PG 111, col. 25
hiantibus. Ergo epistola H6 scribitur Constantino protasecretis. Ep. 9|, Coropo viro illustrissinto.
Ep. 69, 70, Davidi Cainuliano protospathario. Ep. 84, Οιυιιυιιί protospathario imperatoris. Ep. 105,
Godino imperatoris protospathario et prazsidi. Ep. 121, Leoni patricio et prmtori Auatolicorum. Ep. 197.
Leoni spathario ct judici Paplilagonize. Ep. 40, Malacino patricio. Ep. MO, Michaeli patricio etpraetori
Thessalonicae. Ep. 144, Nicolad'prmori Longobardim. Ep. 151), Philotbeo patricio. Ep. 54,_llelladis
pnetori. Ep. 161, Peloponnesi praetori. Ep. 55, Strymonis praetori. Ep. 149, Tliracesiorum praetori.
Ep. 44. prtetori cuidam. Notabiliora in praedictis epistolis ha'c fere sunt. In 54 sermo est de gravi
discordia et schismate Thebani cieri. In 81 memoratur Lougobardiie tumultus. ln 114 dicitur quies re-
stituta Longohardia: per Nicolaum praetorem. In MO veritatem patriarcha a poretore exquirit sub ana—
thematis penna. In “6 intentat praetori anathema ob reiectum archiepiscopum Neapoleos a se destina-
lum, et obtrnsum alium. In 150 admittit patriarcha querelam cleri ΝίτωΠί adversus praetorem suum, a
quo ad militiam adigebatur. Dicit insuper Nicaiam donatam fuisse honore metropolitico ob synodos in
ea celebratas. In reliquis epistolis scribuntur sapientia monita, commendationes, et alia modo publica
modo privata.
Classis septima.
XI. Omnium copiosior classis septima est. Ep. 47, Constantino. Ep. 156, Stephano, Micitaeli et Con—
stantiuo fratribus. Ep. 56, Curatori Strongylizontis. lluue ecclesiasticum locum fuisse in themate.
Strymonis, apparet ex przec. ep. 55, qua commendatur ejus loci curator praesidi Strymonis. Constan-
tinopoli quidem Στρὸγγυ).ον castellum erat, itemque monasterium, ut \iderc est apud Bandurium Imp.
Orient. t. ll, p. 759. Ep. '57, Styliano diacono. Ep. 60, ωοοηοηιο Magnae Ecclesiae Constantinoiiolitanm.
Monachis autem scribuntur hic- Ep. 5:5, 64, 120, 151, Tryphoni. Ep. 28, Phileto. Ep. 45,.Arsenio. Ep.
62. Petro. Ep. 65, Epiphanio. Ep. 126,115, lgnatit
anonymo ad Aras solis. Ep. 148, Euthymio. Ep. i55, Theodosio (Θεοδ.) monacho et euhuclisio, id est
cubiculario. Ep. 165, Antiocho. Ep. 78, monachis communiter. Denique anonymis hominibus epp. 59,
61, 66. 67, 68, 72, 75, 74, 75, 76, 77, 79, 80, 81,
155, 139. Ἀδή).ῳ, id est incerto. ego inscripsi, cum nullum aderat itt codice nomen: etquandoquc
quidem pro ἀδήλῳ vidi-batur ponendum τῷ αὐτῷ, eidem, relative. scilicet ad prrecedentis epistolae inseri-
ptionem; quandoque tamen secus. Materiam tot epistularum sigillatitn non persequar, veluti quod
ep. 66 superstitiosi aliquot actus reprehenduntur, qui a Christianis tiebant per incensas pyras, et per
animalium prope ethuicam immolationem; qui ritus in Armeniis quoque reprehensus fuit; cf. Spicil.
ι. Vl], p. 171. Denique ep. 68 rerum Christianarum in Chazaria non contemnenda notitia traditur, etc.
