PG 111, col. 643
notnos processum est. Cum vero ita laniati di-
mitterentur,arclamantes candidi senio socii, di-
cebant singulis: Age age.— enarra istltaec, si pla-
cet Satanae patri tuo.
12. Posteaquam Ctlnt‘li abivissent Mauri, can-
didati quidem illi similiter evanuerunt ex oculis,
formosus vero senex propius Ii. Andream adit,eir-
compositaque-rursum eatena. blande et facete dicit :
Cernis, quam przrscntes tibi suppetias tulerim? nt
scias quanta: mild cura: sint restria: : conatitntns
namque sum, iubente Domino, ut ad utilia sanctio-
raque consilia te animem. et crebro pi opositis pne-
ntiis excitem. Sustine igitur, ut in omnibus proba-
tus inveniat-is; non multum enim temporis interce-
det, runt dominus te tuus ultro missum faciet,
abiturum quocunque animo collnbitum tuo interit.
Excipit Andreas: Domine nti, ecquis tu, quoniam
non novit te 3 Et ille : Is ego eum, qui super im-
maculatum ct vivitlcutn Domini nostri Iesu Christi
pectus quieti. Quibus dictis, quasi transformatus in
fu'gnr, abiit e conspectu. Et miratus Andreas inef-
lnl.i|ent Dei bonitatem, gloritlrarit ipsum maximo-
pere,.quod itain omni verbo ac opere adiutor sibi
lctus, tam subito ea instantium atrorum dnuo--
ιιιιιιι potestate eripuisset sese. dixitque submissa
voce ι DmnineJeau (inrisu, magna ιιι incomparabi-
lis eat potent'a tua : super οιιιιιυιιι naturam glorill-
cata est miserit-ordia tua. quia mei humilis tniaer-
tus es, et curam geris : id ego rem novatum multa
admiratione dignam existimo. Custodi me igitur
porro amplius et amplius, Domine, in veritate tua ;
ιιι dignum tne fac, qui inveniann gratiam coramte,
ο altissime, ο potentissime, ο terribilis. υ inconi-
preliensibilis.
i3. Talia precatu Andri-:1 . ingruit nox : rumque
aliquantum somni vaporet.deprehendit se per visio-
nent in regali palatio; "beatusque ιι rege, palatii
domino. pra-ato advolat. Lini rex : Visne servile
mihi ea toto corde? ai annuas, asciscant tc in nu-
lterum procerum palatii mei. Et Andreas: Ecquis
atatem fortunam bonam npndiet? ego enimvero id
desidero piurunum. Ait res :l'lxperire igitur, qua-
lia “nudatus meus sit ; simulque traditquidpiant
nun absimile iniria. Acceptnm ille in os immisit,
sensitque tantam dulcedinem. quantam menelau-
mana imaginuriaibi nulla potest. Erat autem por-
exi-sna portio, quam οιιιιιιιιιιιιιε. uallat in corde
ano.-aliulutque aliud sibi ut concederetur : dice-
bat quippe, inter manducandum visunt ae sibi l'niao
ac in divinum quoddam unguentum prie dulcedi-
nis suavitate transformatnm. llursum potrigit ill
(ξιι) Aupp’igr, uti (δι-ςταραδαρμδς. ictus inflictas,
manu, supplicium, ιι δέρω, rrrbrro, cauto : toci-s iu
mitterentur,arclamantes candidi senio socii, di-
cebant singulis: Age age.— enarra istltaec, si pla-
cet Satanae patri tuo.
12. Posteaquam Ctlnt‘li abivissent Mauri, can-
didati quidem illi similiter evanuerunt ex oculis,
formosus vero senex propius Ii. Andream adit,eir-
compositaque-rursum eatena. blande et facete dicit :
Cernis, quam przrscntes tibi suppetias tulerim? nt
scias quanta: mild cura: sint restria: : conatitntns
namque sum, iubente Domino, ut ad utilia sanctio-
raque consilia te animem. et crebro pi opositis pne-
ntiis excitem. Sustine igitur, ut in omnibus proba-
tus inveniat-is; non multum enim temporis interce-
det, runt dominus te tuus ultro missum faciet,
abiturum quocunque animo collnbitum tuo interit.
Excipit Andreas: Domine nti, ecquis tu, quoniam
non novit te 3 Et ille : Is ego eum, qui super im-
maculatum ct vivitlcutn Domini nostri Iesu Christi
pectus quieti. Quibus dictis, quasi transformatus in
fu'gnr, abiit e conspectu. Et miratus Andreas inef-
lnl.i|ent Dei bonitatem, gloritlrarit ipsum maximo-
pere,.quod itain omni verbo ac opere adiutor sibi
lctus, tam subito ea instantium atrorum dnuo--
ιιιιιιι potestate eripuisset sese. dixitque submissa
voce ι DmnineJeau (inrisu, magna ιιι incomparabi-
lis eat potent'a tua : super οιιιιιυιιι naturam glorill-
cata est miserit-ordia tua. quia mei humilis tniaer-
tus es, et curam geris : id ego rem novatum multa
admiratione dignam existimo. Custodi me igitur
porro amplius et amplius, Domine, in veritate tua ;
ιιι dignum tne fac, qui inveniann gratiam coramte,
ο altissime, ο potentissime, ο terribilis. υ inconi-
preliensibilis.
i3. Talia precatu Andri-:1 . ingruit nox : rumque
aliquantum somni vaporet.deprehendit se per visio-
nent in regali palatio; "beatusque ιι rege, palatii
domino. pra-ato advolat. Lini rex : Visne servile
mihi ea toto corde? ai annuas, asciscant tc in nu-
lterum procerum palatii mei. Et Andreas: Ecquis
atatem fortunam bonam npndiet? ego enimvero id
desidero piurunum. Ait res :l'lxperire igitur, qua-
lia “nudatus meus sit ; simulque traditquidpiant
nun absimile iniria. Acceptnm ille in os immisit,
sensitque tantam dulcedinem. quantam menelau-
mana imaginuriaibi nulla potest. Erat autem por-
exi-sna portio, quam οιιιιιιιιιιιιιε. uallat in corde
ano.-aliulutque aliud sibi ut concederetur : dice-
bat quippe, inter manducandum visunt ae sibi l'niao
ac in divinum quoddam unguentum prie dulcedi-
nis suavitate transformatnm. llursum potrigit ill
(ξιι) Aupp’igr, uti (δι-ςταραδαρμδς. ictus inflictas,
manu, supplicium, ιι δέρω, rrrbrro, cauto : toci-s iu