PG 111, col. 641
sergius: μέχρις ἄν 6 ὄρθρος ἐπέστη, καὶ τὸ ξύλον
ἔκρουσεν 6 προσμονάριος. Ξενισθεὶς οὖν 6 noxi-
’ρ-ος τῷ πνεύματι ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καὶ τῇ μετα·
λομάρτυρι ἀπηυκαρίστησεν, τῇ ταχυτάτη ἐπὶ τὴν
δέησιν αὐτοῦ. Καοεςθεὶς οὖν ιν ὅλῃ τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ
εν τοις δεσμοῖς, οὐδενὸς εγεύσατο, ἀλλὰ τὰ νόθα
αὐτοῦ ῥήματα ιπεφθέγγετο. Καὶ δὴ τῆς νυκτδς
, πάλιν κατὰ τὸ σύνηθες καταλαϐούσης, καὶ ἀγρυπο
νοῦντος αὑτοῦ, καὶ πρὸς τὸ μεσονύκτιον πέλεν
κατὰ τδ σύνηθες δεήσεις καὶ ἱκεσίας λανθανόντως,
εν τῷ κρυπτῷ ταμείῳ τῆς καρδίας αὐτοῦ, τῷ Θεῷ
καὶ τῇ {ipsum προσφέροντος, ἄφνω ἔρχεται πρὸς Β
αὐτὸν 6 διάϐολος μετὰ πλήθους δαιμόνων, κατέχων
εξίνην ιν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· κάκεῖνοι δι, ἦγουν 6i
δαίμονες, οί μὲν μαχαίρας, οί ἃ ρὁαλα, ἄλλοι
σπάθας καὶ ρομφιίας , ιτεροι δὲ καὶ σχοινίαο
χιλίαρχος γὰρ ἦν 6 δράκων ἐκεῖνος, διὰ τοῦτο πολλὰ
δαιμόνια ἐληλύθει πρὸς αὑτὸν , τοῦ ἀνελεῖν τὸν
μακάρων. Βρύξας οὖν μακρόθεν 6 λυσσόγτρος, τοι-
ούτῳ γὰρ σχήματι ἐφαίνετο, ὥσπερ γέρων Αἰθίοψ,
ὥρμησεν κατὰ. τοῦ ἁγίου τοῦ πατάξαι αὐτὸν τῇ
ἀξίνῃ τῆς lupi; αὐτοῦ, καὶ πάντες οί συνδαίμονες
αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ
ια’. Καὶ τοῦ Μακαρίαν τὶς χεῖρας πρὸς Κύριον μετὰ
δακρύων πολλῶν ἀναπετάσαντος, καὶτοῦτο μόνον
εἰρηκότος, ’Δγιε Ἰωάνιη Θεολύγε, βοήθει μου, εὖ-
Uni; βροντὴ γέγονεν ἀφ’ ὕψους, καὶ ἦχός τις, ὼς
dub θχλου ο καὶ ιδού τις γέρων μέγας, μεγαλόφθαλ-
μος. ὡς ἁ-ιαῖράλα (ἳὲ) μικρὸν, ἔχων τὸ πρόσωπον
λαμπρὸν ὑπὲρ τὸν ἥλιον, καὶ πλῆθος πολὺ μετ’ αύ-
τού, λέγει τοῖς σὺν αὑτῷ μετὰ θυμοῦ · Ἀσφαλήσοτε
τις πᾴλας, καὶ μηδεὶς εξηλήσει τῶν χειρῶν ἡμῶν.
tii δὲ πλείους ἐκείνων ὅντες, τοῦτο διὰ τοῦ τάχους,
εποίησαν. '0; οὖν συνελήφθησαν ἅπαντες, λέγει εἷς
Μαῦρος τῷ ἑταίρῳ αὑτοῦ ὲν μυστηρίῳ· Ούαὶ ἡμῖν (25).