XII. Aliud mihi in Vaticanis codicibus compertum est Nicolai Mystici scriptum ineditum, nempe ejus
homilia ad populum Byzantinnm. post auditum dt
dira calamitas anno Christi 904 contigit (qui erat pontiticatus Nicolai annus nonus) duce apostata
Leone Tripolita Saraceno. Superest haec homilia in cod. Vat. I72, una cum Joannis Cameniataz historia
de przedicto Thessalonica: casu. nec non Joannis Lectoris historia item ac inonodia de postrema ejus-
dem urbis a Turcis captura. Utriusque Joannis scripta a Leone Allatio iu Symmictis ex hoc eodem
codice fuisse edita, exploratum tit ob opusculi secundi lacunas in editione relictas, quarum causa init
ipse codex in superiore parte lacer, ut coniercuti mihi evidenter patuit. Quia tamen Nicolai homilia
pane tota in eo versatur ut populum ad peccatorum detestationem permoveat, ob quae et Thessalonica
ceciderat, et parem poenam Constantinopolis ipsa pertimescebat; ideoque parum quid habet historicum;
et quia θρόει, ut dixi, lacer orationis Seriem abrumpit; tenuem tantummodo particulam hic recitabo
qua: liistoriam;'~propius attingit. Titulus homilia: hic
Θεσσαλονῑκης. meum ἐν ἄμϐωνι τῆς Μεγάλης Ἐκκλησῐαε μετὰ τὴν εἴσοδον. Μικρῷ πρότερου ὑμῖν εἷπον,
ἀγαπητοὶ, κ. τ. λ. Μτοιαὶ patriarcha: homilia de t
post introitum. Paulo ante diximus vobis, charissimi, etc. Circa vero orationem mediam sic. Νῦν ἐφ’
ἡμᾶς ἐξεχύθη ἄκρατος ἡ ὀργὴ, καὶ ὁ παρρησιαζόμενος ἣ ἀναστέλλων οὐδείς. Ἐκενὼθησαν πόλεις οἰκη-
τνὶρων, ἄνδρες [σοι βοσκήμασι κατεσφάγησαν, γυναῖκες διασπώμεναι τῶν ὁμοζύγων βιαίως, ἐλεεινὸν θέαμα,
τοῖς ἁσελγεστάτοις ἐνασχημονούμεναι πρόκεινται. Τίς δώσει τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς δακρύων πηγὰς, καὶ
κλαύσομαι ταῦτα καὶ τὰ τούτων ὲ>.εεινότερα; Ἐὁεὸηλξὼθησαν παρῖθένοι ἀφιερωμέναι [οὐρανίῳ νυμ-]
eam πρὸς ὒὸριν ἀπήχο [sint], θυσιαστήρια τοῦ Θεοῦ τῇ τῶν ἀκαθάρτων ἐχράνθη ἀκαθαρσίᾳ, μονάζοντας
,καὶ ἱερεῖς ξίφος καὶ δουλεία μερίζεται. Οῖμοι τῶν ὲμῶν κακῶν τὸ βαρύτατον1 τὰ πολύαθλα τῶν ἁγίων
λείψανα παίζεται τοῖς βεϐήλοις καὶ καταικίζεται, καὶ μετὰ θάνατον δευτέρους ἄθλους ὑφίστανται. 11οὖ
μοι. Δημήτριε μάρτυς, ἡ ἀήττητος cup-nauis; πῶς τὴν σὴν πόλιν ὑπερεῖδες πορθουμένηνς πῶς ὑπὸ σοὶ
πολιούχῳ ἡ ἐχθροῖς ἄϐατος ἀφ’ οὗ χρόνου ταύτην ἥλιος ἐθεάσατο, τοσούτων κακῶν εἰς πεῖραν ἐγένετοῖ
πῶς τῆς τῶν δυσσεῦούντων ὀφρύος ἠνέσχου κατορχουμένου τῆς ἱερᾶς προστασίαςς πῶς ὑπέμεινες
ταῦτα καὶ διεκαρτέρησας; κ. τ. λ. Nunc nobis imm
enata sunt ciribus urbes, viri pecudum instar trucidati, feminis a maritis vi abstractis, miserabile vim .'
impurissimis hostibus violanda: prostant. Quis meis oculis lacrymarum fontes suppeditabit, ut lucc et pejora
liis mala deplorem? Sacratw caelesti Sponso uirgines dehonesth sunt atque nd ignominiam pertracta':
vti-purorum spnrritiis altaria Dei pot/uta fucrttnt : monac/ti et sacerdotes partim ense consumpti, partimin
Ep. 69, 70, Davidi Cainuliano protospathario. Ep. 84, Οιυιιυιιί protospathario imperatoris. Ep. 105,
Godino imperatoris protospathario et prazsidi. Ep. 121, Leoni patricio et prmtori Auatolicorum. Ep. 197.
