PG 105, col. 216
ἅγιον σῶμα τοῦ ἀποστόλου ἐν τῇ θαλάσσῃ, σὺν ἐτέ-
ραις λάρναξιν ἁγίων μαρτύρων τέσσαρσι. Τοῦτο δὲ
ὅλον γέγονεν, ἴνα καὶ ἡ τοσαύτη θάλασσα ἥν διῆλθον,
ἁγιασθῇ δι’ αὐτῶν · καὶ οἱ τόποι καθ’ οὓς ἡ θεία χὰ-
ρις αὐτοὺς διεμέρισεν, εὐλογηθῶσι.
Τοὺς γὰρ μεγάλους τοῦ Πόντου ὑποπλεύσας κόλ-
πους ό ἀπόστολος, καὶ τὰ στενά τοῦ Ἑλλησπόντου
παραδραμὼν βάθη, τὺ Αίγαίὀν τε καὶ τὸ τοῦ Ἀδρίου
κατέλαϐε πέλαγος· καὶ τὴν τῶν Σικελῶν περιφανῆ
τε καὶ μεγίστην ὲν εὐωνύμοις καταλιπὼν νῆσον,
ἔχων συνεπομένους αὑτῷ καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἑτέραις
λάρναξι καλλινίκους μάρτυρας, Παππιανὸῖι, Λουκια-
νὸν , Γρηγόριον καὶ ’Δκάκιον, νήσῳ τῇ οὕτω καλου-
μένῃ Λιπάρᾳ, προσωρμίσθη. Ὠς θαυμάσια τὰ ἔργα
σου, Κύριεί καὶ τίς λόγος ἐξαρκέσει πρὸς ὕμνον τῶν
θαυμασίων σου; Kal. οι μὲν καλλίνικοι μάρτυρες,
οἷά τινα βασιλέα ὲν ᾧ ἂν ᾐρετίσαντο ἀναπαύσασθαι
τὴν μέγαν καταλιπόντες ἀπόστολον. αὐτίκα ἀνθυπ-
ενόστησαν, ἔνθα ἂν ἕκαστον ή Oeta κατασκηνῶσαι εύ-
δόκησε πρόνοια ⁸ Παππιανὺν (46) μὲν εἰς ’Ἂμυλλαν
πόλιν Σικελίας’ Δουκιανδν δὲ ἐν Μεσήνῃ · Γρηγό-
ριον ὲν Κολύμνῃ πόλει Καλαὸρίας, καὶ ’Δκάκιον είς
Ἀσκάλους πόλιν οὕτω καλουμένην.
Τότε Ἀγάθωνι τῷ Θείῳ ἑαυτὸν καταμηνύει ὁ ἁπό-
στολος. Καὶ παρευθὺς ό ἐπίσκοπος σπεύσας, τὸ μέγα
καὶ φρικῶδες ὡς εΐδε τεράστιον, θάμϐους πλησθεὶς,
Πόθεν σοι οὗτος, ὦ Λιπάρα, ἀπεφθέγγετο, ὀ στο-
λὺς προσεγένετο πλοῦτος; Ὄντως ἐμεγαλύνθης
ὑπερϐαλλόντως καὶ ἐδοξάσθης. Χόρευσον, σκίρ-
τησον. ’Υπόδεξαι χερσὶν οἰκείαις καὶ ,βόησον
πρὸς αὐτὸν, Καλῶς παραγέγονας, ό τοῦ Κυρίου
ἀπόστολος. Ταῦτα καὶ ἕτερα οὐκ ὀλίγα ὁ ἐπίσκοπος
εἰπὼν, καὶ ὲγκωμιάσας τόν τε ἀπόστολον καὶ τὴν
νῆσον, κατέπαυσε τὸν λόγον.
Ἐπεὶ δὲ ἔδει ἀποκαταστῆναι τὴν λάρνακα καὶ ἐν
τόπῳ ἐπισήμῳ, ὲν ᾧ καὶ θεῖος σηκὸς ἔμελλεν ἀν-
εγείρεσθαι εἰς δόξαν τοῦ πανευφήμου ἀποστόλου, ὠς
μὲν ἕλκοντες πολλοὶ, ὑπήκουε δὲ οὐδαμῶς, ἕως ἀπο-
καλύψει Θείᾳ ὁ μακάριος Ἀγάθων ζεῦγος ἀγαγὼν
δαμάλεων, καὶ λεπτοῖς ἀποδήσας καλωδίοις, τὴν
παμμεγέθη ἐκείνην λάρνακα, τῇ τοῦ ἐνοικοῦντος
θ δυνάμει, εὐκόλως ἦξε, ὅπου τὺ τοῦ ἀποστόλου ὑπῆρξε
θέλημα.
Α α.
Quarta τιδὲ Θαύμασι συνείπετο μέγιστον. καὶ πολ-
λοῖς ῐσως τῶν ἀμυήτων τῶν θείων τερατουργιῶν ἄπι-
σ-τον. Νησίδιον γὰρ Βουρκάνος (47) ὀνομαζόμενον,
nomen haberet Metaphrastis aetate. Certe ejusmodi
est, cui non facile arrogent fidem nedum ἀμύητοι
τῶν θείων τερατουργιῷν, ut auctor scribit. sed nec
qui divinam 'in prodigiis virtutem sancte veneran-
tur. Potest haec hisque majora illa prmstare, sed
facile etiam est in ejusmodi vulgi obrepere. Vul-
caniae ejusmodi insulae. in quibus pars magna su-l-
pbur est et materia combustibilis, magna habent
Symptomata, ex ipsa rerum natura et absque mira.
culo: in quibus non injucunda lectu, quwnnper iu
ραις λάρναξιν ἁγίων μαρτύρων τέσσαρσι. Τοῦτο δὲ
ὅλον γέγονεν, ἴνα καὶ ἡ τοσαύτη θάλασσα ἥν διῆλθον,
ἁγιασθῇ δι’ αὐτῶν · καὶ οἱ τόποι καθ’ οὓς ἡ θεία χὰ-
ρις αὐτοὺς διεμέρισεν, εὐλογηθῶσι.
