PG 111, col. 17
prout cm jaccnt in codice, ita in nostro volumine sine ulla ordinis restitutione apparent, rem tamen
attente consideranti, septem fere classes epistolarum harum videntur. 1. Ad principes Saracenos. Ε. Ad
Bulgaria: principem et archiepiSCOpum. 5. Ad Rom. pontiliccnt et ejus Ecclesia! homines. 4. Ad impertio
tarem Byzantinum, et ad principes Armeniae, Abasgiaa, Longohardite et Amalpbeos. 5. Ad episcopos.
6. Ad magistratus civiles. 'l. Ad sacra ollicia vel monachos, et ad privatos homines vel auo-
)lVanSo
IV. Dote sunt ad Cretensem amiram, sive principem, epistolae. Cretam insulam jam inde a Michaelis
Balbi temporibus usque ad Nicolai patriarchae. et Constantini Porphyrogeniti aetatem, into usque ad
Nicephorum Phocam sub Saracenis amiris fuisse, testantur passim historici Byzantini, nominatim-
que Constantinus De admiu. imp.,eap. 22; et scriptores post Theophanem ed. Paris. p. 185. Cyprum quo-
que insulam antiquius adhuc, id est trecentis fere ante se annis, stipendiariam factam Saracenis
ait Nicolaus p. 165. Reapse sub lleraclio occupatam a Saracenis, deinde a Basilio imp. receptam,
moxque iterum sub tributum Saracenorum redactam, narrat Constantinus in Thematibus. Sic tamen
tum subditam Saracenis Cretensibus ait Cyprum Nicolaus p. .166, ut aeque propemodum Graeco imperio
esset obnoxia. Causam vero Cypria: recentis calamitatis dicit Damianum apostatam, qui revera factus
Tyri amira, eo tempore obiit, ut narrat cum Nicolao etiam Cedrenus ed. Paris. t. ll, p. 6l2. Jam Hi-
merii praefecti maritimi, cujus item meminit Nicolaus, victoriam navalem de Saracenis memorat Zonaras
lib. xvr, 14. Epistolarum Nicolai scopus est, ut Cretensem exoret amiram ne in Cyprios immerentes
ste-viat; atque ut captivorum libertatem, si‘lieri possit, impetret ; quos inter illi praecipue, ut reor, in-
telliguntur, qui ob horrendum Thessalonicae excidium in potestatem Saracenorum per id tempus vene-
rant. uti legitur apud ceteros historicos Joannem Lectorem, Joannem Cameniatam, et Demetrium Cydo-
uium. Calamitalis ejus etiam in ep. 75 meminit Nicolaus. Tertia Nicolai epistola classis hujus'
γ (apud nos cp. 102) supremo Saracenorum califo scribitur, qui {also rumore audito, quod Saracenorum
oratorium Constantinopoli fuisset dirutum, nonnullique e suis ad lslamismum deserendum coacti,
injuria: ulciscendae cupidus, Christiana templa in Saracenico imperio propositis edictis, prosterni jusserat;
dum crudeliter interim Christianos captivos Saraceni tractarent, ita ut et morte damnatos, non capite
plecterent, sed more pecudum jugularent (ο tempora! ο mores 1) vel ligno suspensos lapidum sagittarumve
jactu per ludibrium perimereut. Negat igitur Nicolaus et delubrum ullum Mahumeticum apud Graecos fuisse
deletum, et ullum hominem vi factum Christianum : imperatorum denique Christianorum clementiam ,
et perpetuam erga Saracenos captivos mansuetudinem ptaedicat. His ct aliis ejus generis dictis mollire
califi animum nititur.