ετεἸωάννης πικρός ἐστιν, καὶ δεινῶς (χει ἡμᾶς
βασανίσει. Κελεύει οὖν 6 τίμιος γέρων ἐκεῖνος τοίς
σὺν αὐτῷ, καὶ ἐκϐάλλουσιν τὴν ᾶλυσιν τοῦ αὐχένος
τοῦ μακαρίου ’Δνόρέιυ ° ἦν καὶ λαύὼν καὶ πορευθεὶς
πλησίον τῆς ἔξω πύλης, ἔστη καὶ animi; ain
ούτῷ ⁶ Ἕνα καθ’ ἱνα μοι φέρετε. Ἥνεγκαν οὗν τὸν
«547;:6‘1. Kal Mysi ' diuisis. αὐτὸν επὶ τὴν γῆν,
aut λαύών αὐτὸς ἰδίαις χερσὶν τὴν τοῦ Μακαρίου
ἅλυσιν, ἰτρίπλωσεν αὐτὴν, καὶ οὓτως δέδωκεν αὐτῷ
ὡσεὶ εκατιν μάστιγας ο ιλεγεν δὲ ὥσπερ ἄνθρωπος.
τ). Ἐλέησον, ἐλέησον, ἐλέησον. Μετὰ τοῦτο πάλιπ
ἥπλωσεν ἓτερον. καὶ ελαῦεν καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ.
’ὶκούων 6 μακάριος ’Δνόρέας τὸ Ἐλέησον, θέλων xi:
μὴ οίλων τῷ γελοίῳ συνείχετο’ ἐφαίνετο μὲν si;
v‘nzaiip, ὅτι ὥσπερ ἄνθρωποι, 6i Αἰθίοπες συπσχὲ·
θςσαν, καὶ τύπτονται, καὶ ταῦτα αἰσθητῶς· ἀλλ’
ὸθεὸς ἐπ’ ἀληθείας τούτους ἔτυψεν τοιούτῳ δαρ-
(οοὲ) lis. Mazariuiannm vero ἀνάφαλοε. recal-
vasn-r: sic in Chronico Alexandrino Justinianus
describitur Ἀναφαλὰε, qua: ouium endem reci-
dunt, sed puriori lingua ’Δναςράλαντος dicitur.
ἔκρουσεν 6 προσμονάριος. Ξενισθεὶς οὖν 6 noxi-
’ρ-ος τῷ πνεύματι ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καὶ τῇ μετα·
λομάρτυρι ἀπηυκαρίστησεν, τῇ ταχυτάτη ἐπὶ τὴν
δέησιν αὐτοῦ. Καοεςθεὶς οὖν ιν ὅλῃ τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ
εν τοις δεσμοῖς, οὐδενὸς εγεύσατο, ἀλλὰ τὰ νόθα
αὐτοῦ ῥήματα ιπεφθέγγετο. Καὶ δὴ τῆς νυκτδς
, πάλιν κατὰ τὸ σύνηθες καταλαϐούσης, καὶ ἀγρυπο
νοῦντος αὑτοῦ, καὶ πρὸς τὸ μεσονύκτιον πέλεν
κατὰ τδ σύνηθες δεήσεις καὶ ἱκεσίας λανθανόντως,
εν τῷ κρυπτῷ ταμείῳ τῆς καρδίας αὐτοῦ, τῷ Θεῷ
καὶ τῇ {ipsum προσφέροντος, ἄφνω ἔρχεται πρὸς Β
αὐτὸν 6 διάϐολος μετὰ πλήθους δαιμόνων, κατέχων
εξίνην ιν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· κάκεῖνοι δι, ἦγουν 6i
δαίμονες, οί μὲν μαχαίρας, οί ἃ ρὁαλα, ἄλλοι
σπάθας καὶ ρομφιίας , ιτεροι δὲ καὶ σχοινίαο
χιλίαρχος γὰρ ἦν 6 δράκων ἐκεῖνος, διὰ τοῦτο πολλὰ
