PG 11, col. 432
πῶντα τὰ ὄντα πάντα καὶμηδὲν ,βδελυσσόμενον
ὧν πεποίηκε, σωτηρίως τὰ περὶ ἕκαστον καὶ χωρὶς
τοῦ εὔξασθαι οἰκονομεῖν, δίκην πατέρος νηπίων προῖ- η
σταμένου, καὶ μὴ περιμένοντος ἐκείνων τὴν ἀξίω-
σιν , ἤτοι μηδ’ ὅλως δυναμένων αἰτεῖν, ἢ διὰ ἄγνοιαν
πολλάκις τὰ ἐναντία τοῖς συμφέρουσι καὶ λυσιτε-
λοῦσι θελόντων λαϐεῖν. Ἀπολειπόμεθα δὲ οἱ ἄνθρω-
ποι πλεῖον τοῦ Θεοῦ (29) ἥπερ τὰ κομιδῇ παιδία τοῦ
νοῦ τῶν γεγεννηκότων. Εἰκὸς τῷ Θεῷ οὐ μόνον προ-
εγνῶσθαι τὰ ἐσόμενα, ἀλλὰ καὶ προδιατετάχθαι, καὶ
μηδὲν αὐτῷ παρὰ τὰ προδιατεταγμένα (50) γίνεσθαι.
Ὠσπερ οὖν εἴ τις εὔχοιτο ἀνατέλλειν τὸν ἥλιον, ἠλί-
θιος ἂν νομίζοιτο, τὸ καὶ χωρὶς τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἐσό-
μενον διὰ τῆς εὐχῆς γενέσθαι ἀξιῶν* οὕτως ἀνόητος
ἂν εἴη ἄνθρωπος ὅστις οἴεται διὰ τὴν ἑαυτοῦ εὐ-
χὴν γίνεσθαι τὰ καὶ μὴ εὐξαμένου αὐτοῦ πάντως
ἐσόμενα ἄν. Πάλιν τε αὖ ὥσπερ πᾶσαν μα-
νίαν ὑπερϐάλλει (51) ὁ διά τὸ ἐνοχλεῖσθαι ὑπὸ
τοιέι⁹ ἡλίου γενομένου ἐν θεριναῖς τροπαῖς καὶ
καυσοῢσθαι, οἰόμενος διὰ τῆς εὐχῆς μεταστήσεσθαι
τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ ἐαρινὰ σημεῖα, ἵνα εὐκράτου ἀπο-
λαύῃ τοῦ ἀέρος’ οὕτως τὰ ἀναγκαίως συμϐαίνοντα
περιστατικά τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει, εἴ τις οἴοιτο
διὰτὸ εὔχεσθαι μὴ πείσεσθαι, πᾶσαν ὑπερϐάλοι με*
λαγχολίαν. Εἰ δὲ καὶ ἠλλοτριώθησαν ἁμαρτωλοὶ
ἀπὸ μήτρας, καὶ ἀφώρισται ὁ δίκαιος ἐκ κοιλίας
μητρός, μήπω (59.) μήτε γεννηθέντων, μήτε πρα-
ξάντων τι ἀγαθὸν ἣ φαῦλον, ἵνα ἡ κατ’ ἐκλογὴν
πρόθεσις τοῦ Θεοῦ μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ’ ἐκ
τοῦ καλοῦντος λέγεται , ὀ μείζων δουλεύσει τῷ
ἐλάττονι· μάτην περὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων ἀξιοῦ-
μεν, ἢ περὶτοῦ Πνεῦμα ἰσχύος λαϐεῖν, ἵνα πάντα
ἰσχύσωμεν ἐνδυναμοῦντος ἡμᾶς Χριστοῦ. Εἰ μὲν γὰρ
ἁμαρτωλοί ἐσμεν, ἀπὸ μήτρας ὴλλοτριώμεθα· εἰ δέ
ἀφωρίσθημεν ἐκ κοιλίας μητρὸς ἡμῶν, τὰ κάλλιστα
καὶ μὴ εὐχομένοις ἀπαντήσεται. Ποίαν γὰρ εὐχὴν
προσαγαγὼν Ἰακὼϐ, πρὶν γεννηθῆναι, προφητεύεται,
’ὅτι ὑπερέξει τοῦ Ἠσαῦ,’ καὶ δουλεύσει αὐτῷ ὁ ἀδελ-
φός; Τί δὲ ἀσεϐήσας ὁ Ἦσαῦ μισεῖται πρὶν γεννη-
lfivat; Ἰνα τί δὲ εὔχεται Μωῡσῆς ὡς ἐν ὀγδοηκοστῷ
ἑϐδόμῳ (‘55) εὕρηται ψαλμῷ, εἰ καταφυγὴ αὐτοῦ
ἐστιν ὁ Θεὸς πρὸ τοῦ ὅρη ἑδρασθῆναι καὶ· πλα-
γθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην (54)....
Ἀλλὰ καί περὶ πάντων τῶν σωθησομένων ἐν τῇ
τρὸς Ἐφεσίους ἀναγέγραπται, ὅτι (55) ἐξελέξατο
ιύτούς ἐναύτῷ (ἐν Χριστῷ ό) Πατὴρ πρὸ καταϐολῆς
° Galat. ι, 15. ⁸⁸ Rom. rx, H. “ Philipp. ιν, {3,
legit editor Oxoniensis, ἐννάτῳ. Nunc in Omnis
Bibliorum codicibus impressis initium est psal-
ΠηβῒῦῬοει οἰκουμένην, in codice ms. hiatus est
unius et semilinew.
