PG 105, col. 489
σκοπὸς] τῷ λόγῳ τὸν ἀγῶνα, καί μοι σφοδρὸς πόθος
κατακάρδιος ἀληθινοῖς διηγήμασι, καὶ πάσης προ-
λήψεως ἀπηλαγμένοις ψευδοῦς, τὸν μέγαν ἱεράρχην
’ καὶ ποιμένα τῆς βασιλίδος Ἰγνάτιον, ὗπό γε Θεῷ
Πνεύματι τῆς ἀληθείας ὑφηγητῇ καὶ συλλήπτορι,
τοῖς ἀγνοοῦσιν ὁποῖός τις ἦν, ὲκ τῆς κατ’ αὐτὸν πο-
λιτείας ἀποδεῖξαι · Ίγνάτιόν φημι τοῦτον, τὸν ὕστε-
ρον μὲν τῷ χρόνῳ, καὶ πρὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ταύτης
ἀναδειχθέντα γενεᾶς, οὐδενὸς δὲ τῶν πρὸ αὐτοῦ τι-
μίων ἱεραρχῶν τὴν πίστιν, τὴν ὁμολογίαν, τὴν ὑπὲρ
τῆς δικαιοσύνης ἄθλησιν, καὶ πρὸς τὸν Θεὸν εὐδοκί-
μησιν ἀπολειπόμενον. Τοῡτῳ τὴν παρακαλουθὴσασαν
ἐξ ἀρχῆς ἀχρι τέλους βῖωσιν μετὰ πλείονος ὑφηγού-
μενος τῆς ἀκριϐείας, καὶ πᾶσαν τὴν περὶ αὑτὸν ἀλή-
θειαν ἐκ τῶν ἐγγράφως τε καὶ ἀγράφως πεπληρο-
φορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων ἁπροσπαθῶς καὶ
ἀνυποστόλως διηγούμενος, πέποιθα πρῶτον μὲν
ἐνώπιον τῆς ὲνυποστάτου καὶ ζώσης δίκαια γράψειν
Ἀληθείας · δεύτερον δὲ, τὺ χρόνοις ἱκανοῖς ἥδη κατα-
πυκνωθὲν τῆς ἀγνωσίας νέφος, καὶ τὰς τῶν πολ-
λῶν ἀμαυρῶσαν διανοίας, λεπτῦναί τε καὶ σκεδά-
σαι · ὥστε τοὺς ἐθέλοντας πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων
ἀλήθειαν εἰλικρινῶς ὁρᾷν, τὸν ἐργάτην μὲν ἀληθῶς
τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀρετῆς εἰδέναι, καὶ ὑμνεῖν,
καὶ ζηλοῦν· τὸν αὐτουργὸν δὲ τῆς κακίας καί τῆς ἀδικίας ἐνδίκως ἀπωθεῖσθαι. ’Λρκτέον δὲ ἐντεῦθεν.
Ἰγνάτιος οὗτος ὁ μακαριώτατος καὶ θεῖος ἱεράρ-
χης πατρίδα μὲν ἔσχεν ἐπὶ τῆς γῆς Κωνσταντινού-
πολιν, ταύτην δὴ λέγω τὴν πάσης χώρας καὶ πό-
λεων περιφανεστάτην βασιλίδα · πατέρας δὲ Μιχαὴλ
καὶ Προκοπίαν, τοὺς εὐγενεστάτους καὶ πιστοτάτους
βασιλεῖςῙΩν ὁ Μιχαὴλ μὲν Θεοφυλάκτου πατρικίου
μεγαλοπρεποῦς υἱὸς ἦν. Προκοπία δὲ Νικηφόρον
θυγάτηρ τοῦ εὐσεϐοῦς ὑπῆρχε βασιλέως. Τούτου
δὲ πρὸς τὰ ἀνωθεν χωρήσαντος βασίλεια. καὶτοῦ
uici δὲ Σταυρακίου ὀλίγιστον χρόνον ἐπιϐιώσαντος
- τῇ βασιλείᾳ, καὶ αὑτοῦ μεταναστάντος, Μιχαὴλ ὁ
προρρηθεὶς οὗτος, ἆτε γαμϐρὸς ὢν ἐπὶ θυγατρὶ τοῦ
τετελευτηκότος Νικηφόρου, καὶ τὰ πρῶτα τῶν ἐν τῷ
παλατίῳ τιμωμένων ἀποφερόμενος (κουροποιλάτης
γὰρ ἦν), ψήφῳ μὲν Θεοῦ, ψήφῳ δὲ τῆς συγκλήτου
πάσης, τά σκῆπτρα τῆς βασιλείας ἐγχειρίζεται.
