PG 114, col. 181
ιιι Christianus et presbyter, et qui professus eratA Et cum venisset adlocum in quo erat interimen-
Cum hate autem sic fierent,repenle exsistit per- tyr Christi, ignosce mihi si quid peccavi ut homo :
secutio et magna amictio in Antiochia civitate ubi scriptum est enim: (Petite, et babitur vobis.» Sed
ambo habitabant, et apprehenditur Sapricius ut eo haec dicente, et quae sunt his similia, non audi-
Cttristianur, et traditur praesidi : et stetit ante ipsum, vit saevus et durus amicusznec flexus est sodalis as-
et dixit ei przeseszouod est nomen tuum?llle autem perri mus, nec fuit mollitus, totus inflexibilis. Non
dixit : Vocor Sapricius. Dixit przeses : Cujusnam enim and-ivit illud: Diliges Dominum Deum tuum
es generis ? Dixit Sapricius : Sum Christianus. ex toto corde tuo, et proximum tuum sicut teipsum.Sed
Prmses dixit: Es clericus ? Dixit Sapricius: Locum ClauSit aures 601'de sai εἰ Corporis, ut aspis surda
teneo presbyteriDicit prmseszAugusti nostri et do et claude, quae non exaudivitvocem incantantium.
mini hujus regionis ct finium Romanorum, Vale- Propterea qui personam non respicit et verax est
rianus et Gallus [Galiienus], jusserunt ut, qui se Dominus,qui dixit : Si non remiseritis hominibus
dicunt esse Christianos, sacrificent diis immorta- delicta eorum, neque Pater vester celestis remit-
libus. Si quis vero despiciens, respuit hoc edic- tet vobis delicta vestra; et : In qua mensura nte-
tum, sciat de diversis tormentis et suppliciisBfieris fratri tuo, in ea remetietur tibi.
plectendum,et sic gravissima morte esse condem- Dominus cum vidisset eum nulla tangi proximi
nandum. Sapricius autem astans, dixit praesidi : misericordia, jure eum privavit regno suo cmlesti:
Nos Christiani, ο prceses, Christum Deum habe- imo vero, ille seipsum alienavit a gratia caelesti
mus regem;quoniam ipse est solus verus Dens, et etab mlernisDei bonis,propter injuriaaa fratre ac-
Creator coeli et terrae,et maris et omnium qum sunt cepta: recordationem : et maxime quod in germa-
in eis.Omnes vero dii gentium,tltemonia; et pere- num et veterem amicum fuisset animo crudeli,im-
ant a facie universa: terrae. qui non possunt ali- mani et irreconciliabili. Tunc dicunt lictores Sa-
cui opem ferre, aut aliquem laedere aut impedire, pricio: Flecte genua tua, ιιι caput tibi amputetur.
cum sint opera manuum hominum. ⁷ Dicit autem eis SapriciuszQuare‘lDicunt ei lictores:
Tunc iratus praeses, jussit eum projici in co- Quoniam noluisti diis sacrilicare,sed contempsisti
chteamjubens eum vehementer vt'rsati.Cum is ergo edictum imperatoris, propter hominem qui (lici-
adeo acerbe et inhumane torqueretur,dixit Sapri- tur Christusflzec cum audisset miser Sapricius.res-
cius praesidizcarnis meae habes potestatem; animae pondit lictoribus hanc miseram et tristem vocem,
autem mea: potestatem non habes, sed Dominus dicens: Nolite me ferire; facio enim quae jusserunt
Jesus Christus, qui eam creavit. Longo vero tem- υ imperatores, et diis sacrifico. Sic eum excaacavit
pore tortus,sustinuit tormenta.Cum vidisset autem “’ odium,et ab eo abduxit Dei gratiam. Qui enim per
improbus et malitiosus Judex eum non persua- ejusmodi tormenta non negavit Dominum nostrum
deri, tutit in eum sententiam, dicens : Sapricium Jesum Christum, cum venisset ad linem mortis, et
presbyterum, qui edicta contemnit imperatorum, esset accepturus praemium et coronam gloria; et
et non paruit, nec diis immortalibus voluit sacri- spei, negavit vitam aeternam, et fuit apostata.
