PG 104, col. 1251
tesque illudens decepit, per falsorum magistrorum
hypocrisim, cauteriatam conscientiam habentium ",
dignum illos fomitem inexstinguibilis ignis secum
faciens.
ὑποκρίσει ψευδολόγων κεκαυτηριασμένωνο τὴν
ἑαυτῷ ὑπεκκαύματα.
Vill. Sed bonus optimusque, imo supremum bo-
num, Deus a consueto suo more non desiit bene
faciendi homini pretiosae creaturae sua: : sed posuit
in Ecclesia primum apostolos, qui fuerant specta-
tores ejus atque ministri, ut ipsius corpomlem in-
finitae potentiae condescensionem publice denun-
tiarent. et divina oracula verissime enarrarent, Β
neque corporalem Christi passionem erubescentes,
neque prodigiis fraudem ullam tribuentes, sed
ubique veritatis curam gerentes, et Dei Verbi in-
carnationem veraciter praedicantes. Secundo loco
prophetas, qui occultas insanabilesque passiones
divino atque potenti sancti Spiritus gladio radicitus
amputarent, et bonos atque vigentes virtutum sur-
culos insererent. Tertio loco doctores utrisque prte-
diclis auxiliares, qumque ab illis et acta et dicta
fuerantpericctius explicantes. Horum divinis dogma-
tibus euncta Christianorum Ecclesia ut olim sic
nunc firmatur. adversus quam portas inferi, exitio-
sas scilicet haereses, nunquatn praevaluisse aut pra:-
valituras, probe scimus, juxta effatum divinum ¹³.
Despumaverunt autent fluctus haeretica: loquacita-
tis, et omnino depulsi sunt. Quippe per tempora
singulis orthodoxiae propugnatoribus singuli (on-
gressi sunt haeresiarchte; sed veritatis lumini
haereticorum tenebrae cesserunt, atque ita Dei Ec-
clesiae inconcusam manserunt. At miserrimi haere-
tici, etiamsi aliquanto tempore. abominabilium sua-
rum opinionum malitiam parturivernnt, attamen
haud multo post nequitia: ipsorum falsitas dissipata
fuit; 12 eaque re omnibus patefacta et extermi-
nata, Ecclesite Dei splenduerunt, eaedemque et
nunc et in perpetuum splendebunt. Δ
IX. Tencbrosa interim, caenosa, turbulenta, im-
mundissitna Manichmorum haeresis θ cunctis gen-
tibus exagitata, propter dcsperatam ejus medelam,
et cujuslibet improbitatis cinnum, alto silentio
observabatur a suis et colebatur. Hoc enim illis
praecipue cordi est. ut mysteria sua hanresimque
nequaquam omnibus consectaneis, nedum externis,
communicent; sed paucis, quos in suorum nu—
rnero sciunt impietate magis perfectos. Quibusdam
vero rerum adiunctis, haud multos ante annos,
apostaticis viribus satis confirmata et instructa, et
“l Tim. tv, 2. ¹³ Matth. ενι, lx.
ΥΜΠΛἙ LECTIONES.
α lt. ἡπάτησιν. ο R. κεκατηριαςμένων. ί R. αὐτόν.
hypocrisim, cauteriatam conscientiam habentium ",
dignum illos fomitem inexstinguibilis ignis secum
faciens.
ὑποκρίσει ψευδολόγων κεκαυτηριασμένωνο τὴν
ἑαυτῷ ὑπεκκαύματα.
Vill. Sed bonus optimusque, imo supremum bo-
num, Deus a consueto suo more non desiit bene
faciendi homini pretiosae creaturae sua: : sed posuit
in Ecclesia primum apostolos, qui fuerant specta-
tores ejus atque ministri, ut ipsius corpomlem in-
finitae potentiae condescensionem publice denun-
tiarent. et divina oracula verissime enarrarent, Β
neque corporalem Christi passionem erubescentes,
neque prodigiis fraudem ullam tribuentes, sed
ubique veritatis curam gerentes, et Dei Verbi in-
carnationem veraciter praedicantes. Secundo loco
prophetas, qui occultas insanabilesque passiones
divino atque potenti sancti Spiritus gladio radicitus
amputarent, et bonos atque vigentes virtutum sur-
culos insererent. Tertio loco doctores utrisque prte-
diclis auxiliares, qumque ab illis et acta et dicta
fuerantpericctius explicantes. Horum divinis dogma-
tibus euncta Christianorum Ecclesia ut olim sic
nunc firmatur. adversus quam portas inferi, exitio-
sas scilicet haereses, nunquatn praevaluisse aut pra:-
valituras, probe scimus, juxta effatum divinum ¹³.
Despumaverunt autent fluctus haeretica: loquacita-
tis, et omnino depulsi sunt. Quippe per tempora
singulis orthodoxiae propugnatoribus singuli (on-
gressi sunt haeresiarchte; sed veritatis lumini
haereticorum tenebrae cesserunt, atque ita Dei Ec-
clesiae inconcusam manserunt. At miserrimi haere-
tici, etiamsi aliquanto tempore. abominabilium sua-
rum opinionum malitiam parturivernnt, attamen
haud multo post nequitia: ipsorum falsitas dissipata
fuit; 12 eaque re omnibus patefacta et extermi-
nata, Ecclesite Dei splenduerunt, eaedemque et
nunc et in perpetuum splendebunt. Δ
IX. Tencbrosa interim, caenosa, turbulenta, im-
mundissitna Manichmorum haeresis θ cunctis gen-
tibus exagitata, propter dcsperatam ejus medelam,
et cujuslibet improbitatis cinnum, alto silentio
observabatur a suis et colebatur. Hoc enim illis
praecipue cordi est. ut mysteria sua hanresimque
nequaquam omnibus consectaneis, nedum externis,
communicent; sed paucis, quos in suorum nu—
rnero sciunt impietate magis perfectos. Quibusdam
vero rerum adiunctis, haud multos ante annos,
apostaticis viribus satis confirmata et instructa, et
“l Tim. tv, 2. ¹³ Matth. ενι, lx.
ΥΜΠΛἙ LECTIONES.
α lt. ἡπάτησιν. ο R. κεκατηριαςμένων. ί R. αὐτόν.