PG 114, col. 189
σας ὑποθέσεις πολιτικὰς, μήτε τηνάλλως σοφιστεύ-
σάμενος, τῇ μὲν ἀπὸ τούτων γένους φιλοτιμίᾳ, ὕλῃ
πρὸς τό εὗ ποιεῖν πολυαρκεστάτῃ ἐχρήσατο, τὴν
δὶ ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἀρετὴν ἀφορμὴν εὐθὺς ἔσχε
μεγαλοπρεπείας τε καὶ λαμπρότητος, Βασιλεύσι γὰρ
ἱπέραστος γεγονῶς, τὰ τιμιώτανα τῶν ὅλων πιστεύε-
sat, τὸ μὲν ἐγγύς ἑστάναι τοῦ βήματος, διᾶ τῆν
σύνεσιν την δὲ τῆς πολιτείας διοίκησιν, διά τε τῆν
τῆς φύσεως ἐπιτηδειότητα, καὶ τὴν τῶν πραγμάτων
προσλαϐὼν ἐπιμέλειαν ,
Καὶ πρῶτα μὲν ταῖς μυστικωτέραις ὶφεστήκει
τῶν πράξεων, καὶ τοῖς ἂπορῥήτοις βουλεύμασι-κομι
νωνδς ’παρειστήκει τοῖς συμϐουλεύουσι, Ἐπεὶ δὲ
τὸῦ τράτὸυ πίστις ἐν τούτοις τοῦτον ἐκήρυξε, μετὰ
τῶν ἀδύτων καὶ τὰς κοσμικὰς φροντίδας συνείληφεν·
ὦς αὖτὸν γεγενῆσθαι είσαγγελὲα τε τῷ κρατοῦντι
ἔξωθεν, ἰιαῖ⁷ ⁷ὶξαγγελέα τῶν τοῦ κρατοῦντος τοῖς
22:90“; καὶ ῆν ὧσανεὶ δεσμὸς τῆς διοικήσεως ἂ-
κριϐής, Τοῦ μὲν υῦν ἡλιακοῦ κύκλου τὸ μὲν ἔστιν
ἑτέρωθι, τὸ δὲ πρὸς ἡμᾶς’ ἐκεῖνος δὲ ὃ αύτὸς ὅλος
ἦν καὶ τῷ βασιλεῖ καὶ τοϊς,πράγμασιν. ’Ὥσπερ καὶ
ἄνωθεν ὁ λόγος τοῦτον ἒγνώρισεν, παντοδαπῶς εἶ·-
γι τῆς φύσεως, τὰ μὲν προϐουλεύσασθαι, τὰ δὲ τῶν
βουλευμάτων ⁷καὶ κατεροξάσασϐαι , Βαρϐάρούς τε
τῆς Ρωμαίων ἀπώσασθαι γῆς, τοὺς δὲ καὶ
καταγωνίσασθαι, ἢ στρατεύμασιν ἢ τεχνάσμασιν·
ἔθνη τε ὑποποιῆσαι, καὶ στῆναι δεξιὸς πρὸς τοὺς και-
ροὺς καὶτὰ πράγματα, τῷ μεταϐεϐλῆσθαι ὅτε διέον²
τῷ καινοτομήσαι ὅτε συμφέρον, τῷ τὴν αὺτὴν τη-
ρῆσαι ἰδέαν, ὅτε τουτο καλὸν δόξειε. Καὶ ἐπὶ τούτοις
οὔδε χάριτος ἄμοιρος ὁ ἀνὴρ, ἀλλὰ κατήρτυτο αὖτῷ
πρὸς παααν σπουδὴν μετ’ ἐμμελοῦς παιδιᾶς καὶ ἡ
γλῶττα καὶ ἦ διάνοια, Μεγαλοπρεπῶς δὲ ἔχων καὶ
τῆς στολῆς, καί τοῦ σχήματος ἅμα καῖ τοῦ βαδί-
σματος, ἆντήλλαττε τὸ ῆθος πρὸς τὸ φαινόμενον,
Ἐπίχαρίς τε ὢν καὶ εὖπρύσιτος, καὶ αὒτόθεν ἕλκων
πάντας τῷ μειδιάματι, Εἶχε δὲ καῖ τῆς χειρὸς ἀφει-
δῶς , δύο ταύτην ἐπειτεινύντων , πλούτου καὶ
προαιρέσεως. Καὶ προέκειτό γε αύτῷ ύπτιάζοιισπ³
καὶ ἔξήντλει ταύτῃ ὥσπερ ἐκ ποταμοῦ δαψιλῶς ὁ
βουλόμενος. Εἶχε μὲν οὖν οὕτω ταῦτα τῷ μεγάλῳ
τούτῳ. ἀνδρί, Εἶχε-δὲ καὶ ὥσπερ ἐχρῆν μέρη ’τινᾶ
τῶν τῆν ἡμετέραν πίστιν συγκροτεῖν εἰωθότων.
