PG 114, col. 491
quorum magna erat auctoritas et opes. Et jam ma-
gnus quidem eratnumerus discipulorum: spelunca
autem exigua, et plane minor, quam ut eos posset
capere; ipsi autem accedentes sollicitabant, ut
excitaret monasterium, et ampliorem eis faceret
canlam ovium spiritualium, dicentes, nihil opor-
tere eum curare sumptus faciendos ad aedificatio-
nem. Nam et sumptu. aiebant, qui ad eam sufficit.
manus. et manu nobis animus largior. Sic cum
majori gregi cogeretur praeesse vere bonus pastor,
dici non potest quantis jactaretur curis, et quam
variis distraheretur cogitationibus. Quandoque
enim ad bonum quietis et silentii respiciebat, et
ad puram et tranquillam mentem, ab hac chara
quiete tanquam a matre se avelli dolebat; quan-
doque autem considerebat, curam esse gerendam
eorum qui ventitabant, et non oportere sibi soli
vivere, sed multo magis etiam proximis, et ejus
rei ipsum Dominum fuisse nobis ab initio exem-
plar prepositum, qui et sibi congregant discipu-
los, et conspectus est pastor ovium rationis com- προίετο.
potum, et pro eis emisit animam.
24. Haac ergo quando per otium considerabat,et
in contrariam partem trahebatur animus, neque
sciebat cuinam pure adhaereret. Nam quietis qui-
dem et silentii fructus non ignorabat;rursusautem
sciebat,quinam essent fructus cumquae gereretur
fratrum : et ideo utrisque adhaerebat, et neutrius
erat penitus : etab utroque recedebat, et cum am-
bobus rursus conveniebat. Quid ergo facit? Deo
permittit universum, qui vel solus potest miscere,
qua; misceri non possunt : et illius auxilio credit
posse fieri, ut et conservetur bonum quietis et si-
lentii, et non privetur mercede praefectum. Non
enim in eo, quod sit corpus solitarium, sed in eo,
quob sit cor bene compositum et tranquillum,
vitam recte geri monasticam, utadivino David est
definitum. Certe etiamsi ita se haberet judicium,
tamen Deo permittit, et ei supplicat, si omnino
ei gratus esset conatus (ei enim in mente versa-
batur, quod olim divinus Simeon de eo praedixe-
rat), si ergo omnino Deo placaret, ut hoc signo
declararet, et locum aperte indicaret, in quo erat
monasterii jacturus fundamenta.
95. Cum ergo in manus sumpsisset tburibulum,
et implesset carbonibus,et deinde absque igne im-
posuisset suffitum,pervasit solitudinemJabris pre-
ces decantans.Preces autem ita habebant: Ο Deus,
qui per multa et magna miracula olim Israelem
confirmasti, qui famulo tuo Moysi multis et variis
prodigiis persuasisti, ut eos regendi onus subiret,
et virgam quidem in serpentem, in alborem autem
leprosam manum mutasti,et deinde ei rursus priorem
restituisti colorem: qui aquam quidem mutas in
sanguinem, ipsum autem rursus facile in aquam
restituis ; qui Gedeoni signum victoriae vellus ex.
gnus quidem eratnumerus discipulorum: spelunca
autem exigua, et plane minor, quam ut eos posset
capere; ipsi autem accedentes sollicitabant, ut
excitaret monasterium, et ampliorem eis faceret
canlam ovium spiritualium, dicentes, nihil opor-
tere eum curare sumptus faciendos ad aedificatio-
nem. Nam et sumptu. aiebant, qui ad eam sufficit.
manus. et manu nobis animus largior. Sic cum
majori gregi cogeretur praeesse vere bonus pastor,
dici non potest quantis jactaretur curis, et quam
variis distraheretur cogitationibus. Quandoque
enim ad bonum quietis et silentii respiciebat, et
ad puram et tranquillam mentem, ab hac chara
quiete tanquam a matre se avelli dolebat; quan-
doque autem considerebat, curam esse gerendam
eorum qui ventitabant, et non oportere sibi soli
vivere, sed multo magis etiam proximis, et ejus
rei ipsum Dominum fuisse nobis ab initio exem-
plar prepositum, qui et sibi congregant discipu-
los, et conspectus est pastor ovium rationis com- προίετο.
potum, et pro eis emisit animam.
24. Haac ergo quando per otium considerabat,et
in contrariam partem trahebatur animus, neque
sciebat cuinam pure adhaereret. Nam quietis qui-
dem et silentii fructus non ignorabat;rursusautem
sciebat,quinam essent fructus cumquae gereretur
fratrum : et ideo utrisque adhaerebat, et neutrius
erat penitus : etab utroque recedebat, et cum am-
bobus rursus conveniebat. Quid ergo facit? Deo
permittit universum, qui vel solus potest miscere,
qua; misceri non possunt : et illius auxilio credit
posse fieri, ut et conservetur bonum quietis et si-
lentii, et non privetur mercede praefectum. Non
enim in eo, quod sit corpus solitarium, sed in eo,
quob sit cor bene compositum et tranquillum,
vitam recte geri monasticam, utadivino David est
definitum. Certe etiamsi ita se haberet judicium,
tamen Deo permittit, et ei supplicat, si omnino
ei gratus esset conatus (ei enim in mente versa-
batur, quod olim divinus Simeon de eo praedixe-
rat), si ergo omnino Deo placaret, ut hoc signo
declararet, et locum aperte indicaret, in quo erat
monasterii jacturus fundamenta.
95. Cum ergo in manus sumpsisset tburibulum,
et implesset carbonibus,et deinde absque igne im-
posuisset suffitum,pervasit solitudinemJabris pre-
ces decantans.Preces autem ita habebant: Ο Deus,
qui per multa et magna miracula olim Israelem
confirmasti, qui famulo tuo Moysi multis et variis
prodigiis persuasisti, ut eos regendi onus subiret,
et virgam quidem in serpentem, in alborem autem
leprosam manum mutasti,et deinde ei rursus priorem
restituisti colorem: qui aquam quidem mutas in
sanguinem, ipsum autem rursus facile in aquam
restituis ; qui Gedeoni signum victoriae vellus ex.