PG 114, col. 185
ριόδοις, οὐκ ἐκ διαστημάτων μακρῶν, ἀλλ’ ὁσημέ-
ραι μυρίοις πληθύνουσαν πήχεσι, καὶ εὖκαιρότατα
πελαγίζουσαν, ἀλλὰ καὶ τῇ ἀπὸ τῶν ἠθῶν κράσει,
καὶτὸ πάσας ἀρετὰς, καὶ τῷ παράδειγμα γενέσθαι
τοῖς ζηλοῦν ἓθέλουσι μεγαλοπρεποῦς βίου καὶ σώ-
φρονος σεμνυνομένως. Τοῦτον δὴ τὸν περιώνυμον
ἄνδρα, καθ’ ὥραν, ὡς εἰπεῖν, ἡ Κωνσταντινούπολις
ἐξήνθησεν, ἡ πρώτη τὸν πρῶτον, ἡ καλλίστη τῶν
πόλεων, τὸν κάλλιστον φάναι πολιοῦχον, καὶ δοῦσα
τούτῳ το ἐξ αὖτῆς γεγενῆσθαι, καὶ τῇ τοιαύτῃ γε-
νέσει τιμήσασθαι, ἀντέλαϐε παρ’ αὐτοῦ τὸ τοιοῦτον
περιενεγκεῖν, οἷος καὶ μόνος ἐξήρκεσεν ἂν τὰ καλ·
λιστετα ἐκείνῃ ἀποδοῦναι τῶν πόλεων ⁸ καὶ γέγονεν
αὐτῇ ἦ παρ’ ἐκείνου τιμὴ τῆς πρότερον μεγαλο-
πρεπεστέρα καὶ μείζων ⁶ ὅσον τότε μὲν κάλλει ναὶ
μεγέθει τῶν ἄλλων ἐκράτει πόλεων, ὥσπερ τις πα-
ραδείσου χῶρος τῆ περιϐολῇ καὶ τῷ κύκλῳ⁶ ὕστε-
ρον δὲ δι’ εκεϊνον καὶ τοῖς ἄνθεσι τῶν αὖθιγενῶν
ἀρετῶν, τας ἄλλας ὑπερηκόντισεν ° ὥστε εἶκαὶ μὴ
οὕτως ἓξ ἀρχῆς κόσμου τετύχηκεν, μηδὲ οἰκιστὴν
τοιοῦτον ηὒτύχηκεν, ἀπέχρησεν ἂν αὒτῇ τὸ θαυμα-
στὸν δὴ τοῦτο γέννημα πρὸς τὴν τῶν κρειττόνων
ἀντίθεσιν.
ν \ ἱ 9 Ι 9
iui τὸ κατα πάντων ασυγκριτον κράτος καὶ απαρ-
ἀμιλλον, ἧν μὲν εὐθὺς τὸ ἐκ πρώτης, ὡς εἰπεῖν,
γενέσεως, καὶ ἐξ ἀνθούσης ἤδη τριχός, ὥσπερ οἱ
τῶν λεόντων σκύμνοι, εὗθυς τὴν ὀφρὺν παραδεικνύ-
οντες, καὶ τῶν ὲπαυχενίων τριχῶν τὸ λάσιον, ’Υπ-
ἤνθει γὰρ αὖτῷ τὰ τῆς συνέσεως ἄνθη, καὶ τὸ φρό-
νημα ῥίζαν τινὰ εἶχε βαθεῖαν, καὶ ὁ νοῦς ἐξήστραπτέ
τι θαυμάσιον. Ταῦτα δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀρκοῦντα
ἐτύγχανεν εὶς τελείωσιν, ἐκείνῳ δὲ προχαράγματα
τῆς τελείας ἐγνσοιρίζετο φύσεως. ’Ὥσπερ οὖν τῶν δένο
ὅρων ὁπόσα παρὰ τὴν φύσιν ὰναϐλαστάνει τῆς ἐπι-
μελομένης χειρὸς βραχύ τι ἐπιδεόμενα, εἰ καὶ ἀρ-
δείαν τινὰ παραδέξεται, ἔτι μαλλον πρὸς καλλος καὶ
μέγεθος ἐπιδίδωσιν ⁸ οὕτω δὲ κάκείνῳ ἦν μὲν ἡ φύσις
νη 1 ~ ε 9 \ ,οὶ ν ν Ι
ευορομον τι χρημα, ναι ευθυς προιον κατ ευθυ,
Ὀθεν αὐτοφυῶς μὲν ἐρρητόρευε, πρὸς δὲ φιλοσοφίαν ὁ
βαθὺς τῆς ψυχῆς κόλπος ἄφθονα ἐδίδου νοήματα.
Ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸς τὰς διατριϐὰς τῶν φιλοσοφούν-
των ἆπέϐλεπε, καί τινας ἐκεῖθεν ἀρχὰς ἐκομίσατο
πρὸς τὴν τῶν ζητουμένων εὕρεσιν ἀφορμὰς, ἐνέκυψέ
τε ἀθρόον, καὶ ἤρθη μετέωρος, καὶ ἀπὸ τῶν ἀκτίνων
εὗρε τὸν ἥλιον, ἢ οὕτως εἰπεῖν, ἀπὸ τοῦ ἡλίου πρὸς
τὰς ἀκτῖνας διέϐλεψεν, τὸ μὲν εκ τῶν ὑστέρων τὰ
πρῶτα συλλογιζόμενος, τὸδὲ ἐκ τῶν προτέρων τὰ
δεύτερα τῇ φύσει συμπεραινόμενος. Εἰδὼς δὲ ὡς
δυσὶ τοὸτοις ἠ τελεία καθ’ ἡμᾶς φύσις κεκόσμηται,
νώ γεννήμασι, καὶ γλώττης ῥήμασι καὶ ὡς τῶν
πφλαϐόντων ἐκείνων σοφῶν, οἱ μὲν διὰ φιλοσοφίας
τὸν νοῦν ἐτελείωσαν, οἱ δὲ διὰ ῥητορικῆς τὴν γλῶτταν
ἐκάθηραν, καὶ πλήν γε ἑνὸς ἢ δυσὶν οἱ λοιποὶ πρὸς
ραι μυρίοις πληθύνουσαν πήχεσι, καὶ εὖκαιρότατα
πελαγίζουσαν, ἀλλὰ καὶ τῇ ἀπὸ τῶν ἠθῶν κράσει,
καὶτὸ πάσας ἀρετὰς, καὶ τῷ παράδειγμα γενέσθαι
τοῖς ζηλοῦν ἓθέλουσι μεγαλοπρεποῦς βίου καὶ σώ-
φρονος σεμνυνομένως. Τοῦτον δὴ τὸν περιώνυμον
ἄνδρα, καθ’ ὥραν, ὡς εἰπεῖν, ἡ Κωνσταντινούπολις
ἐξήνθησεν, ἡ πρώτη τὸν πρῶτον, ἡ καλλίστη τῶν
πόλεων, τὸν κάλλιστον φάναι πολιοῦχον, καὶ δοῦσα
τούτῳ το ἐξ αὖτῆς γεγενῆσθαι, καὶ τῇ τοιαύτῃ γε-
νέσει τιμήσασθαι, ἀντέλαϐε παρ’ αὐτοῦ τὸ τοιοῦτον
περιενεγκεῖν, οἷος καὶ μόνος ἐξήρκεσεν ἂν τὰ καλ·
λιστετα ἐκείνῃ ἀποδοῦναι τῶν πόλεων ⁸ καὶ γέγονεν
αὐτῇ ἦ παρ’ ἐκείνου τιμὴ τῆς πρότερον μεγαλο-
πρεπεστέρα καὶ μείζων ⁶ ὅσον τότε μὲν κάλλει ναὶ
μεγέθει τῶν ἄλλων ἐκράτει πόλεων, ὥσπερ τις πα-
ραδείσου χῶρος τῆ περιϐολῇ καὶ τῷ κύκλῳ⁶ ὕστε-
ρον δὲ δι’ εκεϊνον καὶ τοῖς ἄνθεσι τῶν αὖθιγενῶν
ἀρετῶν, τας ἄλλας ὑπερηκόντισεν ° ὥστε εἶκαὶ μὴ
οὕτως ἓξ ἀρχῆς κόσμου τετύχηκεν, μηδὲ οἰκιστὴν
τοιοῦτον ηὒτύχηκεν, ἀπέχρησεν ἂν αὒτῇ τὸ θαυμα-
στὸν δὴ τοῦτο γέννημα πρὸς τὴν τῶν κρειττόνων
ἀντίθεσιν.
