PG 114, col. 1110
bus etmordax,et plane non ferendus non sua na-
tura (quomodo euim,qui vel melle erat dulcior?)
sed ex morbo et malignitate eorum, qui repre-
hendebantur. Porro autem quaedam etiam causa
opem tulit iis,qui temere volebant ei esse inimici.
XXV.Eutropius enim, qui tunc praeerat cubiculo
imperatoris,volens suo arbitratu iram exercere in
quosdamqui eum quidem oflendebant,ad ecclesiam
autem confugerant,pro lege habet suam animi per-
turbationem : et imperatori persuadet, ut legem
ferat, non licere ulli reo confugere ad ecclesiam :
aut si confugiant,liccre eos secure expellereflmc
ille studens Statuere, ignorabat se gladium in se
ipsum acuere,et legem ferre de venia ei non danda
et portum claudere, quo ipse magis opus erat ha-
biturus,quam alii.Divina enimjuslitia. etsi magna
ex parte soleat dill'erre,sequens leges benignitatis,
et quod quatrat paenitentiam : at in huc quidem
certe recte faciens, eum invasit evestigio.Etenim
ille non multo interjecto tempore cum oli‘t-ndisset
imperatorem, solam ecclesiam,quam affecerat in-
juria,agnovit auxilium, et ad eam confugiens (1 1),
et tanquam sacram ancoram apprehendens, ab ea
quazrebat salutem, quam ipse stulte servare pro-
hibuerat.Quis ergo sana) mentis et sciens benigni-
tatis tempus et justitiae, eum judicaverit dignum
ωἰδοῑὶοοιίἰὶοηυί, ut dicitur, captus erat suis pen-
nis,et bos ex se praebebat flagellum ?Nec ergo ille
magnus homo Dci,qui et sciebat misericordiam tri-
buere ubi oportet, et sustinere quando oportet, et
:lifl‘erre commiserationem. Sciebat enim e0 aperte
spectare illud divini Isaiae z5: ιιι stateris et mensu-
ris sitam esse apud Deum justitiam. Cum is ergo
jaceret ad aram, et timore prope esset moriturus.
hic vir divinus zelo motus pro Ecclesia,quam om-
nino videbat fuisse ail‘ectam contumelia ab illius
legibus,ad id vocante uccasione,conscendens sug-
gestum,utesset omnibus manifestus, eum oppor-
tune arguit,el jussit praeclari- suae legis facere peri-
culum. Cur autem hoc faciebat vir sapientissimus ?
Simul quidem,ut extolleret Dei justitiam et leges
Providentiam audacium hominum frangeret arro-
gantiam, et ut illum in tempore admondret quan-
tum hominibus bonum sitclementialimc non bonis
ratiocinatoribus,et qui ejus spiritum non noverant,
videbantur extra tempus cecidisse: et importunus,
proh dolor,existimabatur,qui erat mitissimus : et
accusabatur saevitiae, qui erat omnium humanissi-
mus. Id autem erat omnino humanitas, et pro ea
zelus vel opportunissimus, ut cognoscerent, qui
erantomnino duri et crudeli animo, se homines,
tura (quomodo euim,qui vel melle erat dulcior?)
sed ex morbo et malignitate eorum, qui repre-
hendebantur. Porro autem quaedam etiam causa
opem tulit iis,qui temere volebant ei esse inimici.
XXV.Eutropius enim, qui tunc praeerat cubiculo
imperatoris,volens suo arbitratu iram exercere in
quosdamqui eum quidem oflendebant,ad ecclesiam
autem confugerant,pro lege habet suam animi per-
turbationem : et imperatori persuadet, ut legem
ferat, non licere ulli reo confugere ad ecclesiam :
aut si confugiant,liccre eos secure expellereflmc
ille studens Statuere, ignorabat se gladium in se
ipsum acuere,et legem ferre de venia ei non danda
et portum claudere, quo ipse magis opus erat ha-
biturus,quam alii.Divina enimjuslitia. etsi magna
ex parte soleat dill'erre,sequens leges benignitatis,
et quod quatrat paenitentiam : at in huc quidem
certe recte faciens, eum invasit evestigio.Etenim
ille non multo interjecto tempore cum oli‘t-ndisset
imperatorem, solam ecclesiam,quam affecerat in-
juria,agnovit auxilium, et ad eam confugiens (1 1),
et tanquam sacram ancoram apprehendens, ab ea
quazrebat salutem, quam ipse stulte servare pro-
hibuerat.Quis ergo sana) mentis et sciens benigni-
tatis tempus et justitiae, eum judicaverit dignum
ωἰδοῑὶοοιίἰὶοηυί, ut dicitur, captus erat suis pen-
nis,et bos ex se praebebat flagellum ?Nec ergo ille
magnus homo Dci,qui et sciebat misericordiam tri-
buere ubi oportet, et sustinere quando oportet, et
:lifl‘erre commiserationem. Sciebat enim e0 aperte
spectare illud divini Isaiae z5: ιιι stateris et mensu-
ris sitam esse apud Deum justitiam. Cum is ergo
jaceret ad aram, et timore prope esset moriturus.
hic vir divinus zelo motus pro Ecclesia,quam om-
nino videbat fuisse ail‘ectam contumelia ab illius
legibus,ad id vocante uccasione,conscendens sug-
gestum,utesset omnibus manifestus, eum oppor-
tune arguit,el jussit praeclari- suae legis facere peri-
culum. Cur autem hoc faciebat vir sapientissimus ?
Simul quidem,ut extolleret Dei justitiam et leges
Providentiam audacium hominum frangeret arro-
gantiam, et ut illum in tempore admondret quan-
tum hominibus bonum sitclementialimc non bonis
ratiocinatoribus,et qui ejus spiritum non noverant,
videbantur extra tempus cecidisse: et importunus,
proh dolor,existimabatur,qui erat mitissimus : et
accusabatur saevitiae, qui erat omnium humanissi-
mus. Id autem erat omnino humanitas, et pro ea
zelus vel opportunissimus, ut cognoscerent, qui
erantomnino duri et crudeli animo, se homines,