PG 114, col. 900
ἐδογμάτισε τε καὶ τὸ ποίμνιον οὕτω φρονεῖν ὶδίδαξεν,
Ἐπτὰ δὲ μόνα εὸρηκὼς ὀρθοδόξων εὖκτήρια, δεκα-
πλασιάζει ταῦτα, εἰς ἑϐδομήκοντα καταστήσας. Εἶτα
σπουδήν τε πᾶσαν εἰσφέρει, τούς παντοδαπαῖς ἁλόν-
τας αἱρέσεσιν ἓπιστρέψαι πρὸς τὴν εὐσέϐειαν, καὶ
ζῆλον οἷον περὶ τὰς χειροτονίος θερμότατον, ὥστε
λημμάτων μὲν αὐτὰς καθαρεύειν, ἐκτὸς δὲ δοκιμα-
σίας μηδεμίαν αὐτῶν γίνεσθαι πρὸς τούτους impi-
λειαν ’ ὅσην περί τὴν τῶν ἀδικουμένων προστασίαν³
καὶ τὸ μὴ τοὺς δικάζοντας θεραπείᾳ προσώπων κα-
ταπροδιδόναι τὸ δίκαιον, ἀλλὰ ζυγῷ δικαιοσύνης
σταθμᾶσθαι τὰς κρίσεις, καὶ μήτε πρὸς χάριν αὐτοὺς
ὸρᾷν, μήτε μὴν πρὸς ἀπέχθειαν,
ς’. Τὸ δὲ μεῖζον αὒτῷ καὶ ἱδιαίτατον ὁ διάπυρος
πρὸς τοὺς πένητας ἔλεος ἦν, καὶτὸ περῖ τὴν θερα-
πείαν τῶν δεομένων ἄπληστον καὶ ἀφύλακτον, καὶ
τὸ μηδὲ ὅλως φειδὼ ποιεῖσθαι χρημάτων, ὥστε καί
αὐτοῦ πολλάκις τοῦ πυθμένος ἅψασθαι. Ξενοδοχεῐα
γοῦν καὶ νοσοκομεϊα, πτωχοτροφεϊά τε πρὸς ταῖς
ἄλλαις αὖτοῦ εὖποιίαις δειμάμενος, ἆπέταξε τούτοις
καθημερινὰ σιτηρέσια, καὶ τοσοῦτον αὖτῷ τὸ περὶ τὰ
τοιαῦτα ἐπιμελὲς ἦν, ὼς καὶ γυναιξιν ἀπόροις αἶς
πρὸς τὸ τίκτειν οὒκ ἧν καταγώγια, οὒδέ τι τῶν πρὸς
θεραπείαν ὶπιτηδείων, οἴκους ἑπτὰ ὲν διαφόροις
άποτάξαι τόποις τῆς πόλεως, κλίνας τε καὶ στρω-
μνὰς ἂν τούτοις εἶναι παρασκευάσαι, καὶ τροφῶν
χορηγίαν τὸ τῶν τικτουσῶν ἐπιδεὲς θεραπεύουσαν.
Ἐπὶ τούτοις τῶν πενομένων τοῦ κλήρου προμήθεια,
καὶ τὸ ἑκάστῳ τούτων ἐτήσια χρήματα ἐπιῤῥεϊν · οὐκ
αὐτοῖς δὲ μόνοις³ ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπισκόπων ὅσοις οὒκ
αὐτάρκη τὰ πρὸς τὸ ζῇν ἐτύγχανε δαπανήματα.
