PG 114, col. 1296
ἀκροϐυστίαν ἔχοντας, ’ίνα μὴ καὶ οὗτος τοὺς ὑπὸ
Κορνηλίου πεμφθέντας ὡς ἀκροϐόστους διακενῆς
ἀποπέμψαιτο πάλιν, οἶα οὖ θέμις ὃν τῷ Πέτρῳ κολα
λᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ ” ὡς ἤδη τῆς Και-
σαρείας ἀπάραντες ἐκεῖνοι οὒ πόῤῥω Ἰόππης ἦσαν,
παραδείκνυσι καὶ αὖτῷ τὴν Κορνηλίου ἀρετὴν καὶ
την ἐπίγνωσιν 6 Θεός. Ἐντεῦθεν 6 μὲν ἐπὶ 16 δωμᾶ-
τιον ἀναϐὰς, ἔφ’ ᾧ τὰς ἐπὶ τῇ ἕκτῃ ὥρᾳ εὒχάς ἀπο-
δῴη κατὰ χρείαν τε τροφῆς ἐγεγόνει καὶ πρόσπεινος
ἧν, Ἐν ὅσῳ δὲ ἦ ἑστίασις τῷ Πέτρῳ παρεσκευάζετο,
ὁρᾷ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳ (ότα, καὶ σκεῦός τι ὡς ὀθόνην
μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς ἐπὶ τῆς γῆς καθιέμενον
καὶ ὣς αυτόν ἧκον ⁸ τὸ δὲ σκεῦος τά τε θηρία καὶ
τὰ τετράποδα τῆς γῆς πάντα καλε τὰ ἑρπετὰ καὶ 1‘1
πετεινά τοῦ οὐρανοῦ ὲν ἐαυτῳ εἶχε, καὶ φωνή τις
ἐκεῖθεν ἐξιέναι πρὸς αυτὸν ἐδόκει ’ ε Ἀναστὰς, Πέ-
τρε, λέγουσα, θῦσον καὶ φάγε ι α Μηδαμῶς ι δέ αὖτῷ,
«dete,) εἱπρντι, εἶτα καί τὴν αἰτίαν προσθέντι· (06,
Δέσποτα, γὰρ, φησίν, ἔφαγον πᾶν κοινὸν οὐδὲ ἀδιά-
θαρτον, n ἡ φώνή ἀπεκρίνατο πάλιν · ι ⁶Α ὁ Θεὸς
ἀκαθαρισεν, μὴ κοίνου σύ. ιι Καὶ τοῦτο ἐπὶ τρὶς γε-
γονὸς, εἰς τὸν οὗρανὲν τὸ σκεῦος ἀνελήφθη πὲλιν,
T6 δὲ ἄρα τὴν ἐπιστροφὴν Κορνηλίου καὶ τῶν σὺν
αὐτῷ ὑπεδήλου. Ἠ μὲν γὰρ της τροφῆς τοῦ Πέτρω
χρεία τὴν ἐκείνου περὶ τὴν εὗσεϐειαν πρόθεσιν παῖ
τὴν σπουδὴν ὑπεσήμαινε ’ καὶ ὼς οὐδενὸς οὗτος
τοσοῦτον ἐπείνα, οὐδὲ ἠφίετο, ὡς τῆς τῶν ἀπίστων
ἐπιγνώσεως² καὶ τοῦ τὴν εὐσέϐειαν ἑκάστοτε καί 16
κήρυγμα τοῦ Εὗαγγελίου ἐπιδιδόναι. Τὰ δὲ τετρᾶ-
ποδα, καὶ τὰ ἐρπτά, καὶ τὰ πετεινά τοῦ πλήθους τῶν
1.115: Κορνηλίου μελλόντων ἐπιστρέφειν τεκμήριον
ἧν ⁸ 16 δὲ ιιαὶ τρίς καθίσθαι τοῦ οὖρανοῦ τὸ σκεῦος,
16 τρισσὸν τῆς ἐν τῷ βαπτίσματῖ καταδύσεως ὓπ-
ῃνίττετο · τὸ δὲ κεκαθαρίσθαι αὐτὰ παρά τοῦ Θεοί),
τὴν δικαιοσύνην Κορνηλίου καὶ τὸν ἔλεον σὺν παντὶ
τῷ οἴκῳ ἐδήλου· καὶ ὡς ἄρα δεκτοὶ τῷ Θεῷ καὶ οττοι
γεγένηνται .
