῆπτρα
διέποντος · ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς ἑτῶν περιόδους δι-
έψοντοςί ἆμαί τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ υἱέσιν καὶ θεοστέ-
πτοις βασιλεῦσιν ἡμῶν (4), ὧν ἀνεπίληστος καὶ ἄλ· Β
ληκτος κ καὶ αἰωνία ἠ μνήμη καί ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ
ὲν τῷ μέλλοντι διαφυλαχθείη, εὐχαῖς καὶ πρεσϐείαις
τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκουῖκαὶ ἀειπαρ-
θένου Μαρίας, καί πάντων τῶν ἁγίων. Ἦ δὲ δουλεία
ἡμῶν, αἰχμαλώτων ἦν ὺπαλλαγὴ (5), ἥτις καὶ κα-
λῶς γεγένηται ὲν τῇ ζωῇ καὶ χαρᾷ τῆς ἁγίας βασι-
λείας αὐτῶν. Χρονοτριϐἠσας τοίνυν έν τῇ αὐτῇ δου-
λείᾳ πρὸς τοὺς Παυλικιάνους ἐν Τιϐρικῇ (6), καὶ
πολλάκις αὐτοῖς διαλεχθεὶς, οὐ μὴν ἀλλά καὶ παρὰ
πολλῶν ὁρθοδόξων ἐκεῖσε ι κατοικούντων ἀκριὸέστε-
ρον τὰ περί αὐτῶν μαθών· [ροιί. i'. 8L b.] πάλιν δὲ
καὶ τῶν ἀσεϐῶν ἐκείνων ἀκούσας φληναφούντων ὡς
μέλλουσιν ἐξ αὐτῶν ἐκείνων ἀποστέλλειν ὲν τοῖς τό·
ποις Βουλγαρίας τοῦ ἀποστῆσαι τινας τῆς ὀρθοδόξου
πίστεως καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν καὶ μεμιαμμένην
αἵρεσιν ἐπισπάσασθαι, τῇ ἀρχῇ τοῦ θείου κηρύ-
γματος θαρροῦντες, καὶ οἰόμενοι ὡς εὐκόλως δυνή-
σονται τῷ ἀδόλῳ ιιι καὶ ἀληθινῷ σίτῳ τὰ οἰκεῖα σπεῖ-
ραι ζιζάνια η· εἰώθασι γὰρ τοῦτο πολλάκις ποιεῖν οἱ
ἀνόσιοι, καὶ πολλοὺς κόπους καὶ κινδύνους προθύμως
ἀναδέχεσθαι πρὸς τὸ μεταδιδόναι τῆς οἰκείας λοί-
μης ’³ τοῖς παρατυγχάνουσι διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐπὶ
ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ο κάγὼ μὲν ὁ εὐτελὴς καὶ πάσης
ἀρετῆς ἀμέτοχος, τὰ γνωρισθέντα μοι πεπονημένως
τῆς τῶν πολλῶν ἀσφαλείας ἕνεκεν P, ὑμῖν τοίςει δο-
, ⁸ Matth. xxv, 27.
ί R. alofipospyn‘bv. ⁸ R. παρεποίηκα.
rrec. 1 . κεῖσε. ω R. ἀδήλω. υ C0
ε Β. atldlt ἀπορύξαντες. τ R. al:
_ i Cod. αἴτια. ι( R. ἅντικτος. 1
. κεῖσε. ω R. ἀδήλῳ.
τος. i Cod. αἷμα. ι( R. ἄνηκτος.
Ρ Β. ἕνεκα. (ι Deest τοῖς apud Β.
κεῖσε.
(4) De his Basilii filiis auguslis dicetur in-
ferius.
(fi) Basilii nuper imperantis bella adversus Ma-
nicbreos et eorum protectores Saracenos, narrant
passim historici Byzantiniiniit-quidem ingens vita}
aut libertatis discrimen adiit ipse imperator apud
Tibricam cmn illis pugnans; cujus rei meminit
Leogrammatieus ed. Paris. p. A471, ubi_scribit γὲν
τοῖςή Ἰ”ι6ρικοῖς, quam urbem ignorans Latinus in-
terpres, ridicule transtulit Africam. Sed rem belle
corrigit etiam Georgius [laruartolus, vel eius con-
tinuator, in codice Vatic. ί. 20L ἰ), ubi eam