PG 111, col. 451
aditum muniret.
Quamobrem ludum petens. sese st‘udio dedit ι
verum modicum quid coiitmodi inde percepturus
erat. Videns enim pueros inhoneste agentes, quique
disciplinas quidem caperent optimc , nec probos
tamen iis suscipiendis animos optarent, banl-
quaquam rem lerens, citius recessit.
Esit itaque in Oppidula rusticana, quodque apud
l'atras Achaiae. sublimius vitae genus sectans quis
monachus Stylites audiretur. cOgitavit se illnc
conferre, ejusque se ministerio addicere. Cum au-
tcnt haec animo solveret, legatio ab Stylite Zetnc-
nensi ad cum destinatur, wgans ad ipsum venire,
ae contubernium inire : utque llOIl grave rideatur,
Sub ipso agere, ac ministri curam suscipere. ls
porro libens legationem admittit, quippe cui sub-
esse, quam imperare acceptius esset, remque juveni
magi. conducere sciret. Alioqui vero, qui sublimis
humilitatis prmstantiam perspectam haberet, libens
accedit, seque tota hilaritate ministerio subjicit :
deincepsque nullum erat ministerii genus, quod
non ipse per scipsum diligenter obiret, maximam
perspicue jacittratn, seu etiam ignominiam ratus,
ut ullus obsequio addiclior foret.
Cum ei quandoque quidam incontinenti lingua
convitiaretur, ac probris exciperet, idcirco quia
prmsens erat, adeo graviter tulit. tantoque zelo,
animo exarsit, ut silentii ac decoris. multaeque
illius verecundia ac tranquillitatis oblitus. cauere-
tnr verba asperiora in impudentem illum ac ceu.
\‘iclandi avidum usurpare; castigata lingua, ac
quae opportune moveretur, petulantem ac tttulctli-
eam tinguant castlguns. Verum ille valde cfl‘rnns.
nec levuer autiacili ad medelam morbo laborans,
sed fortim-i egens castigatione. confusum ostensus
est. Non enim lci-ens reprehensionem. profana
manu virum sanctum in genas ctcdit. Atenim alluit
momento vindicta, Deusque γι de coelo auditum
συείι jttdtciUttt,i ac latens virtus in lucem profertur,
urique improbitas praeclare punitur. Vix enim per
iujuriam percusserat, cunt ipse poma longe gra-
cieri damnoniaca percussus est : humique prostrao
tus iactabatur , ac se discerpebat , ra misere νου
tiens quae solent obsessia demonc. Quidni tiu-
teiu dico quod horribilius est, ac pluribus delicu-
tlum lacrymis, puteusque iis metunt incutere, qui
impotentiores linguae non parcunt. Pet-sevcraiitin
cum modum adusque littetn ι traditos Sataua: itt
interitum carnis, ι quod ait Paulus', ut spiritus
salvus iteret. Quid ita \ero ? Quia nimirum, quem
magis decebat alios castigare insipienter habentes,
quippe qui sacerdos esset, verboque ac vita ad-
⁶ Psal. cur. 7. ' lCor. ν, 5!.
Quamobrem ludum petens. sese st‘udio dedit ι
verum modicum quid coiitmodi inde percepturus
erat. Videns enim pueros inhoneste agentes, quique
disciplinas quidem caperent optimc , nec probos
tamen iis suscipiendis animos optarent, banl-
quaquam rem lerens, citius recessit.
Esit itaque in Oppidula rusticana, quodque apud
l'atras Achaiae. sublimius vitae genus sectans quis
monachus Stylites audiretur. cOgitavit se illnc
conferre, ejusque se ministerio addicere. Cum au-
tcnt haec animo solveret, legatio ab Stylite Zetnc-
nensi ad cum destinatur, wgans ad ipsum venire,
ae contubernium inire : utque llOIl grave rideatur,
Sub ipso agere, ac ministri curam suscipere. ls
porro libens legationem admittit, quippe cui sub-
esse, quam imperare acceptius esset, remque juveni
magi. conducere sciret. Alioqui vero, qui sublimis
humilitatis prmstantiam perspectam haberet, libens
accedit, seque tota hilaritate ministerio subjicit :
deincepsque nullum erat ministerii genus, quod
non ipse per scipsum diligenter obiret, maximam
perspicue jacittratn, seu etiam ignominiam ratus,
ut ullus obsequio addiclior foret.
Cum ei quandoque quidam incontinenti lingua
convitiaretur, ac probris exciperet, idcirco quia
prmsens erat, adeo graviter tulit. tantoque zelo,
animo exarsit, ut silentii ac decoris. multaeque
illius verecundia ac tranquillitatis oblitus. cauere-
tnr verba asperiora in impudentem illum ac ceu.
\‘iclandi avidum usurpare; castigata lingua, ac
quae opportune moveretur, petulantem ac tttulctli-
eam tinguant castlguns. Verum ille valde cfl‘rnns.
nec levuer autiacili ad medelam morbo laborans,
sed fortim-i egens castigatione. confusum ostensus
est. Non enim lci-ens reprehensionem. profana
manu virum sanctum in genas ctcdit. Atenim alluit
momento vindicta, Deusque γι de coelo auditum
συείι jttdtciUttt,i ac latens virtus in lucem profertur,
urique improbitas praeclare punitur. Vix enim per
iujuriam percusserat, cunt ipse poma longe gra-
cieri damnoniaca percussus est : humique prostrao
tus iactabatur , ac se discerpebat , ra misere νου
tiens quae solent obsessia demonc. Quidni tiu-
teiu dico quod horribilius est, ac pluribus delicu-
tlum lacrymis, puteusque iis metunt incutere, qui
impotentiores linguae non parcunt. Pet-sevcraiitin
cum modum adusque littetn ι traditos Sataua: itt
interitum carnis, ι quod ait Paulus', ut spiritus
salvus iteret. Quid ita \ero ? Quia nimirum, quem
magis decebat alios castigare insipienter habentes,
quippe qui sacerdos esset, verboque ac vita ad-
⁶ Psal. cur. 7. ' lCor. ν, 5!.