PG 111, col. 468
μετακαλεῖταιο καὶ ῶς οὐδὲν ὑπερθέμενος, τῷ
πεμφθέντι συνηκολούθει. Εὑρίσκει τοιγαροῦν επὶ
τραπέζης αὑτὸν ἀνακεκλιμινον ’ ἐπεὶ καὶ ἀρίστου
καιρὸς ἦν. Εἶτα μαθόντος ἐπαίνου καὶ ἐπιτρέψαντος,
είσεισι καὶ αὐτὸς, καὶ εἷς τῶν ἑστιωμένων γίνεται,
καὶ ἀναστάσιν συνανίσταται, καὶ ὕποστροφῆς ἅπτε-
ται · μηδι λόγουτβραχέως, οὕτω συμϐὰν, παρὰ τοῦ
θερμῶς λίαν καλέσαντος καταξιωθείς. Λὺπη τὸν
ἀγιον ιν τούτῳ συνέσχενο οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ’ τίς
γὰρ τοῦτον μᾶλλον δραστὴς ἀδοξίας; ἀλλ’ ὐπλρ
ἐκείνου, καὶ τοῦ σεϐασμίου τῶν μοναχῶν σχήματος
καὶ ὀνόματος, οὕτως ὑπ’ αὐτῷ περιφρονουμενου.
Ἐξιὼν τοίνυν πρός τινα τῶν στρατηγῷ btesto-
νωμένων · ι Οῦτως ὢναιε . φησὶ. ζωῆς τε καὶ σω-
τηρίας. μηδὲν ὅλως ὑποσταλεὶς ἀπάγγειλον τάδε
τῷ στρατηγῷ · τί δήποτε το κελλίον ἀπολιπόντα με
τὸ ἐμὸν παρεσκεύασας bruma καταλαϐείνς τί δέ
μοι κόπων τοσούτων πρόξενος επὶ ματαίῳ κατίστης ,
τί δὲ τὴν πόλιν ἐλθεῖν τὸν φιλερημον κατηνάγκασαςς
Οὐ λόγου με κατηξίωσας οὐκ ἀσπασμοῦ μετέδωκας .
οὐκ ἀλλο τι ἔδρασας. ὧν εδει φιλαρετον ἀνδρα, καὶ
ποσῶς εὐλαϐείας μεταποιούμενον δρᾷν. ε
Ταῦτα 6 μέγας εἰπὼν, λπισκήλᾷας τε αῦθις διας
σαφῆσαι πάντα τῷ στρατηγῷ, εἰς τὸ τοῦ προάστεος
ἔξεισι σεμνετον πρὸς τὸν μοναχῗ.ν Ἀντώνιον.
Ἕκείνων τοιγαροῦν πάντων ἀπαγγελθέντων, ἐπεὶ
ταῐς ἀληθείαις intentu; καὶ μέτριος ὀ ἀνὴρ, καὶ
συνῆκε μὴ τὸ δέον πεποιηκὼς, πολλὴν ἑαυτῷ κατε-
γίνωσκε περὶ τά σπουδῆς ἀξια ρᾳθυμίαν. Σπεύδει
γοῦν ὀξύτητι μετανοίας, τὸ δι’ ἀπροσεξίαν ἁμαρτη-
θλν ίάσασθαιο καὶ τππου εὐθὺς ἐπιϐὰς, ἐπὶ τὸν
ἅγιον ιρκεται’ καὶ πρῶτα μιν τοῦ σφάλματος,
θερμὴν καὶ πεπονημένην δοὺς τὴν ἀπολογίαν, τα-
χείας ἀξιοῦται καὶ τῆς συγγνώμης. Ἔπειτα τοὺς
παρεστῶτας ικχωρεῖν ἔπι-τρέψας, μόνος πρὸς μόνον
διελέγετο, παρατείνας ἀχρις ἑσπέρας.