V. Sequuntur prolixae ad Simeonem principem Bulgarorum epistolae viginti sex, qua: est pars collectioni:
hujus nobilior, in qua omnes Nicolaus Graecanica eloquentiae, cura: pastoralis, ecclesiasticae auctoritatis,
zeli eximii, et charitatis Christianae vires eil‘undit. Simeon Bulgarorum princeps. Michaeli patrl successit,
qui ante baptismum fuerat Bogaris, et ad quem Photius praeclaram illam scripsit epistolam . vel potius
regiam et Christianam institutionem , qua: in libris exstat. Simeonis patrem falso dicit Vladimirum
Cangius in Famil. Sclav. Turc. ed. Paris. p. 3H, cui Maurini (Art de vérif. les dates) dubitanter
assentiuntur. Nunc autem Simeonis patrem fuisse Bogarim, id est Michaelem primum, epistola 25
Nicolai dubitare non sinit, in qna Simeon dicitur secundus Bulgarorum Christianus princeps, titque
insignis prosopopoeia parentis ejus qui Christiana: religionis fundator apud Bulgaros dicitur. Porro notis-
simum est Bogarim seu Michaelem, primum apud illos principem baptismo fuisse lustratum. Qui ergo
apud Cangium et Mauriuos interponuntur inter Bogarim et Simeonem principes; videlicet l’rtesiamus ct
Michael Vorizes, eorum nulla mentio lit vel ratio a Nicolao habetur : cujus rei causam, quae multiplex‘
esse potest, nunc inquirere nolo, ne a meo proposito longius aberrem. Primis igitur Constantini pueri
cum Romano Lecapeno imperantis annis, cum Nicolaus prtccipuus regii pueri tutor palatium et res
publicas magnam partem administraret, secundum jam bellum Simeon Bulgarus adversus imperium
gerebat, contra ltedus paciticum jam olim cum Leoneinitum, rapinis,ca=.dibus, sacrilegiis, vastitati indul-
gens, qua; mala late describit lugetque summopere patriarcha, propterea quod Bulgari a Grauis non ita
pridem baptismo su'scepto (epist. 25, 26, 28), parricidiali veluti bello parentes suos lideique auctores
persequebantur. Christianus-que sanguis int-irem fusus daemonibus invidis litabatur. Causa belli varia:
erant(epist. 9 init., ii, i2), scd ambitio Simeonis przecipua, qui, pueritiam Constantini contemnens, impe-
rium allectabat (epist. i8. 20, 2|, 25, 27); llomano insuper Lecapeno Simeon irascebatur, qui
de tutore imperatorem se iecerat. Cum ergo mcenia ipsa Constantinopoleos Bulgarorum arma
pulsarent, Nicolans, et regio pupillo et imperio atque Ecclesiae consulens. nullum non lapidem movit:
scribendis tot epistolis, quibus non sum Simeon respondit (epist. 9, 10, 2i, 22, 25, 27),
mittendis saepe legatis , oflerendis utilibus. conditionibus . veluti nuptiis cum ν ilia domini Romani,
pecunia, multa vestium vi, parte etiam aliqua territorii, pinna ecclesiastica, excommunicationc
videlicet, non semel indit-ta (epist. 9 fin. 22), precibus demque, lacrimis, omnique genere achctuum
et argumentorum (‘Xpl‘Oltlp[(l, ipse postremo leg
attente consideranti, septem fere classes epistolarum harum videntur. 1. Ad principes Saracenos. Ε. Ad
Bulgaria: principem et archiepiSCOpum. 5. Ad Rom. pontiliccnt et ejus Ecclesia! homines. 4. Ad impertio
tarem Byzantinum, et ad principes Armeniae, Abasgiaa, Longohardite et Amalpbeos. 5. Ad episcopos.
6. Ad magistratus civiles. 'l. Ad sacra ollicia vel monachos, et ad privatos homines vel auo-
)lVanSo
IV. Dote sunt ad Cretensem amiram, sive principem, epistolae. Cretam insulam jam inde a Michaelis
Balbi temporibus usque ad Nicolai patriarchae. et Constantini Porphyrogeniti aetatem, into usque ad
Nicephorum Phocam sub Saracenis amiris fuisse, testantur passim historici Byzantini, nominatim-
que Constantinus De admiu. imp.,eap. 22; et scriptores post Theophanem ed. Paris. p. 185. Cyprum quo-
que insulam antiquius adhuc, id est trecentis fere ante se annis, stipendiariam factam Saracenis
ait Nicolaus p. 165. Reapse sub lleraclio occupatam a Saracenis, deinde a Basilio imp. receptam,
moxque iterum sub tributum Saracenorum redactam, narrat Constantinus in Thematibus. Sic tamen
tum subditam Saracenis Cretensibus ait Cyprum Nicolaus p. .166, ut aeque propemodum Graeco imperio
esset obnoxia. Causam vero Cypria: recentis calamitatis dicit Damianum apostatam, qui revera factus
Tyri amira, eo tempore obiit, ut narrat cum Nicolao etiam Cedrenus ed. Paris. t. ll, p. 6l2. Jam Hi-
merii praefecti maritimi, cujus item meminit Nicolaus, victoriam navalem de Saracenis memorat Zonaras
lib. xvr, 14. Epistolarum Nicolai scopus est, ut Cretensem exoret amiram ne in Cyprios immerentes
ste-viat; atque ut captivorum libertatem, si‘lieri possit, impetret ; quos inter illi praecipue, ut reor, in-
telliguntur, qui ob horrendum Thessalonicae excidium in potestatem Saracenorum per id tempus vene-
rant. uti legitur apud ceteros historicos Joannem Lectorem, Joannem Cameniatam, et Demetrium Cydo-
uium. Calamitalis ejus etiam in ep. 75 meminit Nicolaus. Tertia Nicolai epistola classis hujus'
γ (apud nos cp. 102) supremo Saracenorum califo scribitur, qui {also rumore audito, quod Saracenorum
oratorium Constantinopoli fuisset dirutum, nonnullique e suis ad lslamismum deserendum coacti,
injuria: ulciscendae cupidus, Christiana templa in Saracenico imperio propositis edictis, prosterni jusserat;
dum crudeliter interim Christianos captivos Saraceni tractarent, ita ut et morte damnatos, non capite
plecterent, sed more pecudum jugularent (ο tempora! ο mores 1) vel ligno suspensos lapidum sagittarumve
jactu per ludibrium perimereut. Negat igitur Nicolaus et delubrum ullum Mahumeticum apud Graecos fuisse
deletum, et ullum hominem vi factum Christianum : imperatorum denique Christianorum clementiam ,
et perpetuam erga Saracenos captivos mansuetudinem ptaedicat. His ct aliis ejus generis dictis mollire
califi animum nititur.