ficare, ιιι qui a spe Christianorum non tulerit Haec cum audisset sanctus Nicephorus, rogavit
excidere, jubemus tradi supplicio capitis. Sapricium,cam lacrymis,dicens:Noli,o frater,noli
Cum ergo ipse esset egressus, accepta martyrii transgredi et negare Dominum nostrum Jesum
sententia, et festinaretad coelestem coronam, au- Christum. Noli omnino, rogo te,‘tab eo deficere, et
divisset autem sanctus Nicephorus, currens pro- perdere cmlestem coronam, quam per multa ac-
cessit ei obviam.et se projicit ad pedes ejus.dicens.‘ quisisti tormenta et afllictioues. Ille autem noluit
Martyr Christi,ignusce mihi quoniam peccavi in te. eum omnino audire, sed contendit abire ad inte-
ltle autem nihilei responditcwcmcatumcnim/ueratcor ritum et tenebras ultimae mortis, et ad ignem,qui
ejusa malo dcemone.Sanctus Nicephorus eum rur- non potest exstingui. Qui tanti pretii gloriam in
sus praavenit per aliam viam, et ei occurrit prius- _ momento unius horae ictus gladii perdidit, revera
quam ipse egrederetur e civitate,et rogavit cum di- υ fuit miser, excazcatus ab odio.
cens: Martyr Christi, condona mihi ea qua; peccavi Non enim audivit Dominum nostrum Jesum Chri-
inte ut homo.Ecce enim,data est tibi corona a Chri- stum,dicentem in sancto EvangeliozaSi afferas mu~
sto,quem non negasti,sed confessus es nomen ejus nus tuum ad altare, et recorderis quod frater tuus
sanctum coram multis testibus. Ille autem durus habet aliquid adversus te, dimitte munus tuum ante,
et implacabilis, odio cor habens excaecatum, altarc,etvade primum te reconciliare fratrituo,et
neque ei dedit veniam, neque ei verbum voluit tunc veniens offer munus tuum.» Etrursus, Petro
respondere; adeo ut ipsi lictores dicerent sancto principi apostolorum, cum rogasset Dominum :
Nirephoro: Tam stultum hominem nunquam vidi- «Quoties,si peccaverit in me frater meus,dimittam
mus.Vadit ad supplicium capitis,et quomodo petis ei?Septies‘?» Respondit Dominuschon dico tibi se-
veniam ab eo, qui jam est moriturus? Dicit eis pties, sed septuagies septies.» Ille autem miser ne
sanctus Nicephoras: Nescitis quid petam a con- semel quidem voluitcontlonare fratri suo,et maxi-
fessore Christi : Deus autem scit. “ me petenti veniam et roganti. Et Dominus quidem
Cum hate autem sic fierent,repenle exsistit per- tyr Christi, ignosce mihi si quid peccavi ut homo :
secutio et magna amictio in Antiochia civitate ubi scriptum est enim: (Petite, et babitur vobis.» Sed
ambo habitabant, et apprehenditur Sapricius ut eo haec dicente, et quae sunt his similia, non audi-
Cttristianur, et traditur praesidi : et stetit ante ipsum, vit saevus et durus amicusznec flexus est sodalis as-
et dixit ei przeseszouod est nomen tuum?llle autem perri mus, nec fuit mollitus, totus inflexibilis. Non
dixit : Vocor Sapricius. Dixit przeses : Cujusnam enim and-ivit illud: Diliges Dominum Deum tuum
es generis ? Dixit Sapricius : Sum Christianus. ex toto corde tuo, et proximum tuum sicut teipsum.Sed
Prmses dixit: Es clericus ? Dixit Sapricius: Locum ClauSit aures 601'de sai εἰ Corporis, ut aspis surda
teneo presbyteriDicit prmseszAugusti nostri et do et claude, quae non exaudivitvocem incantantium.
mini hujus regionis ct finium Romanorum, Vale- Propterea qui personam non respicit et verax est
rianus et Gallus [Galiienus], jusserunt ut, qui se Dominus,qui dixit : Si non remiseritis hominibus
dicunt esse Christianos, sacrificent diis immorta- delicta eorum, neque Pater vester celestis remit-
libus. Si quis vero despiciens, respuit hoc edic- tet vobis delicta vestra; et : In qua mensura nte-
tum, sciat de diversis tormentis et suppliciisBfieris fratri tuo, in ea remetietur tibi.
plectendum,et sic gravissima morte esse condem- Dominus cum vidisset eum nulla tangi proximi
nandum. Sapricius autem astans, dixit praesidi : misericordia, jure eum privavit regno suo cmlesti:
Nos Christiani, ο prceses, Christum Deum habe- imo vero, ille seipsum alienavit a gratia caelesti
mus regem;quoniam ipse est solus verus Dens, et etab mlernisDei bonis,propter injuriaaa fratre ac-
Creator coeli et terrae,et maris et omnium qum sunt cepta: recordationem : et maxime quod in germa-
in eis.Omnes vero dii gentium,tltemonia; et pere- num et veterem amicum fuisset animo crudeli,im-
ant a facie universa: terrae. qui non possunt ali- mani et irreconciliabili. Tunc dicunt lictores Sa-
cui opem ferre, aut aliquem laedere aut impedire, pricio: Flecte genua tua, ιιι caput tibi amputetur.