Τί οῦν εντεῦθεν γίνεταις Σννάπτεται τῷ ἁγίῳ
πρὸς ἀγάπην οὕτω θερμὴν, ὡς κεκολλῆσθαι ὀπίσω
αὑτῷ τὴν ψυχὴν, ενα τὸ τοῦ Δαῦὶδ εἴποιμι, καὶ
μηδὲ βραχύ τι καιροῦ χωρὶς αὐτοῦ τὸ παράπαν
εἶναι βούλεσθαι. Ἀμέλει καὶ πρὸς πᾶσαν ἐκείνου
χρείαν δηλαδὴ, καὶ ὑπηρεσίαν προθυμότατα διακο-
νῶν ὑπῆρχε καὶ δαπανῶν · ὥσπερ οῦν καὶ ἐπὶ τῇ
ἀνεγέρσει τοῦ ναοῦ τῆς καλλινίκου μάρτυρος Βαρ-
ϐαρας, τὰ καιριώτατα συνεϐάλετο.
Ἐπεὶ δὲ καὶ ἀνατρέχειν ἔδει πρὸς τὸ Βυζάντιον,
asa καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῷ ffaq πρὸς πέρας ἰούσης.
προσελθὼν τῷ ἁγίῳ, εὐχάς τε ᾐτεῖτο τὰς ἐκείνου
συνοδοιπόρους λαὸεἰν, καὶ πρὸς τοῦ μὴ λήθῃ δο-
θῆναι μετά τὴν ἀναχώρησιν ἠξίου. '0 δέ, ι Ἀλλὰ
σύ γε, φησὶ, τὴν βασιλεύουσαν νῦν οὐκ ὄψει·
Est γάρ σε τῶν Ἐσπερίων 6 Θεὸς βούλεται. ι '0
μὲν εἴρηκενο 6 δὲ τῆς ὀδοῦ ἀρξάμενος, καὶ ἠδη
περὶ την Λάρισσαν ὡν, ἐπίστου τά εἰρημένα
πάλιν ἐπανιών. Γράμμα γὰρ βασιλικὸν εὐθέως
πεμφθέντι συνηκολούθει. Εὑρίσκει τοιγαροῦν επὶ
τραπέζης αὑτὸν ἀνακεκλιμινον ’ ἐπεὶ καὶ ἀρίστου
καιρὸς ἦν. Εἶτα μαθόντος ἐπαίνου καὶ ἐπιτρέψαντος,
είσεισι καὶ αὐτὸς, καὶ εἷς τῶν ἑστιωμένων γίνεται,
καὶ ἀναστάσιν συνανίσταται, καὶ ὕποστροφῆς ἅπτε-
ται · μηδι λόγουτβραχέως, οὕτω συμϐὰν, παρὰ τοῦ
θερμῶς λίαν καλέσαντος καταξιωθείς. Λὺπη τὸν
ἀγιον ιν τούτῳ συνέσχενο οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ’ τίς
γὰρ τοῦτον μᾶλλον δραστὴς ἀδοξίας; ἀλλ’ ὐπλρ
ἐκείνου, καὶ τοῦ σεϐασμίου τῶν μοναχῶν σχήματος
καὶ ὀνόματος, οὕτως ὑπ’ αὐτῷ περιφρονουμενου.
Ἐξιὼν τοίνυν πρός τινα τῶν στρατηγῷ btesto-
νωμένων · ι Οῦτως ὢναιε . φησὶ. ζωῆς τε καὶ σω-
τηρίας. μηδὲν ὅλως ὑποσταλεὶς ἀπάγγειλον τάδε
τῷ στρατηγῷ · τί δήποτε το κελλίον ἀπολιπόντα με
τὸ ἐμὸν παρεσκεύασας bruma καταλαϐείνς τί δέ
μοι κόπων τοσούτων πρόξενος επὶ ματαίῳ κατίστης ,
τί δὲ τὴν πόλιν ἐλθεῖν τὸν φιλερημον κατηνάγκασαςς
Οὐ λόγου με κατηξίωσας οὐκ ἀσπασμοῦ μετέδωκας .