Ἀλλὰ τί ταῦτα πρὸς τὴν μεγάλην τῆς προαιρέσεως
αὐτοῦ θάλασσαν, καὶ τὸ ἀχανὲς ἐκεῖνο πέλαγος τῆς
χρηστότητος ; Νεῖλος γάρ τις ἧν ἕτερος δαψιλεῖ τῷ
ῥεύματι τῆς ἐλεημοσύνης, οὒ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐκεῖ·
νος ἄρδων μόνην, ἀλλὰ καὶ αιῦτήν τὴν σύμπασαν,
ὡς είπεϊν, περιρρέων, Τίς γὰρ τῶν ἅπανταχόθεν ἐπι-
δημόύντων, βίου σπανίζων καὶ αὖτῷ προσελθὼν,
στυγνῷ προσώπῳ, κεναῖς ἐπανῆλθε χερσὶ, καὶ οὒχὶ
πλουσίας ἂπήλαυσε τῆς χρηστότητος ; μᾶλλον δὲ τίνα
τῶν ἐνδεῶς ἐχόντων ὅπου ποτ’ ἃν καὶ γῆς ὑπῆρχε
μαθὼν, οὒκ αὒτάρκη τὰ πρὸς τὴν χρείαν αὖτῴ παρ-
έσχε ; Περσῶν γὰρ τὸ τηνικαῦτα τὴν Σύρων γῆν πά·
σαν λη’ίσαμένων, οἱ τὰς τούτων χεῖρας ἐκφυγιιν
δυνηθέντες, ὅσοι τε τῶν λα’ίκῶν ἦσαν ἄρχοντες ὁμοῦ
καὶ ἀρχόμενοι, καὶ ὅσοι τοῦ κλήρου αὐτοῖς ἐπισκό-
ποις εἷς Ἀλεξάνδρειαν καταφεύγουσιν · οἷς πᾶσιν δ
πλούσιος ἐκεῖνος καὶ ἀστενοχώρητος ἑστιάτωρ Uta—
ρῶς καθ’ ἑκάστην ἐχορήγει τὰ πρὸς τὴν χρείαν, οὗ
πρὸς· τὸ πλῆθος βλ έπων τῶν δεομένων, ἵνα τι καὶ μι-
κρόψυχον ὑποστῇ, ἀλλὰ πρὸς τὸν ἀνοίγοντα χεῖρα
καὶ παντὶ ζώῳ εὒδυκίας μεταδιδόντα, Ῥασμιόζου δὲ
τοῦ ἁχιστρατήγου Χοσρόου τοὺς σεϐασμίους τῶν
Chronico Alexandrino anno Heraclii tv ; a Theo-
phane lib. xvut. cap. 5, non nominato duce exerci-
Ἐπτὰ δὲ μόνα εὸρηκὼς ὀρθοδόξων εὖκτήρια, δεκα-
πλασιάζει ταῦτα, εἰς ἑϐδομήκοντα καταστήσας. Εἶτα
σπουδήν τε πᾶσαν εἰσφέρει, τούς παντοδαπαῖς ἁλόν-
τας αἱρέσεσιν ἓπιστρέψαι πρὸς τὴν εὐσέϐειαν, καὶ
ζῆλον οἷον περὶ τὰς χειροτονίος θερμότατον, ὥστε
λημμάτων μὲν αὐτὰς καθαρεύειν, ἐκτὸς δὲ δοκιμα-
σίας μηδεμίαν αὐτῶν γίνεσθαι πρὸς τούτους impi-
λειαν ’ ὅσην περί τὴν τῶν ἀδικουμένων προστασίαν³
καὶ τὸ μὴ τοὺς δικάζοντας θεραπείᾳ προσώπων κα-
ταπροδιδόναι τὸ δίκαιον, ἀλλὰ ζυγῷ δικαιοσύνης
σταθμᾶσθαι τὰς κρίσεις, καὶ μήτε πρὸς χάριν αὐτοὺς
ὸρᾷν, μήτε μὴν πρὸς ἀπέχθειαν,
ς’. Τὸ δὲ μεῖζον αὒτῷ καὶ ἱδιαίτατον ὁ διάπυρος
πρὸς τοὺς πένητας ἔλεος ἦν, καὶτὸ περῖ τὴν θερα-
πείαν τῶν δεομένων ἄπληστον καὶ ἀφύλακτον, καὶ
τὸ μηδὲ ὅλως φειδὼ ποιεῖσθαι χρημάτων, ὥστε καί
αὐτοῦ πολλάκις τοῦ πυθμένος ἅψασθαι. Ξενοδοχεῐα
γοῦν καὶ νοσοκομεϊα, πτωχοτροφεϊά τε πρὸς ταῖς
ἄλλαις αὖτοῦ εὖποιίαις δειμάμενος, ἆπέταξε τούτοις
καθημερινὰ σιτηρέσια, καὶ τοσοῦτον αὖτῷ τὸ περὶ τὰ
τοιαῦτα ἐπιμελὲς ἦν, ὼς καὶ γυναιξιν ἀπόροις αἶς
πρὸς τὸ τίκτειν οὒκ ἧν καταγώγια, οὒδέ τι τῶν πρὸς
θεραπείαν ὶπιτηδείων, οἴκους ἑπτὰ ὲν διαφόροις
άποτάξαι τόποις τῆς πόλεως, κλίνας τε καὶ στρω-
μνὰς ἂν τούτοις εἶναι παρασκευάσαι, καὶ τροφῶν
χορηγίαν τὸ τῶν τικτουσῶν ἐπιδεὲς θεραπεύουσαν.
