PG 114, col. 1304
ἐδεῖτο τοῦ ἁγίου ' Δοῦλε τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, λέγων,
πιστεύομεν είς τὸν Ἐσταυρωμὲνον, ὃν σὺ κηρύσσεις,
καὶ αὐτὸς, καὶ πάντες οἱ μετ’ ἐμοῦ, ἐὰν ἐλθών τὴν
γυναῖκα ζῶσαν καὶ τὸν υίὸν ἐκεῖθεν {Ea-(1113:. Ὀ δέ ·
Λάϐετε, ἔφη, πρότερον τὴν ἐν Χριστῷ σφραγῖδα,
καί τηνικαῦτα ἐλεύσομαι μεθ’ ὑμῶν, καὶ ἡ ἐπιθυ-
μία τῆς καρδίας ὑμῶν δοθήσεται ὑμῖν, Εὒθὺς οὖν
Δημήτριος μετὰ τῶν σῦν αὒτῷ πάντων · Μέγας δ
Θεὸς τῶν Χριστιανῶν,καὶ πάλιν εἰπόντες, τὸ βάπτισμα
δέχονται.
Ι’. Εἶτα παραλαϐὼν αὐτοὺς ὸ Κορνήλιος, ἔστη ἰπὶ
τῷ καταλύματι, καί τοὺς ὀφθαλμοὺς κατὰ ἀνατολὰς
είς τὸν οὐρανὸν ἄρας · Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων,
εἶπεν, ὁ ἱπιϐλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν
τρέμειν, ὸ τῷ βλέμματι σου τήκων ὅρη καί τῇ ἐπι-
σκοπῇ σου ξηραίνων ἀϐύσσους, αὐτὸς εἴ Κύριος καὶ
αὐτὸς εἰσάκουσον τοῦ στεναγμου των πεπεδημένων,
καὶ ἐξάγαγε Εὔανθίαν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ μὴ ἀποστρέ-
ψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδὸς αὖτῆς, ἆλλὶ
πρόσχες τῇ ψυχῇ ἆῦτῶν, καί λύτρωσαι αὖτοὺς ἕνεκεν
τοῦ ὀνόματός σο). Ταῦτα τοῦ ἱεροῦ Κορνηλίου εὖξα-
μένου καὶ τῶν περιεστώτων τὸ Ἀμὴν ἐπιφωνηδάν·
των, διασχοῦσα ἡ γῆ εὸϐέως, ὑγιᾶ τὴν μητέρα μετὰ
τοῦ παιδὸς ἀναδίδωσι · καί αὐτίκα, Μέγας ὁ Θεὸς τῶν
Χριστιανῶν, μετὰ τῶν περιεστώτων καὶ ’ἐτι ἐϐόων, ὃ
τῆς ἆπάτης ἡμᾶς καὶ τοῦ πικροῦ τούτου θανέτου
διὰ τοῦ σοῦ θεράποντος Κορνηλίου ελευθερώσας,
καί τὴν σὴν δυναστείαν καὶ τὸν βραχίονα νγνωρίσις
ἡμῖν ⁸ Καὶ ἅμα είς ἑπτὰ καὶ διακοσίους συνέθεντο τῷ
Χριστῷ. ἘΞ ἐκείνου τοίνυν ἐπί τινος τόπου Στα-
δίου καλουμένου καθημένῳ τῷ Κορνηλίῳ καὶ τοὺς
προσιόντας διδάσκοντι, Δημήτριός τε καὶ Εὔανθίσ
μετὰ τοῦ παιδὸς ἐφοίτων, καὶ οὐδὲ οἱ λοιποί Ἕλληνες
ἔτι ’Έλληνες ἦσαν ’ ἀλλὰ τὰς ἀκάνθας καὶ οὗτοι τῆς
IA"O‘--'""Ai:’ ’Χ-
. με) οδν επει την πο ιν κεινην πασαν ρι
στῷ προσήνεγκε καὶ τὴν πλᾶνην ιὶττῆλσιτιε⁹ καὶτὸν
λόγον τῆς εὸσεϐείας κατέσπειρε, πλήρης ἡμερῶν
γενόμενος τῶν τοῦ Πνεόματος, εἶιχῇ καὶ δεήσει θερ-
μοτέρα προσέκειτο, καὶ ὃλος ἦν τῆς ἐκεῖθεν Siqui-
γῆς, πρὸς οὐδὲν τῶν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ σπουὲαζο·
μένων μετεωρίζων τὸν ὀφθαλμόν, Ἐντεῦθεν καὶ τὴν
ἐκδημίαν μυεῖται, πρὸς ἣν ὅλῳ τῷ τῆς ψυχῆς 3p.-
ματι ἑώρα καὶ παρεσκεύαστο ⁶ καὶ φωνῆς ἄνωθεν
ἀκούει λεγούσης · Κορνήλιε, ἔρχου πρός με·
γὰρ ἡτοίμασταί σοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, καί
τὸ ἑξῆς · ὅσους ἐκεῖνος προσήνεγκε Χριστιανοὺς
προσκαλεσάμενος πάντας καὶ τελεώτερον αὐτοὺς τὰ
τῆς εὖσεϐείας evasisse“, καὶ ἄσφαλῶς ἔχεσθαι τῆς
διδασκαλίας παρεγγυήσας ’ εἶτα καὶ ὅλον συναγαγὼν
ἑαυτὸν τελευταῖον εἷς προσευχὴν κλίνει γόνυ, καί '
Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν Δέσποτα, ἔφη, ὁ τὴν πίστιν
τηρῆσαί με καταξιώσας καὶ τὸν ἀγῶνα τελέσαι καὶ
νικῆσαι τὸν ἀντικείμενον, εὔχαριστω σοι. Ἀλλ’ ἔπιδε
πιστεύομεν είς τὸν Ἐσταυρωμὲνον, ὃν σὺ κηρύσσεις,
καὶ αὐτὸς, καὶ πάντες οἱ μετ’ ἐμοῦ, ἐὰν ἐλθών τὴν
γυναῖκα ζῶσαν καὶ τὸν υίὸν ἐκεῖθεν {Ea-(1113:. Ὀ δέ ·
Λάϐετε, ἔφη, πρότερον τὴν ἐν Χριστῷ σφραγῖδα,
καί τηνικαῦτα ἐλεύσομαι μεθ’ ὑμῶν, καὶ ἡ ἐπιθυ-
μία τῆς καρδίας ὑμῶν δοθήσεται ὑμῖν, Εὒθὺς οὖν
Δημήτριος μετὰ τῶν σῦν αὒτῷ πάντων · Μέγας δ
Θεὸς τῶν Χριστιανῶν,καὶ πάλιν εἰπόντες, τὸ βάπτισμα
δέχονται.