οὐκ ἀλλο τι ἔδρασας. ὧν εδει φιλαρετον ἀνδρα, καὶ
ποσῶς εὐλαϐείας μεταποιούμενον δρᾷν. ε
Ταῦτα 6 μέγας εἰπὼν, λπισκήλᾷας τε αῦθις διας
σαφῆσαι πάντα τῷ στρατηγῷ, εἰς τὸ τοῦ προάστεος
ἔξεισι σεμνετον πρὸς τὸν μοναχῗ.ν Ἀντώνιον.
Ἕκείνων τοιγαροῦν πάντων ἀπαγγελθέντων, ἐπεὶ
ταῐς ἀληθείαις intentu; καὶ μέτριος ὀ ἀνὴρ, καὶ
συνῆκε μὴ τὸ δέον πεποιηκὼς, πολλὴν ἑαυτῷ κατε-
γίνωσκε περὶ τά σπουδῆς ἀξια ρᾳθυμίαν. Σπεύδει
γοῦν ὀξύτητι μετανοίας, τὸ δι’ ἀπροσεξίαν ἁμαρτη-
θλν ίάσασθαιο καὶ τππου εὐθὺς ἐπιϐὰς, ἐπὶ τὸν
ἅγιον ιρκεται’ καὶ πρῶτα μιν τοῦ σφάλματος,
θερμὴν καὶ πεπονημένην δοὺς τὴν ἀπολογίαν, τα-
χείας ἀξιοῦται καὶ τῆς συγγνώμης. Ἔπειτα τοὺς
παρεστῶτας ικχωρεῖν ἔπι-τρέψας, μόνος πρὸς μόνον
διελέγετο, παρατείνας ἀχρις ἑσπέρας.
Τί οῦν εντεῦθεν γίνεταις Σννάπτεται τῷ ἁγίῳ
πρὸς ἀγάπην οὕτω θερμὴν, ὡς κεκολλῆσθαι ὀπίσω
αὑτῷ τὴν ψυχὴν, ενα τὸ τοῦ Δαῦὶδ εἴποιμι, καὶ
μηδὲ βραχύ τι καιροῦ χωρὶς αὐτοῦ τὸ παράπαν
εἶναι βούλεσθαι. Ἀμέλει καὶ πρὸς πᾶσαν ἐκείνου
χρείαν δηλαδὴ, καὶ ὑπηρεσίαν προθυμότατα διακο-
νῶν ὑπῆρχε καὶ δαπανῶν · ὥσπερ οῦν καὶ ἐπὶ τῇ
ἀνεγέρσει τοῦ ναοῦ τῆς καλλινίκου μάρτυρος Βαρ-
ϐαρας, τὰ καιριώτατα συνεϐάλετο.
Ἐπεὶ δὲ καὶ ἀνατρέχειν ἔδει πρὸς τὸ Βυζάντιον,
asa καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῷ ffaq πρὸς πέρας ἰούσης.
προσελθὼν τῷ ἁγίῳ, εὐχάς τε ᾐτεῖτο τὰς ἐκείνου
συνοδοιπόρους λαὸεἰν, καὶ πρὸς τοῦ μὴ λήθῃ δο-
θῆναι μετά τὴν ἀναχώρησιν ἠξίου. '0 δέ, ι Ἀλλὰ
σύ γε, φησὶ, τὴν βασιλεύουσαν νῦν οὐκ ὄψει·
Est γάρ σε τῶν Ἐσπερίων 6 Θεὸς βούλεται. ι '0
μὲν εἴρηκενο 6 δὲ τῆς ὀδοῦ ἀρξάμενος, καὶ ἠδη
περὶ την Λάρισσαν ὡν, ἐπίστου τά εἰρημένα
πάλιν ἐπανιών. Γράμμα γὰρ βασιλικὸν εὐθέως