PG 104, col. 207
Samaritanum irriserunt. Quid sibi vult iumentum,
cui vulneratumimponendo in diversorium qui opem
ferebat duxit? Nimirum Verbi Dei vehiculum, et, ut
ita dicam,jumentum subiuga: estejus corpus, simile
nostro quod gestavit: in quo, et per quod accipiens
ac gestans, ducit ad sanitatem, et Eeclesiam. Ete-
nim hic est perfecta vulnerum sanatio et me-
dela.
τήρ; ἢ δῆλον ¹⁸ ὅτι ὄχημα τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ, ὠς ἄν τις εῖποι⁸⁹, ὑποζύγιον τὸ ὁμόφυλον ἡμῖν, ὅπερ ἠμπί-
σχετοδο, τυγχάνει σῶμα, ἐφ’ οὗ καὶ δι’ οὗ πάντας ἀνέχων καὶ διαϐαστάζων ἄγει πρὸς τὴν ἀπαλλα-
γὴν τῆς νόσου καὶ τὴν Ἐκκλησίαν· καὶ γὰρ τῶν τραυμάτων αὕτη ἐστὶν ή τελεία θεραπεία καὶ ἀπ-
άλλη .
Ρζίιιςςξὲηι in illud : ιλ Duo homines ascenderunt in
unm.
templum, ut orarent 1. ι
Sermonem de oratione duabus parabolis com-
plectitur. Partim quidem constanter orare docens
nos per judicem et viduam, partim vero cum re-
wrcntia orare jubet per Pbarisaeum et publica-
num. Optimum est continuo cogitare creaturas
non esse, et animalia intirma, creatorem vero
Deum, et optimum vitae nostra: curatorem : hoc
vero ante omnia oratio recte praestat. Nemo enim
petatrcs, qua: prosint, nisi prius certam accipiat
fidem, Deum preces exaudire, et implere posse quod
petitur. Precatio autem vitm nostrae auxilium est,
colloquium cum Deo, oblivio terrenorum, via ad
cmtum,et rectas tendere in malum manus, formam
est exhibere Christi cruci altixi. Si vere oret, et
orans placeat Deo, non modo in figura crucem re-
praesentat, sed etiam atl‘eetu. Ut enim in cruce cla-
vis atlixus, sic et orans necat omnem carnis concu-
piscentiam, memoria expellens, omnium divitiarum,
λ gloriae, parentumque allectum. Nulla res adeo ab
illo amatur et concupiscitur, quam invenire tem-
pus, aut otium quo se ipse colligere possit. Sed ad
lucc duo potissimum 501a collincat tanquam in
scopum, ut pccnam illam cfl‘ugiat, vitaque cito de-
cedat, et praeterea nihil mente agitet: quam ora-
tione ad crucifixum proficisci ι. Oratio Ezechiam
ab Orci faucibus liberavit, et solem prius (ut alia
illius opera taceam) monstravit servum esse, et
servorum usui servire. Licet etiam aliquid facere
bonum, et non bene facientem laborem perdere α. D
Ut Pharisaeus oratione se extollens, et si quis alius,
eleemosynam suam manifestat, et in similibus non
tam graviter Pbarisatus peccasset, si publicanum
non damnasset. Nunc vero et uno verbo omnes pu-
blicanos absentes, et hunc praesentem condemnat.
Quare Pharisteus e gloria in ignominiae barathrum
decidit, publicanus a vita sua infami ad felicem
1 Luc. xvm, lt).
ι ιν Reg. xx, ll. α Luc. xvm, lt.
" ἢὲἦλεν Α ε δῖἱέοι εἰ Ξῖ '.' ετπη ⁶⁹ terim“ “ ἀῑέεῖηῖανο
προσέύξέσθαι ς. ⁶”³ εὐχὴ ’δὲ τῆς ς. ” ίδ προϐαλλόμενον li: προϐαλλόμενος ς. ’⁸⁸ θεάρεστος ς. ⁶⁶ ό om. Β.
