PG 114, col. 580
ω’, Μετὰ δὲ τρία ἔτη, ἰδὼν 6 φιλάνθρωπος Θεὸς
τὸν πολὺν αὖτοῦ κόπον, καὶ ὅτι ὄντως τέλειος διὰ
τῆς ἁρετῆς ἀσκήσεως ὑπάρχει, παρίσταται αὒτῷ
λέγων’ Χαίροις, Ἰωάννη, ὅντως τῷ ὀνόματι τούτῳ
καλούμενε· τῇ φὰρ πολιτείᾳ σου τῷ Ἰωάννῃ εκείνῳ
και παρθένῳ ὅμοιόν σε ἔδειξας· καταλιπὼν γὰρ
πάντα ἐμοὶ ἠκολούθησας. Καὶ τανῦν πεπλήρωται 6
καιρὸς τῆς ἀσκήσεώς σου, καῖ 6 ἀγὼν τῶν πόνων
σου. Μετὰ γὰρ τρεῖς ἡμέρας ἐλεύσῃ πρὸς ἐμὲ ἐν τῇ
ἀναπαύσει τῶν δικαίων, Διυπνισθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης
ἤρξατο κλαίειν, καὶ προσεύχεσθαι καὶ λέγειν’ E6-
χαριστιῦ σοι, Κύριε 6 Θεὸς, ὅτι ἀνάξιον ὄντα με
τῆς τῶν δικαίων ἀναπαύσεως· ἀλλὰ,
κατηξίωσας
δέομαι, μνήσθητι καὶτῶν γονέων ἐμὼν, καὶ ἐλέησον
αὐτοὺς, μὴ λογισθεὶς αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας ἀλλὰ
ἐξαλείψας αὗτὰς, ὅτι μόνος εὕσπλαγνος καὶ ἐλεήμων
εἶ σύ, Καὶ πληρώσας τὴν εὐχὴν, προσεκαλέσατο
τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ, καί λέγει αὐτῷ’ Ὠς
ἐξ ἀρχῆς πεποίηκας ἕλεος μετ’ ἐμοῦ, εἷς τὴν ὥραν
ταύτην καὶ τανῦν οὕτω ποίησον, Μόνον οὖν δὲομαί
σου, ὅτι πρὸς τὴν κυρίαν ὑμῶν οἱ λόγοι μου προσ-
φέρονται. Ὀ δὲ ἀπεκρίνατο² Εἰπὲ ὃ βούλει. Καὶ
λέγει αὒτῶ ὁ Ἰωάννης Εἰσελθὼν οὖν λολησον αὐτῇ
ὅτι ὁ πτωχὸς 6 πρὸ τῆς πύλης σου κείμενος, ’ὃν ἐκέ·
λευσας ἁποδιωχθῆναι, it’ ἐμοῦ παρακαλεῖ λέγων·
Μὴ ὑπερηφανίσῃς τόν πτωχὸν καὶ πένητα, πρὸς τὸν
Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν βλέπουσα, ἀλλὰ ἀνεξε-
κάκως καταξίωσον ἕλθεϊν πρὸς αὐτὸν, ὅτι ἕχει ἵνα
- . .. . - -. .. . . - ,
πρὸς σὲ εἴπῃ. Ἐξελθὼν δὲ οὗτος ἀνηγγειλε τῇ κυρίᾳ
αὐτοῦ τὰ παρὰ τοῦ Ἰωάννου λεχθέντα. Ἠ δὲ πρὸς
αὖτον ἔφη’ Καὶ ἄρα τί ἔχει μοι 6 πτωχὸς 0516Kth-
πεῖν, μὴ δυναμένῃ παρασθῆναι αὕτῶ καὶ ἰδεῖν
αὐτόν; εἶτα εἰσελθοῦσα ἀπήγγειλε τῶ ἀνδρί αὐτῆς*
καὶ λέγει αὐτῇ 6 ἀνήρ’ νΑπελΘε, γυνὴ, καί μὴ ὑπερ-
ηφανίσῃς τὸν πτωχόν* ἐπεὶ τοὺς αὐτοὺς πτωχοὺς
ἐξελέξατο 6 Θεός. Καὶ ὡς οἶδεν 6 Ἰωάννης ὅτι ἐκείνη
ὑπερέθετο, πάλιν δηλοῖ αὐτῇ, λέγων οὕτως’ Ὅτι
μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀποθνήσκω, εὰν, οὒιι ἔλθῃς καὶ
ἴδῃς με, πολλὰ ἔχεις μετανοῆσαι. Ἠ δὲ ἀκούσασα
περὶ τοῦ θανάτου αὑτοῦ ἒξῆλθε, καὶ λέγει τοῖς παι-
σὶν αὐτῆς, Φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.