Τοὺς γὰρ μεγάλους τοῦ Πόντου ὑποπλεύσας κόλ-
πους ό ἀπόστολος, καὶ τὰ στενά τοῦ Ἑλλησπόντου
παραδραμὼν βάθη, τὺ Αίγαίὀν τε καὶ τὸ τοῦ Ἀδρίου
κατέλαϐε πέλαγος· καὶ τὴν τῶν Σικελῶν περιφανῆ
τε καὶ μεγίστην ὲν εὐωνύμοις καταλιπὼν νῆσον,
ἔχων συνεπομένους αὑτῷ καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἑτέραις
λάρναξι καλλινίκους μάρτυρας, Παππιανὸῖι, Λουκια-
νὸν , Γρηγόριον καὶ ’Δκάκιον, νήσῳ τῇ οὕτω καλου-
μένῃ Λιπάρᾳ, προσωρμίσθη. Ὠς θαυμάσια τὰ ἔργα
σου, Κύριεί καὶ τίς λόγος ἐξαρκέσει πρὸς ὕμνον τῶν
θαυμασίων σου; Kal. οι μὲν καλλίνικοι μάρτυρες,
οἷά τινα βασιλέα ὲν ᾧ ἂν ᾐρετίσαντο ἀναπαύσασθαι
τὴν μέγαν καταλιπόντες ἀπόστολον. αὐτίκα ἀνθυπ-
ενόστησαν, ἔνθα ἂν ἕκαστον ή Oeta κατασκηνῶσαι εύ-
δόκησε πρόνοια ⁸ Παππιανὺν (46) μὲν εἰς ’Ἂμυλλαν
πόλιν Σικελίας’ Δουκιανδν δὲ ἐν Μεσήνῃ · Γρηγό-
ριον ὲν Κολύμνῃ πόλει Καλαὸρίας, καὶ ’Δκάκιον είς
Ἀσκάλους πόλιν οὕτω καλουμένην.
Τότε Ἀγάθωνι τῷ Θείῳ ἑαυτὸν καταμηνύει ὁ ἁπό-
στολος. Καὶ παρευθὺς ό ἐπίσκοπος σπεύσας, τὸ μέγα
καὶ φρικῶδες ὡς εΐδε τεράστιον, θάμϐους πλησθεὶς,
Πόθεν σοι οὗτος, ὦ Λιπάρα, ἀπεφθέγγετο, ὀ στο-
λὺς προσεγένετο πλοῦτος; Ὄντως ἐμεγαλύνθης
ὑπερϐαλλόντως καὶ ἐδοξάσθης. Χόρευσον, σκίρ-
τησον. ’Υπόδεξαι χερσὶν οἰκείαις καὶ ,βόησον
πρὸς αὐτὸν, Καλῶς παραγέγονας, ό τοῦ Κυρίου
ἀπόστολος. Ταῦτα καὶ ἕτερα οὐκ ὀλίγα ὁ ἐπίσκοπος
εἰπὼν, καὶ ὲγκωμιάσας τόν τε ἀπόστολον καὶ τὴν
νῆσον, κατέπαυσε τὸν λόγον.
Ἐπεὶ δὲ ἔδει ἀποκαταστῆναι τὴν λάρνακα καὶ ἐν
τόπῳ ἐπισήμῳ, ὲν ᾧ καὶ θεῖος σηκὸς ἔμελλεν ἀν-
εγείρεσθαι εἰς δόξαν τοῦ πανευφήμου ἀποστόλου, ὠς
μὲν ἕλκοντες πολλοὶ, ὑπήκουε δὲ οὐδαμῶς, ἕως ἀπο-
καλύψει Θείᾳ ὁ μακάριος Ἀγάθων ζεῦγος ἀγαγὼν
δαμάλεων, καὶ λεπτοῖς ἀποδήσας καλωδίοις, τὴν
παμμεγέθη ἐκείνην λάρνακα, τῇ τοῦ ἐνοικοῦντος
θ δυνάμει, εὐκόλως ἦξε, ὅπου τὺ τοῦ ἀποστόλου ὑπῆρξε
θέλημα.
Α α.
Quarta τιδὲ Θαύμασι συνείπετο μέγιστον. καὶ πολ-
λοῖς ῐσως τῶν ἀμυήτων τῶν θείων τερατουργιῶν ἄπι-
σ-τον. Νησίδιον γὰρ Βουρκάνος (47) ὀνομαζόμενον,
nomen haberet Metaphrastis aetate. Certe ejusmodi
est, cui non facile arrogent fidem nedum ἀμύητοι
τῶν θείων τερατουργιῷν, ut auctor scribit. sed nec
qui divinam 'in prodigiis virtutem sancte veneran-
tur. Potest haec hisque majora illa prmstare, sed
facile etiam est in ejusmodi vulgi obrepere. Vul-
caniae ejusmodi insulae. in quibus pars magna su-l-
pbur est et materia combustibilis, magna habent
Symptomata, ex ipsa rerum natura et absque mira.
culo: in quibus non injucunda lectu, quwnnper iu