Leoni spathario ct judici Paplilagonize. Ep. 40, Malacino patricio. Ep. MO, Michaeli patricio etpraetori
Thessalonicae. Ep. 144, Nicolad'prmori Longobardim. Ep. 151), Philotbeo patricio. Ep. 54,_llelladis
pnetori. Ep. 161, Peloponnesi praetori. Ep. 55, Strymonis praetori. Ep. 149, Tliracesiorum praetori.
Ep. 44. prtetori cuidam. Notabiliora in praedictis epistolis ha'c fere sunt. In 54 sermo est de gravi
discordia et schismate Thebani cieri. In 81 memoratur Lougobardiie tumultus. ln 114 dicitur quies re-
stituta Longohardia: per Nicolaum praetorem. In MO veritatem patriarcha a poretore exquirit sub ana—
thematis penna. In “6 intentat praetori anathema ob reiectum archiepiscopum Neapoleos a se destina-
lum, et obtrnsum alium. In 150 admittit patriarcha querelam cleri ΝίτωΠί adversus praetorem suum, a
quo ad militiam adigebatur. Dicit insuper Nicaiam donatam fuisse honore metropolitico ob synodos in
ea celebratas. In reliquis epistolis scribuntur sapientia monita, commendationes, et alia modo publica
modo privata.
Classis septima.
XI. Omnium copiosior classis septima est. Ep. 47, Constantino. Ep. 156, Stephano, Micitaeli et Con—
stantiuo fratribus. Ep. 56, Curatori Strongylizontis. lluue ecclesiasticum locum fuisse in themate.
Strymonis, apparet ex przec. ep. 55, qua commendatur ejus loci curator praesidi Strymonis. Constan-
tinopoli quidem Στρὸγγυ).ον castellum erat, itemque monasterium, ut \iderc est apud Bandurium Imp.
Orient. t. ll, p. 759. Ep. '57, Styliano diacono. Ep. 60, ωοοηοηιο Magnae Ecclesiae Constantinoiiolitanm.
Monachis autem scribuntur hic- Ep. 5:5, 64, 120, 151, Tryphoni. Ep. 28, Phileto. Ep. 45,.Arsenio. Ep.
62. Petro. Ep. 65, Epiphanio. Ep. 126,115, lgnatit
anonymo ad Aras solis. Ep. 148, Euthymio. Ep. i55, Theodosio (Θεοδ.) monacho et euhuclisio, id est
cubiculario. Ep. 165, Antiocho. Ep. 78, monachis communiter. Denique anonymis hominibus epp. 59,
61, 66. 67, 68, 72, 75, 74, 75, 76, 77, 79, 80, 81,
155, 139. Ἀδή).ῳ, id est incerto. ego inscripsi, cum nullum aderat itt codice nomen: etquandoquc
quidem pro ἀδήλῳ vidi-batur ponendum τῷ αὐτῷ, eidem, relative. scilicet ad prrecedentis epistolae inseri-
ptionem; quandoque tamen secus. Materiam tot epistularum sigillatitn non persequar, veluti quod
ep. 66 superstitiosi aliquot actus reprehenduntur, qui a Christianis tiebant per incensas pyras, et per
animalium prope ethuicam immolationem; qui ritus in Armeniis quoque reprehensus fuit; cf. Spicil.
ι. Vl], p. 171. Denique ep. 68 rerum Christianarum in Chazaria non contemnenda notitia traditur, etc.