Γ¹. Διενθυμουμένῳ τοίνυν τῷ Πέτρῳ, καὶ μὴ
συνεῖναι τὴν ὄψιν μηδὲ συμϐαλεῖν ἔχοντι, οἱ ὑπὸ
ἰορνηλίου σταλέντες πρὸς ταῖς θύραις ἧκον ἤδη,
ιαὶ τὸ Πνεῦμα ἐπιπτὰν αὒτίκα τήν τε ἄφιξιν ἐκείνων
ιηνύει ⁸ καὶ συνελθεῖν αὐτοῖς ἐπιτρέπει τὸν Πέτρον
ιηδὲν διακρινόμενον. Τότε μὲν δὴ πρὸς αὐτοὺς Δατα-
ϐάντι ὅσα τε Κορνήλιος ἴδοι καὶ ὅσα παρά τοῦ ἀγγέ-
λου ἀκούσειεν, ἀπαγγέλλουσιν αὖτῷ πάντα, καὶ τῇ
ἑξῆς ἐπὶ Καισάρειαν ἀφικνοῦνται. Προϋπαντήσαντος
δὲ Κορνηλίου καὶ πεσόντος πρὸς τοὺς πόδας 2-3105,
ἀνίστησιν αὐτὸν Πέτρος ⁸ α Κάγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός
εἰμι, ιι εἰπών. Εἶτα τὸν λόγον τῆς εὐσεϐείας αυτῷ τε
καὶ ταῖς τῶν συνεληλυθότων ψυχαῖς κατασπείρας, ὡς
καὶ τὴν τοῦ Πνεύμονος χάριν ἐφιπταμένην αὺτοῖς
εἶδε καὶ τὸ βάπτισμα παρεγγυῶσαν, είς τὴν ἁλή-
θειάν τε αὐτοὺς ἐπαναγαγεῖν καὶ τελειοῖ τῷ βαπτίο
σματι,
Κορνηλίου πεμφθέντας ὡς ἀκροϐόστους διακενῆς
ἀποπέμψαιτο πάλιν, οἶα οὖ θέμις ὃν τῷ Πέτρῳ κολα
λᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ ” ὡς ἤδη τῆς Και-
σαρείας ἀπάραντες ἐκεῖνοι οὒ πόῤῥω Ἰόππης ἦσαν,
παραδείκνυσι καὶ αὖτῷ τὴν Κορνηλίου ἀρετὴν καὶ
την ἐπίγνωσιν 6 Θεός. Ἐντεῦθεν 6 μὲν ἐπὶ 16 δωμᾶ-
τιον ἀναϐὰς, ἔφ’ ᾧ τὰς ἐπὶ τῇ ἕκτῃ ὥρᾳ εὒχάς ἀπο-
δῴη κατὰ χρείαν τε τροφῆς ἐγεγόνει καὶ πρόσπεινος
ἧν, Ἐν ὅσῳ δὲ ἦ ἑστίασις τῷ Πέτρῳ παρεσκευάζετο,
ὁρᾷ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳ (ότα, καὶ σκεῦός τι ὡς ὀθόνην
μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς ἐπὶ τῆς γῆς καθιέμενον
καὶ ὣς αυτόν ἧκον ⁸ τὸ δὲ σκεῦος τά τε θηρία καὶ
τὰ τετράποδα τῆς γῆς πάντα καλε τὰ ἑρπετὰ καὶ 1‘1
πετεινά τοῦ οὐρανοῦ ὲν ἐαυτῳ εἶχε, καὶ φωνή τις
ἐκεῖθεν ἐξιέναι πρὸς αυτὸν ἐδόκει ’ ε Ἀναστὰς, Πέ-
τρε, λέγουσα, θῦσον καὶ φάγε ι α Μηδαμῶς ι δέ αὖτῷ,
«dete,) εἱπρντι, εἶτα καί τὴν αἰτίαν προσθέντι· (06,
