PG 114, col. 897
υ ρ ἑ . , . λ ια κ ,χ υ
ωρα, κκοπεντων. Επει δε. τοῖς κλαοοις και ..ην ρι-
ζαν ὁ κοινὸς τοῦ γένους φθορεὺς συνεξέτεμε, καὶ τὴν
κοινωνὸν αὐτῷ τοῦ βίου ἀφείλετο, εὐχαριστεῖ μὲν
Eni. πᾶσιν ἡ εὐγνώμων ψυχὴ τῷ καὶ δεδωκότι καὶ
ἀφελομένῳ Θεῷ, ὕλην δὲ ἀρετῆς τὸ πρᾶγμα ποιεῖται,
καὶ τὴν ἐκείνων στέρησιν φροντίδων ἀπόθεσιν λογι-
σάμενος ἀπερισπάστως προσήδρευε τῷ Θεῷ, καὶ
πρὸς τῇ τοῦ Χριστοῦ θύρᾳ διὰ παντὸς κρούοντι τὰ
σπλάγχνα τῆς θείας χρηστότητος αῦτῷ διανοίγον-
ται. Ἀμέλει γοῦν καὶ αὐτὸς ἐκεῖνα κατὰ τὰ δυνατὸν
ἐκμιμούμενος, ἀνοίγει καὶ σπλάγχνα καὶ θύρας τιά-
σας καὶ χεῖρα τοῖς δεομένοις, οὒ ψεκαδας τινὰς ἐλέους
μικρολόγως, παρέχων, ἀλλ’ ὄμϐρους ὅλους ὒετίζων
χρηστότητος, καῖ ἀμφοτέραις τὸν πλοῦτον ἐξαντλῶν
τοῖς ’χρῇζουσικ
Δ”. Ἐντεῦθεν ἐπίδηλος τοῖς πᾶσι γίνεται, οὖκὶδιώ-
ταις μόνον καὶ ἄρχουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτῷ βασιλεῖ ⁶
Ἠράνλειος δὲ τότε ἦν τὰ Ῥωμαίων σκῆπτρα διέπων ’
ὅθεν ἡ τῶν Ἀλεξκ-ιδρὲων πόλις, πατριάρχου τότε χη-
ρεύουσα, Eni τὸν ἄνδρα τοῦτον ὅλῳ πῖθῳ χωρεῖ, καὶ
βασιλέως δεῖται μὴ διαμαρτεῖν τοῦ σκοποῦ, ἀλλ’ ὕπὸ
ἀρχιερεῖ τῷδε τὴν κατ’ αὖτοὺς ποιμαίνεσθιι Ἐκκληο
σίαν, Καὶ ὁ μὲν εὐθὺς μετακαλεῖται τὸν μέγαν καὶ
πᾷσι τρόποις ἱπιϐἧναι τοῦ θρόνου τοῦτον ἐπιχειρεῖ.