ll". '0 δὲ καταπαλυψάμειος, mir ἄγνωστος ὢν,
λέγει πρὸς αὒτήν· Κνρία, 6 μισθός σου πεπλήρω-
ται, καθὼς εἶπεν 6 Δεσπότης ἐν Εὑαγγελίοις, ὅταν
ἔγη· Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτπν τῶν ἀδελ-
φῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε· ἀλλ’
ἐγὼ πένης καὶ μηδὲν ἔχων, μίαν εὐλογίαν σοι Θέλω
καταλιπεῖν πλὴν ὄμοσάν μοι ὅτι, εἴ τε παρεγγυῶ
σοι, τοῦτο ποιήσεις, καὶ οὕτω τὴν εὐλογίαν ἀποδέξῃ.
Ἠ δὲ. ὡμοσεν αὐτῶ ὅτι πσίντα τὰ έντελλᾶμενα ἔκ-
πληρώσει, Τότε λέγει αὒτῶ 6 ’1ωάννης’ Τὸν αὐτὸν
ὅρκον ’ὃν ὤμοσας μοι, ιιυρία, μὴ εήσῃς με ὑπὸ tu;-
ρων ἱματίων ἀμφιασθῆναι πλὴν τούτων τῶν ὧν φορῶ,
καὶ ἂν τῶ τόπῳ τούτῳ ὥπερ ἡ καλύϐτ. μοι ἵσταται,
τὸν πολὺν αὖτοῦ κόπον, καὶ ὅτι ὄντως τέλειος διὰ
τῆς ἁρετῆς ἀσκήσεως ὑπάρχει, παρίσταται αὒτῷ
λέγων’ Χαίροις, Ἰωάννη, ὅντως τῷ ὀνόματι τούτῳ
καλούμενε· τῇ φὰρ πολιτείᾳ σου τῷ Ἰωάννῃ εκείνῳ
και παρθένῳ ὅμοιόν σε ἔδειξας· καταλιπὼν γὰρ
πάντα ἐμοὶ ἠκολούθησας. Καὶ τανῦν πεπλήρωται 6
καιρὸς τῆς ἀσκήσεώς σου, καῖ 6 ἀγὼν τῶν πόνων
σου. Μετὰ γὰρ τρεῖς ἡμέρας ἐλεύσῃ πρὸς ἐμὲ ἐν τῇ
ἀναπαύσει τῶν δικαίων, Διυπνισθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης
ἤρξατο κλαίειν, καὶ προσεύχεσθαι καὶ λέγειν’ E6-
χαριστιῦ σοι, Κύριε 6 Θεὸς, ὅτι ἀνάξιον ὄντα με
τῆς τῶν δικαίων ἀναπαύσεως· ἀλλὰ,
κατηξίωσας
δέομαι, μνήσθητι καὶτῶν γονέων ἐμὼν, καὶ ἐλέησον
αὐτοὺς, μὴ λογισθεὶς αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας ἀλλὰ
ἐξαλείψας αὗτὰς, ὅτι μόνος εὕσπλαγνος καὶ ἐλεήμων
εἶ σύ, Καὶ πληρώσας τὴν εὐχὴν, προσεκαλέσατο
τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ, καί λέγει αὐτῷ’ Ὠς
ἐξ ἀρχῆς πεποίηκας ἕλεος μετ’ ἐμοῦ, εἷς τὴν ὥραν
ταύτην καὶ τανῦν οὕτω ποίησον, Μόνον οὖν δὲομαί
σου, ὅτι πρὸς τὴν κυρίαν ὑμῶν οἱ λόγοι μου προσ-