ν \ ἱ 9 Ι 9
iui τὸ κατα πάντων ασυγκριτον κράτος καὶ απαρ-
ἀμιλλον, ἧν μὲν εὐθὺς τὸ ἐκ πρώτης, ὡς εἰπεῖν,
γενέσεως, καὶ ἐξ ἀνθούσης ἤδη τριχός, ὥσπερ οἱ
τῶν λεόντων σκύμνοι, εὗθυς τὴν ὀφρὺν παραδεικνύ-
οντες, καὶ τῶν ὲπαυχενίων τριχῶν τὸ λάσιον, ’Υπ-
ἤνθει γὰρ αὖτῷ τὰ τῆς συνέσεως ἄνθη, καὶ τὸ φρό-
νημα ῥίζαν τινὰ εἶχε βαθεῖαν, καὶ ὁ νοῦς ἐξήστραπτέ
τι θαυμάσιον. Ταῦτα δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀρκοῦντα
ἐτύγχανεν εὶς τελείωσιν, ἐκείνῳ δὲ προχαράγματα
τῆς τελείας ἐγνσοιρίζετο φύσεως. ’Ὥσπερ οὖν τῶν δένο
ὅρων ὁπόσα παρὰ τὴν φύσιν ὰναϐλαστάνει τῆς ἐπι-
μελομένης χειρὸς βραχύ τι ἐπιδεόμενα, εἰ καὶ ἀρ-
δείαν τινὰ παραδέξεται, ἔτι μαλλον πρὸς καλλος καὶ
μέγεθος ἐπιδίδωσιν ⁸ οὕτω δὲ κάκείνῳ ἦν μὲν ἡ φύσις
νη 1 ~ ε 9 \ ,οὶ ν ν Ι
ευορομον τι χρημα, ναι ευθυς προιον κατ ευθυ,
Ὀθεν αὐτοφυῶς μὲν ἐρρητόρευε, πρὸς δὲ φιλοσοφίαν ὁ
βαθὺς τῆς ψυχῆς κόλπος ἄφθονα ἐδίδου νοήματα.
Ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸς τὰς διατριϐὰς τῶν φιλοσοφούν-
των ἆπέϐλεπε, καί τινας ἐκεῖθεν ἀρχὰς ἐκομίσατο
πρὸς τὴν τῶν ζητουμένων εὕρεσιν ἀφορμὰς, ἐνέκυψέ
τε ἀθρόον, καὶ ἤρθη μετέωρος, καὶ ἀπὸ τῶν ἀκτίνων
εὗρε τὸν ἥλιον, ἢ οὕτως εἰπεῖν, ἀπὸ τοῦ ἡλίου πρὸς
τὰς ἀκτῖνας διέϐλεψεν, τὸ μὲν εκ τῶν ὑστέρων τὰ
πρῶτα συλλογιζόμενος, τὸδὲ ἐκ τῶν προτέρων τὰ
δεύτερα τῇ φύσει συμπεραινόμενος. Εἰδὼς δὲ ὡς
δυσὶ τοὸτοις ἠ τελεία καθ’ ἡμᾶς φύσις κεκόσμηται,
νώ γεννήμασι, καὶ γλώττης ῥήμασι καὶ ὡς τῶν
πφλαϐόντων ἐκείνων σοφῶν, οἱ μὲν διὰ φιλοσοφίας
τὸν νοῦν ἐτελείωσαν, οἱ δὲ διὰ ῥητορικῆς τὴν γλῶτταν
ἐκάθηραν, καὶ πλήν γε ἑνὸς ἢ δυσὶν οἱ λοιποὶ πρὸς