Τὰ δέ ῆν. ’Ἄλλως τί μὴ τελεώτερον χρῶμαι τῷ
λόγῳ, μηδὲ εἰς κορυφαίαν ἀρχ ἦν ἆνάγω τὸ μέγιστον
τῶν ἐκείνου κεφάλαιον ; Εϊμι γοῦν πρὸς τήν πρώτην
ὒπόγεσιν, βραχύ τι τὸν λύ τον προκαταστήσας,
Φιλότιμα μὲν τὰ παρὰ τῶν μαρτύρων κατ’ ἔχ-
θρῶν ὰγωνίαματα, πρὸς οὕς τε ἒμφανῶς, καὶ πρὸς
τοὺς ἀφανῶς ἠγωνίσαντο· καὶ πῶς γὰρ οὕς παῤῥη-
σίιι λαμπραῖ καὶ γιῶμαι ἀήττητοι, τό τε ἐκκεκό-
ςιθαι τῶν σχέσεων, καὶ τὸ καταμελῆσαι τῆς φύσεως,
τομαί τε μελῶν καὶ άποϐολαί⁸ καὶ τὸ τελεύταϊον
ζωῆς περιφρόνησις. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ ὸ ἂσκητικὸς
σάμενος, τῇ μὲν ἀπὸ τούτων γένους φιλοτιμίᾳ, ὕλῃ
πρὸς τό εὗ ποιεῖν πολυαρκεστάτῃ ἐχρήσατο, τὴν
δὶ ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἀρετὴν ἀφορμὴν εὐθὺς ἔσχε
μεγαλοπρεπείας τε καὶ λαμπρότητος, Βασιλεύσι γὰρ
ἱπέραστος γεγονῶς, τὰ τιμιώτανα τῶν ὅλων πιστεύε-
sat, τὸ μὲν ἐγγύς ἑστάναι τοῦ βήματος, διᾶ τῆν
σύνεσιν την δὲ τῆς πολιτείας διοίκησιν, διά τε τῆν
τῆς φύσεως ἐπιτηδειότητα, καὶ τὴν τῶν πραγμάτων
προσλαϐὼν ἐπιμέλειαν ,
Καὶ πρῶτα μὲν ταῖς μυστικωτέραις ὶφεστήκει
τῶν πράξεων, καὶ τοῖς ἂπορῥήτοις βουλεύμασι-κομι
νωνδς ’παρειστήκει τοῖς συμϐουλεύουσι, Ἐπεὶ δὲ
τὸῦ τράτὸυ πίστις ἐν τούτοις τοῦτον ἐκήρυξε, μετὰ
τῶν ἀδύτων καὶ τὰς κοσμικὰς φροντίδας συνείληφεν·
ὦς αὖτὸν γεγενῆσθαι είσαγγελὲα τε τῷ κρατοῦντι
ἔξωθεν, ἰιαῖ⁷ ⁷ὶξαγγελέα τῶν τοῦ κρατοῦντος τοῖς
22:90“; καὶ ῆν ὧσανεὶ δεσμὸς τῆς διοικήσεως ἂ-
κριϐής, Τοῦ μὲν υῦν ἡλιακοῦ κύκλου τὸ μὲν ἔστιν
ἑτέρωθι, τὸ δὲ πρὸς ἡμᾶς’ ἐκεῖνος δὲ ὃ αύτὸς ὅλος
ἦν καὶ τῷ βασιλεῖ καὶ τοϊς,πράγμασιν. ’Ὥσπερ καὶ
ἄνωθεν ὁ λόγος τοῦτον ἒγνώρισεν, παντοδαπῶς εἶ·-