Ἐπὶ τούτοις τῶν πενομένων τοῦ κλήρου προμήθεια,
καὶ τὸ ἑκάστῳ τούτων ἐτήσια χρήματα ἐπιῤῥεϊν · οὐκ
αὐτοῖς δὲ μόνοις³ ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπισκόπων ὅσοις οὒκ
αὐτάρκη τὰ πρὸς τὸ ζῇν ἐτύγχανε δαπανήματα.
Ἀλλὰ τί ταῦτα πρὸς τὴν μεγάλην τῆς προαιρέσεως
αὐτοῦ θάλασσαν, καὶ τὸ ἀχανὲς ἐκεῖνο πέλαγος τῆς
χρηστότητος ; Νεῖλος γάρ τις ἧν ἕτερος δαψιλεῖ τῷ
ῥεύματι τῆς ἐλεημοσύνης, οὒ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐκεῖ·
νος ἄρδων μόνην, ἀλλὰ καὶ αιῦτήν τὴν σύμπασαν,
ὡς είπεϊν, περιρρέων, Τίς γὰρ τῶν ἅπανταχόθεν ἐπι-
δημόύντων, βίου σπανίζων καὶ αὖτῷ προσελθὼν,
στυγνῷ προσώπῳ, κεναῖς ἐπανῆλθε χερσὶ, καὶ οὒχὶ
πλουσίας ἂπήλαυσε τῆς χρηστότητος ; μᾶλλον δὲ τίνα
τῶν ἐνδεῶς ἐχόντων ὅπου ποτ’ ἃν καὶ γῆς ὑπῆρχε
μαθὼν, οὒκ αὒτάρκη τὰ πρὸς τὴν χρείαν αὖτῴ παρ-
έσχε ; Περσῶν γὰρ τὸ τηνικαῦτα τὴν Σύρων γῆν πά·
σαν λη’ίσαμένων, οἱ τὰς τούτων χεῖρας ἐκφυγιιν
δυνηθέντες, ὅσοι τε τῶν λα’ίκῶν ἦσαν ἄρχοντες ὁμοῦ
καὶ ἀρχόμενοι, καὶ ὅσοι τοῦ κλήρου αὐτοῖς ἐπισκό-
ποις εἷς Ἀλεξάνδρειαν καταφεύγουσιν · οἷς πᾶσιν δ
πλούσιος ἐκεῖνος καὶ ἀστενοχώρητος ἑστιάτωρ Uta—
ρῶς καθ’ ἑκάστην ἐχορήγει τὰ πρὸς τὴν χρείαν, οὗ
πρὸς· τὸ πλῆθος βλ έπων τῶν δεομένων, ἵνα τι καὶ μι-
κρόψυχον ὑποστῇ, ἀλλὰ πρὸς τὸν ἀνοίγοντα χεῖρα
καὶ παντὶ ζώῳ εὒδυκίας μεταδιδόντα, Ῥασμιόζου δὲ
τοῦ ἁχιστρατήγου Χοσρόου τοὺς σεϐασμίους τῶν
Chronico Alexandrino anno Heraclii tv ; a Theo-
phane lib. xvut. cap. 5, non nominato duce exerci-