δαιμόνια ἐληλύθει πρὸς αὑτὸν , τοῦ ἀνελεῖν τὸν
μακάρων. Βρύξας οὖν μακρόθεν 6 λυσσόγτρος, τοι-
ούτῳ γὰρ σχήματι ἐφαίνετο, ὥσπερ γέρων Αἰθίοψ,
ὥρμησεν κατὰ. τοῦ ἁγίου τοῦ πατάξαι αὐτὸν τῇ
ἀξίνῃ τῆς lupi; αὐτοῦ, καὶ πάντες οί συνδαίμονες
αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ
ια’. Καὶ τοῦ Μακαρίαν τὶς χεῖρας πρὸς Κύριον μετὰ
δακρύων πολλῶν ἀναπετάσαντος, καὶτοῦτο μόνον
εἰρηκότος, ’Δγιε Ἰωάνιη Θεολύγε, βοήθει μου, εὖ-
Uni; βροντὴ γέγονεν ἀφ’ ὕψους, καὶ ἦχός τις, ὼς
dub θχλου ο καὶ ιδού τις γέρων μέγας, μεγαλόφθαλ-
μος. ὡς ἁ-ιαῖράλα (ἳὲ) μικρὸν, ἔχων τὸ πρόσωπον
λαμπρὸν ὑπὲρ τὸν ἥλιον, καὶ πλῆθος πολὺ μετ’ αύ-
τού, λέγει τοῖς σὺν αὑτῷ μετὰ θυμοῦ · Ἀσφαλήσοτε
τις πᾴλας, καὶ μηδεὶς εξηλήσει τῶν χειρῶν ἡμῶν.
tii δὲ πλείους ἐκείνων ὅντες, τοῦτο διὰ τοῦ τάχους,
εποίησαν. '0; οὖν συνελήφθησαν ἅπαντες, λέγει εἷς
Μαῦρος τῷ ἑταίρῳ αὑτοῦ ὲν μυστηρίῳ· Ούαὶ ἡμῖν (25).
ετεἸωάννης πικρός ἐστιν, καὶ δεινῶς (χει ἡμᾶς
βασανίσει. Κελεύει οὖν 6 τίμιος γέρων ἐκεῖνος τοίς
σὺν αὐτῷ, καὶ ἐκϐάλλουσιν τὴν ᾶλυσιν τοῦ αὐχένος
τοῦ μακαρίου ’Δνόρέιυ ° ἦν καὶ λαύὼν καὶ πορευθεὶς
πλησίον τῆς ἔξω πύλης, ἔστη καὶ animi; ain
ούτῷ ⁶ Ἕνα καθ’ ἱνα μοι φέρετε. Ἥνεγκαν οὗν τὸν
«547;:6‘1. Kal Mysi ' diuisis. αὐτὸν επὶ τὴν γῆν,
aut λαύών αὐτὸς ἰδίαις χερσὶν τὴν τοῦ Μακαρίου
ἅλυσιν, ἰτρίπλωσεν αὐτὴν, καὶ οὓτως δέδωκεν αὐτῷ
ὡσεὶ εκατιν μάστιγας ο ιλεγεν δὲ ὥσπερ ἄνθρωπος.
τ). Ἐλέησον, ἐλέησον, ἐλέησον. Μετὰ τοῦτο πάλιπ
ἥπλωσεν ἓτερον. καὶ ελαῦεν καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ.
’ὶκούων 6 μακάριος ’Δνόρέας τὸ Ἐλέησον, θέλων xi:
μὴ οίλων τῷ γελοίῳ συνείχετο’ ἐφαίνετο μὲν si;
v‘nzaiip, ὅτι ὥσπερ ἄνθρωποι, 6i Αἰθίοπες συπσχὲ·
θςσαν, καὶ τύπτονται, καὶ ταῦτα αἰσθητῶς· ἀλλ’
ὸθεὸς ἐπ’ ἀληθείας τούτους ἔτυψεν τοιούτῳ δαρ-
(οοὲ) lis. Mazariuiannm vero ἀνάφαλοε. recal-
vasn-r: sic in Chronico Alexandrino Justinianus
describitur Ἀναφαλὰε, qua: ouium endem reci-
dunt, sed puriori lingua ’Δναςράλαντος dicitur.