γι τῆς φύσεως, τὰ μὲν προϐουλεύσασθαι, τὰ δὲ τῶν
βουλευμάτων ⁷καὶ κατεροξάσασϐαι , Βαρϐάρούς τε
τῆς Ρωμαίων ἀπώσασθαι γῆς, τοὺς δὲ καὶ
καταγωνίσασθαι, ἢ στρατεύμασιν ἢ τεχνάσμασιν·
ἔθνη τε ὑποποιῆσαι, καὶ στῆναι δεξιὸς πρὸς τοὺς και-
ροὺς καὶτὰ πράγματα, τῷ μεταϐεϐλῆσθαι ὅτε διέον²
τῷ καινοτομήσαι ὅτε συμφέρον, τῷ τὴν αὺτὴν τη-
ρῆσαι ἰδέαν, ὅτε τουτο καλὸν δόξειε. Καὶ ἐπὶ τούτοις
οὔδε χάριτος ἄμοιρος ὁ ἀνὴρ, ἀλλὰ κατήρτυτο αὖτῷ
πρὸς παααν σπουδὴν μετ’ ἐμμελοῦς παιδιᾶς καὶ ἡ
γλῶττα καὶ ἦ διάνοια, Μεγαλοπρεπῶς δὲ ἔχων καὶ
τῆς στολῆς, καί τοῦ σχήματος ἅμα καῖ τοῦ βαδί-
σματος, ἆντήλλαττε τὸ ῆθος πρὸς τὸ φαινόμενον,
Ἐπίχαρίς τε ὢν καὶ εὖπρύσιτος, καὶ αὒτόθεν ἕλκων
πάντας τῷ μειδιάματι, Εἶχε δὲ καῖ τῆς χειρὸς ἀφει-
δῶς , δύο ταύτην ἐπειτεινύντων , πλούτου καὶ
προαιρέσεως. Καὶ προέκειτό γε αύτῷ ύπτιάζοιισπ³
καὶ ἔξήντλει ταύτῃ ὥσπερ ἐκ ποταμοῦ δαψιλῶς ὁ
βουλόμενος. Εἶχε μὲν οὖν οὕτω ταῦτα τῷ μεγάλῳ
τούτῳ. ἀνδρί, Εἶχε-δὲ καὶ ὥσπερ ἐχρῆν μέρη ’τινᾶ
τῶν τῆν ἡμετέραν πίστιν συγκροτεῖν εἰωθότων.
Τὰ δέ ῆν. ’Ἄλλως τί μὴ τελεώτερον χρῶμαι τῷ
λόγῳ, μηδὲ εἰς κορυφαίαν ἀρχ ἦν ἆνάγω τὸ μέγιστον
τῶν ἐκείνου κεφάλαιον ; Εϊμι γοῦν πρὸς τήν πρώτην
ὒπόγεσιν, βραχύ τι τὸν λύ τον προκαταστήσας,
Φιλότιμα μὲν τὰ παρὰ τῶν μαρτύρων κατ’ ἔχ-
θρῶν ὰγωνίαματα, πρὸς οὕς τε ἒμφανῶς, καὶ πρὸς
τοὺς ἀφανῶς ἠγωνίσαντο· καὶ πῶς γὰρ οὕς παῤῥη-
σίιι λαμπραῖ καὶ γιῶμαι ἀήττητοι, τό τε ἐκκεκό-
ςιθαι τῶν σχέσεων, καὶ τὸ καταμελῆσαι τῆς φύσεως,
τομαί τε μελῶν καὶ άποϐολαί⁸ καὶ τὸ τελεύταϊον
ζωῆς περιφρόνησις. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ ὸ ἂσκητικὸς