XII. Aliud mihi in Vaticanis codicibus compertum est Nicolai Mystici scriptum ineditum, nempe ejus
homilia ad populum Byzantinnm. post auditum dt
dira calamitas anno Christi 904 contigit (qui erat pontiticatus Nicolai annus nonus) duce apostata
Leone Tripolita Saraceno. Superest haec homilia in cod. Vat. I72, una cum Joannis Cameniataz historia
de przedicto Thessalonica: casu. nec non Joannis Lectoris historia item ac inonodia de postrema ejus-
dem urbis a Turcis captura. Utriusque Joannis scripta a Leone Allatio iu Symmictis ex hoc eodem
codice fuisse edita, exploratum tit ob opusculi secundi lacunas in editione relictas, quarum causa init
ipse codex in superiore parte lacer, ut coniercuti mihi evidenter patuit. Quia tamen Nicolai homilia
pane tota in eo versatur ut populum ad peccatorum detestationem permoveat, ob quae et Thessalonica
ceciderat, et parem poenam Constantinopolis ipsa pertimescebat; ideoque parum quid habet historicum;
et quia θρόει, ut dixi, lacer orationis Seriem abrumpit; tenuem tantummodo particulam hic recitabo
qua: liistoriam;'~propius attingit. Titulus homilia: hic
Θεσσαλονῑκης. meum ἐν ἄμϐωνι τῆς Μεγάλης Ἐκκλησῐαε μετὰ τὴν εἴσοδον. Μικρῷ πρότερου ὑμῖν εἷπον,
ἀγαπητοὶ, κ. τ. λ. Μτοιαὶ patriarcha: homilia de t
post introitum. Paulo ante diximus vobis, charissimi, etc. Circa vero orationem mediam sic. Νῦν ἐφ’
ἡμᾶς ἐξεχύθη ἄκρατος ἡ ὀργὴ, καὶ ὁ παρρησιαζόμενος ἣ ἀναστέλλων οὐδείς. Ἐκενὼθησαν πόλεις οἰκη-
τνὶρων, ἄνδρες [σοι βοσκήμασι κατεσφάγησαν, γυναῖκες διασπώμεναι τῶν ὁμοζύγων βιαίως, ἐλεεινὸν θέαμα,
τοῖς ἁσελγεστάτοις ἐνασχημονούμεναι πρόκεινται. Τίς δώσει τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς δακρύων πηγὰς, καὶ
κλαύσομαι ταῦτα καὶ τὰ τούτων ὲ>.εεινότερα; Ἐὁεὸηλξὼθησαν παρῖθένοι ἀφιερωμέναι [οὐρανίῳ νυμ-]
eam πρὸς ὒὸριν ἀπήχο [sint], θυσιαστήρια τοῦ Θεοῦ τῇ τῶν ἀκαθάρτων ἐχράνθη ἀκαθαρσίᾳ, μονάζοντας
,καὶ ἱερεῖς ξίφος καὶ δουλεία μερίζεται. Οῖμοι τῶν ὲμῶν κακῶν τὸ βαρύτατον1 τὰ πολύαθλα τῶν ἁγίων
λείψανα παίζεται τοῖς βεϐήλοις καὶ καταικίζεται, καὶ μετὰ θάνατον δευτέρους ἄθλους ὑφίστανται. 11οὖ
μοι. Δημήτριε μάρτυς, ἡ ἀήττητος cup-nauis; πῶς τὴν σὴν πόλιν ὑπερεῖδες πορθουμένηνς πῶς ὑπὸ σοὶ
πολιούχῳ ἡ ἐχθροῖς ἄϐατος ἀφ’ οὗ χρόνου ταύτην ἥλιος ἐθεάσατο, τοσούτων κακῶν εἰς πεῖραν ἐγένετοῖ
πῶς τῆς τῶν δυσσεῦούντων ὀφρύος ἠνέσχου κατορχουμένου τῆς ἱερᾶς προστασίαςς πῶς ὑπέμεινες
ταῦτα καὶ διεκαρτέρησας; κ. τ. λ. Nunc nobis imm
enata sunt ciribus urbes, viri pecudum instar trucidati, feminis a maritis vi abstractis, miserabile vim .'
impurissimis hostibus violanda: prostant. Quis meis oculis lacrymarum fontes suppeditabit, ut lucc et pejora
liis mala deplorem? Sacratw caelesti Sponso uirgines dehonesth sunt atque nd ignominiam pertracta':
vti-purorum spnrritiis altaria Dei pot/uta fucrttnt : monac/ti et sacerdotes partim ense consumpti, partimin