V. Sequuntur prolixae ad Simeonem principem Bulgarorum epistolae viginti sex, qua: est pars collectioni:
hujus nobilior, in qua omnes Nicolaus Graecanica eloquentiae, cura: pastoralis, ecclesiasticae auctoritatis,
zeli eximii, et charitatis Christianae vires eil‘undit. Simeon Bulgarorum princeps. Michaeli patrl successit,
qui ante baptismum fuerat Bogaris, et ad quem Photius praeclaram illam scripsit epistolam . vel potius
regiam et Christianam institutionem , qua: in libris exstat. Simeonis patrem falso dicit Vladimirum
Cangius in Famil. Sclav. Turc. ed. Paris. p. 3H, cui Maurini (Art de vérif. les dates) dubitanter
assentiuntur. Nunc autem Simeonis patrem fuisse Bogarim, id est Michaelem primum, epistola 25
Nicolai dubitare non sinit, in qna Simeon dicitur secundus Bulgarorum Christianus princeps, titque
insignis prosopopoeia parentis ejus qui Christiana: religionis fundator apud Bulgaros dicitur. Porro notis-
simum est Bogarim seu Michaelem, primum apud illos principem baptismo fuisse lustratum. Qui ergo
apud Cangium et Mauriuos interponuntur inter Bogarim et Simeonem principes; videlicet l’rtesiamus ct
Michael Vorizes, eorum nulla mentio lit vel ratio a Nicolao habetur : cujus rei causam, quae multiplex‘
esse potest, nunc inquirere nolo, ne a meo proposito longius aberrem. Primis igitur Constantini pueri
cum Romano Lecapeno imperantis annis, cum Nicolaus prtccipuus regii pueri tutor palatium et res
publicas magnam partem administraret, secundum jam bellum Simeon Bulgarus adversus imperium
gerebat, contra ltedus paciticum jam olim cum Leoneinitum, rapinis,ca=.dibus, sacrilegiis, vastitati indul-
gens, qua; mala late describit lugetque summopere patriarcha, propterea quod Bulgari a Grauis non ita
pridem baptismo su'scepto (epist. 25, 26, 28), parricidiali veluti bello parentes suos lideique auctores
persequebantur. Christianus-que sanguis int-irem fusus daemonibus invidis litabatur. Causa belli varia:
erant(epist. 9 init., ii, i2), scd ambitio Simeonis przecipua, qui, pueritiam Constantini contemnens, impe-
rium allectabat (epist. i8. 20, 2|, 25, 27); llomano insuper Lecapeno Simeon irascebatur, qui
de tutore imperatorem se iecerat. Cum ergo mcenia ipsa Constantinopoleos Bulgarorum arma
pulsarent, Nicolans, et regio pupillo et imperio atque Ecclesiae consulens. nullum non lapidem movit:
scribendis tot epistolis, quibus non sum Simeon respondit (epist. 9, 10, 2i, 22, 25, 27),
mittendis saepe legatis , oflerendis utilibus. conditionibus . veluti nuptiis cum ν ilia domini Romani,
pecunia, multa vestium vi, parte etiam aliqua territorii, pinna ecclesiastica, excommunicationc
videlicet, non semel indit-ta (epist. 9 fin. 22), precibus demque, lacrimis, omnique genere achctuum
et argumentorum (‘Xpl‘Oltlp[(l, ipse postremo leg