⁸⁷ καὶ om. Α.
cui vulneratumimponendo in diversorium qui opem
ferebat duxit? Nimirum Verbi Dei vehiculum, et, ut
ita dicam,jumentum subiuga: estejus corpus, simile
nostro quod gestavit: in quo, et per quod accipiens
ac gestans, ducit ad sanitatem, et Eeclesiam. Ete-
nim hic est perfecta vulnerum sanatio et me-
dela.
τήρ; ἢ δῆλον ¹⁸ ὅτι ὄχημα τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ, ὠς ἄν τις εῖποι⁸⁹, ὑποζύγιον τὸ ὁμόφυλον ἡμῖν, ὅπερ ἠμπί-
σχετοδο, τυγχάνει σῶμα, ἐφ’ οὗ καὶ δι’ οὗ πάντας ἀνέχων καὶ διαϐαστάζων ἄγει πρὸς τὴν ἀπαλλα-
γὴν τῆς νόσου καὶ τὴν Ἐκκλησίαν· καὶ γὰρ τῶν τραυμάτων αὕτη ἐστὶν ή τελεία θεραπεία καὶ ἀπ-
άλλη .
Ρζίιιςςξὲηι in illud : ιλ Duo homines ascenderunt in
unm.
templum, ut orarent 1. ι
Sermonem de oratione duabus parabolis com-
plectitur. Partim quidem constanter orare docens
nos per judicem et viduam, partim vero cum re-
wrcntia orare jubet per Pbarisaeum et publica-
num. Optimum est continuo cogitare creaturas
non esse, et animalia intirma, creatorem vero
Deum, et optimum vitae nostra: curatorem : hoc
vero ante omnia oratio recte praestat. Nemo enim
petatrcs, qua: prosint, nisi prius certam accipiat
fidem, Deum preces exaudire, et implere posse quod
petitur. Precatio autem vitm nostrae auxilium est,
colloquium cum Deo, oblivio terrenorum, via ad
cmtum,et rectas tendere in malum manus, formam
est exhibere Christi cruci altixi. Si vere oret, et
orans placeat Deo, non modo in figura crucem re-
praesentat, sed etiam atl‘eetu. Ut enim in cruce cla-
vis atlixus, sic et orans necat omnem carnis concu-
piscentiam, memoria expellens, omnium divitiarum,
λ gloriae, parentumque allectum. Nulla res adeo ab
illo amatur et concupiscitur, quam invenire tem-
pus, aut otium quo se ipse colligere possit. Sed ad
lucc duo potissimum 501a collincat tanquam in
scopum, ut pccnam illam cfl‘ugiat, vitaque cito de-
cedat, et praeterea nihil mente agitet: quam ora-
tione ad crucifixum proficisci ι. Oratio Ezechiam
ab Orci faucibus liberavit, et solem prius (ut alia
illius opera taceam) monstravit servum esse, et
servorum usui servire. Licet etiam aliquid facere
bonum, et non bene facientem laborem perdere α. D
Ut Pharisaeus oratione se extollens, et si quis alius,
eleemosynam suam manifestat, et in similibus non
tam graviter Pbarisatus peccasset, si publicanum
non damnasset. Nunc vero et uno verbo omnes pu-
blicanos absentes, et hunc praesentem condemnat.
Quare Pharisteus e gloria in ignominiae barathrum
decidit, publicanus a vita sua infami ad felicem
1 Luc. xvm, lt).
ι ιν Reg. xx, ll. α Luc. xvm, lt.
" ἢὲἦλεν Α ε δῖἱέοι εἰ Ξῖ '.' ετπη ⁶⁹ terim“ “ ἀῑέεῖηῖανο
προσέύξέσθαι ς. ⁶”³ εὐχὴ ’δὲ τῆς ς. ” ίδ προϐαλλόμενον li: προϐαλλόμενος ς. ’⁸⁸ θεάρεστος ς. ⁶⁶ ό om. Β.
⁸⁷ καὶ om. Α.