φέρονται. Ὀ δὲ ἀπεκρίνατο² Εἰπὲ ὃ βούλει. Καὶ
λέγει αὒτῶ ὁ Ἰωάννης Εἰσελθὼν οὖν λολησον αὐτῇ
ὅτι ὁ πτωχὸς 6 πρὸ τῆς πύλης σου κείμενος, ’ὃν ἐκέ·
λευσας ἁποδιωχθῆναι, it’ ἐμοῦ παρακαλεῖ λέγων·
Μὴ ὑπερηφανίσῃς τόν πτωχὸν καὶ πένητα, πρὸς τὸν
Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν βλέπουσα, ἀλλὰ ἀνεξε-
κάκως καταξίωσον ἕλθεϊν πρὸς αὐτὸν, ὅτι ἕχει ἵνα
- . .. . - -. .. . . - ,
πρὸς σὲ εἴπῃ. Ἐξελθὼν δὲ οὗτος ἀνηγγειλε τῇ κυρίᾳ
αὐτοῦ τὰ παρὰ τοῦ Ἰωάννου λεχθέντα. Ἠ δὲ πρὸς
αὖτον ἔφη’ Καὶ ἄρα τί ἔχει μοι 6 πτωχὸς 0516Kth-
πεῖν, μὴ δυναμένῃ παρασθῆναι αὕτῶ καὶ ἰδεῖν
αὐτόν; εἶτα εἰσελθοῦσα ἀπήγγειλε τῶ ἀνδρί αὐτῆς*
καὶ λέγει αὐτῇ 6 ἀνήρ’ νΑπελΘε, γυνὴ, καί μὴ ὑπερ-
ηφανίσῃς τὸν πτωχόν* ἐπεὶ τοὺς αὐτοὺς πτωχοὺς
ἐξελέξατο 6 Θεός. Καὶ ὡς οἶδεν 6 Ἰωάννης ὅτι ἐκείνη
ὑπερέθετο, πάλιν δηλοῖ αὐτῇ, λέγων οὕτως’ Ὅτι
μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀποθνήσκω, εὰν, οὒιι ἔλθῃς καὶ
ἴδῃς με, πολλὰ ἔχεις μετανοῆσαι. Ἠ δὲ ἀκούσασα
περὶ τοῦ θανάτου αὑτοῦ ἒξῆλθε, καὶ λέγει τοῖς παι-
σὶν αὐτῆς, Φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.
ll". '0 δὲ καταπαλυψάμειος, mir ἄγνωστος ὢν,
λέγει πρὸς αὒτήν· Κνρία, 6 μισθός σου πεπλήρω-
ται, καθὼς εἶπεν 6 Δεσπότης ἐν Εὑαγγελίοις, ὅταν
ἔγη· Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτπν τῶν ἀδελ-
φῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε· ἀλλ’
ἐγὼ πένης καὶ μηδὲν ἔχων, μίαν εὐλογίαν σοι Θέλω
καταλιπεῖν πλὴν ὄμοσάν μοι ὅτι, εἴ τε παρεγγυῶ
σοι, τοῦτο ποιήσεις, καὶ οὕτω τὴν εὐλογίαν ἀποδέξῃ.
Ἠ δὲ. ὡμοσεν αὐτῶ ὅτι πσίντα τὰ έντελλᾶμενα ἔκ-
πληρώσει, Τότε λέγει αὒτῶ 6 ’1ωάννης’ Τὸν αὐτὸν
ὅρκον ’ὃν ὤμοσας μοι, ιιυρία, μὴ εήσῃς με ὑπὸ tu;-
ρων ἱματίων ἀμφιασθῆναι πλὴν τούτων τῶν ὧν φορῶ,
καὶ ἂν τῶ τόπῳ τούτῳ ὥπερ ἡ καλύϐτ. μοι ἵσταται,