PG 111, col. 27
servitutem abducti. Heu demunt malorum meorum gratissimum .' Sanctorum tot cruciatus olint perpessa
reliquiis, profanorum ludibrio et injuriis en vexantur, et secundas poenas post obitum sustinent. Ubinam
tuum, Demetri martyr, invictum auxilium? cur civitatis tute excidium permisisti? quomodo urbs, ex quo
eum sol conspicit, per tuum prcesidium inexpugnabilis, tam gravi malo correpta est? cur impiorum super-
biant pertulisti tutela: tute insultantem .9 cur hac, inquam, fieri passus es? etc.
Μ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
NICOLAI
ABCHIEP‘ISCOPI CONSTANTINOPOLITANI
EPISTOLZE.
Ι. Ad illustrissimum et clarissimum atque dilectum
umerum Creta.
Omnis terrena potestas omnisque principatus,
amice, ex superno principatu pendet atque pote-
state; nec ulla inter homines potestas, neque
potens quisquam proprio ingenio potentiam in.
terris adipiscitur, quin concesserit Dominus in
altissimis regnans solusque potens. Quare decet,
si fieri potest, quotquot inter homines potentiam
obtinuimus, etiamsi in nullo alio inter nos com-
municare daretur, sermonibus tamen, et quis po-
tentiae donum ab unoeodemque sumus consecuti,
nullam praetermittere diem quominus et litteris et
legatis communicemus negotiorum peritis; illos
vero qui majores tractant nragistratus,quo plus lto-
nore adiciuntur et tanquam fratres inter su-
percxtolluntur maximasque tenent potestates. Sed
quid sibi volunt dicta? Dua: siquidem potestates
omnem terrenam superant potestatem, fratres Sara-
cenorum scilicet ac Romanorum, non secus ac illa
cluo majora in firmamento luminaria z et propter
ἰιι communiter et fraterne se ad invicem habere
illos oportet; neque ideo ,quod moribus, vita et
cultu discrepemus, alienos ad alterutrum essenec
cunctos nos litterarum commercio privare decet
si convenire non datur; quod etiam tunc nobis sen—
tiendum esset ac agendum, cum nulla ad id
impelleret negotiorum necessitas. '
ᾅμὲθα, παντάπασιν ἀλλοτρίως διακεῖσθαι καὶ ἀποστερεῖν ἑαυτοὺς τῆςιδιὰ τῶν γραμμάτων συνομνιλίας
παρὰ μέρος ἐντυχίας. Δεῖ μὲν οὖν οὕτω καὶ φρονεῖν »ἡμᾶς καὶ ποιεῖν, κᾶν μηδεμία τις ἄλλη πραγμά·
των χρεία πρὸς τοῦτο προύτρέπετο.
reliquiis, profanorum ludibrio et injuriis en vexantur, et secundas poenas post obitum sustinent. Ubinam
tuum, Demetri martyr, invictum auxilium? cur civitatis tute excidium permisisti? quomodo urbs, ex quo
eum sol conspicit, per tuum prcesidium inexpugnabilis, tam gravi malo correpta est? cur impiorum super-
biant pertulisti tutela: tute insultantem .9 cur hac, inquam, fieri passus es? etc.
Μ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
NICOLAI
ABCHIEP‘ISCOPI CONSTANTINOPOLITANI
EPISTOLZE.
Ι. Ad illustrissimum et clarissimum atque dilectum
umerum Creta.
Omnis terrena potestas omnisque principatus,
amice, ex superno principatu pendet atque pote-
state; nec ulla inter homines potestas, neque
potens quisquam proprio ingenio potentiam in.
terris adipiscitur, quin concesserit Dominus in
altissimis regnans solusque potens. Quare decet,
si fieri potest, quotquot inter homines potentiam
obtinuimus, etiamsi in nullo alio inter nos com-
municare daretur, sermonibus tamen, et quis po-
tentiae donum ab unoeodemque sumus consecuti,
nullam praetermittere diem quominus et litteris et
legatis communicemus negotiorum peritis; illos
vero qui majores tractant nragistratus,quo plus lto-
nore adiciuntur et tanquam fratres inter su-
percxtolluntur maximasque tenent potestates. Sed
quid sibi volunt dicta? Dua: siquidem potestates
omnem terrenam superant potestatem, fratres Sara-
cenorum scilicet ac Romanorum, non secus ac illa
cluo majora in firmamento luminaria z et propter
ἰιι communiter et fraterne se ad invicem habere
illos oportet; neque ideo ,quod moribus, vita et
cultu discrepemus, alienos ad alterutrum essenec
cunctos nos litterarum commercio privare decet
si convenire non datur; quod etiam tunc nobis sen—
tiendum esset ac agendum, cum nulla ad id
impelleret negotiorum necessitas. '
ᾅμὲθα, παντάπασιν ἀλλοτρίως διακεῖσθαι καὶ ἀποστερεῖν ἑαυτοὺς τῆςιδιὰ τῶν γραμμάτων συνομνιλίας
παρὰ μέρος ἐντυχίας. Δεῖ μὲν οὖν οὕτω καὶ φρονεῖν »ἡμᾶς καὶ ποιεῖν, κᾶν μηδεμία τις ἄλλη πραγμά·
των χρεία πρὸς τοῦτο προύτρέπετο.