PG 11, col. 351
aliter vero tegitur animorum; et diversi rationabi-
lium mentium motus, qualiter per divinam provi-
dentiamdispeusentur, plus quidem homines, non pa-
rum tamen, ut ego arbitror, etiam angelos latet.
Sed sicut nou ideirco refellitur divina providentia
ab his maxime qui eant esse certi sunt, qui Opera
ejus vel dispensatioaes humanis ingeniis c0npre-
hendere non possunt: ita ne Scriptura: quidem
sanctae divina es<e inspiratio qua: per corpus ejus
extenditur, propterea non ptttahitur quod infirmitas
intelligentia: nostrae non valet per singula verba
occultas et latentes investigare seuteutias,dnmiu vi-
lioribus et incomptis verborum vasculis divina: sa-
pientiae thesaurus absconditur, sicut et Apostolus
designat dicens: ι Habemus autem thesaurum hunc
in vasis fictilibus ⁸⁸, ι ιιι eo magis divinat: potentia:
virtus eflidgeat, dttttt nullus humanm eloquentiae
fucus in dogmatum veritate miscetur. Si enim vel
arte rhetorica, vel philoSOpltica calliditate conscri-
pti libri nostri ad credendum illiccrent homines,
sine dubio fides nostra putaretur in verborum arte
consistere atque in sapientia humana, ct non in vir-
tute Dci. Nunc vero omnibus uotum est, quod prte-
dicationis hujus verbum ita a qttamplurimis itt out-
ni pene orbe susceptum est, ut nou in suasoriis humanae sapientiae verbis, sed in ostentatione spiritus
et virtutis esse intelligerent (4) qua: credebant. Propter quod cmlesti virtute, into etiam plus quant
caelesti ad fidem credulitatemque perducti, pro eo scilicet ut solum omnium creatorem 'Deum nostrum
colamus, tentemus et nos ιιίιί magnOpere, quo derelinqueules initiorum Christi sermonem, qure sunt
prima initia scientiae, ad perfectionem feramur, ut illa sapientia quae perfectis traditur, etiam nobis
tradatur. lla namque pollicetur ille cui commissa est hujus sapientia: prmdicatio, dicens : ι Sapientiam
autem loquimur! inter perfectos, sapientiam autem non hujus mundi, neque principum hujus mundi
qui destruentur ⁸⁷. ι Ex quo ostendit quia nihil commune habeat htec nostra sapientia, quantum
ad sermonis decorem pertinet, cum ntttttdi hujus sapientia. Haec igitur sapientia clarius et perfectius
describetur in cordibus nostris si nobis patefaCta 1613. fuerit secundum revelationetn mysterii quod
temporibus a‘tcrnis absconditum est, nunc autem manifestum est per Scripturas propheticus, et— per
adventum Domini et Salvatoris nostri .Iesu Christi :cui est gloria in aeterna stecula. Anton.
Quod multi spiritaliternon intelligentes Scripturas et ε
[lt SfifrtlflmerflO'h titlelltqyntcs Scn‘pluras et ε Μετὰ τὸ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ (8) εἰρηκέναι περὶ τοῦ
male iutelligenles, in Itazreses declinarunt (ὁ).
8. llis igitur breviter assignatis de eo quod per
Spiritum sanctum Scriptura divina: inspirat-ae sunt,
INTERPRETATlO NOVA.
nonin pqspasibifihus positam fuisse sapientiae verbis, sed iu ostensione spiritus et virtutis. Quamobrem
cum nos virtus caelestis, imo caelesti superior, 'ad eum solum colendum q'ui nos creitt—vitv.wettc,itet., relicto
sermone initiorum Christi, hoe estopriutorttm'elementorum, ad pe—rfeetiiot'tem ottitti'aniuti'contentione fe-
ςειιιιζιιιιὲηιιλῑῃιοίιΙιιιιεοὴηοηίεΪι-ἱξ ,εόίεεειὶιιιιιξιιρὶθιιιίςι, nobis quoque expot’tatur.‘Sapiet-tt'iatn cnim promittit, is
perfectos, alianrplat'te θ’ sapientia hujttsvsa'eculi et a sapidntia pritici-
destruit llae at‘ttetn sapientia aperte‘informabintur , qua: et revelahil mystrerium
abscpunditlulnt, :rtunc vero manifestum 'per scripta prophetarum et 'per adventvttit Domitii-et! Sal:
Vatoris nostri JesuC_ltris'ti_: cui gloria in :ontnia ἒίυοιιιιιξᾺιιιδι-ιξ
8. liostqnatu veluti cursim probavimus'divinitus inspiratascssc Scripturas sacras, necesse est ttt earum
legendarum et intelligendarum rationem pet-tractetut‘ts—aicutnflthtilti errores covcoutivg‘e'r‘int
⁸⁸ ll Cor. tv, 7. ⁸⁷ lCor. ιι, 6.
(ι) Sic mss._ Ιξιιριῑ vero, (“etiam intelligerent. ι D Editi, ι describitur in cordibus. ι
ἔξιξξιιηεεί.. «ἐξιηι⁵ fidem Ι(ιιξςιιιιιιῐίιιιιεξιιιψιιι ρυῖῗιιιιᾷιὶ.⁷ ί
,ε ῗξὲξ¹υ¹ίξειξῗξῑιίιιιεὶζε·ι.ιέπιιι sem- ts sua{italiamex ρνο μόνον habet θεάν.
duci. t Paulo post mss., ι initia scientiae. ι Εἷίίιί,
ι initia canit-“tim ι ῡιιιιΙΑ :..r.... ..-.... - σε,
ἒηξὶιξιιλιξ. fapieptite. ι Ριηιιο ittfra mss., ι qui dis-
solvuntur. ι Mox mss., describetur in cordibus.» nam”
lium mentium motus, qualiter per divinam provi-
dentiamdispeusentur, plus quidem homines, non pa-
rum tamen, ut ego arbitror, etiam angelos latet.