’0 δὲ ἀνθίσταται γενναιότερον, τὸν ὄγκον τοῦ πρά-
γματος δεδοικέναι λέγων, καὶ μὴ οἷός τε εἶναι ἀξιώ-
ματος τοσούτου μέγεθος ὑπελθεῖν, Ἐπεὶ δὲ Νικήτας
ὁ τὴν ἀξίαν πατρίκιος, μεγάλα τὸ τηνικαῦτα παρὰ
βασιλεῖ δυνάμενος, ἀδελφός τε κατὰ πνεῦμα τῷ μα-
καρίῳ τελῶν, καὶ δεσμοῖς αύτῷ φιλίας ἄριστα συν-
ημμένος, ἄλλως τε δὲ καὶ τὸ ἂπαρᾶμιλλον τῆς τοῦ
ἀνδρὸς ἀρετῆς ἀκριϐέστερον ἐπιστάμενος, καὶ ἄξιον
εἶναι τοῦ θρόνου, ei. καὶ τινα ἕτερον, ἐγνωκὼς, τῷ βα-
σιλιῖ σφοδρῶς ὶνέκειτο, μτὶ ὑπανετναι λέγων, ἀλλὰ
καὶ ἄκοντα πρὸς τὸν θρόνον ἀναγαγεῖν ⁶ ὁ βασιλεὺς
ὁρμῇ πλείονι καὶ πνεύματι προσχὼν θερμοτέρῳ,
πείθει τὸν ἄνδρα την ἱερωσύνην καταδέξασθαι, οὒκ
ἆθεεῖ γενέσθαι τὴν τε τοσαύτην τοῦ δήμου τῶν
Δλεξανὲρέων συγκινησιν, καὶ τοῦ κρατοῦντος την
ἕνστάσιν, λογισάμενον, Γίνεται τοίνυν τοῦ μακαρίου
θρόνου διάδοχος, τῷ χρόνῳ μὲν πολλοστὸς μετ’ ἐκεῖ·
νον, οῦ πολὺ δὲ τοῦ βίου καὶ τῆς ἀρετῆς λειπόμενος·
ὥσπερ ἄρα καὶ δηλοῦν ἔχουσι τὰ μετὰ τὴν ἀρχὴν εὐθὺς
τοῦ ἀνδρὸς κατορθώματα,
E'. ²Ως γὰρ ἰπὲϐη τοῦ θρόνου, ἀγὼν αὐτῷ διὰ παν-
τὸς ἑτέρου τὸ Μάρκου κήρυγμα καὶ τὴν τῶν φθκσάν-
των Πατέρων πίστιν ἀνανεώσασθαι, καὶ τὰ τῶν αἱρε-
τικῶν παραφυὲντα ζιζάνια ῥίζαις αύταῖς ἐξελεῖν.
Τοῦ γὰρ Κναφέως Πέτρου προσθήκην τινὰ βλάσφημον
(1) Metapbrastes fortassis verba 1352c adjecit;
certe non diu ante potuit esse notus Heraclio jam
imperatori.cum aut mox patriarcha sit creatuslant
potius_aliquotiante annis.
(2) Petrus Cnaphcus,_sive Fullo, sub Leone imp.
More Zenonis duris orientis (qui deinde Leoni
successit sum) Antiochia contra episcopum ejus
ωρα, κκοπεντων. Επει δε. τοῖς κλαοοις και ..ην ρι-
ζαν ὁ κοινὸς τοῦ γένους φθορεὺς συνεξέτεμε, καὶ τὴν
κοινωνὸν αὐτῷ τοῦ βίου ἀφείλετο, εὐχαριστεῖ μὲν
Eni. πᾶσιν ἡ εὐγνώμων ψυχὴ τῷ καὶ δεδωκότι καὶ
ἀφελομένῳ Θεῷ, ὕλην δὲ ἀρετῆς τὸ πρᾶγμα ποιεῖται,
καὶ τὴν ἐκείνων στέρησιν φροντίδων ἀπόθεσιν λογι-
σάμενος ἀπερισπάστως προσήδρευε τῷ Θεῷ, καὶ
πρὸς τῇ τοῦ Χριστοῦ θύρᾳ διὰ παντὸς κρούοντι τὰ
σπλάγχνα τῆς θείας χρηστότητος αῦτῷ διανοίγον-
ται. Ἀμέλει γοῦν καὶ αὐτὸς ἐκεῖνα κατὰ τὰ δυνατὸν
ἐκμιμούμενος, ἀνοίγει καὶ σπλάγχνα καὶ θύρας τιά-
σας καὶ χεῖρα τοῖς δεομένοις, οὒ ψεκαδας τινὰς ἐλέους
μικρολόγως, παρέχων, ἀλλ’ ὄμϐρους ὅλους ὒετίζων
χρηστότητος, καῖ ἀμφοτέραις τὸν πλοῦτον ἐξαντλῶν
τοῖς ’χρῇζουσικ
Δ”. Ἐντεῦθεν ἐπίδηλος τοῖς πᾶσι γίνεται, οὖκὶδιώ-
ταις μόνον καὶ ἄρχουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτῷ βασιλεῖ ⁶
Ἠράνλειος δὲ τότε ἦν τὰ Ῥωμαίων σκῆπτρα διέπων ’
ὅθεν ἡ τῶν Ἀλεξκ-ιδρὲων πόλις, πατριάρχου τότε χη-
ρεύουσα, Eni τὸν ἄνδρα τοῦτον ὅλῳ πῖθῳ χωρεῖ, καὶ
βασιλέως δεῖται μὴ διαμαρτεῖν τοῦ σκοποῦ, ἀλλ’ ὕπὸ
ἀρχιερεῖ τῷδε τὴν κατ’ αὖτοὺς ποιμαίνεσθιι Ἐκκληο
σίαν, Καὶ ὁ μὲν εὐθὺς μετακαλεῖται τὸν μέγαν καὶ
πᾷσι τρόποις ἱπιϐἧναι τοῦ θρόνου τοῦτον ἐπιχειρεῖ.
