PG 105, col. 599
unam hypostasim : quando medium aliquid obtineat
cum extremis commune, et in aliquo dilferat, et in
quibus cum excessu disconvenit, cum defectu aon-
Cordat; in quibus autem a defectu discordat, cum
excessu convenit. Exempli causa ε Ecclesize opinio,
qua: ab Ario; secundum naturas dissentit, ctttn Sa-
bellio unam naturam asserente consentit; quae cum
Sabelliu pugnat secundum singulare ct confusum
hypostasis, non abhorret ab Ario secundum triadetn
hypostascon. Sic etiam discurrendum est in teco-
nomia’de media, \ia, veritatis nempe sententiam in
aliquo cum extremis concordare, in aliquo dillerrc.
etin quibusdilicrt ab excessu, cum defectu concor-
dare, in quibus a defectu, cttm excessu. Sit pro
exemplo. Ponantur opiniones, Nestorii, inquam. et
Eutychetis, et Severi, qttarum altera (luas naturas
et duas personas fatetur , altera unam naturam et
uuam ltypostasim asserit. Manifestum iv ter eas sc-
cundum excessum atque defectum nimium iulercssc,
siquidem earum longissime diversa ratio est. nihil-
que est, quo natura, vel hypostasis inter se commu-
uiccnt. Quare assumatur ea opinio, qua: medium
veritatis occupat; ea omnino itt aliquo cum extre-
mis conrenirc debet. et in aliquo discrepare. et iu
quibus ab excessu disconvenit, cum defectu consen-
tire, in quibus defectui tton concordat, cum excessu
conjungi. Talis est sancta: quarta; synodi Senten-
tia, iu Christo dttas naturas et ttttatn hypostasiut
cnuntians, qum a Nestorio secundum hypostnsim
dissentiens (ille enim duas, hzcc unatn profitetur),
cum Eutyche atque Severo censi-mit. quod et ipsi
unam hypostasim confitentur. Sed rursum ιι Din-
scoro, et Eutyche, ct Severo disconvenicns secun-
dum naturam , qttod illi unam naturam itt cecouo-
tuia asseram, illa duas, tton dissidet a Nestorio,
qui duas tantummodo naturas itt Christo posuit.
Nemoque ex eo quod in aliquo quis communicat
t-um alio, omnino cum eo communicare opinetur,
et tanquam una sentientem eum, qui in aliquo cutn
quopiam sentit. in eodem habeat, atque exsecre-
tur; quandoquidem et vera Ecclesia: opinio, quod
itt aliquocunt extremis concordat, Ario et Sabellio,
ut oratio comprobavit, proscribetur. Et quis tau-
tam blasphemiam ferre poterit? Pari ratione et de
sancta quarta synodo pie disserendttm est. Quia
consentit in aliquot cutn Nestorio, ideonc et una
cum eo sentire dicemus? Apage. Haec itaque sy-
nodus hoc modo mediam veritatis viam evulgans ·
ttott est improbo consilio. et summa ignoratione
calumniando, abjudicandaquc, sed potius ttbi prius
rectum ipsius dogma amplexus fueris, exosculan-
da. anuumerandaque cum aliis sanctis tribus sy-
nodis, quod, ut oratio demonstravitmihil pra: aliis
sanctis tribus synodis innovavitg; quinimo, si verum
fateri volumus, eadem prorsus, aequeque omnia
cum extremis commune, et in aliquo dilferat, et in
quibus cum excessu disconvenit, cum defectu aon-
Cordat; in quibus autem a defectu discordat, cum
excessu convenit. Exempli causa ε Ecclesize opinio,
qua: ab Ario; secundum naturas dissentit, ctttn Sa-
bellio unam naturam asserente consentit; quae cum
Sabelliu pugnat secundum singulare ct confusum
hypostasis, non abhorret ab Ario secundum triadetn
hypostascon. Sic etiam discurrendum est in teco-
nomia’de media, \ia, veritatis nempe sententiam in
aliquo cum extremis concordare, in aliquo dillerrc.
etin quibusdilicrt ab excessu, cum defectu concor-
dare, in quibus a defectu, cttm excessu. Sit pro
exemplo. Ponantur opiniones, Nestorii, inquam. et
Eutychetis, et Severi, qttarum altera (luas naturas
et duas personas fatetur , altera unam naturam et
uuam ltypostasim asserit. Manifestum iv ter eas sc-
cundum excessum atque defectum nimium iulercssc,
siquidem earum longissime diversa ratio est. nihil-
que est, quo natura, vel hypostasis inter se commu-
uiccnt. Quare assumatur ea opinio, qua: medium
veritatis occupat; ea omnino itt aliquo cum extre-
mis conrenirc debet. et in aliquo discrepare. et iu
quibus ab excessu disconvenit, cum defectu consen-
tire, in quibus defectui tton concordat, cum excessu
conjungi. Talis est sancta: quarta; synodi Senten-
tia, iu Christo dttas naturas et ttttatn hypostasiut
cnuntians, qum a Nestorio secundum hypostnsim
dissentiens (ille enim duas, hzcc unatn profitetur),
cum Eutyche atque Severo censi-mit. quod et ipsi
unam hypostasim confitentur. Sed rursum ιι Din-
scoro, et Eutyche, ct Severo disconvenicns secun-
dum naturam , qttod illi unam naturam itt cecouo-
tuia asseram, illa duas, tton dissidet a Nestorio,
qui duas tantummodo naturas itt Christo posuit.
Nemoque ex eo quod in aliquo quis communicat
t-um alio, omnino cum eo communicare opinetur,
et tanquam una sentientem eum, qui in aliquo cutn
quopiam sentit. in eodem habeat, atque exsecre-
tur; quandoquidem et vera Ecclesia: opinio, quod
itt aliquocunt extremis concordat, Ario et Sabellio,
ut oratio comprobavit, proscribetur. Et quis tau-
tam blasphemiam ferre poterit? Pari ratione et de
sancta quarta synodo pie disserendttm est. Quia
consentit in aliquot cutn Nestorio, ideonc et una
cum eo sentire dicemus? Apage. Haec itaque sy-
nodus hoc modo mediam veritatis viam evulgans ·
ttott est improbo consilio. et summa ignoratione
calumniando, abjudicandaquc, sed potius ttbi prius
rectum ipsius dogma amplexus fueris, exosculan-
da. anuumerandaque cum aliis sanctis tribus sy-
nodis, quod, ut oratio demonstravitmihil pra: aliis
sanctis tribus synodis innovavitg; quinimo, si verum
fateri volumus, eadem prorsus, aequeque omnia