(⁸55) Ὅτι. Sic habet codex ms. Male vero editio
Osuuien sis, ὅτε.
ὧν πεποίηκε, σωτηρίως τὰ περὶ ἕκαστον καὶ χωρὶς
τοῦ εὔξασθαι οἰκονομεῖν, δίκην πατέρος νηπίων προῖ- η
σταμένου, καὶ μὴ περιμένοντος ἐκείνων τὴν ἀξίω-
σιν , ἤτοι μηδ’ ὅλως δυναμένων αἰτεῖν, ἢ διὰ ἄγνοιαν
πολλάκις τὰ ἐναντία τοῖς συμφέρουσι καὶ λυσιτε-
λοῦσι θελόντων λαϐεῖν. Ἀπολειπόμεθα δὲ οἱ ἄνθρω-
ποι πλεῖον τοῦ Θεοῦ (29) ἥπερ τὰ κομιδῇ παιδία τοῦ
νοῦ τῶν γεγεννηκότων. Εἰκὸς τῷ Θεῷ οὐ μόνον προ-
εγνῶσθαι τὰ ἐσόμενα, ἀλλὰ καὶ προδιατετάχθαι, καὶ
μηδὲν αὐτῷ παρὰ τὰ προδιατεταγμένα (50) γίνεσθαι.
Ὠσπερ οὖν εἴ τις εὔχοιτο ἀνατέλλειν τὸν ἥλιον, ἠλί-
θιος ἂν νομίζοιτο, τὸ καὶ χωρὶς τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἐσό-
μενον διὰ τῆς εὐχῆς γενέσθαι ἀξιῶν* οὕτως ἀνόητος
ἂν εἴη ἄνθρωπος ὅστις οἴεται διὰ τὴν ἑαυτοῦ εὐ-
χὴν γίνεσθαι τὰ καὶ μὴ εὐξαμένου αὐτοῦ πάντως
ἐσόμενα ἄν. Πάλιν τε αὖ ὥσπερ πᾶσαν μα-
νίαν ὑπερϐάλλει (51) ὁ διά τὸ ἐνοχλεῖσθαι ὑπὸ
τοιέι⁹ ἡλίου γενομένου ἐν θεριναῖς τροπαῖς καὶ
καυσοῢσθαι, οἰόμενος διὰ τῆς εὐχῆς μεταστήσεσθαι
τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ ἐαρινὰ σημεῖα, ἵνα εὐκράτου ἀπο-
λαύῃ τοῦ ἀέρος’ οὕτως τὰ ἀναγκαίως συμϐαίνοντα
περιστατικά τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει, εἴ τις οἴοιτο
διὰτὸ εὔχεσθαι μὴ πείσεσθαι, πᾶσαν ὑπερϐάλοι με*
λαγχολίαν. Εἰ δὲ καὶ ἠλλοτριώθησαν ἁμαρτωλοὶ
ἀπὸ μήτρας, καὶ ἀφώρισται ὁ δίκαιος ἐκ κοιλίας
μητρός, μήπω (59.) μήτε γεννηθέντων, μήτε πρα-
ξάντων τι ἀγαθὸν ἣ φαῦλον, ἵνα ἡ κατ’ ἐκλογὴν
πρόθεσις τοῦ Θεοῦ μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ’ ἐκ
τοῦ καλοῦντος λέγεται , ὀ μείζων δουλεύσει τῷ
ἐλάττονι· μάτην περὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων ἀξιοῦ-
μεν, ἢ περὶτοῦ Πνεῦμα ἰσχύος λαϐεῖν, ἵνα πάντα
ἰσχύσωμεν ἐνδυναμοῦντος ἡμᾶς Χριστοῦ. Εἰ μὲν γὰρ
ἁμαρτωλοί ἐσμεν, ἀπὸ μήτρας ὴλλοτριώμεθα· εἰ δέ
ἀφωρίσθημεν ἐκ κοιλίας μητρὸς ἡμῶν, τὰ κάλλιστα
καὶ μὴ εὐχομένοις ἀπαντήσεται. Ποίαν γὰρ εὐχὴν
προσαγαγὼν Ἰακὼϐ, πρὶν γεννηθῆναι, προφητεύεται,
’ὅτι ὑπερέξει τοῦ Ἠσαῦ,’ καὶ δουλεύσει αὐτῷ ὁ ἀδελ-
φός; Τί δὲ ἀσεϐήσας ὁ Ἦσαῦ μισεῖται πρὶν γεννη-
lfivat; Ἰνα τί δὲ εὔχεται Μωῡσῆς ὡς ἐν ὀγδοηκοστῷ
ἑϐδόμῳ (‘55) εὕρηται ψαλμῷ, εἰ καταφυγὴ αὐτοῦ
ἐστιν ὁ Θεὸς πρὸ τοῦ ὅρη ἑδρασθῆναι καὶ· πλα-
γθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην (54)....
Ἀλλὰ καί περὶ πάντων τῶν σωθησομένων ἐν τῇ
τρὸς Ἐφεσίους ἀναγέγραπται, ὅτι (55) ἐξελέξατο
ιύτούς ἐναύτῷ (ἐν Χριστῷ ό) Πατὴρ πρὸ καταϐολῆς
° Galat. ι, 15. ⁸⁸ Rom. rx, H. “ Philipp. ιν, {3,
legit editor Oxoniensis, ἐννάτῳ. Nunc in Omnis
Bibliorum codicibus impressis initium est psal-
ΠηβῒῦῬοει οἰκουμένην, in codice ms. hiatus est
unius et semilinew.
(⁸55) Ὅτι. Sic habet codex ms. Male vero editio
Osuuien sis, ὅτε.