Τούτου τὴν περὶ τὸ Θεῖον εὐσεϐῆ γνώμην, καὶ τὴν
ἄλλην πᾶσαν ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην, τοῖς ἱστορεῖν
κατὰ μέρος ἐθέλουσι παρήσομεν· ἡμῖν δὲ ἀρκέσει
πρὸς ἐπαινονὴ τοῦ ἦθους πραΰτης τε καὶ ἐπιείκεια
ἢν ἔργοις ἐκεῖνος, καὶ οὐ πλάσματι μόνον ἐπεδεί-
ξατο ” διετῆ γὰρ ὀλίγου δεῖν χρόνον εὐσεϐέστατα τὴν
βασιλείαν διιθύνας, ἑκουσίως αὐτῆς ἐξέστη, καὶ τῷ
τυραννικῶς ὲπιθεμένῳ, Λέοντι δὴ τῷ Ἀρμενίῳ,
φημὶχ στρατηγῷ μὲν πρῶτον ὑπ’ αὑτοῦ τῶν ’Λνατο-
λικῶν προχειρισθέντι, κατά Βουλγάρων δὲ στρατευ-
σαμένῳ, κάκεῖθεν τὴν ἐπανάστασιν βουλευσαμένῳ,
ὑποχωρεῖ τῆς ἀρχῆς ὁ μακάριος ἑκὼν, καὶτῆς κο-
σμικῆς ἀλαζονείας, καὶ τῶν ἐμφυλίων πολέμων καὶ
Ρηιιοι. Gn. CV.
κατακάρδιος ἀληθινοῖς διηγήμασι, καὶ πάσης προ-
λήψεως ἀπηλαγμένοις ψευδοῦς, τὸν μέγαν ἱεράρχην
’ καὶ ποιμένα τῆς βασιλίδος Ἰγνάτιον, ὗπό γε Θεῷ
Πνεύματι τῆς ἀληθείας ὑφηγητῇ καὶ συλλήπτορι,
τοῖς ἀγνοοῦσιν ὁποῖός τις ἦν, ὲκ τῆς κατ’ αὐτὸν πο-
λιτείας ἀποδεῖξαι · Ίγνάτιόν φημι τοῦτον, τὸν ὕστε-
ρον μὲν τῷ χρόνῳ, καὶ πρὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ταύτης
ἀναδειχθέντα γενεᾶς, οὐδενὸς δὲ τῶν πρὸ αὐτοῦ τι-
μίων ἱεραρχῶν τὴν πίστιν, τὴν ὁμολογίαν, τὴν ὑπὲρ
τῆς δικαιοσύνης ἄθλησιν, καὶ πρὸς τὸν Θεὸν εὐδοκί-
μησιν ἀπολειπόμενον. Τοῡτῳ τὴν παρακαλουθὴσασαν
ἐξ ἀρχῆς ἀχρι τέλους βῖωσιν μετὰ πλείονος ὑφηγού-
μενος τῆς ἀκριϐείας, καὶ πᾶσαν τὴν περὶ αὑτὸν ἀλή-
θειαν ἐκ τῶν ἐγγράφως τε καὶ ἀγράφως πεπληρο-
φορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων ἁπροσπαθῶς καὶ
ἀνυποστόλως διηγούμενος, πέποιθα πρῶτον μὲν
ἐνώπιον τῆς ὲνυποστάτου καὶ ζώσης δίκαια γράψειν
Ἀληθείας · δεύτερον δὲ, τὺ χρόνοις ἱκανοῖς ἥδη κατα-
πυκνωθὲν τῆς ἀγνωσίας νέφος, καὶ τὰς τῶν πολ-
λῶν ἀμαυρῶσαν διανοίας, λεπτῦναί τε καὶ σκεδά-
σαι · ὥστε τοὺς ἐθέλοντας πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων
ἀλήθειαν εἰλικρινῶς ὁρᾷν, τὸν ἐργάτην μὲν ἀληθῶς
τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀρετῆς εἰδέναι, καὶ ὑμνεῖν,
καὶ ζηλοῦν· τὸν αὐτουργὸν δὲ τῆς κακίας καί τῆς ἀδικίας ἐνδίκως ἀπωθεῖσθαι. ’Λρκτέον δὲ ἐντεῦθεν.