cum sint opera manuum hominum. ⁷ Dicit autem eis SapriciuszQuare‘lDicunt ei lictores:
Tunc iratus praeses, jussit eum projici in co- Quoniam noluisti diis sacrilicare,sed contempsisti
chteamjubens eum vehementer vt'rsati.Cum is ergo edictum imperatoris, propter hominem qui (lici-
adeo acerbe et inhumane torqueretur,dixit Sapri- tur Christusflzec cum audisset miser Sapricius.res-
cius praesidizcarnis meae habes potestatem; animae pondit lictoribus hanc miseram et tristem vocem,
autem mea: potestatem non habes, sed Dominus dicens: Nolite me ferire; facio enim quae jusserunt
Jesus Christus, qui eam creavit. Longo vero tem- υ imperatores, et diis sacrifico. Sic eum excaacavit
pore tortus,sustinuit tormenta.Cum vidisset autem “’ odium,et ab eo abduxit Dei gratiam. Qui enim per
improbus et malitiosus Judex eum non persua- ejusmodi tormenta non negavit Dominum nostrum
deri, tutit in eum sententiam, dicens : Sapricium Jesum Christum, cum venisset ad linem mortis, et
presbyterum, qui edicta contemnit imperatorum, esset accepturus praemium et coronam gloria; et
et non paruit, nec diis immortalibus voluit sacri- spei, negavit vitam aeternam, et fuit apostata.
ficare, ιιι qui a spe Christianorum non tulerit Haec cum audisset sanctus Nicephorus, rogavit
excidere, jubemus tradi supplicio capitis. Sapricium,cam lacrymis,dicens:Noli,o frater,noli
Cum ergo ipse esset egressus, accepta martyrii transgredi et negare Dominum nostrum Jesum
sententia, et festinaretad coelestem coronam, au- Christum. Noli omnino, rogo te,‘tab eo deficere, et
divisset autem sanctus Nicephorus, currens pro- perdere cmlestem coronam, quam per multa ac-
cessit ei obviam.et se projicit ad pedes ejus.dicens.‘ quisisti tormenta et afllictioues. Ille autem noluit
Martyr Christi,ignusce mihi quoniam peccavi in te. eum omnino audire, sed contendit abire ad inte-
ltle autem nihilei responditcwcmcatumcnim/ueratcor ritum et tenebras ultimae mortis, et ad ignem,qui
ejusa malo dcemone.Sanctus Nicephorus eum rur- non potest exstingui. Qui tanti pretii gloriam in
sus praavenit per aliam viam, et ei occurrit prius- _ momento unius horae ictus gladii perdidit, revera
quam ipse egrederetur e civitate,et rogavit cum di- υ fuit miser, excazcatus ab odio.
cens: Martyr Christi, condona mihi ea qua; peccavi Non enim audivit Dominum nostrum Jesum Chri-
inte ut homo.Ecce enim,data est tibi corona a Chri- stum,dicentem in sancto EvangeliozaSi afferas mu~
sto,quem non negasti,sed confessus es nomen ejus nus tuum ad altare, et recorderis quod frater tuus
sanctum coram multis testibus. Ille autem durus habet aliquid adversus te, dimitte munus tuum ante,
et implacabilis, odio cor habens excaecatum, altarc,etvade primum te reconciliare fratrituo,et
neque ei dedit veniam, neque ei verbum voluit tunc veniens offer munus tuum.» Etrursus, Petro
respondere; adeo ut ipsi lictores dicerent sancto principi apostolorum, cum rogasset Dominum :
Nirephoro: Tam stultum hominem nunquam vidi- «Quoties,si peccaverit in me frater meus,dimittam
mus.Vadit ad supplicium capitis,et quomodo petis ei?Septies‘?» Respondit Dominuschon dico tibi se-
veniam ab eo, qui jam est moriturus? Dicit eis pties, sed septuagies septies.» Ille autem miser ne
sanctus Nicephoras: Nescitis quid petam a con- semel quidem voluitcontlonare fratri suo,et maxi-
fessore Christi : Deus autem scit. “ me petenti veniam et roganti. Et Dominus quidem