Ι’. Εἶτα παραλαϐὼν αὐτοὺς ὸ Κορνήλιος, ἔστη ἰπὶ
τῷ καταλύματι, καί τοὺς ὀφθαλμοὺς κατὰ ἀνατολὰς
είς τὸν οὐρανὸν ἄρας · Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων,
εἶπεν, ὁ ἱπιϐλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν
τρέμειν, ὸ τῷ βλέμματι σου τήκων ὅρη καί τῇ ἐπι-
σκοπῇ σου ξηραίνων ἀϐύσσους, αὐτὸς εἴ Κύριος καὶ
αὐτὸς εἰσάκουσον τοῦ στεναγμου των πεπεδημένων,
καὶ ἐξάγαγε Εὔανθίαν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ μὴ ἀποστρέ-
ψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδὸς αὖτῆς, ἆλλὶ
πρόσχες τῇ ψυχῇ ἆῦτῶν, καί λύτρωσαι αὖτοὺς ἕνεκεν
τοῦ ὀνόματός σο). Ταῦτα τοῦ ἱεροῦ Κορνηλίου εὖξα-
μένου καὶ τῶν περιεστώτων τὸ Ἀμὴν ἐπιφωνηδάν·
των, διασχοῦσα ἡ γῆ εὸϐέως, ὑγιᾶ τὴν μητέρα μετὰ
τοῦ παιδὸς ἀναδίδωσι · καί αὐτίκα, Μέγας ὁ Θεὸς τῶν
Χριστιανῶν, μετὰ τῶν περιεστώτων καὶ ’ἐτι ἐϐόων, ὃ
τῆς ἆπάτης ἡμᾶς καὶ τοῦ πικροῦ τούτου θανέτου
διὰ τοῦ σοῦ θεράποντος Κορνηλίου ελευθερώσας,
καί τὴν σὴν δυναστείαν καὶ τὸν βραχίονα νγνωρίσις
ἡμῖν ⁸ Καὶ ἅμα είς ἑπτὰ καὶ διακοσίους συνέθεντο τῷ
Χριστῷ. ἘΞ ἐκείνου τοίνυν ἐπί τινος τόπου Στα-
δίου καλουμένου καθημένῳ τῷ Κορνηλίῳ καὶ τοὺς
προσιόντας διδάσκοντι, Δημήτριός τε καὶ Εὔανθίσ
μετὰ τοῦ παιδὸς ἐφοίτων, καὶ οὐδὲ οἱ λοιποί Ἕλληνες
ἔτι ’Έλληνες ἦσαν ’ ἀλλὰ τὰς ἀκάνθας καὶ οὗτοι τῆς
IA"O‘--'""Ai:’ ’Χ-
. με) οδν επει την πο ιν κεινην πασαν ρι
στῷ προσήνεγκε καὶ τὴν πλᾶνην ιὶττῆλσιτιε⁹ καὶτὸν
λόγον τῆς εὸσεϐείας κατέσπειρε, πλήρης ἡμερῶν
γενόμενος τῶν τοῦ Πνεόματος, εἶιχῇ καὶ δεήσει θερ-
μοτέρα προσέκειτο, καὶ ὃλος ἦν τῆς ἐκεῖθεν Siqui-
γῆς, πρὸς οὐδὲν τῶν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ σπουὲαζο·
μένων μετεωρίζων τὸν ὀφθαλμόν, Ἐντεῦθεν καὶ τὴν
ἐκδημίαν μυεῖται, πρὸς ἣν ὅλῳ τῷ τῆς ψυχῆς 3p.-
ματι ἑώρα καὶ παρεσκεύαστο ⁶ καὶ φωνῆς ἄνωθεν
ἀκούει λεγούσης · Κορνήλιε, ἔρχου πρός με·
γὰρ ἡτοίμασταί σοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, καί
τὸ ἑξῆς · ὅσους ἐκεῖνος προσήνεγκε Χριστιανοὺς
προσκαλεσάμενος πάντας καὶ τελεώτερον αὐτοὺς τὰ
τῆς εὖσεϐείας evasisse“, καὶ ἄσφαλῶς ἔχεσθαι τῆς
διδασκαλίας παρεγγυήσας ’ εἶτα καὶ ὅλον συναγαγὼν
ἑαυτὸν τελευταῖον εἷς προσευχὴν κλίνει γόνυ, καί '
Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν Δέσποτα, ἔφη, ὁ τὴν πίστιν
τηρῆσαί με καταξιώσας καὶ τὸν ἀγῶνα τελέσαι καὶ
νικῆσαι τὸν ἀντικείμενον, εὔχαριστω σοι. Ἀλλ’ ἔπιδε