Ἰγνάτιος οὗτος ὁ μακαριώτατος καὶ θεῖος ἱεράρ-
χης πατρίδα μὲν ἔσχεν ἐπὶ τῆς γῆς Κωνσταντινού-
πολιν, ταύτην δὴ λέγω τὴν πάσης χώρας καὶ πό-
λεων περιφανεστάτην βασιλίδα · πατέρας δὲ Μιχαὴλ
καὶ Προκοπίαν, τοὺς εὐγενεστάτους καὶ πιστοτάτους
βασιλεῖςῙΩν ὁ Μιχαὴλ μὲν Θεοφυλάκτου πατρικίου
μεγαλοπρεποῦς υἱὸς ἦν. Προκοπία δὲ Νικηφόρον
θυγάτηρ τοῦ εὐσεϐοῦς ὑπῆρχε βασιλέως. Τούτου
δὲ πρὸς τὰ ἀνωθεν χωρήσαντος βασίλεια. καὶτοῦ
uici δὲ Σταυρακίου ὀλίγιστον χρόνον ἐπιϐιώσαντος
- τῇ βασιλείᾳ, καὶ αὑτοῦ μεταναστάντος, Μιχαὴλ ὁ
προρρηθεὶς οὗτος, ἆτε γαμϐρὸς ὢν ἐπὶ θυγατρὶ τοῦ
τετελευτηκότος Νικηφόρου, καὶ τὰ πρῶτα τῶν ἐν τῷ
παλατίῳ τιμωμένων ἀποφερόμενος (κουροποιλάτης
γὰρ ἦν), ψήφῳ μὲν Θεοῦ, ψήφῳ δὲ τῆς συγκλήτου
πάσης, τά σκῆπτρα τῆς βασιλείας ἐγχειρίζεται.
Τούτου τὴν περὶ τὸ Θεῖον εὐσεϐῆ γνώμην, καὶ τὴν
ἄλλην πᾶσαν ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην, τοῖς ἱστορεῖν
κατὰ μέρος ἐθέλουσι παρήσομεν· ἡμῖν δὲ ἀρκέσει
πρὸς ἐπαινονὴ τοῦ ἦθους πραΰτης τε καὶ ἐπιείκεια
ἢν ἔργοις ἐκεῖνος, καὶ οὐ πλάσματι μόνον ἐπεδεί-
ξατο ” διετῆ γὰρ ὀλίγου δεῖν χρόνον εὐσεϐέστατα τὴν
βασιλείαν διιθύνας, ἑκουσίως αὐτῆς ἐξέστη, καὶ τῷ
τυραννικῶς ὲπιθεμένῳ, Λέοντι δὴ τῷ Ἀρμενίῳ,
φημὶχ στρατηγῷ μὲν πρῶτον ὑπ’ αὑτοῦ τῶν ’Λνατο-
λικῶν προχειρισθέντι, κατά Βουλγάρων δὲ στρατευ-
σαμένῳ, κάκεῖθεν τὴν ἐπανάστασιν βουλευσαμένῳ,
ὑποχωρεῖ τῆς ἀρχῆς ὁ μακάριος ἑκὼν, καὶτῆς κο-
σμικῆς ἀλαζονείας, καὶ τῶν ἐμφυλίων πολέμων καὶ
Ρηιιοι. Gn. CV.