’0 δὲ ἀνθίσταται γενναιότερον, τὸν ὄγκον τοῦ πρά-
γματος δεδοικέναι λέγων, καὶ μὴ οἷός τε εἶναι ἀξιώ-
ματος τοσούτου μέγεθος ὑπελθεῖν, Ἐπεὶ δὲ Νικήτας
ὁ τὴν ἀξίαν πατρίκιος, μεγάλα τὸ τηνικαῦτα παρὰ
βασιλεῖ δυνάμενος, ἀδελφός τε κατὰ πνεῦμα τῷ μα-
καρίῳ τελῶν, καὶ δεσμοῖς αύτῷ φιλίας ἄριστα συν-
ημμένος, ἄλλως τε δὲ καὶ τὸ ἂπαρᾶμιλλον τῆς τοῦ
ἀνδρὸς ἀρετῆς ἀκριϐέστερον ἐπιστάμενος, καὶ ἄξιον
εἶναι τοῦ θρόνου, ei. καὶ τινα ἕτερον, ἐγνωκὼς, τῷ βα-
σιλιῖ σφοδρῶς ὶνέκειτο, μτὶ ὑπανετναι λέγων, ἀλλὰ
καὶ ἄκοντα πρὸς τὸν θρόνον ἀναγαγεῖν ⁶ ὁ βασιλεὺς
ὁρμῇ πλείονι καὶ πνεύματι προσχὼν θερμοτέρῳ,
πείθει τὸν ἄνδρα την ἱερωσύνην καταδέξασθαι, οὒκ
ἆθεεῖ γενέσθαι τὴν τε τοσαύτην τοῦ δήμου τῶν
Δλεξανὲρέων συγκινησιν, καὶ τοῦ κρατοῦντος την
ἕνστάσιν, λογισάμενον, Γίνεται τοίνυν τοῦ μακαρίου
θρόνου διάδοχος, τῷ χρόνῳ μὲν πολλοστὸς μετ’ ἐκεῖ·
νον, οῦ πολὺ δὲ τοῦ βίου καὶ τῆς ἀρετῆς λειπόμενος·
ὥσπερ ἄρα καὶ δηλοῦν ἔχουσι τὰ μετὰ τὴν ἀρχὴν εὐθὺς
τοῦ ἀνδρὸς κατορθώματα,
E'. ²Ως γὰρ ἰπὲϐη τοῦ θρόνου, ἀγὼν αὐτῷ διὰ παν-
τὸς ἑτέρου τὸ Μάρκου κήρυγμα καὶ τὴν τῶν φθκσάν-
των Πατέρων πίστιν ἀνανεώσασθαι, καὶ τὰ τῶν αἱρε-
τικῶν παραφυὲντα ζιζάνια ῥίζαις αύταῖς ἐξελεῖν.
Τοῦ γὰρ Κναφέως Πέτρου προσθήκην τινὰ βλάσφημον
(1) Metapbrastes fortassis verba 1352c adjecit;
certe non diu ante potuit esse notus Heraclio jam
imperatori.cum aut mox patriarcha sit creatuslant
potius_aliquotiante annis.
(2) Petrus Cnaphcus,_sive Fullo, sub Leone imp.
More Zenonis duris orientis (qui deinde Leoni
successit sum) Antiochia contra episcopum ejus