Sed sicut nou ideirco refellitur divina providentia
ab his maxime qui eant esse certi sunt, qui Opera
ejus vel dispensatioaes humanis ingeniis c0npre-
hendere non possunt: ita ne Scriptura: quidem
sanctae divina es<e inspiratio qua: per corpus ejus
extenditur, propterea non ptttahitur quod infirmitas
intelligentia: nostrae non valet per singula verba
occultas et latentes investigare seuteutias,dnmiu vi-
lioribus et incomptis verborum vasculis divina: sa-
pientiae thesaurus absconditur, sicut et Apostolus
designat dicens: ι Habemus autem thesaurum hunc
in vasis fictilibus ⁸⁸, ι ιιι eo magis divinat: potentia:
virtus eflidgeat, dttttt nullus humanm eloquentiae
fucus in dogmatum veritate miscetur. Si enim vel
arte rhetorica, vel philoSOpltica calliditate conscri-
pti libri nostri ad credendum illiccrent homines,
sine dubio fides nostra putaretur in verborum arte
consistere atque in sapientia humana, ct non in vir-
tute Dci. Nunc vero omnibus uotum est, quod prte-
dicationis hujus verbum ita a qttamplurimis itt out-
ni pene orbe susceptum est, ut nou in suasoriis humanae sapientiae verbis, sed in ostentatione spiritus
et virtutis esse intelligerent (4) qua: credebant. Propter quod cmlesti virtute, into etiam plus quant
caelesti ad fidem credulitatemque perducti, pro eo scilicet ut solum omnium creatorem 'Deum nostrum
colamus, tentemus et nos ιιίιί magnOpere, quo derelinqueules initiorum Christi sermonem, qure sunt
prima initia scientiae, ad perfectionem feramur, ut illa sapientia quae perfectis traditur, etiam nobis
tradatur. lla namque pollicetur ille cui commissa est hujus sapientia: prmdicatio, dicens : ι Sapientiam
autem loquimur! inter perfectos, sapientiam autem non hujus mundi, neque principum hujus mundi
qui destruentur ⁸⁷. ι Ex quo ostendit quia nihil commune habeat htec nostra sapientia, quantum
ad sermonis decorem pertinet, cum ntttttdi hujus sapientia. Haec igitur sapientia clarius et perfectius
describetur in cordibus nostris si nobis patefaCta 1613. fuerit secundum revelationetn mysterii quod
temporibus a‘tcrnis absconditum est, nunc autem manifestum est per Scripturas propheticus, et— per
adventum Domini et Salvatoris nostri .Iesu Christi :cui est gloria in aeterna stecula. Anton.
Quod multi spiritaliternon intelligentes Scripturas et ε
[lt SfifrtlflmerflO'h titlelltqyntcs Scn‘pluras et ε Μετὰ τὸ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ (8) εἰρηκέναι περὶ τοῦ
male iutelligenles, in Itazreses declinarunt (ὁ).
8. llis igitur breviter assignatis de eo quod per
Spiritum sanctum Scriptura divina: inspirat-ae sunt,
INTERPRETATlO NOVA.
nonin pqspasibifihus positam fuisse sapientiae verbis, sed iu ostensione spiritus et virtutis. Quamobrem
cum nos virtus caelestis, imo caelesti superior, 'ad eum solum colendum q'ui nos creitt—vitv.wettc,itet., relicto
sermone initiorum Christi, hoe estopriutorttm'elementorum, ad pe—rfeetiiot'tem ottitti'aniuti'contentione fe-
ςειιιιζιιιιὲηιιλῑῃιοίιΙιιιιεοὴηοηίεΪι-ἱξ ,εόίεεειὶιιιιιξιιρὶθιιιίςι, nobis quoque expot’tatur.‘Sapiet-tt'iatn cnim promittit, is
perfectos, alianrplat'te θ’ sapientia hujttsvsa'eculi et a sapidntia pritici-
destruit llae at‘ttetn sapientia aperte‘informabintur , qua: et revelahil mystrerium
abscpunditlulnt, :rtunc vero manifestum 'per scripta prophetarum et 'per adventvttit Domitii-et! Sal:
Vatoris nostri JesuC_ltris'ti_: cui gloria in :ontnia ἒίυοιιιιιξᾺιιιδι-ιξ
8. liostqnatu veluti cursim probavimus'divinitus inspiratascssc Scripturas sacras, necesse est ttt earum
legendarum et intelligendarum rationem pet-tractetut‘ts—aicutnflthtilti errores covcoutivg‘e'r‘int
⁸⁸ ll Cor. tv, 7. ⁸⁷ lCor. ιι, 6.
(ι) Sic mss._ Ιξιιριῑ vero, (“etiam intelligerent. ι D Editi, ι describitur in cordibus. ι
ἔξιξξιιηεεί.. «ἐξιηι⁵ fidem Ι(ιιξςιιιιιιῐίιιιιεξιιιψιιι ρυῖῗιιιιᾷιὶ.⁷ ί
,ε ῗξὲξ¹υ¹ίξειξῗξῑιίιιιεὶζε·ι.ιέπιιι sem- ts sua{italiamex ρνο μόνον habet θεάν.
duci. t Paulo post mss., ι initia scientiae. ι Εἷίίιί,
ι initia canit-“tim ι ῡιιιιΙΑ :..r.... ..-.... - σε,
ἒηξὶιξιιλιξ. fapieptite. ι Ριηιιο ittfra mss., ι qui dis-
solvuntur. ι Mox mss., describetur in cordibus.» nam”