Δέσποτα, γὰρ, φησίν, ἔφαγον πᾶν κοινὸν οὐδὲ ἀδιά-
θαρτον, n ἡ φώνή ἀπεκρίνατο πάλιν · ι ⁶Α ὁ Θεὸς
ἀκαθαρισεν, μὴ κοίνου σύ. ιι Καὶ τοῦτο ἐπὶ τρὶς γε-
γονὸς, εἰς τὸν οὗρανὲν τὸ σκεῦος ἀνελήφθη πὲλιν,
T6 δὲ ἄρα τὴν ἐπιστροφὴν Κορνηλίου καὶ τῶν σὺν
αὐτῷ ὑπεδήλου. Ἠ μὲν γὰρ της τροφῆς τοῦ Πέτρω
χρεία τὴν ἐκείνου περὶ τὴν εὗσεϐειαν πρόθεσιν παῖ
τὴν σπουδὴν ὑπεσήμαινε ’ καὶ ὼς οὐδενὸς οὗτος
τοσοῦτον ἐπείνα, οὐδὲ ἠφίετο, ὡς τῆς τῶν ἀπίστων
ἐπιγνώσεως² καὶ τοῦ τὴν εὐσέϐειαν ἑκάστοτε καί 16
κήρυγμα τοῦ Εὗαγγελίου ἐπιδιδόναι. Τὰ δὲ τετρᾶ-
ποδα, καὶ τὰ ἐρπτά, καὶ τὰ πετεινά τοῦ πλήθους τῶν
1.115: Κορνηλίου μελλόντων ἐπιστρέφειν τεκμήριον
ἧν ⁸ 16 δὲ ιιαὶ τρίς καθίσθαι τοῦ οὖρανοῦ τὸ σκεῦος,
16 τρισσὸν τῆς ἐν τῷ βαπτίσματῖ καταδύσεως ὓπ-
ῃνίττετο · τὸ δὲ κεκαθαρίσθαι αὐτὰ παρά τοῦ Θεοί),
τὴν δικαιοσύνην Κορνηλίου καὶ τὸν ἔλεον σὺν παντὶ
τῷ οἴκῳ ἐδήλου· καὶ ὡς ἄρα δεκτοὶ τῷ Θεῷ καὶ οττοι
γεγένηνται .
Γ¹. Διενθυμουμένῳ τοίνυν τῷ Πέτρῳ, καὶ μὴ
συνεῖναι τὴν ὄψιν μηδὲ συμϐαλεῖν ἔχοντι, οἱ ὑπὸ
ἰορνηλίου σταλέντες πρὸς ταῖς θύραις ἧκον ἤδη,
ιαὶ τὸ Πνεῦμα ἐπιπτὰν αὒτίκα τήν τε ἄφιξιν ἐκείνων
ιηνύει ⁸ καὶ συνελθεῖν αὐτοῖς ἐπιτρέπει τὸν Πέτρον
ιηδὲν διακρινόμενον. Τότε μὲν δὴ πρὸς αὐτοὺς Δατα-
ϐάντι ὅσα τε Κορνήλιος ἴδοι καὶ ὅσα παρά τοῦ ἀγγέ-
λου ἀκούσειεν, ἀπαγγέλλουσιν αὖτῷ πάντα, καὶ τῇ
ἑξῆς ἐπὶ Καισάρειαν ἀφικνοῦνται. Προϋπαντήσαντος
δὲ Κορνηλίου καὶ πεσόντος πρὸς τοὺς πόδας 2-3105,
ἀνίστησιν αὐτὸν Πέτρος ⁸ α Κάγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός
εἰμι, ιι εἰπών. Εἶτα τὸν λόγον τῆς εὐσεϐείας αυτῷ τε
καὶ ταῖς τῶν συνεληλυθότων ψυχαῖς κατασπείρας, ὡς
καὶ τὴν τοῦ Πνεύμονος χάριν ἐφιπταμένην αὺτοῖς
εἶδε καὶ τὸ βάπτισμα παρεγγυῶσαν, είς τὴν ἁλή-
θειάν τε αὐτοὺς ἐπαναγαγεῖν καὶ τελειοῖ τῷ βαπτίο
σματι,